ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ବେଗବାନ୍ ପକ୍ଷୀ ଏହାକୁ କେବେ ଅନିଷ୍ଟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି ପୃଥିବୀ ସଦା ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ରୁହୁ। ପ୍ରଜାପତି ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଜଳର ପିଠିରେ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ପ୍ରଭାମୟ ହେଉ; ତୁମେ ପୃଥିବୀ ହେଉ। ତୁମେ ଭୂ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରଣକାରୀ ଅଦିତି। ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କର, ଦୃଢ଼ କର, କିନ୍ତୁ କେବେ ଅନିଷ୍ଟ କରନି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ, ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଶ୍ୱାସ, ଧାରାଣା ଓ ଗତି ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଆମ ସୁଖ ଓ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗିରସ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସ। ହେ ଦୁର୍ବା ଘାସ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଠିରୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖରା ଅଂଶରୁ ପୁନଃପୁନଃ ଅଙ୍କୁରିତ ହେଉଛ; ଏଭଳି ଶତ ଓ ସହସ୍ର ପ୍ରଶାଖାରେ ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ହେ ଦିବ୍ୟ ଇଟ, ତୁମେ ଶତର ଉପାୟରେ ବିସ୍ତାରିତ ଓ ସହସ୍ର ଉପାୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ; ତୁମକୁ ଆମେ ଆହୁତି ସହିତ ପୂଜା କରୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଥିବା କିରଣଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରେ—ସେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ହେ ଦେବତାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଥିବା ତୁମର ଆଲୋକ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆଲୋକ—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସେହି ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା, ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ତେଜସ୍ବୀ କର। ସ୍ୱାମୀ ଆଲୋକକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ସ୍ୱୟଂଶାସକ ଆଲୋକକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ପ୍ରଜାପତି ତୁମକୁ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ବସାନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ପ୍ରବାହରେ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ—ଏହି ଦିବ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା, ଅଙ୍ଗିରସ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସ। ମଧୁ ଓ ମାଧବ, ଏହି ବସନ୍ତ ଋତୁମାନେ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ; ଦିବ୍ୟ ଏହି ଅଗ୍ନିମାନେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଗ୍ନି ନିଜ ନିଜ ବ୍ରତ ରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚତା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେଉଁଠି, ଏହି ଅଗ୍ନିମାନେ ଏକ ମନ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ବସନ୍ତ ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ଦିବ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା, ଅଙ୍ଗିରସ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସ। ତୁମେ ଅଷାଢ଼, ଦୃଢ଼, ଶତ୍ରୁ ଜୟୀ, ସେନାପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କର; ତୁମର ଶକ୍ତି ସହସ୍ରଗୁଣିତ—ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବି। ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ମଧୁର, ପୃଥିବୀ ମଧୁର; ଆମ ପିତା ଆକାଶ ଆମପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ। ବନର ଗଛ ଆମପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧୁର ହେଉ, ଆମ ଗାଈମାନେ ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ପାନିରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ବସ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ଦାହନ କରୁନାହିଁ, ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ରହୁନ୍ତୁ—ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ତୁମ ସହିତ ରୁହୁ। ଜଳର ସ୍ୱାମୀ, ଇଟମାନଙ୍କର ବୃଷଭ, ତିନି ସମୁଦ୍ର ଓ ଦିଗନ୍ତରେ ବହି ଯାଇଛନ୍ତି, ସଦ୍ଗୁଣ ଲୋକରେ, ମଳ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି—ସେଠି ଯାଅ, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବଜମାନେ ଗଲେ। ବଡ଼ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ମାପନ୍ତୁ; ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରୁ ଧର୍ମ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଉପଯୁକ୍ତ ମିତ୍ର। ତୁମେ ଦୃଢ଼, ଆଧାର, ଏହି ମୂଳରୁ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ଜାତବେଦସ୍; ସେ, ଜ୍ଞାନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଓ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଉନ୍ତୁ। ପୋଷଣ, ଧନ, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦ କର; ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ, ସ୍ୱୟଂଶାସକ—ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଦୁଇ ନଦୀ ତୁମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ନୀତିମାନ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୁଗଳ କର, ସେମାନେ ଆହୁତିକୁ ଦ୍ରୁତ ଓହ୍ଲାଇ ନେଇଯାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଡାକିଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୁଗଳ କର, ରଥାରୋହୀଙ୍କ ପରି; ପୁରାତନ ହୋତା ତାଙ୍କର ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ। ନଦୀମାନେ, ଗାଈମାନେ ପରି, ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ମୁଁ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ସର୍ପିର ଧାରା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତଣ୍ଡୁ ଦେଖୁଛି। ଷ୍ଟୋତ୍ର, ତେଜ, ପ୍ରଭା, ଆଲୋକ ପାଇଁ ତୁମେ ଜଗତର ଅଶ୍ୱ, ଅଗ୍ନି ଓ ବୈଶ୍ୱାନରର ଅଶ୍ୱ ଭାବରେ ଉଦିତ ହେଉଛ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଦ୍ୱିପ୍ରଭା, ପ୍ରଭାରେ ସମୃଦ୍ଧ, ତୁମେ ସହସ୍ରଦାତା; ସହସ୍ର ପାଇଁ, ତୁମେ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ରସ ମିଶାଅ, ସମସ୍ତ ଆକୃତିର ଛବି, ସହସ୍ରର ଆକୃତି; ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ଅଚଳ ରୁହ, ଶତବର୍ଷୀ ହେଉ। ବାୟୁର ଗତି, ବରୁଣଙ୍କର ନାଭି, ଦେହର ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମିତ ଅଶ୍ୱ, ନଦୀମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ପିଙ୍ଗଳ, ପର୍ବତରେ ମୂଳିତ—ଅଗ୍ନି, ଉଚ୍ଚ ଦିଗନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଅନିଷ୍ଟ କରନି। ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଅବିରତ, ଲାଲ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ; ସେ ପର୍ବତମାନ ସହିତ ଋତୁକ୍ରମେ ସ୍ୱୟଂକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି; ପୃଥିବୀ, ଅଦିତି କିମ୍ବା ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ କେବେ ଅନିଷ୍ଟ କରନି। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ଆବରଣ, ବରୁଣଙ୍କର ନାଭି, ଉଚ୍ଚ ଲୋକର ମେଷ; ଅସୁରଙ୍କର ମହା, ସହସ୍ରଗୁଣିତ ମାୟା—ଅଗ୍ନି, ଉଚ୍ଚ ଦିଗନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଅନିଷ୍ଟ କରନି। ଯିଏ ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିତ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶର ତାପରୁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସନ୍ତାନକୁ ତିଆରି କଲେ—ଅଗ୍ନି, ତୁମର କୃପା ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାପି ରହୁ। ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମୁହଁ ଉଦିତ ହେଉଛି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ; ଏହି ଆଲୋକ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶମାଧ୍ୟମକୁ ପୂରଣ କରେ—ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳର ଆତ୍ମା। ଅଗ୍ନି, ଏହି ଦୁଇପାଦ ପଶୁକୁ ଅନିଷ୍ଟ କରନି, ହେ ସହସ୍ରନେତ୍ର; ଯେଉଁଠି ସେ ବଳି ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି; ବଳିପଶୁକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ତାହା ସହିତ ଦେହରେ ବସ; ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେ ତୁମ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ତୁମ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ।