ପ୍ରାଚୀନ କଥାରେ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ବୃଷଭର ପିଛୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭଉଣୀମାନେ ନୌକାର ଭଳି ଚଳନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳ ଭାଗରୁ ଉପରକୁ ଆସି, ଗଭୀର ସର୍ପକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ଗତି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହାନ ପଦବିଚାଳନ । ପ୍ରଜାପତି, ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ତୁମେ ଏକାକି ଆବୃତ କରିଛ, ଆମେ ଯେଉଁ ଆଶା ନେଇ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେହି ଆଶା ପୂରଣ ହେଉ । ଏହି ଜଣେ ତାଙ୍କ ପିତା, ସେହି ଜଣେ ତାଙ୍କ ପିତା । ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେଉ । ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ଉଚ୍ଚତମ ନାମ ଅଛି, ତାହାରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ହେଉ, ତୁମେ ଆମର ଆଶାବାନ୍ଛିତ । ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଜ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆଜ୍ଞାର ଉପକରଣ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛୁ । ସୁରକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମେ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଉଜ୍ୱଳ । ମାରୁତମାନଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ ବିଜୟ ଲାଭ କର । ଜଳର ମନ ଓ ଏକତା ସମ୍ବେଦନା ସହିତ । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ କ୍ଷୀଣ, ଅଯୁକ୍ତ ବା ଅବିଦ୍ୟା ହେବା ନାହିଁ । ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଲଗାମ ଧର । ଅଗ୍ନି, ଗୃହପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା । ସୋମ, ଅରଣ୍ୟପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା । ମାରୁତଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱାହା । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ସ୍ୱାହା । ହେ ମା ଧରିତ୍ରୀ, ମୋତେ କ୍ଷତି ଦିଅ ନାହିଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେବି ନାହିଁ । ହଂସ ଶୁଧ୍ଧତାରେ ବସିଥାଏ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ପୁରୋହିତ ବେଦିରେ, ଅତିଥି ଘରେ । ସେ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସତ୍ୟରେ, ଆକାଶରେ ବସିଥାଏ; ଜଳରୁ, ଗାଈଁରୁ, ସତ୍ୟରୁ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି—ଏହି ସତ୍ୟ ଅତି ବିସ୍ତୃତ । ଏହାର ପ୍ରାଣ ଏହି, ଏହି ପ୍ରାଣକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ । ତୁମେ ଶକ୍ତି, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ । ତୁମେ ପୋଷଣ, ଏହି ପୋଷଣକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ଦୁଇଟି ବାହୁ ବଳଶାଳୀ ଭାବେ ଧରୁଛି । ତୁମେ ମଧୁର, ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସିଛ । ତୁମେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଗର୍ଭ । ସୁଖେ ବସ, ଶ୍ରେୟସ୍କୁ ବସ, ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସ । ଘୃତାର୍ପଣରେ ଲଗ୍ନ ବରୁଣ, ଗୃହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି । ଏହି ପଞ୍ଚ ଦିଗ ତୁମ ଅଧୀନ ହେଉ, ହେ ସର୍ବବିଜୟୀ । ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ସବିତୃ, ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣାର । ତୁମେ ବରୁଣ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର । ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର । ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ । ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଧନଦାତା, ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା । ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର; ଏହା ସହିତ ଆମକୁ ସଫଳତା ଦିଅ । ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ଋତର ନାୟକ, ଗ୍ରହଣ କର, ଘୃତରେ ପ୍ରବେଶ କର—ସ୍ୱାହା । ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ସହଯାତ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ମୁଖ୍ୟ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର । ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣା, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବାଣୀ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ରୂପ, ପୂଷଣଙ୍କ ଧନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତେଜ, ସୋମ ରାଜା, ବିଷ୍ଣୁ, ଦଶମ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ । ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ପାଇଁ ପାକ କର । ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ପାକ କର । ଭଲ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାକ କର । ବାୟୁ ପବିତ୍ର କରାଯାଉଛି; ସୋମ ଭଲ ଭାବରେ ବହୁଛି । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ବନ୍ଧୁ । ଏହିଠାରେ ଆମେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଯବ ଦ୍ୱାରା ଦାନ ବଣ୍ଟନ କରିବାକୁ ଚାହାଁ । ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁଶାସନରେ ବସି, ସ୍ତୁତି ଓ ବଳି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର । ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଭଲ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉଠାଇଛି । ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ସହିତ ଆମେ ନାମୁଚି ଅସୁର ସହିତ ସୁରା ପାନ କରିଥିଲୁ; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତାମାନେ, ସଦା ପାନ କରୁଥିବା, କ୍ରିୟାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କର । ମାତାପିତା ଯେପରି ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଓ ଔଷଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଶଚୀମାନେ ସହିତ ସୁରା ପିଇଥିଲେ, ସରସ୍ୱତୀ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ । ଏବେ, ସବିତୃ ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତାକୁ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଜନା କଲେ, ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଏହାକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆଣିଲେ । ଏକତା ମନ ସହିତ ଆମେ ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ, ସେହି ଶକ୍ତି ଯାହା ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ । ଦେବ ସବିତୃ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ପ୍ରେରଣା ଚିନ୍ତାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି; ସବିତୃ, ମହାନ ଆଲୋକ, ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ରିୟାପରାୟଣ କରନ୍ତୁ । ୃଷିମାନେ ମନକୁ ଯୋଜନା କରନ୍ତି, ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋଜନା କରନ୍ତି, ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ, ମହାଦର୍ଶୀ; ସେ ବଳିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି, ନିୟମ ଜାଣନ୍ତି, ସବିତୃଙ୍କ ମହାନ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଛି । ସମ୍ମାନ ସହିତ ତୁମ ପୁରାତନ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଯୋଜନା କରିବା ଦିଅ; ସ୍ତୁତି ରଥର ଭଳି ତାହାର ପଥରେ ଯାଉ; ଅମୃତ ସନ୍ତାନମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଗଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଦିବ୍ୟତାର ମହିମାରେ; ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମାପିଥିଲେ, ସେହି ସବିତୃ ଦେବତା ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଦିଗମାନେକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି । ହେ ଦେବ ସବିତୃ, ବଳିକୁ ପ୍ରେରଣା କର, ବଳିର ନାଥକୁ ଶୁଭ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା କର; ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚିହ୍ନ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ, ଆମ ପ୍ରେରଣାକୁ ପବିତ୍ର କର; ବାଣୀର ନାଥ ଆମ ବାଣୀକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ । ହେ ସବିତୃ, ଏହି ବଳିକୁ ଦିବ୍ୟତା, ସ୍ନେହ, ସଭାରେ ବିଜୟ, ଧନ ଲାଭ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ; ଗାୟତ୍ରୀ, ରଥନ୍ତର, ମହାଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଆମ ସ୍ତୁତିକୁ ବଳ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା । ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁ, ପୂଷଣଙ୍କ ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ, ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି; ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣ । ତୁମେ ମେଘ, ତୁମେ ନାରୀ; ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଆଗ୍ନିକୁ ଆସନରୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିପାରିବା । ସବିତୃ ସ୍୵ର୍ଣ୍ଣ ମେଘକୁ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ଉପରେ ଉଠାନ୍ତି; ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ, ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ।