ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ଇଡାର ପାଦତଳରେ, ଆମେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ବସାଉଛୁ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଆମର ଅର୍ପଣା ଉଠାଇ ନେବା ପାଇଁ। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ରୋଚିସ୍ନୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଭଲ ରଚିତ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ। ଏହି ମହାବଳୀଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ବଡ଼ ମାନ୍ୟତା ଦେଉଛୁ, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜ ଅଙ୍ଗିରସ ଋଷିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ପାଇଥିଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ନେହଭାଜନମାନେ ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସୋମ ଚାପି ଅର୍ପଣା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ସହିଥିବା ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ତୁମେ ଛାଡ଼ି କେହି ସତ୍ୟ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ନୁହଁ। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୂରତା ଦୂର ନୁହଁ; ଏବେ ତୁମର ଦୁଇ ଶ୍ଵେତ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯାଉ, ମୁଶଳଧାରୀ; ଏହି ପାଥରମାନେ ଧୃଢ଼ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିରେ ଚାପିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ, ଆଲୋକର ଦାତା, ଜଳ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ସୋମଙ୍କୁ ଆମେ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ଆମକୁ ଶ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୋମ ଗାଈ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସୋମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସୋମ ଶୂର ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣା କରେ, ସେଠାରେ ସୋମ ସାଥୀ, ପ୍ରଜ୍ଞା, ସଭା ଓ ପୂର୍ବଜ ସ୍ତୁତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୋମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ତିଆରି କରିଛ; ତୁମେ ଜଳ ଆଣିଛ; ଗାଈ ତିଆରି କରିଛ; ତୁମେ ବ୍ୟାପକ ମଧ୍ୟାକାଶ ବିସ୍ତାର କରି ତୁମର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଛ। ଦିବ୍ୟ ଚିତ୍ତରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଧନର ଅଂଶ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧ କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଧିପତି ତୁମକୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନପାରୁନ୍ତୁ; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ପାଇଁ ତୁମେ ସଚେତନ ରୁହ। ପୃଥିବୀର ଅଷ୍ଟ ଦିଗ, ମାରୁଭୂମିର ତିନି ଦୂରତା, ସାତ ନଦୀ; ସୁବର୍ଣ୍ଣନୟନ ସବିତା ଆସିଛନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ନେଇ। ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ ସବିତା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁହିଁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ସେ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୀପକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଳା ଚାଦରେ ଆକାଶ ଢାକି ଦିଅନ୍ତି। ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତୀ, ଦୟାଳୁ ଓ ଉପକାରୀ ଦେବ, ଅସୁର ସବିତା ଭଲ ପଥ ନେଇ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ଦେବ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାକାରୀଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି—ଏହି ଦେବ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଭାତରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗାନ୍ତି। ହେ ସବିତା, ତୁମେ ଯେଉଁ ପୁରୁଣା, ଧୂଳିହୀନ, ସୁନିର୍ମିତ ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ରଖିଛ; ସେହି ସହଜ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଓ ଦେବ, ଆମ ପକ୍ଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଦୁହେଁ ଆସ, ଦୁହେଁ ପାନ କର, ଦୁହେଁ ଅକ୍ଷୟ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବାଣୀ ଦିଅ; ହେ ବିଚିତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ପ୍ରଜ୍ଞା ଦିଅ। ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ବିଜୟ ଲାଗି ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତି ହୁଅ। ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅକ୍ଷତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗ୍ଗଜ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସବିତା ତାଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖି, ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ଚେତନାକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଯାଆନ୍ତି। ରାତି ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସ୍ୱର୍ଗର ମହା ନିବାସରେ ଦଢ଼ିଆ, ତାଙ୍କର ମହାନ ଅନ୍ଧକାର ବ୍ୟାପିଛି। ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦିଅ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶଜ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା। ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଆଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଗ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗ, ଅଦିତିପୁତ୍ର, ଦାତାକୁ ପ୍ରଭାତରେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ଓ ରାଜାମାନେ କହନ୍ତି, "ଭଗ ଭୋଗ୍ୟ।" ହେ ଭଗ, ନେତୃତ୍ୱଦାତା, ସତ୍ୟ ଦାତା, ଆମକୁ ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ; ହେ ଭଗ, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଉତ୍ପନ୍ନ କର; ହେ ଭଗ, ଆମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ହେବାକୁ ଦିଅ। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶୁଭ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଶେଷରେ ଓ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ; ମଘବନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦିତ ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ରୁହୁ। ଭଗ ଏକମାତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶୁଭ ହେବାକୁ ପାରିବା। ଭଗ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ସହ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ପ୍ରଭାତମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ଯେପରି ଦଧିକ୍ରା ପବିତ୍ର ପଥରେ ନମିଥାଏ; ଧନ ଆଣିବା ଭଗ ଆମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଘୋଡ଼ା ରଥ ଟାଣି ନେଇଯାଏ ପରି। ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ଶୂର ଭରିଥିବା ଉଷାମାନେ ସଦା ଶୁଭ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହି, ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ଶାସନରେ ଆମେ କେବେ କ୍ଷତି ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଆମେ ତୁମ ଗାୟକ। ପଥରେ, ବାଣୀ ଓ ଆକାଂକ୍ଷା ସହ, ଆସିଛନ୍ତି ପୂଷଣ, ଶ୍ରବଣ କରିବା ପାଇଁ; ଚମକୁଥିବା ହାତରେ ସଚେତନ ପୂଷଣ, ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ବିଷ୍ଣୁ ତିନିଟି ପଦ ଦେଇ ଅଜୟ ପାଳକ ଭାବେ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ପ୍ରବୀଣ, ସଚେତନ ଋତ୍ୱିଜମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ଜଳାନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତୃତ ଓ ସୁନ୍ଦର, ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ପୋଷଣ କରେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ବରୁଣଙ୍କ ନୀତିରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଛି, ଅଜର, ବୀଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବିରୋଧୀ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉପରୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଉନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏକାଦଶ ଦେବତା ସହ ଏଠାକୁ ଆସ, ମଧୁର ଅର୍ପଣା ଗ୍ରହଣ କର; ଦୀର୍ଘାୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ, ବାଧା ଦୂର କର, ପାପ ଶୁଧ୍ଧ କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମ ସହ ଏକତା ରଖ।