ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତୃତ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରିହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଏହି ନାରୀକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି। ନିକଟରେ ଥିବା କିମ୍ବା ଦୂରେ ଚାଲିଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଔଷଧିମାନେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଏହି ନାରୀକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଉନ୍ତୁ। ଯିଏ ଏହି ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଖୋଦିଛି, କିମ୍ବା ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହା ଖୋଦୁଛି, ସେମାନେ କେହି ଆହତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଜନ୍ତୁମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ ରହୁନ୍ତୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ କହିଲେ, “ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ହେ ରାଜା, ଆମେ ସେଉଁଠି ଉପକୃତି ଦେବା।” ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ ଫୁଲା ଦୁର୍ବଳତାକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରେ, ଅର୍ଶ ହଟାଏ, ଏହି ଶତ ରୋଗକୁ ହଟାଏ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରିହସ୍ପତି ଖୋଦିଥିଲେ; ଏହି ଉଦ୍ଭିଦକୁ, ସୋମ ରାଜା, ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ, ମୋ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁତାକୁ ନିବାରଣ କର, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ରୋକ, ସମସ୍ତ ଅପମାଦକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ରୋକ। ଯାହା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଖୋଦାଯାଉଛି, ସେଉଁଠି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅ, ତୁମେ ଶତ ମୂଳ ସହ ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହୁଅ। ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଗଛମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆଧାର ହେଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମକୁ କେହି ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କିମ୍ବା ଯିଏ ନ୍ୟାୟରେ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନାହାନ୍ତୁ; ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଦ୍ରବ୍ୟମୟ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବି ଦେବୁ? ପୃଥିବୀ, ଯଜ୍ଞ ସହ ଆଗେ ବଢ଼, ଦୁଧ ସହ ଯାଉ; ଆଗ୍ନି, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଲକୁ ଉପରକୁ ନେଉ। ଆଗ୍ନି, ତୁମ ଯାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଭ୍ର, ଶୁଦ୍ଧ, ଯାହା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ—ସେହି ଅଂଶକୁ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ। ଏଠାରେ ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ନେଉଛି, ଯାହା ସତ୍ୟର ମୂଳ, ମହାଶକ୍ତିର ଧାରା; ଏହା ଆମ ଗାଈ ଓ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ମୁଁ ରୋଗ, ବନ୍ଧ୍ୟତ୍ୱ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରୁଛି। ଆଗ୍ନି, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ବଡ଼; ତୁମ ଶିଖା ଦୀପ୍ତିମାନ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ! ତୁମର ବିଶାଳ ଆଲୋକରେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ। ପବିତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷୟ ଆଲୋକରେ ଉଦିତ ହେଉଛ, ଦୁଇ ମାଆଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଅ ପରି ଗତି କରୁଛ; ଦୁଇ ଜଗତକୁ ତୁମେ ପୂରଣ କର। ଜାତବେଦସ୍, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଭଲ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ତୁମେ, ଧନ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ସେଠି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛ। ଆଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସହ ଧନ ବଢ଼ା; ଦୃଶ୍ୟ ଆକୃତିରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶକ୍ତିରେ ଆସନ ପୂରଣ କର। ଯଜ୍ଞର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରଜ୍ଞାନି, ଧନୀ ଗୃହସ୍ଥ, ତୁମେ ଶୋଭନ ଓ ଧନ୍ୟ ଦାନ ଦେଉଛ; ଆସନକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଧନରେ ପୂରଣ କର। ଜନମାନେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ, ବଳବାନ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଋତର ଧାରକ, କୃପା ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଦେବତା, ସବୁଠାରୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ସୋମ, ଚାରିଦିଗରୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ କର; ଶକ୍ତିର ସମାବେଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ତୁମର ଦୁଧ, ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ, ବିଜୟୀ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ସୋମ, ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ଶ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ। ସୋମ, ସମସ୍ତ ଧାରାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମର ସବୁଠାରୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ବନ୍ଧୁ ହେଉ। ଆଗ୍ନି, ମୋର ମନ ଦୂର ଥିବା ବଛା ପରି ତୁମ ନିକଟକୁ ଯାଉଛି; ମୁଁ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ସବୁ ଶୁଭ ଗୃହ, ଆଙ୍ଗିରସ୍ ମଧ୍ୟରେ, ଆଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଛି। ଆଗ୍ନି, ପ୍ରିୟ ଗୃହରେ, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଆଶାର କେନ୍ଦ୍ର; ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଉଦିତ ହୁଅଛନ୍ତି। ଏବେ, ମୁଁ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ନେଉଛି, ଧନ, ସୁସନ୍ତାନ, ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ; ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଜଳର ପୃଷ୍ଠ, ଆଗ୍ନିର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରି ଉଠିଛ; ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ କମଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ, ଆକାଶର ବିସ୍ତୃତିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୀମାର ପୂର୍ବରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସେ, ବେନା, ଚଳିଲେ, ତାଙ୍କର ମୂଳ ଉପର ଓ ତଳ—ସତ୍ ଅସତ୍ର ଗର୍ଭ। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ପ୍ରଥମେ ଉଦିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ; ସେ ଭୂମି ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଧାରଣ କଲେ; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ନିବେଦନ କରିବା? ଏକ ବିନ୍ଦୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ, ଏହି ଗର୍ଭ ଓ ପୂର୍ବ ଗର୍ଭରେ ଅବତରିଲା; ସାଧାରଣ ଗର୍ଭ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିତ ବିନ୍ଦୁକୁ ସପ୍ତ ଋତ୍ୱିଜ୍ ସହ ନିବେଦନ କରେ। ପୃଥିବୀରେ, ଆକାଶରେ, ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଯେଉଁ ସର୍ପମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେମନ୍ମାନଙ୍କ ତୀର, ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗହ୍ୱରରେ ଥିବା ସର୍ପମାନେ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦ୍ୟୁଲୋକର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ଜଳରେ ଆସନ ନେଇଥିବା ସର୍ପମାନେ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୃଥିବୀ ପରି ଏକ ପଥ ତିଆରି କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀ ସହ ରାଜା ପରି ଯାଉ; ପଥ ଅନୁସରି, ଶୀଘ୍ର ଗତି କର, ଦେମନ୍ମାନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ କର। ତୁମ ଚିଙ୍ଗାରି ଦ୍ରୁତ ଉଡ଼ିଯାଉଛି; ଧୃଢ଼ ହୋଇ ଛୁଅ, ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳାରେ ପୋଡ଼; ଆଗ୍ନି, ତୁମ ଅଗ୍ନିର ଜିଭା ବିକୀରଣ କର, ସମସ୍ତଠାରେ ଶିଖା ଛଡ଼ା, ଅଂଗାର ଛିଟିଅ। କିରଣ ମୁକ୍ତ କର, ଶୀଘ୍ର ହୁଅ; ଏହି ଜନତାର ଅଜେୟ ପାଳକ ହୁଅ; ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଯିଏ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ଆଗ୍ନି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ। ଉଠ, ଆଗ୍ନି, ଆପଣକୁ ବିସ୍ତାର କର; ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣତାରେ ବିକିରଣ କରନ୍ତୁ; ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ଜଳାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ଶୁଖିଲା କାଠ ପରି ପୋଡ଼ିଦିଅ।