अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः । वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः । तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः
अग्नी, तू आमच्याजवळ अस, आमचा रक्षणकर्ता हो, आणि मंगल छाया दे. धनदायक, कीर्तीमान अग्नी, आम्हाला तेजस्वी संपत्तीपर्यंत सरळ ने. ज्वाळेने उजळणारा, आम्ही आता तुझी आणि मित्रांची कृपा मागतो.
येन ऽ ऋषयस् तपसा सत्रम् आयन्न् इन्धाना ऽ अग्निꣳ स्वर् आभरन्तः । तस्मिन्न् अहं नि दधे नाके ऽ अग्निं यम् आहुर् मनव स्तीर्णबर्हिषम्
ज्याच्या तपामुळे ऋषी यज्ञाकडे गेले, अग्नी प्रज्वलित करून प्रकाश प्रकट केला, त्या स्वर्गात मी स्वतःला ठेवले आहे, त्या अग्नीमध्ये ज्याला मनू लोक तृण पसरलेल्या आसनावर बसलेला म्हणतात.
तं पत्नीभिर् अनु गच्छेम देवाः पुत्रैर् भ्रातृभिर् उत वा हिरण्यैः । नाकं गृभ्णानाः सुकृतस्य लोके तृतीये पृष्ठे ऽ अधि रोचने दिवः
आपण त्याच्या मागे पत्नींसह, देव पुत्रांसह, भाऊ किंवा सोन्याच्या संपत्तीने जाऊ. सत्कर्मांच्या लोकांत, तिसऱ्या पायरीवर, स्वर्गाच्या प्रकाशमय प्रदेशात आपण स्वर्ग गाठू.
आ वाचो मध्यम् अरुहद् भुरण्युर् अयम् अग्निः सत्पतिश् चेकितानः । पृष्ठे पृथिव्या निहितो दविद्युतद् अधस् पदं कृणुतां ये पृतन्यवः
हा चपळ अग्नी वाणीच्या मध्यभागी पोहोचला आहे, हा सत्याचा स्वामी, बुद्धिमान आहे. पृथ्वीच्या पाठीवर ठेवलेला, वीजेसारखा चमकणारा, जे प्रयत्न करतात त्यांनी त्याच्या खाली आपले स्थान मिळवावे.
अयम् अग्निर् वीरतमो वयोधाः सहस्रियो द्योतताम् अप्रयुच्छन् । विभ्राजमानः सरिरस्य मध्य ऽ उप प्र याहि दिव्यानि धाम
हा अग्नी सर्वात शूर, बळ देणारा, हजारो सामर्थ्यांचा आहे. तो कधीही न थकता तेजाने उजळू दे. शरीराच्या मध्यभागी प्रज्वलित होऊन, तो दिव्य स्थानाजवळ येऊ दे.
सम्प्रच्यवध्वम् उप सम्प्रयाताग्ने पथो देवयानान् कृणुध्वम् । पुनः कृण्वाना पितरा युवानान्वा ताꣳसीत् त्वयि तन्तुम् एतम्
सर्वजण एकत्र पुढे चला, एकत्र या. अग्नी, देवांचा मार्ग तयार कर. पितरांना आणि तरुणांना पुन्हा एकत्र करत, त्यांचा मागोवा घे. हा धागा तुझ्यात गुंफला जाऊ दे.
उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृहि त्वम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च । अस्मिन्त् सधस्थे अध्य् उत्तरस्मिन् विशवे देवा यजमानश् च सीदत
अग्नी, जागा हो, उठ. तू इच्छित आणि पूर्ण होणाऱ्या गोष्टी निर्माण करतोस. या सभेत आणि वरच्या सभेत, देव आणि यजमान एकत्र बसू देत.
येन वहसि सहस्रं येनाग्ने सर्ववेदसम् । तेनेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे
ज्याने तू हजारो लोकांना वाहून नेतोस, ज्याने तू सर्व ज्ञान जाणतोस, त्याच्याच बळावर आमचा हा यज्ञ ने. तो देवांकडे, प्रकाशाकडे जाऊ दे.
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः । तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम्
हे तुझे यज्ञासन आहे, ज्यातून तू जन्मला आणि प्रकाशित झाला. हे जाणून, अग्नी, त्यावर चढ. आमची संपत्ती वाढव.
