युक्ष्वा हि देवहूतमाँ२ऽ अश्वाँ२ऽ अग्ने रथीर् इव । नि होता पूर्व्यः सदः
हे अग्ने, देवांनी बोलावलेले ते घोडे, रथवानांसारखे, नक्की जुंप; प्राचीन होतार त्या आसनावर बसो.
सम्यक् स्रवन्ति सरितो न धेना ऽ अन्तर् हृदा मनसा पूयमानाः । घृतस्य धारा ऽ अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्ये ऽ अग्नेः
नद्या एकत्र वाहतात, जणू गायी, अंत:करणात आणि मनात शुद्ध झालेल्या; मी तुपाच्या धारांचा, सोन्याच्या वेट्यांचा, अग्नीच्या मध्यभागी दर्शन घेतो.
ऋचे त्वा रुचे त्वा भासे त्वा ज्योतिषे त्वा । अभूद् इदं विश्वस्य भुवनस्य वाजिनम् अग्नेर् वैश्वानरस्य च
स्तोत्रासाठी, तेजासाठी, प्रकाशासाठी, उजेडासाठी, तू या जगाचा, अग्नीचा आणि वैश्वानराचा घोडा म्हणून प्रकट झाला आहेस.
अग्निर् ज्योतिषा ज्योतिष्मान् रुक्मो वर्चसा वर्चस्वान् । सहस्रदा ऽ असि सहस्राय त्वा
अग्नी, तू प्रकाशाने तेजस्वी आहेस, सोन्यासारखा झळाळतोस, तेजाने भरलेला आहेस. तू हजारो देणारा आहेस; हे हजारांसाठी, तुझ्यासाठीच.
आदित्यं गर्भं पयसा सम् अङ्धि सहस्रस्य प्रतिमां विश्वरूपम् । परि वृङ्धि हरसा माभि मꣳस्थाः शतायुषं कृणुहि चीयमानः
सूर्याच्या गर्भात दूध मिसळ, जो हजार रूपांचा आणि सर्व रूपांचा आहे; शक्तीने वाढ, कधीही थांबू नकोस, वाढताना त्याला शंभर वर्षांचे आयुष्य दे.
वातस्य जूतिं वरुणस्य नाभिम् अश्वं जज्ञानꣳ सरिरस्य मध्ये । शिशुं नदीनाꣳ हरिम् अद्रिबुध्नम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन्
वाऱ्याची गती, वरुणाचा केंद्रबिंदू, शरीराच्या मध्यभागी जन्मलेला घोडा, नद्यांचा मुलगा, डोंगरात मूळ असलेला पिवळसर, अग्नी, या सर्वांना सर्वोच्च आकाशात काहीही हानी करू नकोस.
अजस्रम् इन्दुम् अरुषं भुरण्युम् अग्निम् ईडे पूर्वचित्तिं नमोभिः । स पर्वभिर् ऋतुशः कल्पमानो गां मा हिꣳसीर् अदितिं विराजम्
मी अखंड, लाल, तेजस्वी, प्राचीन ज्ञानी अग्नीचे भक्तीने स्तवन करतो; तो ऋतूनुसार पर्वतांमध्ये स्वतःला सजवतो, पृथ्वीला, अदितीला किंवा तेजस्वीला काहीही हानी करू नकोस.
वरूत्रीं त्वष्टुर् वरुणस्य नाभिम् अविं जज्ञानाꣳ रजसः परस्मात् । महीꣳ साहस्रीम् असुरस्य मायाम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन्
त्वष्ट्याची आच्छादने, वरुणाचा केंद्रबिंदू, उच्चतम क्षेत्रातून जन्मलेली मेंढी, असुराची महान, हजारो जादू—अग्नी, तिला सर्वोच्च आकाशात काहीही हानी करू नकोस.
यो ऽ अग्निर् अग्नेर् अधिय् अजायत शोकात् पृथिव्या ऽ उत वा दिवस् परि । येन प्रजा विश्वकर्मा जजान तम् अग्ने हेडः परि ते वृणक्तु
जो अग्नी, अग्नीपासून, पृथ्वीच्या किंवा आकाशाच्या उष्णतेतून जन्मला; ज्याच्यामुळे विश्वकर्त्याने संतती निर्माण केली—अग्नी, तुझ्या कृपेने त्याचे रक्षण होवो.
चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षꣳ सूर्य ऽ आत्मा जगतस् तस्थुषश् च
देवतांचे अद्भुत मुख प्रकट झाले, मित्र, वरुण आणि अग्नीचे डोळे; ते आकाश, पृथ्वी आणि अवकाश व्यापते—सूर्य हे सर्व हालणाऱ्या आणि स्थिर असणाऱ्यांचे आत्मा आहे.
इमं मा हिꣳसीर् द्विपादं पशुꣳ सहस्राक्षो मेधाय चीयमानः । मयुं पशुं मेधम् अग्ने जुषस्व तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद । मयुं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
हा दोन पायांचा पशू, हे हजार डोळ्यांनो, याला वाढताना यज्ञासाठी हानी करू नकोस; यज्ञासाठीचा पशू, अग्नी, तू स्वीकार आणि त्याच्याबरोबर शरीरात स्थान घे; ज्याचा आपण द्वेष करतो तो तुझ्या ज्वाळेत जावो, तुझी ज्वाळा त्याला घेऊन जावो.
इमं मा हिꣳसीर् एकशफं पशुं कनिक्रदं वाजिनं वाजिनेषु । गौरम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद । गौरं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
हा एक खुराचा, हंबर करणारा, घोड्यांमध्ये श्रेष्ठ अशा पशूला हानी करू नकोस; मी वनातील गोर हे तुला अर्पण करतो आणि त्याच्याबरोबर शरीरात स्थान घे; ज्याचा आपण द्वेष करतो तो तुझ्या ज्वाळेत जावो, तुझी ज्वाळा त्याला घेऊन जावो.
इमꣳ साहस्रꣳ शतधारम् उत्सं व्यच्यमानꣳ सरिरस्य मध्ये । घृतं दुहानाम् अदितिं जनायाग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् । गवयम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद । गवयं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
हा हजार प्रवाहांचा, शंभर धारांचा, शरीराच्या मध्यभागी वाहणारा, तूप देणारा, जनांसाठी अदिती—अग्नी, तिला सर्वोच्च आकाशात हानी करू नकोस; मी वनातील गवय तुला अर्पण करतो आणि त्याच्याबरोबर शरीरात स्थान घे; ज्याचा आपण द्वेष करतो तो तुझ्या ज्वाळेत जावो, तुझी ज्वाळा त्याला घेऊन जावो.
इममूर्णायुं वरुणस्य नाभिं त्वचं पशूनां द्विपदांचतुष्पदाम् । त्वष्टुः प्रजानां प्रथमं जनित्रम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् । उष्ट्रम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद । उष्ट्रं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
ही वरुणाची लोकर असलेली नाभी, दोन पायांचे आणि चार पायांचे पशूंची कातडी, त्वष्ट्याच्या संततींचा पहिला जनक—अग्नी, त्याला सर्वोच्च आकाशात हानी करू नकोस; मी वनातील उंट तुला अर्पण करतो आणि त्याच्याबरोबर शरीरात स्थान घे; ज्याचा आपण द्वेष करतो तो तुझ्या ज्वाळेत जावो, तुझी ज्वाळा त्याला घेऊन जावो.
अजो ह्य् अग्नेर् अजनिष्ट शोकात् सो ऽ अपश्यज् जनितारम् अग्रे । तेन देवा देवताम् अग्रम् आयꣳस् तेन रोहम् आयन्न् उप मेध्यासः । शरभम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद । शरभं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु
मेंढा अग्नीच्या उष्णतेतून जन्मला आणि त्याने सुरुवातीला सृष्टीकर्त्याला पाहिले; त्याच्यामुळे देवांनी देवत्व मिळवले, त्याच्यामुळे ऋत्विजांनी यज्ञसंपत्ती मिळवली; मी वनातील शरभ तुला अर्पण करतो आणि त्याच्याबरोबर शरीरात स्थान घे; ज्याचा आपण द्वेष करतो तो तुझ्या ज्वाळेत जावो, तुझी ज्वाळा त्याला घेऊन जावो.
त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄꣳः पाहि शृणुधी गिरः । रक्षा तोकम् उत त्मना
हे सर्वात तरुणा, भक्तांचे रक्षण कर, त्यांचे शब्द ऐक; संततीचे आणि स्वतःचे रक्षण कर.
अयं पुरो भुवः । तस्य प्राणो भौवनायः । वसन्तः प्राणायनः । गायत्री वासन्ती । गायत्र्यै गायत्रम् । गायत्राद् उपाꣳशुः । उपाꣳशोस् त्रिवृत् । त्रिवृतो रथन्तरम् । वसिष्ठ ऽ ऋषिः । प्रजापतिगृहीतया त्वया प्राणं गृह्णामि प्रजाभ्यः
हा पूर्व दिशेला आहे, तो भुवन आहे; त्याचा श्वास म्हणजे भुवनाचा श्वास; वसंत ऋतू हा श्वास आहे; गायत्री वसंताची आहे; गायत्रीसाठी गायत्र; गायत्रीतून उपांशु; उपांशुतून त्रिवृत; त्रिवृतमधून रथंतर; वसिष्ठ ऋषी आहे; प्रजापतीने घेतलेल्या तुझ्याबरोबर मी संततीसाठी श्वास घेतो.
अयं दक्षिणा विश्वकर्मा । तस्य मनो वैश्वकर्मणम् । ग्रीष्मो मानसः । त्रिष्टुब् ग्रैष्मी । त्रिष्टुभः स्वारम् । स्वाराद् अन्तर्यामः । ऽअन्तर्यामात् पञ्चदशः । पञ्चदशाद् बृहत् । भरद्वाज ऽ ऋषिः । प्रजापतिगृहीतया त्वया मनो गृह्णामि प्रजाभ्यः
ही दक्षिण दिशा, सर्वकर्मा आहे; त्याचे मन सर्वकर्माचे मन आहे; ग्रीष्म ऋतू हे मन आहे; त्रैष्टुभ ग्रीष्माचा आहे; त्रैष्टुभासाठी त्रैष्टुभ; त्रैष्टुभातून स्वर; स्वरातून अंतर्याम; अंतर्यामातून पंधरावा; पंधराव्यातून बृहद्; भरद्वाज ऋषी आहे; प्रजापतीने घेतलेल्या तुझ्याबरोबर मी संततीसाठी मन घेतो.
अयं पश्चाद् विश्वव्यचाः । तस्य चक्षुर् वैश्वव्यचसम् । वर्षाश् चाक्षुष्यः । जगती वार्षी । जगत्या ऽ ऋक्समम् । ऋक्समाच् छुक्रः । शुक्रात् सप्तदशः । सप्तदशाद् वैरूपम् । जमदग्निर् ऋषिः । प्रजापतिगृहीतया त्वया चक्षुर् गृह्णामि प्रजाभ्यः
ही पश्चिम दिशा, सर्वव्यापी आहे; त्याचे डोळे सर्वव्यापीचे डोळे आहेत; पावसाळा हे डोळ्यांचे आहे; जगती पावसाळ्याची आहे; जगतीसाठी जगती; जगतीतून ऋक्सम; ऋक्समातून शुक्ल; शुक्लातून सतरावा; सतराव्यातून वैरूप; जमदग्नी ऋषी आहे; प्रजापतीने घेतलेल्या तुझ्याबरोबर मी संततीसाठी डोळे घेतो.
इदं उत्तरात् स्वः । तस्य श्रोत्रꣳ सौवम् । शरच् छ्रौत्री । अनुष्टुप् शारदी । अनुष्टुभ ऽ ऐडम् । ऐडान् मन्थी । मन्थिन ऽ एकविꣳशः ऽ । एकविꣳशाद् वैराजम् । विश्वामित्र ऽ ऋषिः । प्रजापतिगृहीतया त्वया श्रोत्रं गृह्णामि प्रजाभ्यः
हे उत्तरेकडील स्वर्ग आहे. त्याचे कान सौम्य गान आहे. शरद ऋतू हे त्याचे कान आहे. शारदी छंद म्हणजे अनुष्टुप् आहे. अनुष्टुप् म्हणजे ऐड आहे. ऐड म्हणजे मंथन करणारा आहे. मंथन करणारा एकवीस आहे. एकवीसापासून वैराज निर्माण होते. विश्वामित्र ऋषी आहेत. प्रजापतीने तुला घेतले आहे, त्या तुझ्या साह्याने मी प्रजांसाठी हे कान घेतो.
इयं उपरि मतिः । तस्यै वाङ् मात्या । हेमन्तो वाच्यः । पङ्क्तिर् हैमन्ती । पङ्क्त्यै निधनवत् । निधनवत ऽ आग्रयणः । आग्रयणात् त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशौ । त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशाभ्याꣳ शाक्वररैवते । विश्वकर्म ऽ ऋषिः । प्रजापतिगृहीतया त्वया वाचं गृह्णामि प्रजाभ्यः । [ लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् । इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् । ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः । इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ ]???
