ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶଜ, ବସୁମାନେ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା—ସର୍ବଭୂତ ଅଗ୍ନିମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଉନ୍ତୁ। ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମୁଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ କରେଉଛି—ସ୍ୱାହା। ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଚିନ୍ତା ଓ ବିବେକ ସହିତ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ସଂଯମ ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ କରେଉଛି—ସ୍ୱାହା। ପ୍ରଜାପତି, ମନୁ ଓ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଏହି ଦେବତା, ନେତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, କ୍ଲେଶ ଓ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଯଶ ଚୟନ କରନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା। ଓ ଶକ୍ତିଶାଳି ମାତୃଭୂମି, ଭଙ୍ଗ ହେଉନାହିଁ, ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ସାହସୀ ଓ ଶୂର ହେଉ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସଫଳ କରିବେ। ଓ ଭୂଦେବୀ, ସ୍ଥିର ରୁହ, ମଙ୍ଗଳାର୍ଥେ ତୁମେ ଅସୁରୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଅଚଳ। ଏହି ହବି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଉତ୍ଥାନ କର। ଘୃତ ଆହୁତି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି—ପୁରାତନ ହୋତୃ, ବରଣୀୟ, ବଳର ପୁତ୍ର, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ଦୂର ସୀମାରୁ, ଦୂର ଦେଶରୁ, ସେଉଁଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଛି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଆଣ। ଦୂର ଦୂର ଦେଶରୁ, ଓ ରକ୍ତାଶ୍୵, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠି ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କର। ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ କାଠ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛୁ, ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ହେଉ; ଏହା ଗ୍ରହଣ କର, ଓ ଅପରିପକ୍ୱ। ଯାହାକୁ ଉପଜିହ୍ବିକା ଖାଏ, ଯାହା ଉପରେ ପିପିଲିକା ଚାଲେ, ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ହେଉ; ଏହା ଗ୍ରହଣ କର। ଦିନ ପରେ ଦିନ, କ୍ଲାନ୍ତି ବିନା ଧାରଣ କରି, ସେ ଘାସ ଖାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ଧନ ଓ ଆହାରରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ପାଇଁ ନ ହେଉ। ଭୂମିର ନାଭିରେ, ଅଗ୍ନିର ଅର୍ପଣରେ, ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଆମେ ମହାନ୍ତକୁ ଡାକୁଛୁ; ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପ୍ରଶଂସିତ, ପୂଜ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳବାନ। ସେହି ସେନାମାନେ, ନିର୍ଭୟ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ, ଓ ସେ ବନ୍ଧୁମାନେ—ଏବଂ ଚୋର, ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ—ଅଗ୍ନି, ଏହା ସବୁକୁ ତୁମର ମୁଁହରେ ରଖୁଛି। ତୁମର ଜହ୍ୱାଦ୍ୱାରା, ମଳିନ ଓ ଚୋରମାନେ, ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ, ସେମାନେ ସହଜରେ ଭସ୍ମ ହେଉ; ତୁମର ଦାନ୍ତରେ ସେମାନେ ଭକ୍ଷିତ ହେଉ। ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ମଳିନ, ଚୋର, ଅପହୃତା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ, ସେମାନେ ତୁମର ଜହ୍ୱା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ରଖନ୍ତି, ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ଅପବାଦ କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମେ ଭସ୍ମ କର। ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ମୋର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଛି; ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ପୁରୋହିତ, ସେ ବିଜୟୀଙ୍କର ଅଧିକାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ। ସେମାନଙ୍କର ବାହୁ ଉତ୍ତୋଳିତ, ତେଜ ଓ ବଳ ଉତ୍ତୋଳିତ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ, ନିଜ ଦଳକୁ ଆଗକୁ ନେଉଛି। ଓ ଅନ୍ନପତି, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳି, ରୋଗମୁକ୍ତ ଅନ୍ନ ଦିଅ; ଆମକୁ ଦାତା ଦିଅ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏଭଳି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, ବିଶାଳ ଭୂମିରେ ଦହୁଛ; ତୁମର ଜ୍ୟୋତି ଅସହ୍ୟ, ତୁମେ ଅମର, ଦେବଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେବେ ଶସ୍ୟଶ୍ୟାମଳ ଦିଗନ୍ତ ଆକାଶ ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଦେଖିବାକୁ ଭିନ୍ନ, କିନ୍ତୁ ଚେତନାରେ ଏକ, ସେମାନେ ଏକେଇ ସନ୍ତାନକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି; ଦିନ୍ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ଅଗ୍ନି ଦିଗ୍ଗଜ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଋଷି ସମସ୍ତ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରଜାକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି; ସାବିତା ଦେବତା ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଭାତ ପଥରେ ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ତୁମେ ହେଉଛ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗରୁଡ଼, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ତିନି, ଗାୟତ୍ରୀ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି, ବୃହଦ୍ରଥନ୍ତର ତୁମର ପଖା, ସ୍ତୁତି ତୁମର ଆତ୍ମା, ଛନ୍ଦ ତୁମର ଅଙ୍ଗ, ଯଜୁସ୍ ତୁମର ନାମ; ସାମନ୍ ତୁମର ଦେହ, ବାମଦେବ ତୁମର ପୁଛ, ବେଦି ତୁମର ଜଂଘା, ନଖ ତୁମର ପାଦ; ହେ ଗରୁଡ଼, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଡ଼। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ଶତ୍ରୁହନ୍ତା; ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ପୃଥିବୀରେ ଉତ୍କ୍ରମ କର; ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ସ୍ୱର୍ଗେ, ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ବିଜୟ କର। ଅଗ୍ନି ଗର୍ଜନ କଲେ, ଆକାଶ ପରି ଧ୍ୱନି; ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ, ଉଦ୍ଭିଦ ଶୋଭିତ; ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଦୀପ୍ତି ଭରି ଦହୁଥିଲେ, ଦିଗ୍ଗଜ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟୋତି ଛଟାଇଲେ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଫେର, ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେଉନାହିଁ; ଆୟୁ, ତେଜ, ସନ୍ତାନ, ଧନ, ବୁଦ୍ଧି, ଶ୍ରୀ, ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ଫେର। ଅଗ୍ନି ଅଙ୍ଗିରସ, ଶତ ଅଖୁଲିତ, ହଜାର ଆବୃତ ହେଉ; ପ୍ରଚୁର ଧନ ସହିତ ଆମର ହାରାଇଥିବା ଆମକୁ ପୁନଃ ଦିଅ। ପୋଷଣ ସହିତ ପୁନଃ ଫେର, ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ଓ ଆୟୁ ସହିତ ଫେର; ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ପୁନଃ ରକ୍ଷା କର। ଧନ ସହିତ ଫେର, ଅଗ୍ନି; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୋଷଣରେ ବୃଦ୍ଧି କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମି ମଧ୍ୟରୁ ନେଇଅସିଛି, ଅଚଳ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ; ସମସ୍ତ ଜନ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମର ରାଜ୍ୟ କଦାପି ହାରାଇନାହିଁ। ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଉପରୁ ଉଚ୍ଚତମ ପାଶ ଉଠାଅ, ମଧ୍ୟମ ଢିଲା କର, ନିମ୍ନତମ ହଟାଅ; ତେବେ, ଆଦିତ୍ୟ, ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହୋଇ, ତୁମର ଋତ ଶାସନ ଓ ଅଦିତି ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ରୁହୁ। ପ୍ରଭାତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଥମେ ଉଦୟ ହେଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆଲୋକ ସହିତ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକୃତି ସମସ୍ତ ଗୃହରେ ପ୍ରକାଶିତ। ହଂସ ପବିତ୍ରତାରେ ବସିଥାଏ, ଧନଦାୟକ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ହୋତୃ ବେଦିରେ, ଅତିଥି ଗୃହରେ; ସେ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସତ୍ୟରେ, ଆକାଶରେ; ଜଳ, ଗାଈ, ସତ୍ୟ, ପର୍ବତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ—ସତ୍ୟ, ସେ ମହାନ।