तपश् च तपस्यश् च शैशिराव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषो सि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः । ये ऽ अग्नयः समनसो न्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे शैशिराव् ऋतू ऽ अभिकल्पमाना ऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसं विशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम्
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे ज्योतिष्मतीम् । विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय । सूर्यस् ते ऽधिपतिस् तया देवतयाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद
परमेश्वर तुझं दिव्य तेजस्वी आकाशावर स्थान देओ. सर्व जगासाठी, श्वास घेण्यासाठी, सोडण्यासाठी, फिरण्यासाठी, वर जाण्यासाठी, स्थिर राहण्यासाठी आणि चालण्यासाठी; सूर्य तुझा अधिपती आहे—त्या दैवी शक्तीने, अङ्गिरस, तू कायमचा स्थिर हो.
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् । इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन्
हे जग भर, त्यातील सर्व जागा भर, आणि तू घट्टपणे बस. इंद्र, अग्नी आणि बृहस्पती यांनी या गर्भात तुला आशीर्वाद दिला आहे.
ता ऽ अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः
पृष्णीची संतती त्याच्यासाठी सोम रस काढतात; देवांचा जन्म स्वर्गातील तीन प्रदेशांत उजळतो.
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम्
सर्व वाणी महासागरासारख्या प्रदेश असलेल्या इंद्राचे स्तुती करतात; तो सर्व रथवानांमध्ये श्रेष्ठ रथवान, खऱ्या विजयांचा स्वामी आणि सर्वांचा अधिपती आहे.
प्रोथद् अश्वो न यवसे विष्यन् यदा महः संवरणाद् व्य् अस्थात् । आद् अस्य वातो ऽ अनु वाति शोचिर् अध स्म ते व्रजनं कृष्णम् अस्ति
घोडा सुटल्यावर गवतावर चरण्यास लागतो, जेव्हा मोठं अडथळं दूर होतं; मग वारा त्याच्या मागे वाहतो, ज्वाला पसरते, आणि तुझा मार्ग काळोखात जातो.
आयोष् ट्वा सदने सादयाम्य् अवतश् छायायाꣳ समुद्रस्य हृदये । रश्मीवतीं भास्वतीम् आ या द्यां भास्य् आ पृथिवीम् ओर्व् अन्तरिक्षम्
मी तुला घरात, सावलीत, समुद्राच्या हृदयात स्थान देतो; किरणांनी युक्त, तेजस्वी, तू आकाशात जा, पृथ्वीवर उजळ, आणि विस्तीर्ण आकाशात प्रकाशमान हो.
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे व्यचस्वतीं प्रथस्वतीम् दिवं यच्छ दिवं दृꣳह दिवं मा हिꣳसीः । विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय । सूर्यस् त्वाभि पातु मह्या स्वस्त्या छर्दिषा शंतमेन तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम्
परमेश्वर तुझं दिव्य तेजस्वी आकाशावर स्थान देओ; तू आकाश पसरव, स्थिर कर, बळकट कर, आणि त्याला इजा करू नकोस; सर्वांसाठी, श्वास घेण्यासाठी, सोडण्यासाठी, फिरण्यासाठी, वर जाण्यासाठी, स्थिर राहण्यासाठी आणि चालण्यासाठी; सूर्य तुझं रक्षण करो, कल्याण, कवच आणि शांततेने—त्या दैवी शक्तीने, अङ्गिरस, कायमचा स्थिर हो.
सहस्रस्य प्रमासि । सहस्रस्य प्रतिमासि । सहस्रस्योन्मासि । साहस्रो ऽसि । सहस्राय त्वा
तू हजाराचा माप आहेस; हजाराचा प्रतिरूप आहेस; हजाराने विस्तारलेला आहेस; तू बलवान आहेस; मी तुला हजारासाठी समर्पित करतो.
नमस् ते रुद्र मन्यव ऽ उतो त ऽ इषवे नमः । बाहुभ्याम् उत ते नमः
रुद्र, तुझ्या क्रोधाला नमस्कार, तुझ्या बाणाला नमस्कार; तुझ्या दोन्ही हातांना देखील नमस्कार.
या ते रुद्र शिवा तनूर् अघोरापापकाशिनी । तया नस् तन्वा शंतमया गिरिशन्ताभि चाकशीहि
रुद्र, तुझं मंगलमय, भिती आणि पापरहित रूप, त्या शुभ देहाने, गिरिशंता, आम्हांला दर्शन दे.
याम् इषुं गिरिशन्त हस्ते बिभर्ष्य् अस्तवे । शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिꣳसीः पुरुषं जगत्
गिरीशंता, तुझ्या हातातला बाण, गिरित्रा, तो शुभ कर; लोकांना किंवा जगाला इजा करू नकोस.
