ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗାଙ୍କୁ, ଅଦିତିର ପୁତ୍ର ଏବଂ ଦାତାକୁ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ରାଜାମାନେ କହନ୍ତି—“ଭଗା ହେଉଛନ୍ତି ଉପଭୋଗ୍ୟ ଦେବତା।” ହେ ଭଗା, ଆପଣ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ସତ୍ୟ ଦାତା, ଆମକୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ଗୋବଂଶ ଓ ଘୋଡ଼ା ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ—ଭଗା, ଆମେ ମାନବମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ। ଏହି ଦିନର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ଆମେ ଶୁଭାଶୀଷ୍ଟ ହେଉ। ମଘବାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପା ଆମେ ପାଉ। ଭଗା ହିଁ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଦାତା ହେଉନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶୁଭାଶୀଷ୍ଟ ହେଉ। ଭଗା, ଆମର ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ସହ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଉଷାମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ନମନ କରନ୍ତି, ଡଧିକ୍ରା ଶୁଦ୍ଧ ପଥ ପାଇଁ ଯେପରି ନମନ କରେ, ସେପରି ଧନଦାତା ଭଗା ଆମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣିଥିବା ପରି। ଘୋଡ଼ା, ଗୋବଂଶ ଓ ବୀରମାନେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଶୁଭ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହି, ସେମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ପୂଷଣ୍, ଆପଣଙ୍କର ଶାସନରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ଭୋଗୁନାହୁଁ; ଏଠାରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଗାୟକ। ପଥର ରକ୍ଷକ, ଇଚ୍ଛା ଓ ବାଣୀ ସହିତ, ପୂଷଣ୍ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ନିକଟରେ ଆସିଛନ୍ତି; ଜ୍ୟୋତିମୟ ହସ୍ତ ସହ ପୂଷଣ୍ ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଅଜୟ ରକ୍ଷକ; ସେଠାରୁ ସେ ନୀତିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଚେତନ ପୁରୋହିତମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ସାମୂହିକ ଭାବେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳାନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର, ଘୃତରେ ଧନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ; ଦିଗ ଓ ଦିଗନ୍ତ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶ, ବରୁଣଙ୍କର ନୀତିରେ ଅଚଳ ଏବଂ ବୀଜରେ ପ୍ରଚୁର। ଯେମାନେ ଆମର ବିରୋଧୀ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉପରୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଉନ୍ତୁ। ଏ ଅଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଏକାଦଶ ଦେବମାନେ ସହ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ମଧୁର ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ପାପ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଗୀତ ମାନ୍ଦାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ; ଏହା ଆମ ଦେହ ପାଇଁ ଦିଅ, ଏହି ଜନମାନେ ଆମେ ଜାଣିପାରିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଆମେ ପାଉ। ସାମୂହିକ ସ୍ତୁତି, ଛନ୍ଦ ଓ ମାପ ସହ ସାତ ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ଚାରିଅଁ ଏକ ରଥାରୋହୀ ପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଧରିଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଧନ ଓ ଉଦ୍ଭିଦରୁ ବୃଦ୍ଧି, ଏହି ସୁନା ଆମ ଶରୀରକୁ ଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଦାନବ ବା ପିଶାଚ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନାହିଁ, ଏହା ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି; ଯେ କୌଣସି ଡକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ। ଯେବେ ଡକ୍ଷାୟଣମାନେ, ଶୁଭକାମନା ସହିତ, ଶତାନୀକ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଆପଣ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି, ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ପାଇଁ, ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆଗରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଅହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ଅଜନ୍ମା, ଏକପଦୀ, ଭୂମି, ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆମ ସ୍ତୁତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଘୃତ ଲିପ୍ତ ଗୀତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ପୁରାତନ ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ, ଭଗା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରୁଣ, ଡକ୍ଷ, ଅଂଶ, ଆମ ଅନୁରୋଧ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସାତ ଋଷି ଶରୀରରେ ବିରାଜିତ; ସାତ ଅଲସ୍ୟ ରୋଧ କରନ୍ତି। ସାତ ଶକ୍ତି ନିଦ୍ରାର ଜଗତରେ ଚଳିଥାଏ; ସେଠାରେ ଜାଗ୍ରତ ଦୁଇ ଦେବତା ଯଜ୍ଞର ଅଧିପତି, ନିଦ୍ରାରୁ ଜନ୍ମ ନ ନେଇଥିବା। ଉଠ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବ! ଆମେ ଭକ୍ତି ସହ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନେ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ରୁତ ଆସି ଆମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମିତି ଏକ ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବ, ଆପଣ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରର ନେତା; ଏହାର ସନ୍ତାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତୁ ଓ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆମର ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ସହ ମହାନ କଥା କହିପାରିବା। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆମ ପିତା, ହେ ଅନ୍ନଦାତା, ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ଅମଙ୍ଗଳ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ। ଏହି ଜଗତ ତାଙ୍କର ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରିଛି। ଦିନ, ରାତି ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯମ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ। ସବିତା ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଗାଈଗୁଡିକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗାଅ। ବାୟୁ ଶୁଧ୍ଧ କରୁ, ସବିତା ଶୁଧ୍ଧ କରୁ; ଅଗ୍ନିର ତେଜ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ତୁମର ଆସନ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ, ତୁମର ନିବାସ ଏହି ପତ୍ରରେ। ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କର, କୁହାଯାଏ। ସବିତା ତୁମ ଦେହକୁ ମାଆର ଆଞ୍ଚଳକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଭୂମି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୃପାଶୀଳ ହୁଅ। ପ୍ରଜାପତିରେ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ, ଜଳ ଥିବା ଲୋକରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଜଳ ଆମର ପାପ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଦୂରେ ଯାଅ, ତୁମର ପଥ ଅନୁସରଣ କର, ଦେବତାଙ୍କ ପଥରୁ ଭିନ୍ନ। ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଥିବା ତୁମକୁ କହୁଛି: ଆମର ସନ୍ତାନ ବା ବୀରମାନେ କୁହଁ ହାନି କରନାହଁ। ପବନ ତୁମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ତୁମର ତେଜ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ତୁମର ଇଟ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଭୂମିର ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତି ଦିଅ; ସେମାନେ କେବେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। ଦିଗମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ଜଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ, ନଦୀମାନେ ଅନୁକୂଳ ହେଉ। ମଧ୍ୟଲୋକ ଶୁଭ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।