ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହୁଏ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ବସାଇବେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ-ନିର୍ବାସ, ଚଳାଚଳ, ଉତ୍ଥାନ ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳତା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଖୋଲା ସ୍ଥାନକୁ ପୂରଣ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଗର୍ଭରେ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଛନ୍ତି। ପୃଶ୍ନିର ସନ୍ତାନମାନେ ସୋମର ପିଡ଼ନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ତିନୋଟି ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ସମସ୍ତ କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ସମୁଦ୍ରରେ, ସମସ୍ତ ରଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ପୁରସ୍କୃତ ଦାତା, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ। ଘୋଡ଼ାଟିଏ ମୁକ୍ତ ହେବା ପରେ ଘାସ ଚରେ, ବଡ଼ ବାଧା ହଟିଯିବା ସମୟରେ ବାୟୁ ତାହାର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଯାଏ, ତାହାର ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ତୁମର ମାର୍ଗ ତମସାଚ୍ଛନ୍ନ ହୁଏ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଘରରେ, ଛାୟାରେ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବସାଇ ଦେଉଛି; ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ବାୟୁମଣ୍ଡଳକୁ ଆଲୋକିତ କର। ପୁନଃ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକାଶରେ ବସାଇବେ; ଆକାଶକୁ ପ୍ରସାରିତ କର, ଆକାଶକୁ ସ୍ଥିର କର, ଆକାଶକୁ କ୍ଷତି କରନି; ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଚଳାଚଳ ଓ ଉତ୍ଥାନ ପାଇଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ଶୁଭ, କବଚ ଓ ଶାନ୍ତି ସହିତ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ତୁମେ ସ୍ଥିର ହେଉ। ତୁମେ ହଜାରର ମାପ, ହଜାରର ଆକୃତି, ହଜାରର ବିସ୍ତାର; ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ମୁଁ ତୁମକୁ ହଜାରକୁ ଉପହାର ଦେଉଛି। ଏବେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ କ୍ରୋଧୀ, ତୁମର ବାଣକୁ ଓ ତୁମର ବାହୁକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପର୍ବତବାସୀ, ତୁମର ଭୟମୁକ୍ତ ଓ ଶୁଭ ଦେହ ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମ ଦୟାମୟ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନୁଗୃହୀତ ହେଉ। ତୁମେ ହସ୍ତେ ଧରିଥିବା ବାଣକୁ ଶୁଭ କର, ଲୋକମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱକୁ କ୍ଷତି କରନି। ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକ ପ୍ରଥମେ କଥା କହିଥିଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବକ୍ତା, ସେ ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନୋ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନୋକୁ ଦମନ କରି ତଳକୁ ହଟାଇଦେଇଥିଲେ। ଯିଏ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତିମ ଏବଂ ହଳଦିଆ, ସେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ; ଏବଂ ସେହି ରୁଦ୍ରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଯିଏ ନୀଳକଣ୍ଠ ଏବଂ ରକ୍ତିମ, ଯାହାକୁ ଗୋପାଳକ ଓ ଜଳବାହକ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେ ଦେଖାଯିବା ସମୟରେ ଆମେ ତାଙ୍କର କୃପା