ध्रुवक्षितिर् ध्रुवयोनिर् ध्रुवासि ध्रुवं योनिम् आ सीद साधुया । उख्यस्य केतुं प्रथमं जुषाणा । अश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
तू स्थिर पृथ्वी आहेस, स्थिर गर्भ आहेस; तू स्थिर आहेस, चांगुलपणाने स्थिर गर्भात बस. जुळलेल्या यज्ञाचा श्रेष्ठ ध्वज स्वीकार. अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.
कुलायिनी घृतवती पुरंधिः स्योने सीद सदने पृथिव्याः । अभि त्वा रुद्रा वसवो गृणन्त्व् इमा ब्रह्म पीपिहि सौभगाय । अश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
घृतयुक्त, संपन्न, सर्वांना देणारी, घरटी बांधणारी, पृथ्वीच्या आसनावर सुखाने बस. रुद्र आणि वसु तुला स्तुती करो; या प्रार्थना सौभाग्यासाठी राख. अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.
स्वैर् दक्षैर् दक्षपितेह सीद देवानाꣳ सुम्ने बृहते रणाय । पितेवैधि सूनव ऽ आ सुशेवा स्वावेशा तन्वा सं विशस्व । अश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
स्वतःच्या सामर्थ्याने, कौशल्याच्या पित्याप्रमाणे, देवांच्या मोठ्या कृपेत विजयासाठी येथे बस. जसा पिता मुलांना असतो, तसा सौम्य हो, आपल्या देहाने सर्वांमध्ये सामील हो. अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.
पृथिव्याः पुरीषम् अस्य् अप्सो नाम तां त्वा विश्वे ऽ अभि गृणन्तु देवाः । स्तोमपृष्ठा घृतवतीह सीद प्रजावद् अस्मे द्रविणा यजस्व । अश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
तू पृथ्वीचा ओलावा आहेस, तुझे नाव पाणी आहे; सर्व देव तुला स्तुती करो. स्तोत्रांनी गौरवलेली, घृतयुक्त, येथे बस; आम्हाला संततीसह संपत्ती दे. अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.
अदित्यास् त्वा पृष्ठे सादयाम्य् अन्तरिक्षस्य धर्त्रीं विष्टम्भनीं दिशामधिपत्नीं भुवनानामूर्मिर् द्रप्सो ऽ अपाम् असि विश्वकर्मा त ऽ ऋषिः । अश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
आदित्यांनो, मी तुला पाठीवर बसवतो, तू अंतरिक्षाची धारक, आधार, दिशा आणि जगाची मालकीण, लाट, पाण्याचा थेंब आहेस; तू विश्वकर्मा ऋषी आहेस. अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.
शुक्रश् च शुचिश् च ग्रीष्माव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषो ऽसि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः । ये ऽ अग्नयः समनसो ऽन्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे ग्रैष्माव् ऋतू ऽ अभिकल्पमानाऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसं विशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम्
प्राणं मे पाहि । अपानं मे पाहि । व्यानं मे पाहि । चक्षुर् म ऽ उर्व्या वि भाहि । श्रोत्रं मे श्लोकय । अपः पिन्व । ओषधीर् जिन्व । द्विपाद् अव । चतुष्पात् पाहि । दिवो वृष्टिम् एरय
माझा प्राण राख. माझा अपान राख. माझा व्यान राख. माझे डोळे पृथ्वीवर उजळू दे. माझे कान प्रसिद्ध होवोत. पाणी समृद्ध होवो. औषधी बळकट होवोत. दोन पायांचे रक्षण कर. चार पायांचे रक्षण कर. आकाशातून पाऊस पाड.
अपां त्वेमन्त् सादयामि । अपां त्वोद्मन्त् सादयामि । अपां त्वा भस्मन्त् सादयामि । अपां त्वा ज्योतिषि सादयामि । अपां त्वायने सादयामि । अर्णवे त्वा सदने सादयामि । समुद्रे त्वा सदने सादयामि । सरिरे त्वा सदने सादयामि । अपां त्वा क्षये सादयामि । अपां त्वा सधिषि सादयामि । अपां त्वा सदने सादयामि । अपां त्वा सधस्थे सादयामि । अपां त्वा योनौ सादयामि । अपां त्वा पुरीषे सादयामि । अपां त्वा पाथसि सादयामि । गायत्रेण त्वा छन्दसा सादयामि । त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा सादयामि । जागतेन त्वा छन्दसा सादयामि । आनुष्टुभेन त्वा छन्दसा सादयामि । पाश्रून त्वा छन्दसा सादयामि
मी तुला पाण्याच्या शेवटी स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या मध्यभागी स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या राखेत स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या प्रकाशात स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या प्रवाहात स्थिर करतो; मी तुला समुद्राच्या निवासस्थानी स्थिर करतो; मी तुला सागराच्या निवासस्थानी स्थिर करतो; मी तुला शरीराच्या निवासस्थानी स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या वासस्थानात स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या आसनात स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या निवासस्थानी स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या स्थळी स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या गर्भात स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या मलात स्थिर करतो; मी तुला पाण्याच्या मार्गात स्थिर करतो; मी तुला गायत्री छंदाने स्थिर करतो; मी तुला त्रैष्टुभ छंदाने स्थिर करतो; मी तुला जगती छंदाने स्थिर करतो; मी तुला अनुष्टुभ छंदाने स्थिर करतो; मी तुला पाश्रु छंदाने स्थिर करतो.
ही वरील बुद्धी आहे. तिची आई म्हणजे वाणी आहे. हेमंत ऋतू वाणीचा काळ आहे. हेमंती छंद म्हणजे पंक्ति आहे. पंक्तीसोबत समाप्ती आहे. समाप्तीबरोबर आग्रयण आहे. आग्रयणापासून एकोणचाळीस येतात. त्या एकोणचाळीसांपासून शाक्वरी आणि रैवती येतात. विश्वकर्मा ऋषी आहेत. प्रजापतीने तुला घेतले आहे, त्या तुझ्या साह्याने मी प्रजांसाठी वाणी घेतो.
शुक्र आणि शुचि हे ग्रीष्म ऋतू आहेत; तू अग्नीचा अंतर्युक्त बंध आहेस. द्यावा आणि पृथ्वी तयार होवोत, पाणी आणि वनस्पती तयार होवोत, अग्नी वेगळे तयार होवोत, श्रेष्ठत्व आणि दृढ व्रतांसह. जे अग्नी द्यावा आणि पृथ्वीमध्ये एकत्र आहेत, हे ग्रीष्म ऋतू तयार होत आहेत, देवगण इंद्राप्रमाणे प्रवेश करो. त्या देवत्वासह, अङ्गिरस, स्थिरपणे बसा.
सजूर् ऋतुभिः सजूर् विधाभिः सजूर् देवैः सजूर् देवैर् वयोनाधैर् अग्नये त्वा वैश्वानरायाश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा । सजूर् ऋतुभिः सजूर् विधाभिः सजूर् वसुभिः सजूर् देवैर् वयोनाधैर् अग्नये त्वा वैश्वानरायाश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा । सजूर् ऋतुभिः सजूर् विधाभिः सजू रुद्रैः सजूर् देवैर् वयोनाधैर् अग्नये त्वा वैश्वानरायाश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा । सजूर् ऋतुभिः सजूर् विधाभिः सजूर् आदित्यैः सजूर् देवैर् वयोनाधैर् अग्नये त्वा वैश्वानरायाश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा । सजूर् ऋतुभिः सजूर् विधाभिः सजूर् विश्वैर् देवैः सजूर् देवैर् वयोनाधैर् अग्नये त्वा वैश्वानरायाश्विनाध्वर्यू सादयताम् इह त्वा
ऋतूंसह, रूपांसह, देवांसह, गर्भपालकांसह, अग्नी वैश्वानरासाठी, अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत. ऋतूंसह, रूपांसह, वसूंनी, देवांसह, गर्भपालकांसह, अग्नी वैश्वानरासाठी, अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत. ऋतूंसह, रूपांसह, रुद्रांसह, देवांसह, गर्भपालकांसह, अग्नी वैश्वानरासाठी, अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत. ऋतूंसह, रूपांसह, आदित्यांसह, देवांसह, गर्भपालकांसह, अग्नी वैश्वानरासाठी, अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत. ऋतूंसह, रूपांसह, सर्व देवांसह, देवांसह, गर्भपालकांसह, अग्नी वैश्वानरासाठी, अश्विनी कुमार पुरोहित येथे तुला बसवोत.