ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ଓ ଅନୁଗ୍ରହର ଅନୁଭୂତି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଆରମ୍ଭରେ, ଏକ ମହାନ କ୍ରିୟାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ—ଏଉଁ ଉପାଧିଧାରୀକୁ ଦେବସୂର୍ୟ ସବିତୃର ଉଦ୍ବୋଧନାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟର ବାହୁଡିରେ, ପୂଷଣଙ୍କର ହସ୍ତରେ ରଖାଯାଉଛି। ଉପାଂଶୁର ଶକ୍ତିରେ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ଅସୁର ସଂହାର ହୋଇଯାଉଛି—ସ୍ୱାହା। ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଅସୁର ସଂହାର ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି ହେଉଛି; ଅସୁର ହତ ହୋଇଛି, ଆମେ ତା'କୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଛୁ। ପରେ, ସବିତୃ ଏହି ଉପାଧିଧାରୀକୁ ସବିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନି ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସୋମ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବୃହସ୍ପତି ବାଣୀରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚତାରେ, ରୁଦ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମିତ୍ର ସତ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଓ ବରୁଣ ନ୍ୟାୟଧୀଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି। ଏବେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱେଷମୁକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବାହିତ, ବିଶାଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ଏହି ପୁରୁଷ, ସେଇ ପୁରୁଷର ପୁତ୍ର, ସେଇ ନାରୀର ପୁତ୍ର, ସେଇ କୁଳ ପାଇଁ—ତିନି ତୁମର ରାଜା। ସୋମ ଆମର ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ରାଜା। ଏଥିପରେ, ଦେବତାମାନେ ମଧୁର ଓଜସ୍ୱୀ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ରାଜସ୍ୱୀ ଜଳକୁ ଧରିଥିଲେ। ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଜଳକୁ ବୃଷଭ ତରଙ୍ଗ, ରାଜ୍ୟଦାତା ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି—ମୋତେ ଓ ତା'କୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ। ବୃଷଭ ବର୍ମାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁରୋଧ—ମୋତେ ଓ ତା'କୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ। ଏହି ଜଳ ଚାହିଁଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଜସ୍ୱୀ, ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା, ଜଳର ଅଣୁ, ତଥା ଜଳର ଅଣ୍ଡ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତୁ—ମୋତେ ଓ ତା'କୁ। ଏହି ଜଳ ସୂର୍ୟ ଚର୍ମ, ସୂର୍ୟ ତେଜ, ମୃଦୁ, ଯାତ୍ରାର ରକ୍ଷକ, ହେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ରାଜ୍ୟ ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା। ଏହି ମଧୁର ଜଳ ମଧୁର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦିଅ, ସେ ଅଜେୟ ଶକ୍ତିରେ ଆସନ୍ନ ହେଉ। ପରେ, ସୋମଙ୍କର ତେଜ ମୋରୁ ହେଉ, ତୁମର ତେଜ ମୋର ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ସବିତୃ, ସରସ୍ୱତୀ, ପୂଷଣ, ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଷ, ଶ୍ଲୋକ, ଅଂଶ, ଭଗ, ଅର୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଏହାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଦୁଇ ଉପାଧିଧାରୀ ଛାନାରେ ଦଢ଼ିଆ ହେଉଛନ୍ତି। ସବିତୃର ପ୍ରେରଣା, ଅଖଣ୍ଡ ଛାନା, ସୂର୍ୟର କିରଣରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି। ସେ ଦୋଷରହିତ, ବାଣୀର ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ତପସ୍ୟାର ଜନ୍ମ, ସୋମଙ୍କର ଦାନ ଏବଂ ରାଜସ୍ୱୀ। ଏହି ଜଳମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ସହଚର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଜେୟ, ଶୋଭାମୟ, ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ବରୁଣ ତାଙ୍କର ଆସନ ଗୃହରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଜଳର ଶିଶୁ ମାଆମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି। ତୁମେ ଶାସନର ଶକ୍ତି, ଓଜ, ଗର୍ଭ, ନାଭି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃତ୍ର ହନ୍ତା। ମିତ୍ର-ବରୁଣ ତୁମେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ବୃତ୍ରକୁ ବିନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଦଢ଼ିଆ, ଭଙ୍ଗକାରୀ, ଭୂମି। ସେଠାରୁ ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯୁବକମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଗୃହପତି ପ୍ରକାଶିତ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମିତ୍ର-ବରୁଣ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ, ପୂଷଣ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଦିବା-ଭୂମି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦାତା, ଆଦିତି ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ। ଏବେ, ଦକ୍ଷିଣକୁ ଆରୋହଣ କର; ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ, ବୃହତ୍ ସାମନ୍, ପଞ୍ଚଦଶ ସ୍ତୋମ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ, ଶାସନ ଓ ଧନ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଅ; ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ, ବୈରୂପ ସାମନ୍, ସପ୍ତଦଶ ସ୍ତୋମ, ବର୍ଷା ଋତୁ, ଜନ, ଧନ ରକ୍ଷା କରୁ। ଉତ୍ତରକୁ ଯାଅ; ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ, ବୈରାଜ ସାମନ୍, ଏକବିଂଶ ସ୍ତୋମ, ଶରତ୍ ଋତୁ, ଫଳ, ଧନ ରକ୍ଷା କରୁ। ଉପରକୁ ଯାଅ; ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ, ଶାକ୍ୱରୀ ଓ ରୈବତ ସାମନ୍, ତ୍ରିଣବ ଓ ତ୍ରୟସ୍ତ୍ରିଂଶ ସ୍ତୋମ, ଶୀତ ଓ ଶୀତଳ ଋତୁ, ତେଜ ଓ ଧନ ରକ୍ଷା କରୁ। ନାମୁଚିର ମୁଣ୍ଡ ନମ୍ର ହୋଇଯାଉଛି। ସୋମଙ୍କର ତେଜ ମୋରୁ ହେଉ, ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଓଜ, ଶକ୍ତି, ଅମୃତ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତି ଉଷା ଉଦିତ, ଦୁଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ୟ ଉଦିତ। ବରୁଣ-ମିତ୍ର ତୁମର ଆସନକୁ ଯାଅ, ଏଠାରୁ ଆଦିତି-ଦିତିକୁ ଦେଖ। ତୁମେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ। ସୋମର ତେଜ, ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସୂର୍ୟର ତେଜ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରୁଛି। ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସକ ହେଉ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ରକ୍ଷା କର। ପୁନଃ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ—ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱେଷମୁକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବାହିତ, ବିଶାଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ଏବଂ ଲୋକ ଉପରେ ଶକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ଏହି ପୁରୁଷ, ସେ ନାରୀ-ପୁରୁଷର ପୁତ୍ର, ସେଇ କୁଳ ପାଇଁ—ତିନି ତୁମର ରାଜା। ସୋମ ଆମର ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ରାଜା। ପରେ, ପାହାଡ଼ ବୃଷଭର ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଭଉଣୀମାନେ ନୌକା ଭଳି ଚଳିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳୁ ଉଠି ଗଭୀର ନାଗକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଚାଳ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦବିକ୍ରମ, ମହାନ ପଦବିକ୍ରମ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ। ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଉଛି—ତୁମେ ଛଡ଼ା କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିନାହାନ୍ତି। ଯେଇଛି ଆମେ ଯାହା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେଇ ଇଛା ପୂରଣ ହେଉ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ପିତା, ସେଉଁଥିରେ ଅନ୍ୟ ପିତା। ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ରୁଦ୍ର, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାମରେ ଅର୍ପଣ ହେଉ; ତୁମେ ଆକାଂକ୍ଷିତ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ମିତ୍ର-ବରୁଣ ଦୁଇ ଶାସକ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆଜ୍ଞା ସାଧନ ଭାବେ ଯୋଗ କରିଛି। ନିରାପଦତା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ ଅଖଣ୍ଡ, ତେଜସ୍ୱୀ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ବିଜୟ କର, ଜଳର ମନ, ଏକତା ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଦୁର୍ବଳ, ଅଶକ୍ତ, ବେଦବିମୁଖ୍ୟ ନ ହେଉଁ। ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ହେଉ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ନିଆଁ।