शिवेन वचसा त्वा गिरिशाच्छा वदामसि । यथा नः सर्वम् इज् जगद् अयक्ष्मꣳ सुमना ऽ असत्
गिरीश, आम्ही तुझ्याशी शांत, गोड शब्दांनी बोलतो; जेणेकरून हे सर्व जग रोगमुक्त राहो आणि आमच्याशी सदैव प्रेमाने वागो.
अध्य् अवोचद् अधिवक्ता प्रथमो दैव्यो भिषक् । अहीꣳश् च सर्वान् जम्भयन्त् सर्वाश् च यातुधान्यो ऽधराचीः परा सुव
दैवी वैद्य, सर्वश्रेष्ठ वकील, सर्वप्रथम बोलला; तो सर्व सर्पांना वश करतो आणि सर्व दुष्ट शक्तींना खाली हाकलतो.
असौ यस् ताम्रो ऽ अरुण ऽ उत बभ्रुः सुमङ्गलः । ये चैनꣳ रुद्रा ऽ अभितो दिक्षु श्रिताः सहस्रशो वैषाꣳ हेड ऽ ईमहे
तो तांबडा, अरुण, आणि पिंगट, अत्यंत शुभ आहे; आणि जे हजारो रुद्र त्याच्या आजूबाजूला सर्व दिशांना आहेत, त्यांची कृपा आम्ही मागतो.
असौ यो ऽवसर्पति नीलग्रीवो विलोहितः । उतैनं गोपा ऽ अदृश्रन्न् अदृश्रन्न् उदहार्यः स दृष्टो मृडयाति नः
जो खाली उतरतो, निळ्या गळ्याचा आणि लाल, त्याला गवळण आणि पाण्याचा वाहणारा पाहतात; तो दिसला की, तो आमच्यावर कृपा करो.
नमो ऽस्तु नीलग्रीवाय सहस्राक्षाय मीढुषे । अथो ये ऽ अस्य सत्वानो ऽहं तेभ्यो ऽकरं नमः
निळ्या गळ्याला, हजार डोळ्यांच्या, दयाळू रुद्राला नमस्कार; आणि त्याच्या सर्व रूपांना मी नमस्कार करतो.
प्र मुञ्च धन्वनस् त्वम् उभयोर् आर्त्न्योर् ज्याम् । याश् च ते हस्त ऽ इषवः ऽ परा ता भगवो वप
तू तुझ्या धनुष्याच्या दोन्ही टोकांवरची प्रत्यंचा सोड; आणि तुझ्या हातातील बाण, हे भगवंत, दूर टाक.
विज्यं धनुः कपर्दिनो विशल्यो वाणवाꣳ२ऽ उत । अनेशन्न् अस्य याऽइषव ऽआभुर् अस्य निषङ्गधिः
जटाधारीचं धनुष्य सैल राहो, त्याचे बाण इजा न करणारे असो; त्याचे बाण सुटू नयेत, त्याचं बाणांचं भांडं बंदच राहो.
या ते हेतिर् मीढुष्टम हस्ते बभूव ते धनुः । तयास्मान् विश्वतस् त्वम् अयक्ष्मया परि भुज
हे देवा, तुझ्या हातातलं दयाळू बाण आणि धनुष्य, या दोन्हींच्या सहाय्याने आम्हाला सर्व बाजूंनी सुरक्षित ठेव. आम्हाला कोणतीही हानी होऊ देऊ नकोस.
परि ते धन्वनो हेतिर् अस्मान् वृणक्तु विश्वतः । अथो य ऽइषुधिस् तवारे ऽ अस्मिन् नि धेहि तम्
तुझ्या धनुष्याचा बाण आम्हाला सर्व बाजूंनी संरक्षण देऊ दे. आणि आता, तुझं बाणांचं भांडं इथेच ठेव.
ताप आणि थंडी, हिवाळ्याचे ऋतू, अग्नीतील एकरूपता, हे सर्व स्थिर राहू दे. आकाश आणि पृथ्वी, पाणी आणि वनस्पती, वेगवेगळे अग्नी, श्रेष्ठतेसाठी, आपल्या व्रताने स्थिर राहू देत. हे अग्नी, एकत्र मनाने, आकाश आणि पृथ्वीच्या मध्ये, हे हिवाळ्याचे ऋतू स्थिर राहू देत. देव सर्वजण इंद्रासारखे एकत्र येऊ देत. त्या दिव्यतेने, अङ्गिरस, तू स्थिरपणे बस.