ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରି ଏକ ଦିବ୍ୟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି— ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ। ଏହି ଶରୀର ମୋର, ଏବଂ ମୋର ଶରୀର ତୁମର। ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ନିୟମକୁ ଅନୁସରିବା। ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପ୍ରଦାନର ନାଥ ମୋର ସମ୍ପ୍ରଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ତପସ୍ୟାର ନାଥ ମୋର ତପସ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ସୋମ ରସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଧନର ମାଲିକ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଆମେ, ଆମ ସାଥୀ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ସୋମ, ରସ ନିମ୍ନେ ମଧୁର ହେଉ। ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ଧନ ଭାଗ କରାଯାଉ, ଭାଗ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଶରୀର, ଯାହା ଲୋହାରେ ଅଛି, ସବୁଠୁ ବଡ଼, ସବୁଠୁ ଗଭୀର—ଉତ୍ତେଜିତ କଥା ଦୂର ହେଉ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଶରୀର, ଯାହା ଆକାଶ ମଝିରେ ଅଛି, ସବୁଠୁ ବଡ଼, ସବୁଠୁ ଗଭୀର—ଉତ୍ତେଜିତ କଥା ଦୂର ହେଉ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଶରୀର, ଯାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଅଛି, ସବୁଠୁ ବଡ଼, ସବୁଠୁ ଗଭୀର—ଉତ୍ତେଜିତ କଥା ଦୂର ହେଉ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଉତ୍ତେଜିତ, ଚିହ୍ନିତ; ମୋତେ ବିପଦ ଓ ତ୍ୟାଗରୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି ନଭସ୍ ନାମକୁ ଜାଣେ; ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଉତ୍ସବ, ଆୟୁ ନାମରେ ଆସ; ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଦେଉ ଅଜିତ, ଯଜ୍ଞର ନାମ ଅଛି, ସେହି ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଅଜିତ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ନାମରେ, ତୃତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଅଜିତ, ସେହି ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁସରିବି। ତୁମେ ସିଂହିନୀ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦମନ କର; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ତୁମେ ସିଂହିନୀ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦମନ କର; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ କର। ତୁମେ ସିଂହିନୀ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦମନ କର; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚମକିଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶବ୍ଦ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବସୁଙ୍କ ସହ, ତୁମକୁ ସାମ୍ନାରେ ସୁରକ୍ଷା କରୁ; ପ୍ରଚେତାସ୍, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହ, ପଛରେ ସୁରକ୍ଷା କରୁ; ମନୋଜବ, ପିତୃଙ୍କ ସହ, ଦକ୍ଷିଣରେ ସୁରକ୍ଷା କରୁ; ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସହ, ବାମରେ ସୁରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଉତ୍ତେଜିତ ଜଳ ଯଜ୍ଞରୁ ବିଦୂର କରି ଉତ୍ସର୍ଜନ କରୁଛି। ତୁମେ ସିଂହିନୀ। ସ୍ୱାହା। ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରର ସୁରକ୍ଷା, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀର ସୁରକ୍ଷା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ନକାରୀଙ୍କୁ ଆଣ। ସ୍ୱାହା। ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରୁଛି। ତୁମେ ଦୃଢ଼; ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବସିଛ; ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କର। ଅଚଳ; ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଆର୍ଦ୍ରତା। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ମନକୁ, ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋକ୍ କରନ୍ତି; ଦୁଇ ହୋତୃ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଜାଣିଛନ୍ତି; ମୁଁ ସବିତୃଙ୍କୁ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ସ୍ୱାହା। ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ମାପିଛନ୍ତି; ତିନି ଚାଲି ଦୃଢ଼ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଧୂଳି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଛି। ସ୍ୱାହା। ସେ ଅନେକ ଦୂଧ, ଗାଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନରେ ଧନବତୀ ହେଉ, ମନୁଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ରଶ୍ମି ସହିତ ଦୁଇ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀକୁ ଚାରିପାଖରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସ୍ୱାହା। ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଣାଯାଉ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଯାଉ, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଉପରକୁ ଆହୁତି ନେଉ; ତୁମର ଜିଭ ଅସ୍ଥିର ହେଉନାହିଁ। ଦୁଃସ୍ଥାନରେ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ କଥା କହ, ଆମ ଜୀବନ, ସନ୍ତାନ କଟି ଦିଅନାହିଁ। ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବି, ଯିଏ ଭୂମିକୁ ମାପିଛନ୍ତି; ଉପର ଆଶ୍ରୟ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ତିନି ଚାଲି ବିଶାଳ ଭାବେ ପାଇଁ। ବିଷ୍ଣୁ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ମଝିରୁ, ଦୁଇ ହାତ ଧନରେ ପୂରଣ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ବାମରୁ ଦାନ କର। ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ତୁତିତ; ପର୍ବତରେ ଘୁଡ଼ିବା ଉତ୍ତେଜିତ ପଶୁର ଭଳି; ତିନି ବିଶାଳ ପଦରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁର ଆନନ୍ଦ, ବିଷ୍ଣୁର ସନ୍ତାନ, ବିଷ୍ଣୁର ବନ୍ଧନ, ବିଷ୍ଣୁର ଦୃଢ଼ତା; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁର, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଦିବ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ଉଦ୍ଦୀପନାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଭୁଜା, ପୁଷଣଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ତୁମେ ନାରୀ। ଏଠାରେ ମୁଁ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ବଡ଼, ତ୍ୱରିତ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥା କହ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୈତ୍ୟ ନାଶକ, ବିଘ୍ନ ଭଙ୍ଗକାରୀ; ଏହି ବିଘ୍ନ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି, ଯାହା ଶତ୍ରୁ, ସମ, ଅସମ, ନିଜ, ଅଜଣା, ଜନ୍ମା ଅଞ୍ଜନା କରିଛି। ମୁଁ ମାୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରୁଛି। ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ବିପକ୍ଷ ନାଶକ; ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ଦୈତ୍ୟ ନାଶକ; ସମସ୍ତର ନାଥ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଛିଟାଉଛି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୈତ୍ୟ ନାଶକ, ବିଘ୍ନ ଭଙ୍ଗକାରୀ। ତୁମକୁ ତଳକୁ ନେଉଛି, ପ୍ରସାର କରୁଛି, ବସାଉଛି, ଘୁଡ଼ିଉଛି; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁର। ଦିବ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ଉଦ୍ଦୀପନା, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଭୁଜା, ପୁଷଣଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ତୁମେ ନାରୀ। ଏଠାରେ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ଜଉ; ଆମ ଦ୍ୱେଷ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କର। ଆକାଶ, ମଝି, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଜଗତ ଓ ପିତୃ ଆଶ୍ରୟ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ। ତୁମେ ପିତୃ ଆଶ୍ରୟ। ଆକାଶକୁ ଉଠାଉ, ମଝିକୁ ପୂରଣ କର, ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ମାରୁତ୍ ଚମକି ମାପୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ନିୟମ ସହିତ। ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ର, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନେଉଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ର, ଜୀବନ, ସନ୍ତାନ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଦୃଢ଼, ଏହି ଯଜ୍ନକାରୀ ଏହି ଆଶ୍ରୟରେ ଦୃଢ଼; ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଁରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଘୀରେ ପୂରଣ ହେଉ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଛାୟା।