ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିକଟର ଅନୁଭବ କରି, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଓ ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟରୂପେ ଡାକିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦେବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ସରଳପଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନର ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯିବେ, ଏହି ପ୍ରଭାମୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଆମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲୁ। ପୂର୍ବସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେ ତପସ୍ୟା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଆଲୋକ ଆଣିଥିଲେ। ସେହି ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ମନୁମାନେ କୁଶାସନ ଉପରେ ବସାଇଥିଲେ, ତାହାରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କଲୁ। ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ପରିବାର, ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ଭାଇ, ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧନ ସହ ବନ୍ଧୁମାନେ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗନ୍ତରେ, ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆମେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟର ଅଧିପତି ଅଗ୍ନି, ଭୂମିର ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ବିନା ଗର୍ଜନ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳେ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ଏହି ଅଗ୍ନି ପ୍ରବଳ, ଶୂରବାହି, ଶକ୍ତି ଦାତା, ହଜାର ଶକ୍ତିର ଧାରକ। ତିନି ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ଦେଉଳର ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଦେବପଥକୁ ତିଆରି କର, ଏକସাথে ଚଳ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ଯୁବମାନେ ଏହି ପଥରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ, ଏହି ସୂତ୍ର ତୁମେ ଏକତ୍ର କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଉଠ; ତୁମେ ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ପୂରଣ ଦୁହିଁ ସୃଷ୍ଟି କର; ଏହି ସଭାରେ ଓ ଉଚ୍ଚ ସଭାରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଉପାସକମାନେ ସଙ୍ଗେ ବସନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ହଜାରକୁ ବହନ କର, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ନେଇଯାଅ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଯଜ୍ଞାସନ, ଯେଉଁଠାରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲ; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତି କର, ଆମ ଧନ ବଢ଼ାଅ। ଶୀତ-ଗରମ, ଶିତକାଳ, ଅଗ୍ନିର ଏକତା ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ଦିଗ୍ବିଦିଗନ୍ତରେ ଅଗ୍ନିମାନେ ଏକତା ରଖୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତୁ; ଏହି ଦିବ୍ୟତା ସହିତ, ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସ। ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆକାଶରେ ବସାନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରାଣବାୟୁ ପାଇଁ, ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଗତି, ଉତ୍ଥାନ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କର; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ଅଧିପତି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ହୁଅ। ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କର, ତାହାର ବିଶାଳତାକୁ ଭରିଦେଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବୃହସ୍ପତି ତୁମେ ଏହି ଗର୍ଭରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଛନ୍ତି। ପୃଷ୍ଣିର ସନ୍ତାନମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଥିଲେ; ଦେବମାନେ ତିନି ଦିଗ୍ବିଦିଗନ୍ତରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ସମସ୍ତ କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଯିଏ ସମୁଦ୍ରର ଅଧିକାରୀ, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ସତ୍ୟ ଦାତା ଓ ଅଧିପତି। ଘୋଡ଼ା ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଘାସ ଚରେ, ବଡ଼ ବାରଣ ହଟିଲେ, ପଛରେ ପବନ ଚାଲିଥାଏ, ତାହାର ଅଗ୍ନି ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ତୁମର ପଥ ଅନ୍ଧାର ହୁଏ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଘର, ଛାୟା, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବସାଏ; ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ, ଆକାଶକୁ ଅରୋହଣ କର, ପୃଥିବୀ ଓ ବିଶାଳ ମଣ୍ଡଳକୁ ଆଲୋକିତ କର। ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆକାଶରେ ବସାନ୍ତୁ; ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କର, ଶକ୍ତି ଦେଅ, କ୍ଷତି କରନି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରାଣବାୟୁ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ଶୁଭ ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ହୁଅ। ତୁମେ ହଜାରର ମାପ, ହଜାରର ରୂପ, ହଜାରର ବିସ୍ତାରର ଅଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ହଜାରକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଏବେ ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ବାଣକୁ ନମନ କରୁଛି, ତାଙ୍କର ବାହୁମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶିଭ ରୂପ, ଭୟ ଓ ଅଶୁଭ ରହିତ, ଏହି କୃପାମୟ ଦେହ ଦେଖାନ୍ତୁ। ଗିରିପତି, ତୁମେ ଯେଉଁ ବାଣ ଧରିଛ, ତାହାକୁ ଶୁଭ କର, ଲୋକମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱକୁ କ୍ଷତି କରନି। ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁଠି ଦୁଃଖ ନ ଥାଏ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଭିଷକ ପ୍ରଥମେ କଥା କହିଥିଲେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଉପଦେଷ୍ଟା, ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏହି ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତିମ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୁଦ୍ର, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ହଜାର ରୁଦ୍ରମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁ। ଯିଏ ନୀଳକଣ୍ଠ ଓ ରକ୍ତିମ, ଯାହାକୁ ଗୋପାଳକ ଓ ଜଳବାହକ ଦେଖିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ନୀଳକଣ୍ଠ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, କୃପାମୟ ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ସମସ୍ତ ଜନକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତୁମର ଧନୁଷ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତଣା କଟ, ତୁମର ବାଣ ଚାଲାନି; ଜଟାଧାରୀଙ୍କ ଧନୁଷ ଅନବଦ୍ଧ ରହୁ, ବାଣ ଅକ୍ଷତ ରହୁ, ତୁମର ତୁଣୀ ବନ୍ଦ ରହୁ। ତୁମର ଦାନଶୀଳ ଅସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମର ଧନୁଷର ଅସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବେ ତୁମର ତୁଣୀ ଏଠି ରଖ। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ତୁଣୀଧାରୀ, ତୁମ ଧନୁଷ ନମାଅ, ବାଣର ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଅ, ଆମ ପ୍ରତି ଶୁଭ ଓ ଦୟାଳୁ ହୁଅ। ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର, ଧନୁଷ ଧାରକ, ପ୍ରବଳ, ଦୁଇ ବାହୁ ଓ ଧନୁଷକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ବଡ଼ କିମ୍ବା ଛୋଟ, ଯୁବା କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ, ପିତା କିମ୍ବା ମାତା, ପ୍ରିୟ ଶରୀର— କାହାକୁ ମାରନି, ରୁଦ୍ର। ଆମ ସନ୍ତାନ, ଜନ୍ମଜାତ, ଆୟୁଷ୍ୟ, ଗୋ-ଘୋଡ଼ା, ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁରୁଷ, ହବି ଦାତାମାନେ— କାହାକୁ ମାରନି, ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାହୁ, ସେନାପତି, ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁ, ଗଛ, ହରିତ କେଶଧାରୀ, ପଶୁପତି, ଧୂସର ଦୀପ୍ତିମାନ, ପଥର ଅଧିପତି, ଶୋଭିତ ହରିତ, ପୋଷଣର ଅଧିପତି— ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଘୋର ଧ୍ୱନି, ଶିକାରୀ, ଭକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଭବଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ଭୂତପତି, ଧନୁର୍ଧରୀ ରୁଦ୍ର, କ୍ଷେତ୍ରପତି, ସାରଥି, ନାଶକ, ଅରଣ୍ୟପତି— ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରକ୍ତିମ, ନିର୍ମାତା, ଗଛପତି, ପୃଥିବୀବାସୀ, ଜଳସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଔଷଧୀପତି, ପରାମର୍ଶଦାତା, ବ୍ୟବସାୟୀ, ବାଡ଼ିର ଅଧିପତି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର, କ୍ରନ୍ଦନକର୍ତ୍ତା, ପଦାତିପତି— ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।