ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ ଓ ଆଶାର ସହିତ ସ୍ମରଣ କରିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ହେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଶତ ତୁଣୀଧାରୀ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଧନୁକୁ ନମାଅ, ତୁମର ବାଣର ଆଗ ଭାଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ଆମ ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଦୟାଳୁ ହୁଅ। ଆମେ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରକୁ, ତୁମ ଧନୁକୁ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁ ହାତକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ମହାନ ବା ଛୋଟ, ଯୁବା ବା ବୃଦ୍ଧ, ପିତା ବା ମାତା, କିମ୍ବା ଆମର ଶରୀର—କୌଣସି ଜଣଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଅନାହାଁ, ରୁଦ୍ର, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଓନାହାଁ। ଆମ ପିଲାମାନେ, ଆମ ପରମ୍ପରା, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଗାଈ-ଘୋଡ଼ା, ଓବଳି ଦାନ କରୁଥିବା ଆମର ବୀର ପୁରୁଷମାନେ—କୌଣସି ଜଣଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଅନାହାଁ, ରୁଦ୍ର। ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ସୁବର୍ଣ୍ଣବାହୁ, ସେନାପତି, ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁ, ଚାମର ଶିର ଧାରୀ, ମୃଗପତି, ମାର୍ଗପତି, ଗୋପତି, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶୋଭିତ, ପୋଷଣର ଉତ୍ସ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନିର୍ଘୋଷୀ, ଶିକାରୀ, ଅନ୍ନପତି, ଭବଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ଭୂତପତି, ଧନୁର୍ଧରୀ, କ୍ଷେତ୍ରପତି, ରଥୀ, ନାଶକ, ଅରଣ୍ୟପତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ବୃକ୍ଷପତି, ଭୂପତି, ଜଳକର୍ତ୍ତା, ଔଷଧୀପତି, ମନ୍ତ୍ରୀ, ବ୍ୟବସାୟୀ, ରକ୍ଷାପତି, ଘୋଷକ, ବିଲାପକ, ପଦାତିପତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସର୍ବଭ୍ୟାପୀ, ଧୃଡ଼, ଛିଦ୍ରକର୍ତ୍ତା, ତୁଣୀଧାରୀ, ଜାଗୃତ, ଚୋରପତି, କ୍ଷୁଦ୍ରଧ୍ୱନି, ଭ୍ରମଣକାରୀ, ଅରଣ୍ୟପତି, ଚତୁର, ବିଭ୍ରାମକାରୀ, ଚୋରପତି, କ୍ଷତିକାରୀ, ରାତ୍ରିଚର, ଛେଦକପତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପାଗା, ପର୍ବତବାସୀ, ଭ୍ରମଣକାରୀ, ଧନୁର୍ଧରୀ, ତୁଣୀଧାରୀ, ତାରକ, ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଉତ୍ପାତକାରୀ, ଶୟାନ, ଜାଗ୍ରତ, ବସିଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା, ସଭା, ସଭାପତି, ଘୋଡ଼ା, ଅଶ୍ୱପତି, ନାରୀବୀର, ନାରୀଧନୁର୍ଧରୀ, ସେନା, ମହାବଳୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗଣ, ଗଣପତି, ଭୂତ, ଭୂତପତି, ଚତୁର, ଚତୁରପତି, ବିକଳ, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ସେନା, ସେନାପତି, ସୂତ, ଅସୂତ, ଚାଳକ, ସଂଗ୍ରାହକ, ବଡ଼, ଛୋଟ, କଠମିଷ୍ଟ୍ରୀ, ରଥକାର, କୁମ୍ଭକାର, କର୍ମକାର, ନିଷାଦ, ଚୟକାରୀ, କୁକୁର, ଶିକାରୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କୁକୁର, କୁକୁରପତି, ଭବ, ରୁଦ୍ର, ଶର୍ବ, ପଶୁପତି, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶିତିକଣ୍ଠ, ଜଟାଧର, ମୁଣ୍ଡିତ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତଧନ୍ୱା, ପର୍ବତପତି, ବ୍ୟାପକ, ଦାତା, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଛୋଟ, ବାମନ, ବଡ଼, ବଡ଼ତମ, ବୃଦ୍ଧ, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ପ୍ରଥମ, ପୂର୍ବଜ, ଶୀଘ୍ର, ଦୃତ, ତୀବ୍ର, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ତରଙ୍ଗ, ପ୍ରବାହ, ନିର୍ଘୋଷ, ଦ୍ୱୀପବାସୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, କନିଷ୍ଠ, ପୂର୍ବଜ, ପରଜ, ମଧ୍ୟ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଧମ, ଆଧାର—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୋଭାମୟ, ପ୍ରତ୍ୟାଗତ, ଦକ୍ଷିଣ, ଶାନ୍ତ, ଖ୍ୟାତ, ଅନ୍ତିମ, ଉର୍ବର, ମଞ୍ଚ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବନ୍ୟ, ସୀମାନ୍ତ, ଶ୍ରୋତା, ପ୍ରତିଧ୍ୱନି, ଶୀଘ୍ର