କବିମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଦକ୍ଷତାର ଘରରେ, ଏହି ଦେଉରା ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ; ତିନିମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ମଧୁରେ ଅନୁଳେପନ କରନ୍ତୁ, ଏହା ପୁନଃ ନବୀକୃତ ହେଉ—ଏହି ଭାବରେ ବେନାର ଉଲ୍ଲେଖ ହେଇଛି। ତାଙ୍କର କିରଣ ଏକ ତିର୍ଯ୍ୟକ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ; ତଳେ ଥିଲା, ଉପରେ ଥିଲା; ସେମାନେ ବୀଜବାହକ, ସେମାନେ ପ୍ରବଳ; ଶକ୍ତି ତଳେ ଥିଲା, ଆଶା ଉପରେ ଥିଲା। ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ଦ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଁଚିଥିଲେ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲା; ସେ ବିଦ୍ୱାନ୍, ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରେ-ନିମ୍ନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଏକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୋଜିତ ଅଶ୍ୱ ପରି ଚାଲିଥିଲେ। ସ୍ତୁତିଗାନରେ, ବୃତ୍ର ନିଧନକାରୀକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଦ ଭାଷା କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଙ୍ଗସଙ୍କେତରେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଅମରତ୍ୱର ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଆମପ୍ରତି କୃପାଶୀଳ ହେଉନ୍ତୁ। ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା, ମୋର ଚିନ୍ତା, ମୋର ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମ, ମୋର ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଉଛି; ମୋର ପାଷାଣ ଲୁହାଉଛି; ସେମାନେ ଉତ୍ତୋଳିତ, ସ୍ତୁତିରେ ଉତ୍ସାହିତ; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱ ତାଙ୍କୁ ଆମକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ମଘବନ୍, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି; କେହି ଦେବତା ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ; ନୁତନ ଜନ୍ମିତ ଓ ଜନ୍ମିତ କେହି ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ; ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହାଉଛ, ତାହା ସଫଳ କର, ବଡ଼ ହୋଇଥିବା ମଘବନ୍। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଯାହାଠୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ, ଚମତ୍କାର, ଶୂର ବିର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ନବଜାତ, ସେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଦୂର କରିଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତି। ପୁରୁବାସା, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତିଗାନ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ; ଏହି ମୋର, ଚମକୁଥିବା, ପବିତ୍ର, ଜ୍ଞାନମୟ; ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁମପ୍ରତି ଆସିଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ପାଇଁ ଏହି ଆର୍ୟ, ଦାସ, ଉଦାର ନାୟକ, ଶତ୍ରୁ—କ୍ରୋଧରେ ଚିତ୍କାର କରିଥିଲେ; ତୁମେ ଧନ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ, ଏକ ହଜାର ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ସହିତ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସଶକ୍ତ, ସାଗର ପରି ବିସ୍ତାରିତ। ତାଙ୍କର ମହାନତା ସତ୍ୟ; ଯଜ୍ଞ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ସବିତା, ଆମ ଗୃହକୁ ଅଭିଜ୍ଞ ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶୁଭ ରକ୍ଷକମାନେ, ଆଜି ସୁରକ୍ଷିତ କର; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାଷା, ନବ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନାହିଁ। ବାୟୁ, ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିବା ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ, ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା ସହିତ ଆସ; ଭିତରେ ଶୁଧ୍ଧ, ଉପରେ ଶୋଭିତ, ମୁଁ ଚମକୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ତୁମପ୍ରତି ଆସିଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଶୋଭାମୟ ରୂପରେ, ଆମ ଉତ୍ତମ ଆହ୍ୱାନରେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅପମାଦ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ଉତ୍ତମ ମନରେ ଏକଠା ହେଉ। ଏଭଳି, ମଣିଷ ଦିବ୍ୟ ଉପାସନାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏବେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାନ କରିଛି। ଆଶ୍ୱିନମାନେ, ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ତୁମେ ମଧୁ ପିଉନ୍ତୁ; ଦୁଧ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଦାର ଦାତାମାନେ; ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନାହିଁ, ଆସନ୍ତୁ। ବାଣୀର ନାୟକ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଦେବୀ ସତ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଶୂର, ଉଦାର ଦାତା, ଶ୍ରୀଦାତା ପ୍ରତି ନେଇଯାନ୍ତୁ। ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିବା, ଦ୍ରୁତ ପାଖ ଥିବା ଏକ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ିଥିବା; ପିତ୍ୟା, ପ୍ରଚୁର, ଅନେକ ଜନକ ଧନ ଆସୁଛି, ଘର୍ଜନ କରୁଥିବା ଏକଟି ଆସୁଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ କୃପା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତିର ଆହ୍ୱାନ, ଦିବ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସା କରି। ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଆକାଶରେ ଚମକୁଛି, ବିଶାଳ; ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇ, ଜ୍ୱଳିତ, ସେ ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏହିଟି ପାଦ ନଥିବା ଏକଟି ମାନେ ଲୋଟସ ତଣ୍ଡାରୁ ଆସିଥିଲା; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି, ଜିଭାରେ ଅପ୍ରକାଶ କରି, ଚଳି, ତିରିଶି ପଦ ଚାଲିଥିଲା। ଦେବତାମାନେ, ମନୁ ପାଇଁ ଏକତାରେ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ; ତାଙ୍କମାନେ ଆଜି ଓ ଆଗକୁ ଆମପ୍ରତି ରହନ୍ତୁ, ଆମପାଇଁ ପଥ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ଅପଶପ କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ, ପ୍ରଭାମୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ମାରୁତମାନଙ୍କ ନାୟକ। ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ମାରୁତମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ; ବୃତ୍ର ନିଧନକାରୀ, ଶତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ ଗଠିତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଣ୍ଡ ମାରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ତାଙ୍କର ବୃଷଭ ପ୍ରଭାବ, ଦବା ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ; ଆଜି, ତାଙ୍କର ମହାନତା, ସନ୍ତାନମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି। ଏହି ଯାହା ଦୂର ଉତ୍ତୋଳିତ, ଜାଗୁଥିବା ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ; ଏବଂ ସେ ଶୁଇଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଯାଉଛି। ଆଲୋକର ଆଲୋକ, ଦୂର ଚାଲିଥିବା; ମୋର ମନ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେଉ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୱାନ୍ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ଥିର ମାନେ ସଭାରେ; ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ଉପସ୍ଥିତି ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ମୋର ମନ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେଉ। ଯାହା ବିବେକ, ଚେତନା, ଦୃଢତା; ଆଲୋକ, ଅମରତ୍ୱ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ଯାହା ବିନା କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ—ମୋର ମନ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେଉ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ଜଗତ, ଏବଂ ଯାହା ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସମସ୍ତ ଅମରତ୍ୱରେ ଆବୃତ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ପୁରୋହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ମୋର ମନ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେଉ। ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ଋକ୍, ସାମ, ଯଜୁସ୍ ଶ୍ଲୋକ ଏକ ଚକ୍ରର ନାଭିରେ ତୀର ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଚେତନା ଗୁଞ୍ଜିତ—ମୋର ମନ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେଉ।