ଏକ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଦ୍ରୁତ ଗତିର ଘୋଡା ସହିତ ଏକ ମେଁଦାକୁ ନେଇଯାଯାଉଛି, ଯାହା ପୂଷଣଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି। ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ଆଣିଯାଯାଉଥିବା ପ୍ରିୟ ନୈବେଦ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଛି, ଏବଂ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଏହି ନୈବେଦ୍ୟକୁ ସୌଶ୍ରବସ ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଯଥାସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଥର ଘୋଡାକୁ ଉପରେ ଉପହାର ଦେଇ ଉଲ୍ଲାସରେ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପୂଷଣଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଏ, ଏବଂ ମେଁଦା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୂଚନା ଦେଇଥାଏ। ହୋତୃ, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଅଗ୍ନିକୁ ଦୀପ୍ତ କରୁଥିବା, ପାଥର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ପାଠକ—ସମସ୍ତେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ନିୟମିତ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାତ୍ରଗୁଡିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯୂପ ଖମ୍ବଗୁଡିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯୂପକୁ ବହନ କରନ୍ତି, ଘୋଡାର ଯୂପକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଘୋଡା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି—ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଅନୁତ୍ତର ନ ହେଉ। ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଶା ପୂରଣ ହେଉ, ଏହା ବିଚ୍ଛିତ ଆସନକୁ ପହଁଚିଉ। ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟାମାନେ ତାଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ମିତ୍ର କରିଛୁ। ଘୋଡାର ଯାହା କଣ ହାର୍ନେସ୍, ବାନ୍ଧନ, ମୁଣ୍ଡ ଦୂରୀ, ରାଶି, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ମୁଁହେ ପକାଯାଉଥିବା ଘାସ—ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଘୋଡାର ମାଂସର ଯାହା କଣ ପୋକା ଛୁଇଁଥିବା, କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଚାକୁ ଦ୍ୱାରା କଟାଯାଉଥିବା, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ହାତରେ ଥିବା, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଖୁରରେ ଥିବା—ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ। ଘୋଡାର ପେଟରୁ ଯାହା କଣ ଅପସାରଣ କରାଯାଉଥିବା ଅପଶିଷ୍ଟ, ମାଂସରୁ ଆସୁଥିବା ଗନ୍ଧ—ଦକ୍ଷ ପ୍ରସ୍ତୁତକାରୀମାନେ ଏହାକୁ ସଂଭାଳନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ମାଂସକୁ ଭଲ ଭାବରେ ରନ୍ଧନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିର ରନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେଉଁ ପିଡା ଅନୁଭବ କରୁଛ, କିମ୍ବା ଆଘାତର ଦୁଃଖ ଅଟୁଇଛି—ଏହା ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଘାସରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ଦିଆଯାଉ। ଯେଉଁମାନେ ରନ୍ଧିତ ଘୋଡାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ବହନ କରାଯାଉଛି ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡାର ମାଂସ ଚାହାନ୍ତି—ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଅନୁତ୍ତର ନ ହେଉ। ଘୋଡାକୁ ଘେରିଥିବା ଯାହା କଣ ମାଂସ ରନ୍ଧିବା ପାତ୍ର, ପାତ୍ରଗୁଡିକ, ଝୋଲ ଢେଳିବା ଚମଚ, ବାଉଲ ଉପରେ ଢାକ, ପାତ୍ରର ଚିହ୍ନ—ସମସ୍ତ ଘୋଡାକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି। ଧୂଆଁ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅଗ୍ନି ତୁମେ ଉପରେ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି ତୁମେ ଉପରେ ଆଘାତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯାହା ଚାହାଯାଉଛି, ସ୍ତୁତିତ, ଏବଂ ଵଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପହାର ଦିଆଯାଉଛି, ଦେବତାମାନେ ଘୋଡାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଘୋଡାର ଚଳିବା, ବସିବା, ଘୁଞ୍ଚିବା, ତାଙ୍କର ଅସ୍ଥାନ, ତାଙ୍କର ପିଆଯାଇଥିବା ଜଳ, ଖାଉଥିବା ଘାସ—ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ। ଘୋଡା ପାଇଁ ବିଛାଯାଉଥିବା ଜାମା, ଦିଆଯାଉଥିବା ସୁନା, ତାଙ୍କର ହାର୍ନେସ୍, ଅସ୍ଥାନ, ଏବଂ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ—ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଚାବୁକ, ଖୁର, କିମ୍ବା ଗୋଡ଼ିର ଆଘାତରୁ ତୁମେ ଯେଉଁ ପିଡା ଅନୁଭବ କରିଛ, ଯଜ୍ଞରେ ଚମଚ ଉପହାରକୁ ଛୁଇଁଥିବା ପରି, ଏହି ସବୁକୁ ପବିତ୍ର ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଉପରୁ ଅପସାରଣ କରୁଛି। ଘୋଡାର ୩୪ଟି ଫୁସ୍କୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନ, ତାଙ୍କର ତୀର୍ଵ କଟାର, ଅଖଣ୍ଡ ଅଙ୍ଗ, ଦକ୍ଷତାରେ ଗଠିତ, କଠିନ ଓ ମୃଦୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ—ସ୍ତୁତି ସହିତ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଉ। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଘୋଡାର ଏକ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଦୁଇ ଚାଳକ, ଏହି ଋତୁର ଅନୁସାରେ ଯାହା ଅଙ୍ଗ ଗଠିତ କରୁଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଉପହାର କରାଯାଉଛି। ପ୍ରିୟ ଉଷ୍ମା ତୁମେ ଉପରେ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କଟାର ତୁମେ ଉପରେ ଉଭୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅପରିଚିତରୁ ଅଧିକ ଲାଭ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋଭୀ ଚାକୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଉପରେ ଅଙ୍ଗ ଚିରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତୁମେ ମରୁନାହ, କିମ୍ବା କ୍ଷତି ହେଉନାହିଁ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଯାଉଛ, ଏହା ସହଜ ଅଟୁଇଛି। ରଙ୍ଗିନ ମେୟାର୍ମାନେ ତୁମେ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି, ସେମାନେ ଚିତ୍ରିତ ହେଉଛି, ଘୋଡା ଗଧାର ଯୁକ୍ତରେ ଦଣ୍ଡାଇଛି। ଆମର ଘୋଡା ଆମକୁ ଭଲ ଗଂଧ, ଭଲ ଘୋଡା, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧନ ଆଣିଦିଅ; ଅଦିତି ଆମକୁ ନିର୍ମଳତା ଦିଅ, ଉପହାର ବହିଥିବା ଆମ ଘୋଡା ଆମକୁ ସ୍ଵାମିତ୍ୱ ଦିଅ। ଏବେ ଆମେ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକୁ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଉପଚାର ଦିଅନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଶରୀର ଏବଂ ସନ୍ତାନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମର ସୀମା ଏବଂ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ, ଶୁଭ ଏବଂ ଢାଲ ହେଉ; ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଉଦାରତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ; ତୁମେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଚମକୁଥିବା, ଆମେ ଏବେ ତୁମକୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। [ଆମପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ମୁକ୍ତ କର।] ଅଗ୍ନି ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ବାୟୁ ଏବଂ ଆକାଶ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ଆଦିତ୍ୟ ଏବଂ ଦିଗନ୍ତ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ଜଳ ଏବଂ ଵରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ସାତି ସାଥୀ, ଅଷ୍ଟମ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଧାର; ଆମେ ଚାହିଥିବା ରାସ୍ତା ରୂପାୟଣ କର, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଆମ ସହିତ ରହୁ।