यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा । यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या
जो आपला वडील, जन्मदाता, व्यवस्था लावणारा आहे, जो सर्व स्थानं आणि सर्व जगं जाणतो, जो देवांचा एकमेव नामकर्ता आहे—इतर जगं त्याच्याकडे विचारण्यासाठी जातात.
त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना । असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि
पूर्वीचे ऋषी, गायक, आपल्यासाठी एकत्र संपत्ती अर्पण करीत. प्रकाश आणि अंधार यांच्या प्रदेशात, जे होते ते जीव, त्यांनी ही जगं निर्माण केली.
परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति । कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे
आकाशापलीकडे, पृथ्वीपलीकडे, देव आणि असुरांमध्ये जे काही आहे त्यापलीकडे; पाण्यांनी कोणता पहिला गर्भ धारण केला, जिथे प्राचीन देव एकत्र पाहू शकले?
तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे । अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः
तो पहिला गर्भ पाण्यांनी धारण केला, जिथे सर्व देव एकत्र आले; अजाचा नाभीवर एक ठेवला गेला, ज्यात सर्व जगं स्थिर आहेत.
न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव । नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति
ज्याने ही जगं निर्माण केली, त्याला तुम्ही ओळखत नाही; तुमच्यात काही वेगळे निर्माण झाले आहे. धुक्याने झाकलेले, गोंधळून बोलणारे, ते असमाधानीपणे स्तोत्रे म्हणत भटकतात.
विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः । तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा
विश्वकर्मा देव म्हणून जन्मला; मग गंधर्व दुसरा झाला; तिसऱ्याने, वडिलांनी, औषधी वनस्पती निर्माण केल्या आणि पाण्याचा गर्भ अनेक ठिकाणी ठेवला.
आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् । संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः
वेगवान, गर्जणारा, वृषभासारखा बलवान, गडगडणारा, लोकांना हलवणारा; विजयी, न पापण्या हलवणारा, एकटा वीर, इंद्रासोबत शंभर सैन्यांचा पराभव करतो.
संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना । तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा
विजयी, न पापण्या हलवणारा, पराक्रमी, वेगवान, हलवता न येणारा, धाडसी—इंद्रासोबत जिंका, एकत्र उभे रहा, हे वीरांनो, युद्धात बाणधारी बलवानासोबत.
स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन । सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता
ज्यांच्या हातात बाण आहेत, तलवार घेणारे, सर्वांवर राज्य करणारे, युद्धात आपल्या सैन्यासह एकत्र येणारे, असे इंद्र विजयी होतात. सोमपान करणारे, बलवान हात असलेले, कठोर धनुष्य असलेले, शत्रूंच्या विरोधात ठामपणे उभे राहतात.
बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः । प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम्
बृहस्पती, आपल्या रथावरून फिरा, राक्षस आणि शत्रूंचा नाश करा, त्यांना दूर लोटा. त्यांच्या सैन्याचा भेद करा, युद्धात त्यांना चिरडून टाका, विजय मिळवा आणि आमच्या रथांचे कल्याण व रक्षण करा.
बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः । अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित्
जो बल जाणतो, वृद्ध असूनही पराक्रमी, सामर्थ्यवान, वेगवान, सहन करणारा आणि कठोर आहे, असा इंद्र, शौर्य आणि सामर्थ्यात श्रेष्ठ, विजय देणारा, गायी मिळवून देणारा, असा रथावर आरूढ हो.
गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा । इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम्
गोटरं फोडणारा, गायी शोधणारा, वज्रधारी, नेहमी जिंकणारा, सामर्थ्याने अडथळे दूर करणारा इंद्र, हे सखा हो, या आपुलकीचे अनुसरण करा आणि इंद्रासोबत एकत्र प्रयत्न करा.
अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः । दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु
इंद्र, शंभर सामर्थ्य असलेला वीर, जोरात गोटरांत शिरतो; हलवता न येणारा, सैन्यांचा नाश करणारा, अजेय — युद्धात आमच्या सैन्याचे रक्षण करो.
इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः । देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम्
इंद्र आमचा नेता असो, बृहस्पती उजवे हात असो, यज्ञ पाया असो, सोम पुढे असो; देवांच्या सैन्यात, विजयी आणि जिंकणाऱ्यांना मरुतगण मार्गदर्शन करो.
इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् । महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात्
इंद्राचा, बलवान वरुणाचा, आदित्यांचा, मरुतांच्या भयंकर सैन्याचा, महान मनाच्या, जग हलवणाऱ्या देवांचा जयाचा गजर वर उठो.
उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि । उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः
मघवन्, शस्त्र उंचाव, माझ्या वीरांच्या मनांना उंचाव; वृत्रहं, घोड्यांच्या घोड्यांना उंचाव; विजय मिळवणाऱ्या रथांचा जयघोष आसमंतात घुमू दे.
अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु । अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु
इंद्र आमच्या ध्वजांमध्ये असो, आमचे बाण जिंकू देत, आमचे वीर श्रेष्ठ ठरू देत; हे देवहो, आम्ही जे यज्ञ करतो त्यात आमचे रक्षण करा.
अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि । अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम्
त्यांच्या मनाला फसवून, त्यांचे अंग-प्रत्यंग घे आणि दूर जा; पुढे जा, त्यांच्या हृदयात ज्वाळांनी जाळ; शत्रूंना आंधळेपणाने आणि अंधकाराने बांधून ठेव.
अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते । गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः
सोडलेला बाण, प्रार्थनेने धार लावलेला, उडून जा; शत्रूंना भेद, त्यांच्यातील कुणालाही सोडू नकोस.
प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु । उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ
पुढे जा, विजय मिळवा, हे वीरांनो; इंद्र तुम्हाला संरक्षण देवो; तुमचे हात भयंकर, अजेय असोत, जसे तुम्ही आहात तसेच.
असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना । तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन्
दुसऱ्यांची मरुतांची सेना सामर्थ्याने स्पर्धा करत पुढे येते; तिला अंधार आणि गुप्ततेने झाका, म्हणजे ते एकमेकांना ओळखू शकणार नाहीत.
यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव । तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु
जिथे बाण उडतात, जिथे तरुण मुले बाणांसारखी धावतात, तिथे इंद्र, बृहस्पती, अदिती नेहमीच संरक्षण देवो.
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु
तुझे मर्मस्थळ मी कवचाने झाकतो; सोमराज तुला अमृताने वेढो; वरुण तुझा मार्ग विस्तृत करो; देव तुझ्या विजयात आनंद मानो.
उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत । रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि
अग्नी, या व्यक्तीला वरच्या बाजूने तुपाच्या आहुतीने वर ने; त्याला संपत्ती आणि संतती मिळू दे, त्याचे आयुष्य समृद्ध होऊ दे.
इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी । सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत्
इंद्रा, या व्यक्तीला त्याच्या बांधवांत श्रेष्ठपदावर ने; त्याला देवांचे तेज मिळू दे, तो देवांच्या भाग्यात सहभागी होऊ दे.
यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् । तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः
ज्याच्या घरी आपण हवन करतो, अग्नी, त्याचे कल्याण वाढव; त्याला देव आणि ब्रह्मणस्पतीही आशीर्वाद देतात.
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः । स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः
हे अग्ने, सर्व देवता आपल्या मनाने तुला उंचावोत. तू शुभ रूपाचा, तेजस्वी, आम्हाला भरपूर कल्याण दे.
पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः । रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात्
पाचही दिशा, त्या दैवी देवता, या यज्ञाचे रक्षण करो, अपाय व वाईट विचार दूर करो. त्या संपत्ती देणाऱ्या देवता यज्ञाचा स्वामीपद देतात, आणि संपत्ती वाढली की यज्ञ स्थिर होतो.
समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः । तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः
अग्नि प्रज्वलित झाल्यावर, मी त्याच्यावर मोठेपण मिळवू दे, स्तुतीस पात्र होऊ दे. तापलेला घर्मा धरून, देवांनी जसा बळासाठी यज्ञ केला, तसे आम्हीही पूजा करू.
दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः । परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः
दैवी आधार व उपभोगासाठी, दैवी शोभा आणि शंभरपट संपत्ती असलेल्या त्या तेजस्वी देवासाठी, देवांनी यज्ञ स्वीकारून पुढे आले; यज्ञकर्ते देवांमध्ये देवांसाठी उभे राहिले.