मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् । अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः । ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् । अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा
हे इंद्रा, तुझं सामर्थ्य माझ्यात ठेव. दानशूर आमच्यावर संपत्तीची कृपा करो. आमच्या आशीर्वादांमध्ये सत्यता असू दे; आमचे आशीर्वाद खरे ठरू दे. बोलावल्यावर पृथ्वीमाता माझ्याजवळ येवो; पृथ्वीमाता मला बोलावो. अग्नी, अग्नीधकडून, स्वाहा.
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा । देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । प्रति गृह्णामि । अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि
बोलावल्यावर, आकाशपिता माझ्याजवळ येवो; आकाशपिता मला बोलावो. अग्नी, अग्नीधकडून, स्वाहा. देव सविताच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या हातांनी, पूषणाच्या हातांनी तुला मी स्वीकारतो. अग्नी, तुझ्या जिभेने तुला चाखतो.
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे । तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव
हे देव सविता, हा यज्ञ ब्रहस्पतीला, ब्रह्माला अर्पण केला जातो. त्याच्यामुळे यज्ञाचं रक्षण कर, त्याच्यामुळे यज्ञपतीचं रक्षण कर, त्याच्यामुळे माझं रक्षण कर.
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु । अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ3ं प्र तिष्ठ
मनाचा प्रकाश तुपाचा आस्वाद करो. ब्रहस्पती हा यज्ञ वाढवो. यज्ञ अखंड राहो. सर्व देवता इथे आनंद मानो. ॐ, पुढे जा.
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व । वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि । अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि
हे अग्नी, ही तुझी समिध आहे; तिच्यामुळे वाढ आणि तृप्त हो. आम्हीही वाढू आणि तृप्त होऊ. हे अग्नी, बलात विजयी असलेला, तुला मी, बलात विजयी असलेला, अभिषेक करतो.
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि । अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि । इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि । इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि
वसुभ्यस् त्वा । रुद्रेभ्यस् त्वा । आदित्येभ्यस् त्वा । सं जानाथां द्यावापृथिवी । मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् । व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः । मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह । चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि
वसूंना तुझं अर्पण, रुद्रांना तुझं अर्पण, आदित्यांना तुझं अर्पण. आकाश आणि पृथ्वी एकत्र येवोत. मित्र-वरुण पावसाने तुझं सिंचन करो. पक्षी पंख हलवत उडून जावोत. मरुतांच्या पृषती रथांनो, जा; पांढरी गाय व्हा, आकाशात जा आणि तिथून आम्हाला पाऊस आणा. अग्नी, तू दृष्टीचा रक्षक आहेस; माझी दृष्टी राख.
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः । तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै । ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम्
हे अग्नीदेवा, तुझ्या हातांनी तू ज्याने परिघ लपवला आहेस, तो उपकार मी तुझ्याकडे भक्तीने आणतो; दुसरा कोणीही तुला त्यापासून वंचित करू नये. अग्नीचा प्रिय मार्ग प्यायला गेला आहे.
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः । इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् । स्वाहा वाट्
सर्व भाग एकत्र वाहतात, ते महान आहेत, ते कुशावर ठेवले आहेत, आणि देवताच परिघ करणारे आहेत. सर्व देवता या वाणीचं स्तवन करतात; या बार्हिसावर बसा आणि आनंद घ्या. स्वाहा परिघाला.
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् । यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व
तुम्ही दोघं घृताची आहात, जूंपलेल्या स्थितीत; प्या, शुभ मनात राहा, शुभ मन माझ्यात ठेवा. यज्ञाला वंदन करून आणि नमस्कार करून या; यज्ञाच्या शुभ भागात ठाम उभे रहा, माझ्या शुभ भागात ठाम उभे रहा.
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः । पाहि प्रसित्यै । पाहि दुरिष्ट्यै । पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु । सुषदा योनौ स्वाहा वाट् । अग्नये संवेशपतये स्वाहा । सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा
हे अग्नी, अविनाशी, वृद्ध न होणारा, माझं रक्षण कर; वीजेने मला इजा होऊ नये. समृद्धीसाठी रक्षण कर. वाईटापासून रक्षण कर. वाईट मनापासून रक्षण कर; आम्हाला सुरक्षित ठेव. चांगल्या आसनात, स्वाहा परिघाला. अग्नी, सभापतीसाठी स्वाहा. सरस्वती, कीर्ती देणारी, हिला स्वाहा.
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः । देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत । मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः
तू ज्ञान आहेस, ज्याने तू, हे देवा, जाणतोस; तू देवांसाठी ज्ञान होतोस; त्याच्यामुळे तू माझ्यासाठीही ज्ञान हो. देवता मार्ग जाणून मार्गावर जातात. मनाच्या वेगवानतेने, हे देवा, हा यज्ञ वाह; स्वाहा, वाऱ्यात ठेव.
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः । सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा
बार्हिस तुपासह, आदित्यांसह, वसूंंसह, मरुतांसह एकत्र अभिषिक्त होवो. इंद्र सर्व देवतांसह त्याचा अभिषेक करो; तो स्वर्गातील आकाशात जावो, स्वाहा.
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति । पोषाय । रक्षसां भागो ऽसि
कोण तुला सोडतो? तोच तुला सोडतो. कुणासाठी सोडतो? त्याच्यासाठी सोडतो. समृद्धीसाठी. तू राक्षसांचा भाग आहेस.
