बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने
माझे हे शब्द ऐक, सर्वात तरुण, सर्वात सामर्थ्यवान, स्वशक्तीने युक्त असलेला. तुझ्या पाठोपाठ तो पितो, तुझी स्तुती करतो, उपासक तुझ्या रूपाला वंदन करतो, हे अग्ने.
स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् । युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि । विश्वकर्मणे स्वाहा
जाणता, दानशूर, संपत्तीचा स्वामी, जागा राहा. आमच्या द्वेषांना दूर कर. सर्व सृष्टीकर्त्याला नमस्कार.
पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः । घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः
आदित्य, रुद्र, वसु यांनी तुला पुन्हा प्रज्वलित करो देत. ब्राह्मणांनी यज्ञांनी तुला संपत्ती मिळवून द्यावी. तुपाने तुझे रूप वाढव. यजमानाच्या खरी इच्छा पूर्ण होवोत.
अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः । अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै
ज्येष्ठ असो वा नवे, येथे असणारे सर्व, निघून जा, नाहीसे व्हा, पांगून टाका. यमाने पृथ्वीवर विश्रांतीचे स्थान दिले आहे. पितरांनी त्याच्यासाठी हा लोक तयार केला आहे.
संज्ञानम् असि । कामधरणम् । मयि ते कामधरणं भूयात् । अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि । चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम्
तूच जाणीव आहेस, तूच इच्छा टिकवणारा आहेस. माझ्यात तुझ्यासाठी ही इच्छाशक्ती सदैव राहो. तू अग्नीची राख आहेस, तू अग्नीचं पुरिष आहेस. चितेवर ठेवलेले, नीट मांडलेले, वर ठेवलेले तुम्ही, आमचं आश्रय घ्या.
अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः । सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः
हा तो अग्नी आहे, ज्याच्यात इंद्राने पोटात फुगवलेला, पिळलेला सोम ठेवला. हजारो बक्षिसांसारखा, रथाला जोडलेल्या वेगवान घोड्यासारखा, बलाची इच्छा असणाऱ्यांनी, जातवेद, तुझं स्तुती केली जाते.
अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र । येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः
अग्नी, तुझं आकाशातलं तेज, पृथ्वीवरचं, वनस्पतींमधलं आणि पाण्यातलं तेज, ज्याने तू मधल्या आकाशाला विस्तार दिलास, ते तेज, तो प्रकाश, तो महासागर, तो माणसांतला ज्ञाता, तुझ्या रूपात आहे.
अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये । या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः
अग्नी, तू आकाशातील प्रवाह गाठायची इच्छा धरतोस, देवांजवळ, सामर्थ्यवान देवांजवळ जातोस. सूर्याच्या पलीकडे असलेल्या तेजस्वी लोकांतील आणि खाली असलेल्या पाण्यांनी तुला वेढलं आहे.
पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः । जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः
पुरिष्य अग्नी आणि त्यांचे साथीदार, एकत्र येऊन, कपट आणि रोगरहित राहून, हा यज्ञ स्वीकारो आणि मोठ्या कृपा आम्हाला लाभू देत.
इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध । स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे
अग्नी, आम्ही तुला जेव्हा हाक मारतो, तेव्हा नेहमी हवी असलेली, भरपूर आणि टिकणारी गोधनाची संपत्ती आम्हाला मिळू दे. आमचा मुलगा विजयी होवो, अग्नी, तुझं कृपाछत्र आमच्यावर असू दे.
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः । तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम्
हे तुझं यज्ञस्थळ आहे, जिथून तू जन्मलास आणि प्रकाशमान झालास. हे जाणून, अग्नी, आमच्यासाठी या स्थळी ये आणि आमचं धन वाढव.
चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद । परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद
तू त्या दैवी शक्तीने, अत्रिवंशीयांप्रमाणे, स्थिर बस. तू त्या दैवी शक्तीने, अत्रिवंशीयांप्रमाणे, स्थिर बस.
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् । इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन्
संपूर्ण जग भर, उघडं असलेलं जागा भर, आणि स्थिर बस. इंद्र, अग्नी आणि बृहस्पती यांनी तुला या जागेत स्थापन केलं आहे.
ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः
प्रिश्नी नावाच्या, गोड रस पिणाऱ्यासाठी सोम काढणाऱ्या, त्या कुशल स्त्रिया, देवांचा जन्मस्थान असलेल्या, आकाशातील तीन तेजस्वी लोकांत सोम काढतात.
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम्
सर्व स्तोत्रांनी समुद्रासारख्या विस्तार असलेल्या, सर्वात श्रेष्ठ रथचालक, खऱ्या संपत्तीच्या मालक, इंद्राचं मोठेपण वाढवलं आहे.
समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ । इषमूर्जम् अभि संवसानौ
तुमचं मन, प्रेम, तेज एकत्र असू दे, आणि तुम्ही दोघं एकमेकांशी प्रेमाने वागा. एकत्र राहून, पोषण आणि बळ मिळू दे.
सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् । अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि
तुमचं मन, संकल्प, विचार एकत्र असू देत. अग्नी, आमच्यासाठी पुरिष्य अग्नींचा अधिपती हो, यज्ञ करणाऱ्याला पोषण आणि बळ दे.
अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि । शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः
अग्नी, तूच पुरिष्य अग्नी आहेस, समृद्ध आणि भरभराटीने युक्त आहेस. सर्व दिशा मंगल करून, स्वतःच्या जागी येथे विराजमान हो.
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ । मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः
तुमचं मन एक असू दे, जागरूक आणि निष्कलंक असू दे. यज्ञाला किंवा यज्ञकर्त्याला काहीही हानी पोहोचवू नका. जातवेद, आज आमच्यासाठी मंगलमय व्हा.
मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा । तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु
जसं आई आपल्या मुलाला धरते, तसं पृथ्वीने आपल्या पोटी अग्नीला, पुरिष्य अग्नीला धरावं, अग्निकुंडा. सर्व देव, ऋतू आणि सृष्टीकर्ता प्रजापती यांच्या सहकार्याने तिला मुक्त करू दे.
असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य । अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु
जो सोम अर्पण करत नाही, जो यज्ञ करत नाही, त्याला शोध, चोराच्या मागे जा, दरोडेखोराचा पाठलाग कर. दुसऱ्याला शोध, आम्हाला नाही, असं ती म्हणते. देवी निरृती, तुला नमस्कार.
नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् । यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम्
तीक्ष्ण तेज असलेल्या निरृती, तुला नमस्कार. हे लोखंडाचं बंधन तुटलं आहे. यम आणि यमांच्या सहमतीने, त्याला सर्वोच्च स्वर्गात नेऊन ठेव.
यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय । यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः
ज्यांच्यासाठी तू, हे भयंकर देवी, झाली आहेस, त्यांच्या या बंधनातून सुटका व्हावी म्हणून मी ही आहुती देतो; ज्याला लोक भ्रमाने पृथ्वी म्हणतात, त्या निरृतीला मी सर्व बाजूंनी ओळखतो.
यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् । तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः । नमो भूत्यै येदं चकार
देवी निरृतीने तुझ्या गळ्याभोवती जो दोर घट्ट बांधला आहे, तो मी तुझ्या आयुष्याच्या मध्यातून दूर करतो; आता, नव्याने जन्मलेला, आपल्या वडिलांकडे जा. ज्याने हे केले त्या भूतीला नमस्कार.
निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः । देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम्
तोच सर्व संपत्तींचे घर आणि एकत्र येण्याचे ठिकाण आहे; तो सर्व रूपे आपल्या शक्तींनी पाहतो; जसा देव साविता सत्यधर्माने वागतो, तसे इंद्र मार्गांच्या युद्धात थांबला नाही.
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् । धीरा देवेषु सुम्नया
ज्ञानी लोक नांगर जुळवतात, जुवे वेगवेगळ्या रेषांनी लावतात; विचारवंत देवांमध्ये सौम्यपणे वागतात.
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् । गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात्
नांगर जोडा, जुवे ताणा, सऱ्या तयार करा; तयार झालेल्या मातीत इथे बी पेरा; वाणीने सृष्टी होते, ओझ्याने त्या भरतात—हे सऱ्यांनो, पिकलेले धान्य आमच्याजवळ आणा.
शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः । शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे
तीक्ष्ण नांगरांनी पृथ्वी नीट नांगरली जावी; नांगरणारे आपल्या बैलांसह जवळ यावेत; सऱ्या आणि मधुर फळ देणाऱ्या औषधी, आहुतीने प्रसन्न होऊन, आम्हाला समृद्धी देवोत.
घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः । ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व
सीतेला तुपाने आणि मधाने अभिषेक होवो, सर्व देव आणि मरुत यांची संमती मिळो; पोषणाने परिपूर्ण, दूधाने फुलणारी—हे सीते, आम्हाला दूधाने वाढव.
लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु । तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम्
सुशोभित, उत्तम मार्गदर्शन असलेला, सोमाचा आनंद देणारा नांगर—त्याने गायी, मेंढ्या, पोषण आणि भरपूर संपत्ती पेरली जाते, जसे रथ प्रवाशाला नेत असतो.