ସେନା, ଶୀଘ୍ର ରଥ, ବୀର, ଭେଦକ, ଗୁହାବାସୀ, କବଚଧାରୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେନା, ଢୋଳ, ଅଜୟ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସ୍ପର୍ଶକ, ତୁଣୀଧାରୀ, ବାଣଚାଳ, ତୀକ୍ଷ୍ଣବାଣୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସ୍ୱଶସ୍ତ୍ର, ସୁଧନୁର୍ଧରୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରବାହ, ପଥ, ଖାଲିଆ, ଚୟ, ନାଳା, ହ୍ରଦ, ନିର୍ଘୋଷ, ଶାନ୍ତ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କୂଆ, ଗଡ଼ି, ଜଳପଥ, ତାପିତ, ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତି, ବର୍ଷା, ଅବର୍ଷା—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାୟୁ, ଦ୍ରୁତ, ନିବାସୀ, ଗୃହପାଳ, ସୋମ, ରୁଦ୍ର, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୂଙ୍ଗଧାରୀ, ପଶୁପତି, କ୍ରୂର, ଭୟାନକ, ଅଗ୍ରସେନାନୀ, ଦୂରସେନାନୀ, ବିଧ୍ୱଂସକ, ବିଧ୍ୱଂସ୍ୟ, ବୃକ୍ଷ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ତାରା—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୁଖଦାୟକ, ଆନନ୍ଦକାରୀ, ଶୁଭକାମୀ, ଶୁଭଦାୟି, ଶିବ, ଶିବତମ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୀମାନ୍ତ, ପାର, ତୀରକ୍ରମଣ, ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ତୀର, ନାଳା, ଘାସ, ଝାଗି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାଲୁକା, ପ୍ରବାହ, ପାଥର, ଛୟ, ଜଟାଧର, ପୁଲସ୍ତ୍ୟନ୍ଦ, ମାରୁ, ବିସ୍ତୃତପଥ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଚରାଗାହ, ପଶୁଶାଳା, ଚଟାଇ, ଗୃହ, ହୃଦୟ, ନିବାସ, ଖାଲିଆ, ଗୁହାବାସୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଷ୍କ, ହରିତ, ଧୂଳି, କୁହୁଡ଼, ଚଷିତ, ଉପଜାଉ, ପୃଥିବୀ, ତାପିତ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପତ୍ର, ପତ୍ରଧାରୀ, ଉପାଡ଼, ଆଘାତକାରୀ, କ୍ଷୁବ୍ଧ, କ୍ଷୁବ୍ଧକାରୀ, ବାଣକାରୀ, ଧନୁକାରୀ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ବିଧ୍ୱଂସକ, ଅନ୍ନପତି, ଦରିଦ୍ର, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏହି ପଶୁମାନେ, ଆମକୁ କୌଣସି ଆଘାତ ଦିଅନାହାଁ। ଶୂରବିଧ୍ୱଂସକ ଜଟାଧର ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ—ଦ୍ୱିପଦ ଚତୁଷ୍ପଦ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଶିବମୟ ଦୟାଳୁ ରୂପ, ସର୍ବ ରୋଗ ନାଶକ, ନିରାମୟକାରୀ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, କ୍ରୂର ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଆମକୁ ଛୁଇଁନାହାଁ। ଦୟାଳୁ ଥିଅ, ଦାତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ପିଲା ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୟା ଦିଅ। ଶିବତମ, ଅତି ଦୟାଳୁ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ। ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚ ଗଛ ଉପରେ ରଖ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ପିଣାକ ଧନୁ ଧାରଣ କରି, ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ। ହେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ବିକ୍ଷେପକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ହଜାର ବାଣ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ପଡ଼ୁ।” ଏପରି ଭାବେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୟ, ଆଶା, ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ କ୍ଷମା ଅନୁରୋଧ କଲେ।