ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମ୍ୟଦ୍ବସୁସ୍ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରଥୀ ହେଉଛନ୍ତି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଏବଂ ଅରିଷ୍ଟନେମି ସେଉଁଠି ସେନାପତି ଓ ପ୍ରମୁଖ ଅଟାରେ ଅଛନ୍ତି। ଭିଶ୍ୱାଚୀ ଓ ଘୃତାଚୀ ଏଠି ଅପ୍ସରା ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ଜଳ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ଓ ବାୟୁ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ର। ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଅଛୁ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଆମପ୍ରତି ଘୃଣା ଅଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱାରେ ରଖନ୍ତୁ। ଉପର ଦିଗରେ ଅର୍ବାଗ୍ବସୁସ୍ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରଥୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେନଜିତ୍, ଏବଂ ସୁଷେଣା ସେଉଁଠି ସେନାପତି ଓ ପ୍ରମୁଖ ଅଟାରେ ଅଛନ୍ତି। ଉର୍ବଶୀ ଓ ପୂର୍ବଚିତ୍ତି ଏଠି ଅପ୍ସରା ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ବିଜୁଳି, ଓ ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ଉଲ୍କା। ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଅଛୁ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଆମପ୍ରତି ଘୃଣା ଅଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱାରେ ରଖନ୍ତୁ। ଏହିପରେ ଆମେ ଦେଖୁଅଛୁ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗର ମୁକୁଟ, ଶିଖର ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ; ସେ ଜଳର ମାନ୍ୟର ମଣିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି। ଏହି ଆଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ହଜାର ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଶତ ଧନର ନାଥ; ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ମୁକୁଟ, ଧନର ମୁକୁଟ। ଆଥର୍ବନ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପଦ୍ମରୁ ମଥି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୁଣ୍ଡ। ଆଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ଓ ରାଜ୍ୟର ନେତା; ସେ ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ହେଉଛି ହବି ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଆଗ୍ନି ଦୀପ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଆଗ୍ନି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛନ୍ତି ଜଳାନ୍ତି ସମୟରେ, ଯେପରି ଗଈ ଉଷାକାଳେ ତାହାର ଛାଣିକୁ ଚାଲିଯାଏ; ଯୁବା ଅଶ୍ୱମାନେ ଉଠିବା ପରି, ଆଗ୍ନିର କିରଣ ଆକାଶକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ। ଆମେ ପଣ୍ଡିତ, ଶୁଚି, ବଳବାନ୍, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶ୍ରୁତି ଦେଇଛୁ, ଏହା ହେଉଛି ଆକାଶରେ ସୁନା ଭୂଷଣ ଭାବେ ଚମକୁଥିବା। ଏଠି, ସୃଷ୍ଟିକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ହୋତାର୍ ଅଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ଓ କ୍ରିୟାରେ ଯୋଗ୍ୟ; ଭୃଗୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅପରାଧ ହିନ୍ନ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଆଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଲୋକମାନଙ୍କର ଜାଗ୍ରତ ରକ୍ଷକ, ନୂତନ ଶ୍ରୀର ପାଇଁ ଦକ୍ଷ ଓ ଦାନଶୀଳ; ଘୃତ ଲେପିତ ମୁହଁରେ, ବିଶାଳ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛୁଇଯାଏ, ସେ ଭାରତମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ଚମକୁଛନ୍ତି। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଚୁପ୍ଚାପ ବସିଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଥିଲେ; ମଥିଲେ ଆଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଳବାନ୍ ଓ ମହାନ୍, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ବଳର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଡାକିଥିଲେ। ବନ୍ଧୁମାନେ ଏକସାଥି ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଦାନଶୀଳ, ବଳ ଓ ପୋଷଣର ପୁତ୍ର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଗ୍ନି ଏକ ଏକ ଆର୍ୟ ଘରେ ଜଳାଯାଏ; ଇଡାର ଆସନରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍—ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ। ତୁମେ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଗ୍ରାମରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଆଗ୍ନି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କେଶରେ, ଅନେକଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ହବି ପ୍ରବାହକ ଭାବେ। ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଆମେ ଆଗ୍ନି, ପୋଷଣର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ ଓ ଶୀଘ୍ର, ବନ୍ଧୁ, ଯୋଗ୍ୟ ଅତିଥି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅମର ଦୂତକୁ ଡାକୁଛୁ। ଏହି ଅମର ଦୂତ, ଲାଲ ଅଶ୍ୱରେ ଯୋକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଉପଭୋଗ କରି, ଡାକିଲେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି। ସେ ଡାକିଲେ ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତି; ଯଜ୍ଞ ସୁସଂଗଠିତ, ପ୍ରଶଂସା ଶୁଭ, ଦେବୀୟ ଧନ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଫଳ। ଆଗ୍ନି, ବଳ ଓ ପଶୁର ନାଥ, ଶକ୍ତି ଓ ମହିମାର ଅଧିପତି, ଜାତବେଦସ୍, ଆମକୁ ବଡ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଅ। ଆଗ୍ନି, ପଣ୍ଡିତ, ଧନ ପାଇଁ ଜଳାଯାଏ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ପ୍ରାଚୀନ ଆଲୋକରେ ଆମ ପାଇଁ ଚମକୁ। ରାଜା ଆଗ୍ନି, ରାତିରେ ଓ ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ, ଗୃହ ଓ ଉଷାକାଳରେ, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ୱାରେ ଦେମନମାନେକୁ ଦହା। ଆଗ୍ନି ଡାକିଲେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଦାନ ଶୁଭ ହେଉ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ; ଯଜ୍ଞ ଶୁଭ ହେଉ, ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ। ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ; ଆମ ମନକୁ ଶୁଭ କର, ବିଘ୍ନ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେଉଛ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ—ଏଉଁଠି ଅନେକଙ୍କୁ ବିଜୟୀ କର; ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁମ ଦୟା ଆମେ ଲଭିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଆମେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧନଦାତା ଭାବେ ଦେଖୁଅଛୁ, ଯାହାଠାରେ ଗଈମାନେ ସଂଧ୍ୟାକାଳରେ ଯାନ୍ତି; ଯାଠାରେ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱମାନେ, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ, ସଂଧ୍ୟାକାଳରେ ଯାନ୍ତି—ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଆଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଧନଦାତା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି, ଯାଠାରେ ଗଈମାନେ ଏକସାଥି ଯାନ୍ତି, ଯାଠାରେ ଶୀଘ୍ର, ଚଳିତ, ଉତ୍ତମ ନାୟକମାନେ ଏକସାଥି ଯାନ୍ତି—ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଦୁଇ ଶୁଭ ଘୃତ ଛାମଚ ରଖାଯାଇଛି; ଏବଂ ଆମେ ଆଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଗୀତରେ ତୁମକୁ ପୂରଣ କରୁଛୁ—ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଆଗ୍ନି, ଆଜି, ଅଶ୍ୱ ପ୍ରଶଂସାରେ, ମନର ଉତ୍ତମ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ସହିତ—ଆମେ ଡାକିବାରେ ତୁମକୁ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏପରି, ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ମହାସତ୍ୟ, ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା, ଦକ୍ଷ କ୍ରିୟାର ରଥୀ ହେଉଛ। ଏହି ଶ୍ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଆଗ୍ନି, ଆମ ପାଖରେ ଆସ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍; ତୁମ ସମସ୍ତ ଦୟାମୟ ମୁହଁ ସହିତ ଆମକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ମୁଁ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି, ଦାନଶୀଳ, ଧନଦାତା, ବଳର ପୁତ୍ର, ଅଲ୍ଲେଖ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ବିଚାର କରୁଛି; ଯିଏ ସଠିକ କ୍ରିୟାରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ଦୟାମୟ; ଯିଏ ଘୃତର ଧାରା ଅନୁସରି, ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।