ଏକ ଦିନ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାତ ଆର୍ଥିକ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଲା—ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଆମ ପରିବାରର ହୋଇଯାଉ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମିଳିତ ସମ୍ପ୍ରତି ସ୍ଥାପନ କର, ଆମ ଶିକ୍ଷାକୁ ଦୃଢ କର, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଦଠାଇ ଦିଅ। ତୁମେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଚୟନ କରିଛୁ। ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ ଯେପରି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଭଲଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛ, ଏଠାରେ ଆମର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଉ; ସେହି ଉଦାର ନେତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଗୋବଳୟ ଓ ବିସ୍ତୃତ ପାଶ୍ୱର ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶ୍ରବଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଧରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଣ; ପ୍ରାତଃକାଳରେ ଆସୁଥିବା ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମାନ ସଂସ୍କୃତ କୁଶ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ। ସବୁ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଅତିଥି। ଜାତବେଦାସ, ସବୁ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା ଏବଂ ଦେବତାମାନେର ରକ୍ଷକ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ। ବିଶାଳ ଦୃଢ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରକ୍ଷା ତଳେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଅପରାଧ ଶୂନ୍ୟ ହେଇ ରହିବା ପାଇଁ, ସବିତାରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ। ଆଜି ଦେବତାମାନେର ରକ୍ଷା ଆମେ ଚୟନ କରୁଛୁ। ପାଣି, ଗାଇମାନେ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା, ଅନୁଶାସନ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଗାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ। ବାୟୁ ତାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀଙ୍କୁ ଯେପରି ଆସନ୍ତି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆସ; ତୁମେ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ବଣ୍ଟନ କର। ଗାଇମାନେ ଅର୍ପଣରେ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଦୁଇ ଚୁଆ ହେଉଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର। ଆଜି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମାନ ଜାଗିବା ସମୟରେ, ସବିତାର ଓ ଭଗା ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଂଗୁର ପିଡ଼ିବା ସମୟରେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବର୍ଷା କର; ରସା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ୍ଣକୁ ଅବଳମ୍ବନ କର। ସେହି ପୁରୁଣା, ଏହି ହେଉଛି ବେନା। ସେ ବେଳେ ସେ ଦୃଢ ହେଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭାୟମାନ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ତାଙ୍କ ଚାଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଏହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁରର ମହାନ ନାମ, ଅନେକ ରୂପରେ ଅମୃତ ଉପକରଣ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ମହାନ, ଆନନ୍ଦମୟ, ବିଶ୍ବାନର, ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତିଶୀଳୀ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ପାନୀୟ ସହିତ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛୁ; ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ, ଶକ୍ତି ଓ କୀର୍ତିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦୁଇ ଜଗତ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ସଠିକ ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦନ ଅଧିକ, ତାଙ୍କ ଗୀତ ଉତ୍ତମ, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ବିସ୍ତୃତ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁବକ ସାଥୀ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ କର, ସମସ୍ତ ସୋମପାୟୀଙ୍କ ସହିତ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ବିଶାଳ ଧନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ; ମାୟାବୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ପ୍ରଭାବରେ ଦେଖାଇ ଦେଲେ। ଜଙ୍ଗଲେ ଥିବା ସର୍ପକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଗାଇମାନେକୁ ଆଣି ଦେଲେ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦରମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଏକା ଯାଉଛ? ତୁମେ ସତ୍ୟର ମହାନ୍ତ; କଣ କରୁଛ? ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ତମମାନେକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ; ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମକୁ କହ, କଣ ଆଣିଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମହାନ। କେବେ ହରିଯାଇନାହିଁ, କେବେ ଚାଲିଯାଇନାହିଁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆୟବମାନେ ଆଗେଇଯାନ୍ତି, ଧନ୍ୟ ଗୋବଳୟ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଅନେକ ପୁତ୍ର ଥିବା ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଦୁଧିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଏହି ବିଶାଳ, ହଜାର ଧାରା ଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ର ଧାରାକୁ ଏକାସାଥିରେ। ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ମହାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଏହି ସ୍ତୁତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯାହା ଆମେ ରଚିଛୁ। ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରୟାସରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ମହାନ୍ତ କୁ ଧାରଣ କରି, ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞପତିମାନେକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଜୀବନ ଦିଅ। ବାୟୁଚଳିତ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରି, ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଜନମାନେକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ। ଉପରକୁ କିରଣମାନେ ଦେବତା ଜାତବେଦାସ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଉଠାନ୍ତି। ଜୟ! ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍ଷୁରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନମାନେକୁ ଦେଖୁଛ। ଓ ଭାସ୍ୱନ୍ତ, ତୁମେ ଦେଖୁଛ। ଦେବପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ; ମଧୁରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ପୁରୁଣା। ଏହି ବେନା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ବେନା, ଦେବମାନେର ଚମତ୍କାର। ବିଶ୍ବାନର, ଦିବ୍ୟ ସବିତା, ଆଇଡାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ସଭାରେ ଆସନ୍ତୁ। ଯୁବକମାନେ ଯେପରି ଆମେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆମେ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଚିନ୍ତା ଦେଉ। ଏହି ଦିନ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ତା, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ। ଦ୍ରୁତ, ସବୁ ଦେଖିବା, ଆଲୋକ ଦାୟୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିବ୍ୟତା, ଏହି ମହାନତା, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ବୟମାନେ ଯୋକ୍ତ ହେଲେ, ତେବେ ରାତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ବିସ୍ତାର କରେ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶର କୋଳରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଗଠନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଏକ ଶକ୍ତି ଅନନ୍ତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଧାର; ବୟମାନେ ଦୁଇକୁ ଏକାସାଥିରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ବିଶାଳ; ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ବିଶାଳ। ତୁମ ମହାନତାକୁ ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଦେବତା, ତୁମେ ବିଶାଳ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ କୀର୍ତିରେ ବିଶାଳ; ଦେବତା, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବିଶାଳ। ତୁମ ମହାନତାରେ, ଦେବତାମାନେର ନାୟକ, ପୁରୋହିତ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ଅଚ୍ୟୁତ ଆଲୋକ। ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଆଶା କରି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି; ସମସ୍ତ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପହାରର ଅଂଶ ଭାଗି କରନ୍ତି, ଯେପରି ଆମେ ଅଂଶ ଭୋଗ କରୁ।