ଏକ ପବିତ୍ର ବେଦିକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ପୃଥିବୀକୁ ଅଗ୍ନି ଓ ଦୁଧ ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ରସର କରାଯାଏ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପ, ଯାହା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଛୁ। ଏଠାରେ ଆମେ ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟର ଉତ୍ସ ଓ ପ୍ରବାହ ନିଅଛୁ, ଯାହା ଆମର ଗାଈ ଓ ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ଏବଂ ରୋଗ, ବନ୍ଧ୍ୟତା, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ବିପୁଳ, ତୁମ ଜ୍ୱାଳା ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀ ଦେଉଛ, ମୁନି, ଉପାସକଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅଛ। ତୁମ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଦୀପ୍ତି ଉପରକୁ ଉଠେ, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କର, ମାନେ ମାଆଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଅ ପରି। ଏହି ଜାତୱେଦାସ୍, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ନିବିଡ଼ ହୋଇଥିବା। ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ନିଜ ଅର୍ପଣ ରଖିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୀପ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ବଢ଼ାଅ, ଅମୃତ ତୁମେ, ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ତୁମେ ଯଜ୍ଞର କର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନୀ, ଧନୀ, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଓ ଧନ ଦେଉଛ; ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛନ୍ତି, କ୍ଷମା ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଭାବେ। ସମସ୍ତ ଯୁଗର ଲୋକ ତୁମେ ଉପରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି। ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କର, ଶକ୍ତିର ମଣ୍ଡଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ତୁମ ଦୁଧ, ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି, ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମା ରଖ। ସୋମ, ସମସ୍ତ ପ୍ରବାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ମୋର ମନ ତୁମ ପାଖକୁ ଗାଈର ବଛଡ଼ା ପରି ଯାଉଛି, ମୁଁ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଅଭିଲାଷା କରେ। ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୃହ ତୁମେ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି। ତୁମେ ଗୃହର ଆଦର୍ଶ, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଆଶା ଅଗ୍ନିରେ ରହିଛି, ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜା ଭାବରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏବେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ନିଜ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଧନ, ସନ୍ତାନ, ବୀରତା ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଜଳର ପୃଷ୍ଠଭାଗ, ଅଗ୍ନିର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରିଛ; ପଦ୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ, ଆକାଶର ବିସ୍ତାରରେ ପ୍ରସାରିତ। ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସମସ୍ତ ସୀମାର ପୂର୍ବରୁ; ସେ, ବେନା, ଚଳିଲେ, ତାଙ୍କର ମୂଳ ଉପର ଓ ତଳ, ସତ୍ ଅସତ୍ର ଗର୍ଭ। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ପ୍ରଥମେ ଉଦୟ ହେଲେ, ସମସ୍ତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଧାରଣ କଲେ; କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞ ଦେବୁ? ଏକ ବିନ୍ଦୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତ, ଏହି ଗର୍ଭ ଓ ପୂର୍ବ ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ିଲା। ସାଧାରଣ ଗର୍ଭ ମାଧ୍ୟମରେ ସପ୍ତ ଋତ୍ବିକ ସହିତ ମୁଁ ବିନ୍ଦୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ଧରା, ଆକାଶ, ଦିଗନ୍ତ, ଜଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଦାନବଙ୍କ ତୀର, ବୃକ୍ଷ ଓ ଗହ୍ୱରରେ ଥିବା ସର୍ପମାନେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି, ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ସର୍ପମାନେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପୃଥିବୀ ପରି ପଥ ତିଆରି କର, ରାଜା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀ ସହିତ ଆଗକୁ ଯାଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖା ଦ୍ରୁତ ଉଡ଼େ, ସାହସିକତାରେ ସ୍ପର୍ଶ କର, ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳା ଛାଡ଼, ଅଗ୍ନିକଣି ଛଡ଼ିଦିଅ। ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ରେଖା ଛାଡ଼, ଅସମଭ୍ୟ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେଉ, ଦୂର ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିକଟରୁ କିଏ କ୍ଷତି କରିବ, ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅପରାଜିତ ରଖ। ଉଠ, ଅଗ୍ନି, ଆପଣକୁ ବିସ୍ତାର କର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର। ଦ୍ୱେଷ ଜାଗାଇଥିବାକୁ ଜଳାଇଦିଅ, ଶୁଖିଲା କାଠ ପରି। ସିଧା ହେଉ, ଆମୁଠାରୁ ଦୂର କର, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଖା, ମାନ୍ତ୍ରିକଙ୍କ ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗ, ଅଜନ୍ମ ଲିନ୍ ନଶ୍ୱ କର, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କର; ତୁମ ତେଜସ୍ୱୀତାରେ ମୁଁ ସେମାନୋଁକୁ ଦମନ କରେ। ଅଗ୍ନି ଦିଗନ୍ତର ମୁକୁଟ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ଜଳର ବୀଜକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା; ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସେମାନୋଁକୁ ଦମନ କରେ। ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କର, ଶୁଭ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଉଛ; ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଆକାଶରେ, ଜିହ୍ୱା ସୂର୍ଯ୍ୟରେ; ଅଗ୍ନି, ହବି ଧାରକ ହେଉଛ। ତୁମେ ଦୃଢ଼, ସମସ୍ତ ନିର୍ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଦ୍ରୁତ ପକ୍ଷୀ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅ, ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ପ୍ରଜାପତି ତୁମକୁ ଜଳର ପୃଷ୍ଠଭାଗ, ସମୁଦ୍ରରେ ଦମନ କରନ୍ତୁ; ପ୍ରସାରିତ, ବିସ୍ତାରିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ; ତୁମେ ପୃଥିବୀ। ତୁମେ ଭୂ, ପୃଥିବୀ, ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରକ; ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କର, ଦୃଢ଼ କର, କ୍ଷତି ନ କର। ସମସ୍ତ ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଉଦ୍ଗାର, ଆଧାର, ଗତି ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶାନ୍ତି ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବସ। ଦୁର୍ବା ଘାସ, ପ୍ରତି ଗଠିରୁ, ପ୍ରତି କଠିନ ଅଂଶରୁ ତୁମେ ପୁଣିପୁଣି ଅଙ୍କୁରିତ ହେଉଛ; ଶତ, ହଜାର ଶାଖାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ତୁମେ ଶତ ଉପାୟରେ ବିସ୍ତାରିତ, ହଜାର ଉପାୟରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛ; ଦିବ୍ୟ ଇଟା, ଆମେ ତୁମେ ଉପରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମ ଯେଉଁ ରେଖା ଆକାଶକୁ ଯାଉଛି, ସେହି ସମସ୍ତ ଆଲୋକରେ ଆଜି ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କର। ଦେବତାମାନେ, ତୁମର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାର ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଆଲୋକରେ, ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ତେଜ ଦିଅ। ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜା ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ପ୍ରଜାପତି ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ରୂପବାନ୍ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଚଳନରେ ଦିଅ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନାଥ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବସ। ମଧୁ ଓ ମାଧବ, ଋତୁ ଅଗ୍ନିରେ ଯୋଗ, ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଔଷଧି, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦିକ୍ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ; ସେମାନେ ଏକମନ୍ତ୍ରେ ଯୋଗ ଦେଉ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେଣୁ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବସ।