ସୁନା ହାତର ଧାରି, ସବୁଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା ସବିତା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁଇଟିକୁ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ସେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରି, ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର କଳା ଚଦରି ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ଢାକିଦିଅନ୍ତି। ସୁନା ହାତର ଏଇ ଦୟାମୟ, ମୂଳ୍ୟବାନ ଦେବତା, ଅସୁର ସବିତା ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ ନେଇ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ଦୂଷ୍ଟ ଓ ମାୟାବୀମାନେଂକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଭାତରେ ଏହି ଦେବତା ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ଓ ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହେ ସବିତା, ତୁମର ସେଇ ପୁରାତନ, ଧୂଳିହୀନ, ସୁନିର୍ମିତ ମଧ୍ୟମାର୍ଗମାନେ ଆମକୁ ଆଜି ସୁରକ୍ଷିତ କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ସହଜ ପଥରେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ରୁହ, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ। ଏହି ସମୟରେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଆମକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟିନୀ ବାଣୀ ଦିଅ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେବତା, ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ଆମେ ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ସଂଘର୍ଷରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଜୟ ଲାଗି ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତି ହେଉ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ରକ୍ଷା କର; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସବିତା ତାଙ୍କର ସୁନା ରଥରେ ଅନ୍ଧକାର ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲି, ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଦେଖନ୍ତି। ରାତି ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ପୃଥିବୀକୁ ଢାକି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଶ୍ୱର୍ଗର ମହା ନିବାସରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଭୟାନକ ଅନ୍ଧକାର ଚାଲିଛି। ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଅଶ୍ୱ, ସନ୍ତାନ ଓ ପ୍ରଜାର ପୋଷଣ ହୁଏ। ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଗ, ପୁଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗଙ୍କୁ, ଅଦିତିପୁତ୍ର ଦାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାତରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୀଘ୍ର ଓ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି, "ଭଗ ଉପଭୋଗ୍ୟ"। ହେ ଭଗ, ନେତୃତ୍ୱଦାତା, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅ; ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱ ଦିଅ; ଆମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ହେଉ। ଆମେ ଏବେ ଶୁଭ ପାଉ, ଦିନର ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଲାଭ କରୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦୟମାନ ମଘବାନଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ପାଉ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭଗ ଏକମାତ୍ର ଶୁଭଦାତା ହେଉ; ତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମେ ଶୁଭ ପାଉ। ଭଗ, ଆମର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ଉଷାମାନେ ଯଥା ଦଧିକ୍ରା ପବିତ୍ର ପଥ ପାଇଁ ଅଣୁସରଣ କରେ, ସେପରି ଆହୁତି ସମୟରେ ଧନଦାୟିନୀ ଭଗ ଆମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଯେପରି ଅଶ୍ୱ ରଥକୁ ଟାଣେ। ଅଶ୍ୱ, ଗାଈ, ବୀର ସମୃଦ୍ଧ ଉଷାମାନେ ସଦା ଶୁଭ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହି, ସୁସ୍ଥତା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ପୁଷଣ, ତୁମ ଅଧିନରେ ଆମେ କେବେ ଅପମାନ ଦେଖିବା ନାହିଁ; ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ଗାୟକ। ପଥର ରକ୍ଷକ, ବାଣୀ ଓ ଇଚ୍ଛା ସହ ପୁଷଣ ଉପନିକଟରେ ଆସିଛନ୍ତି; ଚମକୁଥିବା ହାତ ସହ ପୁଷଣ ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଅଜୟ, ରକ୍ଷକ; ତାଁଠାରୁ ସେ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ, ସଚେତନ ଋତ୍ୱିଜ୍ମାନେ ଏକାସାଥିରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଲାଗି ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତୃତ, ସୁନ୍ଦର, ଘୃତମୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା; ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ବରୁଣଙ୍କ ନୀତି ଦ୍ୱାରା ଅଚଳ, ଅଜର, ବୀଜମୟ ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବିରୋଧୀ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତିହୀନ କରନ୍ତୁ, ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନ କରନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏଗାର ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ, ମଧୁର ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବାଧା ଦୂର କର, ପାପ ଦୂର କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମ ସହ ଏକତା ହେଉ। ଏହି ସ୍ତୁତି ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଗୀତ ମାନ୍ଦାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ; ଏହି ଶରୀର ପାଇଁ ଦିଅ, ଏହି ଜନତାକୁ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ପାଉ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିବାକୁ ପାଉ। ଏକତା ସହିତ ଗୀତ, ଛନ୍ଦ, ମାପ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ସପ୍ତ ଦେବ ଋଷି ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ରଥିର ନିୟନ୍ତା ପରି ରାଶି ଧରିଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତେଜ, ଧନ, ଉଦ୍ଭିଦରୁ ବୃଦ୍ଧି, ଏହି ସୁନା ଜୟ ପାଇଁ ଆମରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଦାନବ କିମ୍ବା ପିଶାଚ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି। ଯିଏ ଦକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ। ଦକ୍ଷାୟଣମାନେ ଶୁଭ କାମନା କରି ଯେପରି ସତାନୀକ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେପରି ଆମେ ନିଜ ପାଇଁ ଏହା ବାନ୍ଧୁଛୁ, ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆୟୁ ଲାଗି, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରହିବା ପାଇଁ। ଆହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ଅଜନ୍ମା, ଏକପଦ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଆମ ସୁନା; ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋତର ଧାରକ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ସ୍ତୁତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲିପ୍ତ ଗୀତ ଆମେ ଆଦିତ୍ୟ, ପୁରାତନ ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ, ଅଂଶ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ। ସପ୍ତ ଋଷି ଶରୀରରେ ବିରାଜିତ; ସପ୍ତ ଅଲସତା ଦୂର କରନ୍ତି। ସପ୍ତ ଶକ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନ ଲୋକକୁ ଚାଲିଥାଏ; ସେଠାରେ ଜାଗ୍ରତ ଦୁଇ ଦେବତା, ସ୍ୱପ୍ନ ଜନିତ ନୁହେଁ, ଆହୁତିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ। ଉଠ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି! ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଆସ ଓ ଆମ ସହ ଏକତା ହେଉ। ଏବେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଗୀତ୍ୟ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଏହି ଗୀତର ନେତୃତ୍ୱ କର; ଏହି ଗୀତର ସନ୍ତାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ବୃଦ୍ଧି କର।