ପାଉ। ନୀଳକଣ୍ଠ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଦୟାମୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ତୁମ ବାଣଧନୁର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତାଣିକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମ ହସ୍ତରେ ଥିବା ବାଣଗୁଡିକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ। ଯେଉଁ ଜଟାଧାରୀଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅବିଧ୍ୱଂସୀ ହେଉ, ବାଣଗୁଡିକ ଅକ୍ଷତ ରହୁ; ବାଣଗୁଡିକ ମୁକ୍ତ ହେଉନାହିଁ, ତାଙ୍କର ତୁଣୀ ବନ୍ଦ ରହୁ। ତୁମର ଦୟାମୟ ଅସ୍ତ୍ର, ତୁମର ଧନୁଷ୍ୟ—ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ କ୍ଷତିମୁକ୍ତ ରଖ। ତୁମର ଧନୁଷ୍ୟର ଅସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ଏଠି ତୁମର ତୁଣୀକୁ ରଖ। ତୁମ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ନମ୍ର କର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ତୁଣୀଧାରୀ; ବାଣର ଟିପ୍ସ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ଆମ ପ୍ରତି ଶୁଭ ଓ ଦୟାମୟ ହୁଅ। ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରକୁ, ତାହାକୁ ଧରିଥିବାକୁ, ପ୍ରବଳତାକୁ, ଦୁଇ ବାହୁକୁ ଏବଂ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ନମସ୍କାର। ବଡ଼କୁ ନୁହେଁ, ଛୋଟକୁ ନୁହେଁ, ଯୁବକୁ, ବୃଦ୍ଧକୁ କ୍ଷତି କରନି; ପିତାକୁ ନୁହେଁ, ମାତାକୁ ନୁହେଁ, ଆମ ପ୍ରିୟ ଶରୀରକୁ ନୁହେଁ, ହେ ରୁଦ୍ର, କ୍ଷତି କରନି। ଆମ ପିଲାମାନୋକୁ, ବଂଶଧରମାନୋକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଆମ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ କ୍ଷତି କରନି; ଆମ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଏବଂ ବଳୀୟାନ୍ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପୁରୁଷମାନୋକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ସୁବର୍ଣ୍ଣବାହୁ, ସେନାପତି, ଦିଗ୍ପାଳ, ବୃକ୍ଷ, ହରିତବାହୁ, ପଶୁପତି, ପିଙ୍ଗଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପଥପତି, ଶୋଭିତ, ପୋଷକପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଶିକାରି, ଅନ୍ନପତି, ଭବଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ଧନୁର୍ଧରୀ ରୁଦ୍ର, କ୍ଷେତ୍ରପତି, ସାରଥି, ନାଶକ, ବନପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରକ୍ତିମ, ନିର୍ମାତା, ବୃକ୍ଷପତି, ପୃଥିବୀବାସୀ, ଜଳକର୍ତ୍ତା, ଔଷଧୀପତି, ପରାମର୍ଶଦାତା, ବ୍ୟାପାରୀ, ମେଘପତି, ଉଚ୍ଚସ୍ୱର, କ୍ରନ୍ଦନକାରୀ, ପଦାତିପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତବ୍ୟାପୀ ଦୌଡ଼ାଣ୍ତି, ପ୍ରଜାପତି, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଭେଦକ, ଭେଦକପତି, ତୁଣୀଧାରୀ, ସଚେତନ, ଚୋରପତି, ମୃଦୁସ୍ୱର, ଭ୍ରମଣକାରୀ, ଅରଣ୍ୟପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଛଳକାରୀ, ପରିଭ୍ରମଣକାରୀ, ଚୋରପତି, ତୁଣୀଧାରୀ, ବାଣଧାରୀ, ଚୋରପତି, କାଟୁଥିବା, ହନ୍ତା, ଚୋରମାନୋକୁ ଅଧିପତି, ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା, କ୍ରନ୍ତନକାରୀ, କାଟୁଥିବା ମାନୋଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଗଡ଼ିଧାରୀ, ପର୍ବତବାସୀ, ଭ୍ରମଣକାରୀ, ବାଣଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧରୀ, ତାଣିବା, ପୁନଃସ୍ଥାପନକାରୀ, ତାଣିବା, ଛାଡ଼ିବା, ନିଦ୍ରାଶୀଳ, ଜାଗ୍ରତ, ଶୋଇଥିବା, ବସିଥିବା, ଦଁଡାଇଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା, ସମାବେଶ, ସମାବେଶପତି, ଘୋଡ଼ା, ଘୋଡ଼ାପତି, ମହିଳା ଭେଦକ, ମହିଳା ଧନୁର୍ଧରୀ, ସେନା, ପ୍ରବଳମାନୋକୁ ନମସ୍କାର।