ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ନିଜର ଶକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଗୋଶାଳା ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି। ହେ ପୁରୁଷ, ଆପଣ ଧନ ଆଣିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସମସ୍ତ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଚୋର ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଶରୀରରେ ଯେଉଁ ଅପବିତ୍ରତା ଥିଲା, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତାହାକୁ ଉପକ୍ଷୁବ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ଶକ୍ତି ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ବେଳେ, ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମୋ ହାତରେ ଧରିଥିଲି, ରୋଗର ମୂଳ ନାଶ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା, ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁର ଗ୍ରାସ ଏକଦିନ ନାଶ ହୋଇଥିଲା। ଯେଉଁଠିଏଠି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଅଙ୍ଗରେ ଅଙ୍ଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେଠି ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରେ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ରୋଗ, ଚାଷା ପକ୍ଷୀ, କିକିଦୀବା ସହିତ ଏକାସাথে ପଡ଼ିଯାଉ, ବାୟୁର ଝୋକା, କୁହୁଡ଼ିର ଅପସାରଣ ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉ। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଏକଅନ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅନ୍ୟଏକଅନ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କର, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମୋତେ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ। ଫଳ ଦେଉଥିବା, ଅଫଳ, ଫୁଲ ନଥିବା, ଫୁଲ ଥିବା, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏମାନେ ଆମକୁ ଶାପରୁ, ଭରୁଣଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ, ଯମଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅପରାଧରୁ ମୋକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ଆକାଶରୁ ଚାରିପାଖରେ କଥା କହନ୍ତି; ଏହି ଜୀବନ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କଦାଚିତ୍ ନଶ୍ୱର ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଅନେକ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ସୌମ୍ୟ, ଶତଚକ୍ଷୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ଅଂଶ। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ଅଂଶ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସାରିତ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା— ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ନିକଟରେ ଥିବା, ଦୂରକୁ ଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଔଷଧୀମାନେ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଯିଏ ତୁମକୁ ଖୋଦେ, ସେ ଅକ୍ଷତ ରୁହନ୍ତୁ, ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ଖୋଦୁଛି, ସେଉଁଠି ଅକ୍ଷତ ରୁହନ୍ତୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିପଦ ଚତୁଷ୍ପଦ ଜନ୍ତୁ ନିରୋଗ ରୁହନ୍ତୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ କହିଲେ—‘ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ରାଜା, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା।’ ତୁମେ ସ୍ଫୋଟନାର ନାଶକ, ଅର୍ଶ ଦୂର କରିବାରୀ, ଏବଂ ଶତ ରୋଗର ସାରଥି। ତୁମକୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଖୋଦିଥିଲେ; ସୋମ ରାଜା ଏହି ଉଦ୍ଭିଦକୁ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ମୋ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁତା, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ, ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ ସହିଯିବ। ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଖୋଦାଯାଉଛ, ଏବଂ ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଦୁଛି, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ; ତୁମେ ଶତ ମୂଳ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଉ। ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ବୃକ୍ଷମାନେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ, ଯେଉଁଠାରୁ ଆମକୁ କେହି ଆକ୍ରମଣ କରିବ। ଯିଏ ଭୂମିର ଉତ୍ପାଦକ, ଯିଏ ନ୍ୟାୟରେ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବି ଦେବା? ହେ ପୃଥିବୀ, ଯଜ୍ଞ ସହିତ, ଦୁଧ ସହିତ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ; ଅଗ୍ନି, ଚଳିତ ହେଉ, ତୁମର ମଧୁର ଭାଗକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଦ୍ୟୁତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ପବିତ୍ରତା, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟତା, ସେମାନେ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ। ଏଠାରେ ମୁଁ ଆହାର ଏବଂ ଶକ୍ତି ନେଉଛି, ସତ୍ୟର ମୂଳ, ପ୍ରବଳ ଧାରା; ଏହା ଆମର ଗାଈ ଏବଂ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ମୁଁ ରୋଗ, ବନ୍ଧ୍ୟତା ଏବଂ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ଦୂର କରୁଛି। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଶକ୍ତି ବଡ଼; ତୁମ ଶିଖା ଦ୍ୟୁତିମାନ। ବିଶାଳ ଆଲୋକରେ, ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତୁତି ଦିଅ, ହେ ମୁନି। ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅମୋଘ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଉଦୟମାନ; ମାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଅ ପରି ଚଳି ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଛ। ହେ ଜାତବେଦାସ୍, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର; ଜ୍ଞାନୀ ଚିନ୍ତାରେ ନିର୍ମିତ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର, ଅଦ୍ଭୁତ ଜନ୍ମିତ, ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ଉପହାର ପାଇଛ। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଭା ଦେଇ, ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପଦ ବଢ଼ାଅ; ଅମୃତ ତୁମେ ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସନ ପୂରଣ କର। ଯଜ୍ଞର ବିଧାତା, ଜ୍ଞାନୀ, ଧନୀରେ ବସିବା, ତୁମେ ମଧୁର ଦାନ ଦିଅ, ପ୍ରଚୁର ଆହାର ଏବଂ ଧନ ଦିଅ। ଜନମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପ୍ରବଳ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଋତର ଧାରକ, କୃପା ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ରୁତ, ବ୍ୟାପକ, ସମସ୍ତ ଯୁଗର ଲୋକ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ତୁମର ଦୁଧ, ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି, ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସାଅ। ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଧାରା ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମ ପ୍ରଶସ୍ତ ମିତ୍ର ହେଉ। ମୋର ମନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯାଉଛି, ଯେପରି ବଞ୍ଚି ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ; ମୁଁ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଅଭିଲାଷା କରୁଛି। ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଭଲ ନିବାସ ଆଲଗା ହୋଇ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆସିଛ; ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ଅଗ୍ନି ଭୁତ, ଭବିଷ୍ୟତର ଇଚ୍ଛା, ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଚମକୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନିକୁ ନେଉଛି, ଧନ, ସନ୍ତାନ, ପ୍ରତାପ ପାଇଁ; ଦେବତାମାନେ ମୋ ସହିତ ରହନ୍ତୁ। ତୁମେ ଜଳର ପୃଷ୍ଠ, ଅଗ୍ନିର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରିଛ; ବଡ଼ ହୋଇ, ପଦ୍ମରେ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧ ହେଉ, ଆକାଶର ପରିମାଣ ଏବଂ ବିସ୍ତାରରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଅ। ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲେ, ଆରମ୍ଭରେ, ସୀମା ପୂର୍ବରୁ ଚମକୁଥିଲେ, ଦ୍ୟୁତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ, ବେଣା, ଚଳିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ମୂଳ ଗଭୀର, ଉଚ୍ଚତମ ଓ ନିମ୍ନତମ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ର ଗର୍ଭ। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ପ୍ରଥମେ ଉଦିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ନାଥ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଧାରଣ କଲେ; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞ ଦେବା? ଏହି ବିନ୍ଦୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ, ଏହି ଗର୍ଭରେ ଓ ପୂର୍ବଗର୍ଭରେ ପଡ଼ିଲା।