ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଋଷିମାନେ ଆଶିର୍ବାଦ ଚାହିଁ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ସେମାନେ ବଲିଲେ — ବାଲିଅ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ବହୁତି ଜଳରେ ବହୁଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ପଥର ଓ ଅପସ୍ମୃତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ଜଟାଧାରୀ ଓ ପୁଳସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ମରୁଭୂମି ଓ ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଉପନ୍ୟାସ ଚାଲିଥିଲା — ଚରାଗାହ ଓ ଗୋଠ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ଚଟାଇ ଓ ଘରରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ହୃଦୟ ଓ ନିବାସରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ଖାଳି ଓ ଗୁହାରେ ବସିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ସେମାନେ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ — ଶୁଷ୍କ ଓ ହରିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ; ଧୂଳି ଓ କୁହୁଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ; ଚାଷ ଓ ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଭୂମିରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ; ପୃଥିବୀ ଓ ରୂପାଲି ଆଲୋକରେ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ। ପତ୍ର ଓ ପତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ଉପଠାଇବା ଓ ଆଘାତ କରିବା ଶିବଙ୍କୁ; ହଲାଇବା ଓ କମ୍ପିତ କରିବା ଶିବଙ୍କୁ; ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଧନୁ ତିଆରି କରିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ, ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ, ନାଶ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ, ଅଜୟ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ତା’ପରେ ସେମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ — ହେ ନାଶକ, ଖାଦ୍ୟର ନାଥ, ଦୁଃଖୀ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଥିବା, ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଗୋମାନେ ଉପରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ; ଆମକୁ କୌଣସି ଆଘାତ କରନାହିଁ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ — ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଟାଧାରୀ, ସୂର୍ୟବୀରଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ଆମ ଚିନ୍ତା ଦେଉଛୁ; ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦପଦ ଉପରେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଏହି ଗ୍ରାମରେ ସମସ୍ତେ ସୁସ୍ଥ ଓ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ — ହେ ଶିବ, ତୁମର ଶୁଭ ରୂପ, ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ଚିକିତ୍ସକ, ସମସ୍ତ ରୋଗର ଉପଚାର — ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଖୁସି ଓ ଜୀବନ ଦିଅ। ଅନୁରୋଧ କରିଲେ — ଶିବଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ, ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ; ମିଳନଶୀଳ ଶିବ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଆମ ପିଲା ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ଉପରେ ରକ୍ଷା ଓ ଦୟା କର। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୟାମୟ ଓ ଶୁଭ ଶିବ, ଆମଠାରେ ଦୟାବାନ ହେଉ; ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚ ଗଛରେ ରଖ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ପିନାକ ଧନୁ ନେଇ, ଆମଠାରେ ଆସ। ବିକ୍ଷେପକ, ରକ୍ତିମ ଶିବ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ତୁମ ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଅନ୍ୟଠାରେ ପଡ଼ୁ, ଆମଠାରେ ନୁହେଁ। ହଜାର ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ତୁମର ହାତରେ ଅଛି, ଶିବ; ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର, ଆମଠାରୁ ଦୂର କର। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଶିବମାନେ ଅଛନ୍ତି; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ବିଶାଳ ସାଗର ଓ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ତୁମେ ବସୁଛ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶ୍ୱେତକଣ୍ଠ ଶିବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଉପରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛନ୍ତି; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶ୍ୱେତକଣ୍ଠ ଶର୍ବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିବା; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ରୁସି ଓ ନୀଳକଣ୍ଠ, ରକ୍ତିମ ଅଛନ୍ତି; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ପ୍ରାଣୀମାନେ ର ନାଥ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ ଶିବମାନେ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ପଥର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଯାତ୍ରୀମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ଜୀବନର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶିବମାନେ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ନଦୀ ତୀରେ ଘୂମୁଥିବା, ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୁଇଭର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶିବମାନେ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ଖାଇବା ଓ ପିଇବା ସମୟରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଶିବମାନେ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ଏପରି ଅନେକ ଶିବମାନେ, ଚାରିଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ; ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ରଖି ଦିଅ। ଏହି ଶିବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା; ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଉପର — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଶାରେ ଦଶ ଶିବ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଜଉରେ ଯାଉ। ଏହି ଶିବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ବାୟୁ; ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଉପର — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଶାରେ ଦଶ ଶିବ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଜଉରେ ଯାଉ। ଏହି ଶିବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଖାଦ୍ୟ; ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଉପର — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଶାରେ ଦଶ ଶିବ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଜଉରେ ଯାଉ। ଏପରି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଋଷିମାନେ ମାରୁତମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଚାହିଲେ — ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପଥର, ପାହାଡ଼, ଜଳ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଗଛରୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଏହି ଶକ୍ତି ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ପଥର ତୁମର ଭୁକ୍କ; ଏହି ଶକ୍ତି ଆମ ଭିତରେ ହେଉ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ତୁମର ଦୂର୍ଗ ଅସ୍ତ୍ର ତା’ଉପରେ ପଡ଼ୁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରିଲେ — ମୋ ଏହି ଇଟା ଗାଏ ହେଉ — ଏକ, ଦଶ, ଦଶ ଶତ, ଦଶ ହଜାର, ଦଶ ଦଶ ହଜାର, ଦଶ ଲକ୍ଷ, ଦଶ କୋଟି, ଦଶ ଶତ କୋଟି, ଦଶ ଶତ ଶତ କୋଟି, ଦଶ ଶତ ଶତ ଶତ କୋଟି, ଦଶ ସାଗର, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ, ଉଚ୍ଚ; ଏହି ଇଟା ଏହି ଲୋକ ଓ ସେ ଲୋକରେ ଗାଏ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଋତୁର, ଋତୁରେ ବଳିତ, ଋତୁରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଋତୁରେ ବଳିତ; ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ବହୁଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ, ଅସମାପ୍ତ। ସାଗରର ଝାଗ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଲେ; ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ହେଉ।