ଏକ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶୂର ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଦୃଢତା, ଦୃଢ ଶୂରତ୍ୱ, ତୀବ୍ର ଗତି, ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତି ଓ ଦମ୍ଦାର ଶୂରତ୍ୱ ଦେଖାଇ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ବିଜୟୀ ରଥ ଉପରେ ଚଢି, ଗୋମାନ୍ୟ ଆଣିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ଗୋମାନ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ କରି, ବିଜୟ ଲାଗି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତିରେ ବିପକ୍ଷ ଦଳକୁ ଚାପି ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଏକତାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକ ଶୂର ଏବଂ ଶତଶକ୍ତି ଅଧିକାରୀ, ଦୁର୍ଗ ଭିତରକୁ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି, ଅଜୟ ହେଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଦଳକୁ ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ମିଳିବାକୁ ଆଶା କରାଗଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ, ବୃହସ୍ପତି ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ହେଲେ, ଯଜ୍ଞ ଭିତି ହେଲା, ଓ ସୋମ ଆଗରେ ରହିଲେ। ଦେବସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମାରୁତମାନେ ବିଜୟୀ ଓ ଜୟପ୍ରାପ୍ତ ଦଳକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦମ୍ଦାର ଦ୍ୱନି, ବରୁଣ ରାଜା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୀବ୍ର ମାରୁତମାନେ, ବିଶ୍ୱ ଚଳାଇଥିବା ଦେବସମୂହ—ଏହି ବିଜୟ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱନି ଉପରେ ଉଠିଲା। ମଘବନ ଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଉଠାଇଲେ, ଆମ ବୀରମାନଙ୍କର ମନ ଉପରେ ଉଠାଇଲେ, ବୃତ୍ର ହନନ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଅଶ୍ୱମାନେ ଉପରେ ଉଠାଇଲେ। ବିଜୟୀ ରଥମାନଙ୍କର ଦ୍ୱନି ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପତାକା ସହ ସଭାରେ ରହିଲେ, ଆମ ତୀରମାନେ ବିଜୟୀ ହେଲେ, ଆମ ବୀରମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦେବମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଲେ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମନ ଆକର୍ଷିତ କରି, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ନେଇ ଦୂରେ ଯିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରାଗଲା; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଜଳିବାକୁ ଚାହିଲା; ତେଣୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅନ୍ଧତାରେ ଆବୃତ ହେଲେ। ଏକ ତୀର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଧାରାଳ ହୋଇ ଉଡିଗଲା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଲାଗିଲା, କୌଣସି ଦୟା ରଖିଲା ନାହିଁ। ବୀରମାନେ ଉପରେ ଯାଇ, ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ; ତାଙ୍କର ହାତ ଦମ୍ଦାର ଓ ଅଜୟ ହେଲା। ମାରୁତମାନେ ଅନ୍ୟ ଦଳରେ ଶକ୍ତିରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଏକ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଗୁପ୍ତତାରେ ଆବୃତ ହେଲେ, ଯେଉଁଠି ଏକାପରକୁ ପରିଚୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ତୀର ଉଡୁଛି, ଯୁବକମାନେ ତୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ଅଦିତି ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ଆମ ବୀରମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଅଂଶକୁ ଆମ୍ରା ଅଭିଧାନରେ ଆବୃତ କରିଲୁ; ସୋମ ରାଜା ଅମୃତତ୍ୱରେ ଆବୃତ କରିଲେ; ବରୁଣ ଆମ ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରିଲେ; ଦେବମାନେ ଆମ ବିଜୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଉପରି ଘୃତ ଦେଇ, ଉପରି ଉପାୟରେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ନେଇଯିବାକୁ କହାଗଲା; ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇ, ଅଧିକତା ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜନମସ୍ଥାନରେ ନେଇଯିବାକୁ, ଦେବମାନଙ୍କର ତେଜ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନେ ସହଯୋଗୀ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଯେଉଁ ଘରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦେବମାନେ ଅର୍ପଣ କରିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା; ଦେବମାନେ ଏହି ବୃଦ୍ଧିକୁ ଘୋଷଣା କରିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ। ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଉଠାଇଲେ; ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଅନେକ ଉପକାର ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା। ପଞ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଦିଗ୍ଦେବୀମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ, ଅପକାର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୂର କରିଲେ; ଧନ ଦେଇ, ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ, ଧନ ବୃଦ୍ଧିରେ ଯଜ୍ଞ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସାହରେ ଜଳିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ମହିମାପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହିଲି, ସ୍ତୁତିରେ ଗ୍ରହଣ କରିଲି; ଘର୍ମ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦେବମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀ, ଶତଗୁଣ ଧନର ଅଧିକାରୀ, ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଆସିଥିଲେ; ପୁରୋହିତମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଘୃତ ଅର୍ପଣ ଶାନ୍ତି ଦେଇ, ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପଣ ଯାଇଥିଲା; ଏଠାରୁ ଶବ୍ଦ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମକୁ ମିଳିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ପିତାମାନ୍ୟା ସବିତା, ସମ୍ମୁଖରେ ଉଠିଲେ, ସଦା ଦୀପ୍ତି ଦେଇ; ତାଙ୍କ ଚଳାଚଳରେ ପୂଷଣ ଆଗକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜାଣି, ଦେଖି, ସୁରକ୍ଷା କରିଲେ। ଏଠି, ମାପି ହେବା ଅବସ୍ଥାରେ, ସେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବସିଲେ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶ ଏବଂ ମଧ୍ୟକାଶ ପୂରିଲେ; ଘୃତ ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଦେଖିଲେ, ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ରହିଲେ। ବୃଷ, ସମୁଦ୍ର, ରକ୍ତିମ, ଗରୁଡ୍, ପୂର୍ବ ଜନକର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ; ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ, ଚିହ୍ନିତ ପାଥର ଉପରେ, ସେ ସ୍ଥାନ ରକ୍ଷା କରି, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିଲେ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହିମା ଦେଲା, ଯାଙ୍କ ଅଧିକାର ଅଟୁଟ ସମୁଦ୍ର; ରଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ଉପହାରର ନିର୍ବିକଳ୍ପ ନାୟକ। ଦେବମାନଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ, ଆଶୀର୍ବାଦର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ; ଅଗ୍ନି, ଦେବତା, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଯାଉ। ଉପରି ହାତର ଧରଣରେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ ଧରିଲି; ତଳ ହାତର ଧରଣରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଦେବାକୁ ଚାହିଲେ। ଦେବମାନେ ଉପରି ଓ ତଳ ଧରଣକୁ ଶୁଭ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମିଶି, ଆମ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ଦୂର କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ। ଅଗ୍ନି ସହ ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଯାଆ, ତାହା ହାତରେ ଧରି; ଆକାଶର ପଛକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆଲୋକକୁ ଯାଆ, ଦେବମାନେ ସହ ଏକତାରେ ଯାଆ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଚାଲିଯିବାକୁ, ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବ ଅଗ୍ନିର ଭଳି, ଏଠାରେ ରହିବାକୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୀପ୍ତି ପ୍ରସାର କରି, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେବାକୁ। ଭୂମିରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟକାଶକୁ ଉଠିଲି, ମଧ୍ୟକାଶରୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିଲି; ଆକାଶର ଶିଖରରୁ ଆକାଶର ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ଯେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ସେମାନେ ପଛକୁ ଦେଖିନାହିଁ; ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ଉପରେ ଉଠି, ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସାର କରିଛନ୍ତି।