ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ଜଗତରେ ଯେତେବେଳେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରୂପଧାରୀ ଅସୁର ତାଙ୍କର ମହାନ ନାମ ସହିତ ଦେଖାଦେଇଲେ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଙ୍କୃତ କଲେ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏବଂ ଶୋଭା ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କଲା। ସେ ଅମୃତ ଧାରାଗୁଡିକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ମହାନ, ଆନନ୍ଦମୟ, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ଥିବା ଭିଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ଆମେ ଉତ୍ସବ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲୁ, ଯାହାଙ୍କ କୃପା, ଶକ୍ତି ଏବଂ କୀର୍ତିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଦୁଇ ଲୋକ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅପାର ଇନ୍ଦନ ଏବଂ ବିଶାଳ ସ୍ତୁତି ରହିଛି; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଯୁବକ ବନ୍ଧୁ ଭଳି। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ—"ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ସୋମପାନ କର, ଆମକୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଅପାର ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।" ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଭୟାନକ ଶକ୍ତିରେ ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ, ମାୟାବୀମାନେ କେଉଁଠି ଲୁଚିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ସର୍ପକୁ ହତ୍ୟା କରି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଶୋଭାମୟ ସମ୍ପଦକୁ ଦ୍ରଶ୍ୟମାନ କଲେ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠୁ ଏକାକୀ ଯାଆନ୍ତି? କ’ଣ କରନ୍ତି? ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ଆମ ପାଇଁ କ’ଣ ଅଛି, ତାହା କହନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ମହାନ, କେବେ ବି ହରାନ୍ତି ନାହିଁ, କେବେ ବି ପଛକୁ ହଟନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଆୟବମାନେ ଧାଇ ଯାଆନ୍ତି, ଗୋଧନର ସମୃଦ୍ଧି ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ଧରା, ହଜାର ଧାରା ଓ ଅପାର ସମ୍ପଦ ଏକ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଦୁଧ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ବିଚାର, ଏହି ମହାନ ପ୍ରଶଂସା ତୁମ ପାଖକୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହା ମୁଁ ରଚିଛି। ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରୟାସରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହାନ ଦେବତା ସୋମର ମଧୁର ରସ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞନାୟକମାନେ ନିରାପଦ ଜୀବନ ପାଉନ୍ତୁ। ଯିଏ ବାୟୁର ଚାଳିତ, ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅନେକ ଉପାୟରେ ଲୋକମାନେ ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଦେଖାଦେଇଥାନ୍ତି। ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜାତବେଦାସ୍ ଦେବତା, ତାଙ୍କ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ। ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ତୁମ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଚକ୍ଷୁଁ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଦେଖ, ହେ ଵରୁଣ, ତୁମେ ଦେଖଛ। ଦେବପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଭଳି ତୁମର ରଥ ନେଇ ଆସ, ମଧୁରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଭିଷେକ କର; ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ, ଏହି ଭେନା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ। ଏହି ଭେନା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମତ୍କାର। ଭିଶ୍ୱାନର, ଦିବ୍ୟ ସବିତା, ଇଡାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ସଭାରେ ଆସନ୍ତୁ। ଯେପରି ଯୁବକମାନେ ଆମେ ପ୍ରେମ କର, ସେପରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା ଓ ଭାବନା ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦିନ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନ। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ, ସବୁଠାରୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆଲୋକ ନିର୍ମାତା; ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କର। ଏହି ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିବ୍ୟତା, ଏହି ମହାନତା, ଯାହା ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ; ସେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ରଥ ଯୋଗ କଲେ, ତେବେ ରାତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଆବରଣ ବିଛାଇ ଦେଇଥାଏ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶର ଅଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଗଢ଼ନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଏକ ଶକ୍ତି ଅନନ୍ତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟଟି ଅନ୍ଧକାର; ରଥ ଦୁଇଟିକୁ ବୋହି ନେଯାଏ। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ମହାନ; ହେ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ମହାନ। ତୁମର ମହାନତା ପ୍ରଶଂସିତ। ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ମହାନ। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଶ୍ରୀରେ ମହାନ; ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ମହାନ। ତୁମର ମହାନତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ଓଭରଲୋର୍ଡ, ପୁରୋହିତ, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ଥିବା ଅଚ୍ୟୁତ ଆଲୋକ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆଶାଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚାହିଁଦେଖନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଆମେ ଅଂଶ ଭାଗ କରିଥାଉ। ଆଜି, ହେ ଦେବମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ, ଆମକୁ ଅପମଙ୍ଗଳ ଓ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ। କଳା ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ଅମୃତ ଓ ମରଣଶୀଳକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ସବିତା ଦେବତା ତାଙ୍କର ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଦେଖୁଥିବା ଚଳନ କରନ୍ତି। ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶାସନ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଜନପତିଙ୍କ ଆସନରେ ଅଗ୍ରଗମନ କରାଯାଏ; ପ୍ରଥମ ଉଷା ଡାକରେ ବାୟୁ ଓ ପୂଷଣ ତାଙ୍କର ରଥ ସହିତ ଆସନ୍ତି। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ବୃହସ୍ପତି, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପୂଷଣ, ଭାଗ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ମାରୁତ ଦଳଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ବରୁଣ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ମିତ୍ର ସମସ୍ତ ଉପକାର ସହିତ ଦିବ୍ୟ କୃପା ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ, ପ୍ରାଚୀନମାନେ, ଏହି ଭେନା, ସେଇ ଦେବମାନେ, ଇଡା ଦାନ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସୋମ ମଧୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ, ହେ ଜନପତି ରକ୍ଷକ। ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଦେବମାନେ, ମାରୁତ ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀମାନେ, ପୂଷଣ, ଭାଗ ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ସେମାନେ ଆମର ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ଦ୍ୟୌଃ, ପୃଥିବୀ, ମାରୁତ, ପାହାଡ଼, ଜଳ; ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଭାଗ ଓ ସବିତାଙ୍କୁ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ରୁଦ୍ରମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପାହାଡ଼ମାନେ, ବୃତ୍ରବଧ ଓ ଉପାସନାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଯିଏ ସ୍ତୁତି କରେ, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ଦେବମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଜି, ହେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଆସନ୍ତୁ; ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରେ। ଆମକୁ ଓଲାଦେଉଥିବା, ଅପକାରୀ କୁଏଁ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରଖନ୍ତୁ। ଆଜି ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ଜଳାଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଓ ଶକ୍ତି ଆମ ହେଉ।