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन । त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम्
आपण तेज, दूध, मजबूत शरीर आणि शुभ मन यामध्ये एकरूप होऊ. दयाळू त्वष्टा आम्हाला संपत्ती देवो; आमच्या शरीरातील जे अपवित्र आहे ते तो दूर करो.
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि । सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते
तू स्वयंभू आहेस, श्रेष्ठ किरण आहेस, तेज देणारा आहेस; मला तेज दे. मी सूर्याचे झाकलेले तेज परत वळवतो.
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः । अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः । सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते
अग्ने, गृहपति, तू उत्तम गृहस्थ हो. तुझ्यामुळे मीही उत्तम गृहस्थ होऊ. मी गृहपति असताना तूही उत्तम गृहस्थ हो. आपली घरातील अग्नि शंभर हिवाळे स्थिर राहो. मी सूर्याचे झाकलेले तेज परत वळवतो.
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि । इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि
अग्ने, व्रतांचे अधिपती, मी व्रत पाळले, ते पूर्ण केले—माझ्या कडून ते स्वीकार. मी जसा आहे तसाच आहे.
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा । सोमाय पितृमते स्वाहा । अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः
अग्निला, पितरांना अर्पण नेणाऱ्याला, स्वाहा! सोमाला, पितरांचा स्वामी, स्वाहा! वेदीजवळ असणारे असुर आणि दुष्ट आत्मे दूर जावोत.
ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति । परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात्
जे असुर वेगवेगळ्या रूपात वावरतात, आपली शक्ती दाखवतात, अडथळे आणतात, काहीतरी दूर नेतात—त्यांना या अग्निच्या जगातून दूर हाकल.
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् । अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत
पितरांनो, येथे प्रत्येकाच्या वाट्याप्रमाणे आनंद घ्या, बळकट व्हा. पितरांनी आपल्या वाट्याप्रमाणे आनंद घेतला आणि बळकट झाले.
नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः
रसासाठी पितरांना नमस्कार, कोरडेपणासाठी पितरांना नमस्कार, जीवनासाठी पितरांना नमस्कार, स्वधेसाठी पितरांना नमस्कार, भीषणतेसाठी पितरांना नमस्कार, रागासाठी पितरांना नमस्कार, पितरांना पितरांना नमस्कार, पितरांनो, तुमच्या घरातून आम्हाला अन्न द्या, हे पितरांनो, आम्हाला हे द्या, पितरांनो, वस्त्र द्या.
आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् । यथेह पुरुषो ऽसत्
पितरांनो, गर्भ, कमळमाळ घातलेला कुमार स्वीकारा, जसे येथे मनुष्य करतो.
ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् । स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन्
शक्ती, अमृत, तूप, दूध, मधुर पेय आणि वाहणारे द्रव घेऊन या—स्वधा व्हा आणि माझ्या पितरांना तृप्त करा.
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् । आस्मिन् हव्या जुहोतन
समिधांनी अग्निला पूजाअर्पण करा, तुपाने पाहुण्याला जागृत करा. इथे हवन अर्पण करा.
सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन । अग्नये जातवेदसे
चांगली पेटलेल्या ज्वाळेला गाढ तूप अर्पण करा; सर्व जन्मांचा जाणणारा अग्निला अर्पण करा.
तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि । बृहच्छोचा यविष्ठ्य
समिधांनी, अङ्गिरस, तुपाने, आम्ही तुला वाढवतो, तेजस्वी आणि सर्वात तरुण अग्नि.
उप त्वाग्ने हविष्मतीर् घृताचीर् यन्तु हर्यत । जुषस्व समिधो मम
अग्ने, तुपाने भरलेल्या, हवनांनी युक्त अर्पणे तुझ्याकडे येवोत; माझ्या समिधा स्वीकार.
भूर् भुवः स्वः । द्यौर् इव भूम्ना पृथिवीव वरिम्णा । तस्यास् ते पृथिवि देवयजनि पृष्ठेऽ ग्निम् अन्नादम् अन्नाद्याया दधे
भूः भुवः स्वः. आकाश जसा विशाल, पृथ्वी जशी रुंद—हे पृथ्वी, देवांसाठी जन्मलेली, तुझ्या पाठीवर अन्नासाठी अन्नग्राही अग्नि ठेवतो.
मी अग्नी-सोमाची समृद्धी नाकारत नाही; माझ्या कृतीने ती दूर जाऊ नये. अग्नी-सोमा, जो आम्हाला द्वेषतो आणि ज्याला आम्ही द्वेषतो, त्याला दूर करा; बलाच्या कृतीने मी त्याला दूर करतो. मी इंद्र-अग्नीची समृद्धी नाकारत नाही; माझ्या कृतीने ती दूर जाऊ नये. इंद्र-अग्नी, जो आम्हाला द्वेषतो आणि ज्याला आम्ही द्वेषतो, त्याला दूर करा; बलाच्या कृतीने मी त्याला दूर करतो.
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै । ऽ अगन्म स्वः । सं ज्योतिषाभूम
आकाशात विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. मध्यआकाशात विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. पृथ्वीवर विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. या अन्नातून, या आधारासाठी, आपण स्वर्गात पोहोचलो. आपण प्रकाशात एकरूप झालो.