ଏକ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଋତ୍ୱିଜମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ହରି ଓ ହରିଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେଇଛ, ତୁମେ ଦୁଇ ହରିଙ୍କ ଧନ, ଅପାର ସୋମ ଭରିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ। ଯେଉଁ ତୁମର ଅଶ୍ୱମେଧ, ତୁମର ଭୋଜନ, ତୁମର ଗୋମେଧ, ଯେଉଁ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇ ଦିଆଯାଇଛି, ସ୍ତୁତିତ, ଶୁଭ କଥାରେ, ଶୁଭ ଆହ୍ୱାନରେ, ଶୁଭ ଅର୍ପଣରେ, ସେହି ଭୋଜନ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛୁ। ତୁମେ ଦେବତାମାନେ କରିଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କର, ପିତୃମାନେ କରିଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କର, ନିଜେ କରିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାରର ପାପକୁ ଦୂର କର। ମୁଁ ଜାଣିକିମ୍ବା ଅଜାଣିକି କରିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ତୁମେ ଦୂର କର। ଆମେ ଏକାସାଥିରେ ଉଜ୍ୱଳତା, ପୋଷଣ ଓ ସୁସ୍ଥ ଦେହ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଶୁଭ ମନସ୍କାରେ। କୃପାଳୁ ଦାତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଦେହର ତ୍ରୁଟି ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମନ, ଗାଁ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ସଙ୍ଗୀ, ଓ ଶୁଭ ଆବହାନରେ ଆମକୁ ନେଇଯାଅ। ଦେବମୟ କଥା, ଦେବତାଙ୍କ ତିଆରି, ଏବଂ ଦେବମାନ୍ୟ ପ୍ରସାଦରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସ୍ୱାହା। ପୁନର୍ବାର ଆମେ ଏକାସାଥିରେ ଉଜ୍ୱଳତା, ପୋଷଣ ଓ ସୁସ୍ଥ ଦେହ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଶୁଭ ମନସ୍କାରେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଦେହର ତ୍ରୁଟି ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତୁ। ଧାତୃ ଓ ରତି, ସବିତୃ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ପ୍ରଜାପତି ଓ ଅଗ୍ନି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା। ହେ ଦେବମାନେ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ ଆସନ ତିଆରି କରିଛୁ; ଏହି ସୋମପିଷ୍ଟିରେ ଆସି, ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର। ଅର୍ପଣ ବୋଝି ଆଣି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ହେ ବସୁମାନେ। ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ଦେବମାନେ ଆଣିଦିଅ, ସେମାନେ ତୁମର ଆସନକୁ ବସନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଖାଉଛନ୍ତି, ପିଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଉଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ହୋତୃ ଭାବରେ ବାଛୁଛୁ। ଜ୍ଞାନ, ପ୍ରସାଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇଛା ସହିତ। ସ୍ୱାହା। ଦେବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି। ମନର ଅଧିପତି, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ପବନ ସହିତ ରଖ। ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଯାଅ, ନିଜ ମୂଳକୁ ଯାଅ। ସ୍ୱାହା। ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ହେ ଯଜ୍ଞପତି, ହଜାର ଷ୍ଟୁତିରେ, ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଭରିଥିବା; ପ୍ରସାଦ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କର। ସ୍ୱାହା। କୃପୟା କର, କ୍ଷତି କରନିଅ, ଆକ୍ରମଣ କରନିଅ। ରାଜା ବରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ପଦ ଚାଲିବା ପାଇଁ ସେ ଚରଣ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ଦୂରେ ଯିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ହୃଦୟରେ ବିଧା ହୁଏ। ବରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କ ନାଗପାଶରୁ ମୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମୁଖ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜଳପୁତ୍ର, ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଆମେ ଇଂଧନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ତୁମର ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳମାନ ଜିଭ ଏଠାରେ ଆସୁ। ସ୍ୱାହା। ତୁମର ହୃଦୟ ସାଗରରେ, ଜଳରେ; ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଜଳ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର। ଯଜ୍ଞପତି, ଷ୍ଟୁତି ଓ ନମସ୍କାରରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର। ସ୍ୱାହା। ଦେବୀ ଜଳ, ଏହି ତୁମର ଗର୍ଭ; ସତ୍କାରରେ ଧାରଣ କର। ସୋମ, ଏହି ତୁମର ଲୋକ; ଏହିରେ ସୁଖ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ତୁମେ ପବିତ୍ରକର, ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କର, ଦେବମାନେ ସହ ଦେବତାଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରିଛି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରିଛି। ବହୁରୂପ ଦେବ, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ଅର୍ଣ୍ଚନା ଆରମ୍ଭ। ଦଶମାସିକ ଗର୍ଭ ତାଙ୍କର ତନ୍ତୁ ସହ ଚଳିଯାଉ, ବାୟୁ ଚଳିଥିବାପରି, ସାଗର ଚଳିଥିବାପରି, ଏହି ଦଶମାସିକ ଗର୍ଭ ତାଙ୍କର ତନ୍ତୁ ସହ ଜନ୍ମ ନିଅ। ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଗର୍ଭ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯାହା ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷତ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ମାତା ସହ ଯିବି। ସ୍ୱାହା। ବିବିଧ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅନେକ ଧାରଣାର ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ, ମହାନତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ, ଏକପଦୀ, ଦ୍ୱିପଦୀ, ତ୍ରିପଦୀ, ଚତୁଷ୍ପଦୀ, ଅଷ୍ଟପଦୀ ଭିତରେ ବ୍ୟାପିଛି। ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁଠି ମାରୁତମାନେ, ବିଶାଳ ଆକାଶର ପୁତ୍ରମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ। ବିଶାଳ ଦ୍ୟାଉଁ-ପୃଥିବୀ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ। ଏଉଁ ବେଳେ, ଋତ୍ୱିଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଉଠ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମର ରଥ ଉପରେ ଆସ; ତୁମର ଦୁଇ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ। ଚକ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମନ ଆମ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଉ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ।" ପୁନର୍ବାର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଇ ଧୂସର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଆଲିଝାଡ଼ି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ କହାଗଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନକାରୀ, ଆମ ଗୀତ ଶୁଣି ଆସ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ। ଦୁଇ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଋଷିମାନଙ୍କ ଷ୍ଟୁତି ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଯିଏ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାହାନ୍ତି, ନ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ନ ଜନ୍ମିବେ। ପ୍ରଜାପତି, ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦିତ, ତିନି ଆଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଷୋଳସଂଖ୍ୟା ଭାଗବାନ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ସ୍ୱାମୀ, ବରୁଣ ରାଜା; ଏହି ଦୁଇଁ ଏହି ପ୍ରଥମ ଭାଗ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପରେ ମୁଁ ଭାଗ ଭୋଗ କରେ, ଦେବୀ ବାଣୀ ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ତୃପ୍ତ ହେଉ। ପ୍ରାଣ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ଶୁଭ ଦାତା, ଆମକୁ ଉଜ୍ୱଳତା ଓ ବୀର୍ୟ ଦିଅ। ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଆମ ଭିତରେ ରଖ। ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ, ଉଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ।