ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଆମେ ଦେଖୁଅଛୁ ଯେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—“ହେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଣପତି, ଆପଣ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତୁ, ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତୁ। ପୂଷଣଙ୍କ ସହ ଗଞ୍ଜି, ଗୋଧନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅନ୍ତୁ।” ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ଶୁଦ୍ଧିକର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଅବିରତ ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି। ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ସେ ଦିନ ଦିନ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅନେକ କିରଣକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଝାଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି, ମହାସନରେ ବସି ଦେଖିବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଏହି ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଭୂମିରେ ପଦ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି—କେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରିପାରିବା, ଏହି ଜାଣିବା ପାଇଁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ କୁହାଯାଉଛି—“ଆକାଶ ତୁମର ପୃଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀ ତୁମର ଆସନ, ମଧ୍ୟାକାଶ ତୁମର ଆତ୍ମା, ସମୁଦ୍ର ତୁମର ଗର୍ଭ। ଦୃଷ୍ଟି ସହ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୁଅ।” ଏହି ଭୂମିରୁ ମହା ଶ୍ରେୟସ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—“ଧନଦାତା ଓ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ତୁମେ ନିକଟ ଭଲ ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଉତ୍ତମ ପୃଥିବୀରୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ତୋଳନ କର, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଅପାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ସ୍ୱୟଂ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ।” ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି—“ମନ ଓ ଘୃତ ସହ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛ; ବିଶାଳ ଓ ପ୍ରବଳ, ଅପାର ଆହାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍ସାହି ଓ ଉଜ୍ୱଳ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମେ ଆସ, ଅକ୍ଷତ ମନସ୍କୁ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର, ଯୁବ ରୂପରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶରୀରେ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି, ତୁମେ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ।” ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଋଷି, ଅର୍ପିତ ହୋମଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି, ବନ୍ଧୁମାନେ ଉପାସନା କରିଲେ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଘେରି ଆମେ ନଗର ରଖିଛୁ, ପ୍ରତିଦିନ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦମ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଅପଦ୍ରବ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଶକ। ଅଗ୍ନି ଦିବ୍ୟ, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ଜଳରୁ, ପାହାଡ଼ରୁ, କାଠରୁ, ଉଦ୍ଭିଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନାଥ। ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁ, ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଅଗ୍ନି, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶୁଭ ମୁହଁ, ଅବିରତ ପ୍ରଭା ଦେଇଥିବା, ଜନମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ, ଅହିଂସ୍ର, ଏହି ଭୂମି ଆସନରୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରାଯାଉଛି। ତୁମେ ଜଳର ପୃଷ୍ଠ, ଅଗ୍ନିର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରରେ ବିସ୍ତାରିତ, ମହାନ ହୋଇ ଅମ୍ବୁଜରୁ ଉଦ୍ଭବ କର, ଦିଗ୍ବ୍ୟାପୀ ହେଉଛ। ଅଗ୍ନି ଆଶ୍ରୟ ଓ କବଚ, ଅଭିନ୍ନ, ପ୍ରଚୁର, ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରଭା ସହ ତୁମର ସମ୍ପଦ ଏକତ୍ର କର। ଏକତ୍ର ଗୃହରେ, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନରେ, ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱଭାବରେ ସମନ୍ୱିତ, ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରି, ସଦା ଉଜ୍ୱଳ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହୁତିରେ ଧନବାନ, ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଛ। ଅଥର୍ବାନ ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ କମଳରୁ ମଥିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳର ଶିଖରରୁ। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଦଧ୍ୟଞ୍ଚ ଋଷି, ଅଥର୍ବାନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ସେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଓ ଦୁର୍ଗ ଭଞ୍ଜକ। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପଥ୍ୟ ବୃଷଭ ଜଳାଇଥିଲେ, ସତ୍ରୁ ନାଶକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଜୟୀ। ଅଗ୍ନି, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋତା, ଶୁଭ କର୍ମର ଗର୍ଭରେ ଯଜ୍ଞକୁ ବସାଅ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦିଅ, ଉପାସକଙ୍କୁ ମହା ଶକ୍ତି ଦିଅ। ହୋତା ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତୀବ୍ର, ନିପୁଣ, ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତୀ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ବଶିଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧ ଜିହ୍ୱା ସହ। ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥି ଉପବେଶ କର, ତୁମେ ମହାନ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ, ଦୀପ୍ତି ଦେଉଛ, ଲାଲ ଧୂଆଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କର, ଅଗ୍ନି, ଏହା ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ ଜଳକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କର, ମିଠା, ରୋଗମୁକ୍ତ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ; ତାଙ୍କର ଆସନରୁ ସୁଫଳ ଉଦ୍ଭିଦ ଉତ୍ଥିତ ହେଉ। ମାତରିଶ୍ୱାନ ବାୟୁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ନିର୍ମଳ ଓ ସିଧାସଳଖ ହୃଦୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭାବେ ଚଳିଥିବା, ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦିଅଯାଉ। ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଓ ଆଲୋକ ସହ ଅଗ୍ନି ଆଶ୍ରୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଲାଭ କର, ସମସ୍ତ ରୂପର ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କର। ନିର୍ମଳ ଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଚିନ୍ତାସହ ଉତ୍ଥିତ ହେଉ, ତୁମର ଅପାର ପ୍ରଭା ସହ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ—ମଙ୍ଗଳ ଷ୍ଟୁତି ସହ ଆସ। ସବିତା ଦେବତା ପରି ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଦାତା, ଅନ୍ନ ଓ ଆହୁତି ସହ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିତ, ଉଦ୍ଭିଦରେ ଧାରଣ କରାଯାଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସନ୍ତାନ, ଋତୁମାନେ ଚାରିଦିଗରେ ଘୁରୁଛ, ମାଆମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍କାର କରୁଛ, ଗାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଞ୍ଜିଛ। ଦୃଢ଼ ହୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତ୍ୱରିତ ହୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱ; ବିସ୍ତୃତ ହୁଅ, ସୁବିସ୍ଥିତ, ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ହୁଅ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ତୁମର ଶିଖା, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଉଦ୍ଭିଦ କେବେ ହାନିଗ୍ରସ୍ତ ନ ହେଉ। ଡ଼ାକର ଘୋଡ଼ା, ରେଘା ଗଧା ଅଗ୍ନି, ଆହୁତିଧାରୀକୁ ବୋଝି ଆସ, ଜୀବନର ପଥରେ ଚାଲିବା ନାହିଁ; ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଜଳର ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଭବ, ସମୁଦ୍ରମୟ—ଅଗ୍ନି, ଆମ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଆସ। ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ; ଅମେଘ ସତ୍ୟ। ଅଗ୍ନି, ଆହୁତିଧାରୀ, ଅଙ୍ଗିରସ ଆତ୍ମାଧାରୀ, ଆମେ ବୋଝିଛୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ଏହି ଶୁଭ ଅଗ୍ନି ଆସିବାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ବିକିରଣ କର, ଅମାନ୍ୟ ବିଚାର ଦୂର କର। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ଫୁଲ ଓ ମିଠା ଫଳ ଧାରଣ କର, ଏହି ତୁମର ଗର୍ଭ, ଯଜ୍ଞିକ, ପ୍ରାଚୀନ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।