ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତୃତ ଓ ସୁନ୍ଦର, ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ। ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ—ଭଗବାନ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ—ଅଟୁଟ ଭାବରେ, ଅଜର ଓ ବୀଜରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବିପକ୍ଷୀ, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉପରୁ ଛୁଇଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତିହୀନ କରନ୍ତୁ, ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନ ରଖନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଏଗାରୋଟି ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଆସନ୍ତୁ, ମଧୁର ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ପାପ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଗୀତ ମହାନ ମାଣ୍ଡାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ; ଏହା ଆମ ଶରୀରକୁ ମିଳୁ, ଆମେ ଏହି ଜନତାକୁ ଜାଣିପାରିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିବା। ଏକତ୍ରିତ ସ୍ତୁତି, ଏକତ୍ରିତ ଛନ୍ଦ, ଏକତ୍ରିତ ମାପରେ, ସପ୍ତ ଦେବ ଋଷିମାନେ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପଥକୁ ଅନୁସରି, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ, ରଥଚାଳକଙ୍କ ପରି ରାଶିଧାରକୁ ଧରିଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତେଜ, ଧନ, ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଦେଉଥିବା ବୃଦ୍ଧି, ଏହି ସୁନା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ଆମ ଜୟ ପାଇଁ ମୋରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ଦୈତ୍ୟ ବା ପିଶାଚ କେହି ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଏହି ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି। ଯେଉଁଠି କେହି ଦକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ। ଦକ୍ଷାୟଣମାନେ ଶୁଭକାମନା ରଖି, ସତାନୀକ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ; ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ଶତ ବର୍ଷର ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବବତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରହିବି। ଅହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମ ଆବାଜକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଅଜନ୍ମା, ଏକପଦ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ପ୍ରଶଂସିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନବାଣୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲିପ୍ତ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ନିଜ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ, ଓ ଅଂଶ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସପ୍ତ ଋଷି ଶରୀରରେ ବିରାଜିତ; ସପ୍ତ ନିତ୍ୟ ଅସାବଧାନତାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସପ୍ତ ଶକ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରେ ପ୍ରବାହିତ; ସେଠାରେ ଜାଗ୍ରତ ଥିବା ଦୁଇ ଦେବତା ଯଜ୍ଞ ଉପରେ ଅଧିପତି, ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଜନ୍ମ ନ ନେଇଥିବା। ଉଠ, ଓ ବାଣୀର ନାଥ! ଆମେ ଭକ୍ତି ସହ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନେ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ଆସ। ଏବେ ବାଣୀର ନାଥ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ବାଣୀର ନାଥ, ତୁମେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ନେତୃତ୍ୱ କର, ଏହାର ସନ୍ତତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ଏହାକୁ ଉନ୍ନତି କର। ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆମର ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିପାରିବା। ସମସ୍ତଙ୍କ ରଚନାକାର, ପିତା, ଓ ଅନ୍ନର ନାଥ, ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ଅମଙ୍ଗଳ ଓ ଶତୃମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ। ଏହି ବିଶ୍ୱ ତାଙ୍କର ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି। ଦିନ, ରାତି, ସାନ୍ଧ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଯମ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ। ସବିତା ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁତ ହେଉ। ବାୟୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ସବିତା ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିର ତେଜ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ତୁମର ଆସନ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ, ତୁମର ନିବାସ ଏହାର ପତ୍ର ଉପରେ। ଗାଈମାନେ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଲୋକଙ୍କୁ ପୁନଃ ନବୀନ କର। ସବିତା ତୁମର ଶରୀରକୁ ମା’ର ଅଂଚଳକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ; ପୃଥିବୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ। ପ୍ରଜାପତିରେ, ଦେବ ଲୋକରେ, ଜଳ ଥିବା ଜଗତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଜଳ ଆମର ପାପ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୃତ୍ୟୁ, ଦୂରେ ଯାଅ, ତୁମର ନିଜ ପଥକୁ ଅନୁସର, ଦେବତାଙ୍କ ପଥ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ଶୁଣିପାରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କୁହେଁ: ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ନାୟକମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦିଅନି। ପବନ ତୁମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ତୁମର ଇଟା ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ପୃଥିବୀର ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତି ଦିଅ; ସେମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ତୁମପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ଜଳ ଅତି ଶୁଭ ହେଉ, ନଦୀମାନେ ଉପକୃତିକର ହେଉ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଶୁଭ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ। ପାଥର ଧାରଣ କରିଥିବା ଜଣେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରେ ଚେଷ୍ଟା କର, ଉଠ, ଅତିକ୍ରମ କର, ବନ୍ଧୁମାନେ! ଏଠାରେ ଅମଙ୍ଗଳମାନେ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଆମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହୋଇ, ଆମ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ପାର ହେବା। ପାପ, ଦୋଷ, ଅମଙ୍ଗଳ, ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ; ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କର। ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉ; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅମିତ୍ର ହେଉ। ଆମେ କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଶୁଭ ଗନ୍ଧର ବଳଦକୁ ଧରୁଛୁ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପାର କରିବାରେ ନେତୃତ୍ୱ କର। ଆମେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ବାହାରିଛୁ, ଉଚ୍ଚ ଆଲୋକ ଦେଖୁଛୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ମୁଁ ଏହି ସୀମା ଜୀବନ୍ତମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି; ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିନାହାନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ପାହାଡ଼ ପରି ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ଶୁଧ୍ଧ କର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯା; ସମସ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କର। ଅଗ୍ନି, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ହବିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ଦୀର୍ଘାୟୁ ଅଗ୍ନି, ଏମିତି ହେଉ।