ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ଖୋଜି ପାଇଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଚର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ମହାନ୍। ତୁମକୁ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ବୋଲି ଡାକାଯାଉଛି, ହେ ଅଙ୍ଗିରସ। ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଗୀତ ଓ ଅଭିଲାଷା ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣର ପୁତ୍ର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅଛ; ଇଡାଙ୍କ ଆସନରେ ତୁମେ ଆହୁତି ନେଉଛ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କର। ଗ୍ରାମ ଗ୍ରାମରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପ୍ରଭାମୟ କେଶ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଆହୁତିର ବାହକ। ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ସେ ପୋଷଣର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ଦ୍ରୁତ, ବନ୍ଧୁ, ସଠିକ୍ ଅତିଥି, ଅମର ଦୂତ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅମର ଦୂତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୋଜିତ, ସବୁକିଛି ଉପଭୋଗ କରେ, ଡାକିଲେ ଦୃତଗତିରେ ଆସିଥାଏ। ଡାକିଲେ ସେ ଦୃତ ଆସେ, ଯଜ୍ଞ ସୁସଂଗଠିତ, ସ୍ତୁତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବୀୟ ଧନ ଲୋକଙ୍କ ପୁରସ୍କାର। ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ଓ ପଶୁଧନର ନାଥ, ପ୍ରଭାବ ଓ ମହିମାର ସ୍ୱାମୀ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଆମକୁ ମହାନ କୀର୍ତି ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ପୁରୁଣା ପ୍ରଭା ସହ ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ରାତିରେ, ନିଜ ଗୁଣରେ, ଗୃହ ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ହେ ରାଜା ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜହ୍ନ୍ୱାରେ ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ଦହିଦିଅ। ଅଗ୍ନି ଡାକିଲେ ଶୁଭ ହେଉ, ଦାନ ଶୁଭ ହେଉ, ଯଜ୍ଞ ଶୁଭ ହେଉ, ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ। ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ, ଆମ ମନକୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଶୁଭ କର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଂଘର୍ଷରେ ଜିତିଥିଲ। ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ଥିର ରହିଥିଲ, ସେଠି ଅନେକଙ୍କୁ ବିଜୟୀ କର; ଆମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁମ ଦୟା ପାଉ। ମୁଁ ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧନଦାତା ବୋଲି ଭାବେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଈ ଲାଗିଯାଏ ସାଝରେ, ଯାଁଠାରେ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଯାଏ, ପାଳକମାନେ ଯାଏ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଧନଦାତା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଈ ଏକଠା ହୁଏ, ଦୃତ, ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ, ଉତ୍ତମ ନାୟକମାନେ ଏକଠା ହୁଏ—ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୃତ ଭରା ଦୁଇଟି ଚମଚ ରଖାଯାଏ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାଥ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପୂରଣ କରୁଛୁ—ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଅଗ୍ନି, ଆଜି, ଗୀତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ପରି, ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଶୁଭ ସଙ୍କଳ୍ପ ପରି, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏପରି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହାସତ୍ୟର ରଥୀ, ଶୁଭ ଇଚ୍ଛାର, ଦକ୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟର ଚାଳକ ହୋଇପାରିଛ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହ, ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ଚମକ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଦୟାମୟ ମୁହଁ ଦେଖାଇ ଆସ। ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ, ଦାନଶୀଳ, ଧନଦାତା, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ସବୁଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ଭାବୁଛି; ଯିଏ ନ୍ୟାୟ ନିୟମରେ ଦେବମଧ୍ୟରେ ଦେବ, କରୁଣାମୟ; ଯିଏ ଘୃତ ଧାରା ଅନୁସରି, ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଆମ ନିକଟରେ ରୁହ, ଆମ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ହେଉ, ଆଶ୍ରୟରେ ଶୁଭ ହେଉ; ଧନଦାତା ଅଗ୍ନି, ଧନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନ ପାଖକୁ ନେଇଯାଅ; ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶିଖାରେ ଚମକୁଛ, ଆମ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ତପସ୍ୟା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ପ୍ରକାଶ ଆଣିଥିଲେ, ସେଇ ଯଜ୍ଞ ସଭାକୁ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ସେଠି, ମୁଁ ଆତ୍ମାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖିଛି, ଯାହାକୁ ମନୁମାନେ କୁଶାସନର ଅଗ୍ନି ବୋଲି କହନ୍ତି। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଶ୍ରୀମତୀମାନେ, ପୁଅମାନେ, ଭାଇମାନେ, କିମ୍ବା ସୁନାର ଧନ ସହିତ; ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଧରି, ଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ଲୋକରେ, ତୃତୀୟ ଶୃଙ୍ଗରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶରେ। ଚଞ୍ଚଳ ଅଗ୍ନି ବାଣୀର ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି—ଏହି ଅଗ୍ନି, ସତ୍ୟର ନାଥ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍; ପୃଥିବୀ ପିଠିରେ ବସି, ଅନ୍ଧାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଚେଷ୍ଟାଶୀଳମାନେ ତଳେ ସ୍ଥାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଅଗ୍ନି, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ, ଶକ୍ତି ଦେବାଳୁ, ହଜାର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସେ ଅପରାଜିତ ଭାବେ ଚମକୁନ୍ତୁ; ଦେହର ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦେବୀୟ ନିବାସକୁ ଆସ। ସମସ୍ତେ ଏକଠି ଚାଲ, ଏକଠି ଆସ; ଅଗ୍ନି, ଦେବପଥ ତିଆରି କର; ପିତୃମାନେ, ବାଳକମାନେ, ସେମାନେ ପଛେଇଯିବେ—ଏହି ସୂତା ତୁମେ ଏକତ୍ର କର। ଉଠ, ଅଗ୍ନି, ଜାଗ, ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଓ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇଁଟି ଉପଲବ୍ଧି କର; ଏହି ସଭାରେ ଓ ଉଚ୍ଚ ସଭାରେ, ଦେବତା ଓ ଉପାସକ ଏକଠି ବସନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ହଜାରକୁ ବହନ କର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଜାଣ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନେତୃତ୍ୱ କର; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ, ପ୍ରକାଶକୁ ଯାଉ। ଏହା ତୁମର ଯଜ୍ଞାସନ, ଯାଁଠାରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ଏବଂ ଚମକିଯିବ; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ—ଆମର ଧନ ବଢ଼ାଅ। ତାପ ଓ ଶୀତ, ଶୀତକାଳ, ଅଗ୍ନିର ଭିତରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ସ୍ଥିର ହେଉ, ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ସ୍ଥିର ହେଉ, ଅଗ୍ନିମାନେ ଅଲଗା ଭାବେ, ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ପାଇଁ, ନିଜ ନିଜ ବ୍ରତରେ ସ୍ଥିର ହେଉ; ସେଠାରେ ଏକମତ ଅଗ୍ନିମାନେ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ଶୀତକାଳ ସ୍ଥିର ହେଉ, ଦେବମାନେ ଏକଠି ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି; ଏହି ଦେବତ୍ୱ ସହିତ, ହେ ଅଙ୍ଗିରସ, ଦୃଢ଼ ହୁଅ। ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶରେ ବସାନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ରେଚନା, ଉତ୍ଥାନ, ସ୍ଥାପନା, ଚଳନ ପାଇଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ନାୟକ—ସେହି ଦେବଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଙ୍ଗିରସ, ଦୃଢ଼ ହୁଅ। ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭରିଦିଅ, ତାର ମୁହଁ ଭରିଦିଅ, ଦୃଢ଼ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଗର୍ଭରେ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଛନ୍ତି।