ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଦେଖାଯାଏ କିଛି ଦାନବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ବିଘ୍ନ ଓ ବାଧା ଦେଇ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନିଷ୍ଟ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଗ୍ନିର ଏହି ଲୋକରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ କହାଯାଏ। ଏଠି, ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯାଏ; ପିତୃମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛନ୍ତି। ପିତୃମାନେ ଯେଉଁଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଉଛୁ—ତାଲ, ଶୁଷ୍କତା, ଜୀବନ, ନୈବେଦ୍ୟ, ତୀବ୍ରତା, କ୍ରୋଧ, ଆହାର, ଓ ପୋଷାକ ପାଇଁ। ପିତୃମାନେ ଦୟାକରି ଆମକୁ ତାଙ୍କ ଗୃହରୁ ଆହାର, ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ଏଠି ଏକ ଶିଶୁ, ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଶିଶୁକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଏଠି ଏକ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ପିତୃମାନେ ଅମୃତ ଶକ୍ତି, ଘୃତ, ଦୁଧ, ମଧୁର ପାନୀୟ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତୁ। ଏବେ, ଆମେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଆଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା, ତୁମେ ଭଲଭାବେ ଦହୁଥିବା ଅଗ୍ନି ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିରେ ଘୃତ ଦିଆଯାଉ। ଅଂଗିରସଙ୍କ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଆମେ ନିୟମିତ ଉପାସନା କରୁଛୁ। ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଆହୁତି ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ। ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ଵଃ—ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ରରେ, ଦେଉଳ ଚଉଡ଼ା ଓ ପୃଥିବୀ ଓ ତାହାର ଭାରରେ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆହାର ମିଳେ। ଏଠାରେ ଏକ ଚିତ୍ରା ଗାଈ ଆଗକୁ ବଢ଼ି, ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ପିତାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଏ। ଏହି ମହାବୃଷଭ ଦିପ୍ତିମାନ ଲୋକରେ ଚଳିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ ପ୍ରାଣ ବିକାଶ ପାଏ, ଏହି ମହାବୃଷଭ ଆକାଶକୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ଭାଷା ତିରିଶି ଆସନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନିକୁ ନିତ୍ୟ ଦିନ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ଆଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଆଲୋକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲୋକ, ଆଲୋକ ହେଉଛି ଦିପ୍ତି, ଏହି ଦିପ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଏହି ଦିପ୍ତି ଆଗ୍ନି, ସ୍ଵାହା। ଦେବତା ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଶକ୍ତି ସହିତ ରାତି ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ ଆଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ, ସ୍ଵାହା। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ବଳିକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛୁ, ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ଆଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗର ମୁକୁଟ, ପୃଥିବୀର ଶିଖର, ଓ ଜଳର ଅଙ୍କୁର ଉତ୍ପାଦକ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଗ୍ନି, ଦୁଇଜଣ ଦେବତା, ଆମକୁ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତାମାନେ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଋତୁମାନ୍ୟ ଆସନ ଉପରେ ଆଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲେ, ସେଇ ଜ୍ଞାନ ନେଇ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଏଠି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋତୃ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ଭୃଗୁମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଅନେକ କୁଳରେ ପ୍ରକାଶିତ କରିଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ଦିପ୍ତି ଅନୁସରଣ କରି, ଗାଈମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆଗ୍ନି ଦେହର ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ଆମର ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କର, ଜୀବନ ଦାତା, ଆମକୁ ଜୀବନ ଦିଅ, ଦୀପ୍ତି ଦାତା, ଆମକୁ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା ଅଭାବ ଆମ ଦେହରେ ଅଛି, ତାହା ପୂରଣ କର। ଶତ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଳବାନ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରତି ଜୟ ଲାଭ କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ଆଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତି, ଋଷିମାନେର ପ୍ରଶଂସା, ପ୍ରିୟ ଦୀପ୍ତି, ଜୀବନ, ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଓ ପୋଷ୍ୟତାରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧିମାନ ହୁଅ, ସମୃଦ୍ଧି ଭୋଗ କର, ବଡ଼ ହୁଅ, ବଡ଼ତ୍ୱ ଭୋଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଭୋଗ କର, ଧନଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ହୁଅ, ଧନ ଭୋଗ କର। ଏହି ଗର୍ଭ, ଏହି ଗୋଶାଳା, ଏହି ପୃଥିବୀ, ଏହି ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଏଠି ରୁହ, ଚାଲିଯିଓନାହିଁ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ, ଗୋଧନ ଉପରେ ଅଧିକାର ସହିତ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର। ଆଗ୍ନି, ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଚିନ୍ତନ ସହିତ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଉଛୁ। ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ନିଜ ଗୃହରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ପିତା ଯେପରି ପୁଅ ପାଇଁ ସହଜ ଉପଲବ୍ଧ, ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ହୁଅ, ଆମ ସୁଖର ସାଥୀ ହୁଅ। ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ନିକଟତମ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶୁଭ ହୁଅ, ଆଶ୍ରୟ ଦାତା। ଦାନଶୀଳ ଆଗ୍ନି, ତୁମର ଦାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ। ପ୍ରଭାଶାଳି ଆଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ମିଳିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାର କର। ଆମକୁ ଜାଣ, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଓ ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଓ ଅଭିଶାପରୁ ରକ୍ଷା କର। ଇଡା, ଆସ; ଅଦିତି, ଆସ; ଆମ ଚାହିଦା ଯାହା, ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମର ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଆମ ସହିତ ରହୁ। ପ୍ରାର୍ଥନାର ଦେବତା, ସୋମକୁ ଧ୍ୱନିତ କର; ପ୍ରେରିତ ଉଷିଜ୍ ବଂଶଜଙ୍କୁ ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ଯିଏ ଧନୀ, ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଦେବତା ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ମଣିଷମାନଙ୍କ ଶାପ, କ୍ରୋଧ, ଶତ୍ରୁତା ଆମକୁ ଛୁଁଇ ନପାରୁ; ପ୍ରାର୍ଥନାର ଦେବତା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମାନଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶକ୍ତି, ଓ ଅପରାଜିତ ଵରୁଣ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମହାରକ୍ଷା ହେଉ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠିଓ, ଘରେ, ପଥରେ, ବା ଅବରୋଧରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଅପବାଦୀ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅଦିତିର ପୁତ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ୍ତ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ସଦା ଆଲୋକ ଦାନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କଦାପି କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଅନାହିଁ, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଉପସ୍ଥିତ; ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ଦାନ ଦେବତାଠାରୁ ସଦା ଚାହାଯାଏ। ଅନ୍ତେ, ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ୍ତିକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ; ସେ ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରଣା କରନ୍ତୁ।