सहस्राणि सहस्रशो बाह्वोस् तव हेतयः । तासाम् ईशानो भगवः पराचीना मुखा कृधि
तुझ्या हातात हजारो, अगणित अस्त्रे आहेत, हे प्रभो. त्यांचा तूच स्वामी आहेस, ती अस्त्रे आमच्याकडून दूर वळव.
असंख्याता सहस्राणि ये रुद्रा ऽ अधि भूम्याम् । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि
या पृथ्वीवर असंख्य रुद्र आहेत. त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
अस्मिन् महत्य् अर्णवे ऽन्तरिक्षे भवा ऽ अधि । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि
या विशाल सागरात, आकाशात, तू वास करतोस. त्या सर्वांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
नीलग्रीवाः शितिकण्ठा दिवꣳ रुद्रा ऽ उपश्रिताः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि
निळ्या गळ्याचे, पांढऱ्या गळ्याचे रुद्र स्वर्गात वास करतात. त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
नीलग्रीवाः शितिकण्ठाः शर्वा ऽ अधः क्षमाचराः । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
निळ्या गळ्याचे, पांढऱ्या गळ्याचे शर्व पृथ्वीवर खाली वावरतात. त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये वृक्षेषु शष्पिञ्जरा नीलग्रीवा विलोहिताः । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
झाडांमध्ये राहणारे, पिवळसर, निळ्या गळ्याचे, लालवर्णाचे जे आहेत, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये भूतानाम् अधिपतयो विशिखासः कपर्दिनः । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
जीवसृष्टीचे अधिपती, बाणधारी, जटाधारी जे आहेत, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये पथां पथिरक्षस ऽ ऐलबृदा ऽ आयुर्युधः । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
रस्त्यांचे रक्षण करणारे, प्रवाशांचे मार्गदर्शक, आयुष्याची शस्त्रे घेणारे जे आहेत, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये तीर्थानि प्रचरन्ति सृकाहस्ता निषङ्गिणः । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
तीर्थांमध्ये फिरणारे, हातात गदा घेणारे, बाणांनी सज्ज असणारे जे आहेत, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये ऽन्नेषु विविध्यन्ति पात्रेषु पिबतो जनान् । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
जे अन्न खाताना किंवा भांडी हाताळताना लोकांवर प्रहार करतात, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
ये एतावन्तश् च भूयाꣳसश् च दिशो रुद्रा वितस्थिरे । तेषाꣳ सहस्रयोजने ऽव धन्वानि तन्मसि
जितके रुद्र आहेत आणि त्याहून अधिक जे सर्व दिशांना पसरले आहेत, त्यांच्या धनुष्यांची टोकं हजार योजन दूर ठेव.
नमो ऽस्तु रुद्रेभ्यो ये दिवि येषां वर्षम् इषवः । तेभ्यो दश प्राचीर् दश दक्षिणा दश प्रतीचीर् दशोदीचीर् दशोर्ध्वाः । तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः
स्वर्गात असणाऱ्या, ज्यांच्या बाणांचा पाऊस पडतो अशा सर्व रुद्रांना नमस्कार असो. पूर्व, दक्षिण, पश्चिम, उत्तर आणि वर अशा प्रत्येक दिशेला दहा रुद्रांना नमस्कार असो. ते आमचे रक्षण करो, आम्हांवर कृपा करो. ज्याच्यावर आम्ही रागावतो किंवा जो आमच्यावर रागावतो, त्याला आम्ही त्यांच्या तावडीत सोपवतो.
नमो ऽस्तु रुद्रेभ्यो ये ऽन्तरिक्षे येषां वात ऽ इषवः । तेभ्यो दश प्राचीर् दश दक्षिणा दश प्रतीचीर् दशोदीचीर् दशोर्ध्वाः । तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः
आकाशात राहणाऱ्या, ज्यांच्या बाणांसारखी वारे आहेत अशा सर्व रुद्रांना माझा नमस्कार असो. पूर्वेला दहा, दक्षिणेला दहा, पश्चिमेला दहा, उत्तरला दहा आणि वर दहा अशा सर्व रुद्रांना नमस्कार. ते आमचे रक्षण करो, आमच्यावर कृपा करो. ज्याच्यावर आपली द्वेष आहे किंवा जो आपल्यावर द्वेष करतो, त्याला त्यांच्या जबड्यात टाकतो.
नमो ऽस्तु रुद्रेभ्यो ये पृथिव्यां येषाम् अन्नम् इषवः । तेभ्यो दश प्राचीर् दश दक्षिणा दश प्रतीचीर् दशोदीचीर् दशोर्ध्वाः । तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः
पृथ्वीवर असणाऱ्या, ज्यांच्या बाणांसारखे अन्न आहे अशा सर्व रुद्रांना माझा नमस्कार असो. पूर्वेला दहा, दक्षिणेला दहा, पश्चिमेला दहा, उत्तरला दहा आणि वर दहा अशा सर्व रुद्रांना नमस्कार. ते आमचे रक्षण करो, आमच्यावर कृपा करो. ज्याच्यावर आपली द्वेष आहे किंवा जो आपल्यावर द्वेष करतो, त्याला त्यांच्या जबड्यात टाकतो.
अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः । तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः । ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् । मयि त ऊर्क् । यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
डोंगरावर, दगडावर, पाण्यात, वनस्पतींमध्ये आणि झाडांमध्ये जी शक्ती आणि पोषण आहे, ती सर्व मरुतगण आम्हाला मिळू देत. दगड म्हणजे तुमची भूक. ती शक्ती माझ्यात राहू दे. ज्याच्यावर आपली द्वेष आहे, त्याच्यावर तुमचा वज्र जावो.
इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके
हे अग्निदेव, माझ्या या विटा गायींसारख्या होवोत—एक, दहा, शंभर, हजार, दहा हजार, लाख, दहा लाख, कोटी, दहा कोटी, अब्ज, दहा अब्ज, समुद्र, मध्य, शेवट आणि अत्युच्च. माझ्या या विटा, अग्निदेव, त्या जगात आणि या जगात गायींसारख्या होवोत.
ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः । घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः
तुम्ही ऋतूंचे आहात, ऋतूंनी वाढलेले आहात, ऋतूंमध्ये उभे आहात, ऋतूंनी पुष्ट झालेलं आहात. तुपासारखे, मधासारखे वाहणारे, तेजस्वी, इच्छा पूर्ण करणारे आणि कधीही न संपणारे.
समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि । पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव
समुद्राच्या फेसाने, अग्निदेव, आम्ही तुला वेढतो. तू आमच्यासाठी पवित्र आणि मंगल हो.
हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि । पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव
हिमाच्या पडद्याने, अग्निदेव, आम्ही तुला वेढतो. तू आमच्यासाठी पवित्र आणि मंगल हो.
उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ । अग्ने पित्तम् अपाम् असि । मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि
जसा जमिनीवर उगवतोस, तसेच नदी ओलांडून ये. अग्निदेव, तू पाण्यातील पित्त आहेस. बेडूक, त्यांच्यासोबत ये; आमच्या या यज्ञाला तेजस्वी आणि मंगल कर.
अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् । अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव
हे पाण्याचे उतरणे आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे. तुझ्या ज्वाळांनी इतरांना जळू दे, आम्हाला नाही. तू आमच्यासाठी पवित्र आणि मंगल हो.
अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया । आ देवान् वक्षि यक्षि च
हे अग्निदेव, तुझ्या तेजाने आणि आनंददायक दिव्य जिभेने, देवांना घेऊन ये आणि त्यांना यज्ञ अर्पण कर.
स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह । उप यज्ञꣳ हविश् च नः
हे पवित्र, तेजस्वी अग्निदेव, देवांना येथे घेऊन ये. आमचा यज्ञ आणि आहुती घेऊन ये.
पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना । तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः
पवित्र, विवेकी आणि दयाळू असणाऱ्यामुळे, पृथ्वी उजळली, जशी उषा आपल्या किरणांनी उजळते; जसा वेगवान घोडा, जसा वाऱ्याचा वेग, जसा स्तुतीची आस असलेला, असा तो कधीही वृद्ध न होणारा.
नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे । अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव
तुझ्या ज्वाळेला, तुझ्या तापाला, तुझ्या तेजाला नमस्कार असो. तुझ्या ज्वाळांनी इतरांना जळू दे, आम्हाला नाही. तू आमच्यासाठी पवित्र आणि मंगल हो.
नृषदे वेट् । अप्सुषदे वेट् । बर्हिषदे वेट् । वनसदे वेट् । स्वर्विदे वेट्
तू मनुष्यात श्रेष्ठ आहेस. तू पाण्यात श्रेष्ठ आहेस. तू कुशांमध्ये श्रेष्ठ आहेस. तू झाडांमध्ये श्रेष्ठ आहेस. तू प्रकाशांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते । अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य
जे देवांमध्ये देव आहेत, यज्ञाला योग्य आहेत, जे वर्षाच्या भागाजवळ बसतात—ते या यज्ञात न बोलावता, स्वतः मध आणि तूप पिऊ देत.
ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य । येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु
जे देव, देवांमध्ये देवत्वाला पोहोचले, जे ब्रह्माचे पुरोहित आहेत—त्यांच्याशिवाय काहीच शुद्ध होत नाही; ना आकाशात, ना पृथ्वीवर, ना पाण्यात.
प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः । अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव
श्वास देणारे, उच्छ्वास देणारे, संचार देणारे, तेज देणारे, मोकळीक देणारे. तुझ्या ज्वाळांनी इतरांना जळू दे, आम्हाला नाही. तू आमच्यासाठी पवित्र आणि मंगल हो.
अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् । अग्निर् नो वनते रयिम्
अग्निदेव, तुझ्या तीक्ष्ण ज्वाळेने सर्व अशुद्धता जाळून टाक. अग्निदेव आपल्याला संपत्ती मिळवून देतो.