युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः । शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः
आपल्या आद्य प्रार्थनेला नम्रतेने जोडू या; जसे रथ मार्गावर धावतो तसे हे स्तोत्र पुढे जावो; अमरत्वाची मुले, जे दिव्य निवासात उभे आहात, तुम्ही सर्व ऐका.
यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा । यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना
ज्याच्या जाण्यानंतर इतर देव त्याच्या सामर्थ्यामुळे गेले, ज्याने पृथ्वीवरील सर्व क्षेत्रे मोजली, तो सविता देव आपल्या महानतेने हे प्रदेश स्थिर करतो.
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय । दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु
हे सविता देव, आमच्या यज्ञाला आणि यज्ञपतीला कल्याणासाठी प्रेरणा दे. दिव्य गंधर्व, चिन्ह जाणणारा, आमच्या प्रेरणेचे शुद्धीकरण करो; वाणीचा अधिपती आमच्या शब्दांना मधुर करो.
इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् । ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा
हे सविता देव, आमचा हा यज्ञ देवत्वाकडे, मैत्रीकडे, सभेत विजयाकडे, संपत्ती मिळविण्याकडे आणि स्वर्गप्राप्तीकडे ने. गायत्री, रथंतर आणि मोठ्या गायत्री छंदाने आमच्या स्तोत्राला बळ दे. स्वाहा.
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या भुजांनी, पूषणच्या हातांनी, मी तुला गायत्री छंदाने, अङ्गिरस, पृथ्वीच्या आसनावर ठेवतो; अङ्गिरस, त्रैष्टुभ छंदाने शुद्ध करणारा अग्नी आण.
अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
तू मेघ आहेस, तू स्त्री आहेस; तुझ्या साहाय्याने आम्ही आसनावरून, अङ्गिरस, जगती छंदाने अग्नी प्रज्वलित करू शकू.
हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् । अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर । आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाने आपल्या हातात सोन्याचा मेघ धरला आहे; तो अग्नीचे तेज पृथ्वीवरून वर आणतो; अङ्गिरस, अनुष्टुभ छंदाने हे कर.
प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् । दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत्
ओ धावत्या, बक्षीस मिळवण्यासाठी पुढे जा, उत्तम मार्गाने धाव; तुझे सर्वोच्च जन्म आकाशात आहे, तुझे नाभी अंतरिक्षात, आणि तुझे गर्भस्थान पृथ्वीवर आहे.
युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू । अग्निं भरन्तम् अस्मयुम्
दात्यांनो, या यज्ञात तुम्ही दोघे गाढवाला जोडा, जो अग्नी, कल्याण देणारा, वाहून आणतो.
योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे । सखाय ऽ इन्द्रमूतये
प्रत्येक संयोगात, प्रत्येक स्पर्धेत, आम्ही मित्रत्वाने सर्वात सामर्थ्यवान इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.
प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि । उर्व् अन्तरिक्षं वीहि । स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह
सर्व संकटे दूर करत, पुढे ये, रुद्राच्या गणांचा अधिपती, आनंद देणारा, ये. विशाल अंतरिक्ष पार कर; पूषणच्या सोबतीने, गोधन सुरक्षित ठेव, कल्याण आणि निर्भयता दे.
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर । अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः । ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः
पृथ्वीच्या आसनावरून, अङ्गिरस, शुद्ध करणारा अग्नी आण; अङ्गिरस, आम्ही शुद्ध करणारा अग्नी मिळवू; अङ्गिरस, आम्ही शुद्ध करणारा अग्नी आणू.
अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः । अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ
अग्नी उषांचा अग्रभाग अनुसरतो, तो सर्व जन्मांचा जाणणारा, दिवसांमध्ये पहिला आहे; त्याने सूर्याचे अनेक किरण पसरवले आणि आकाश व पृथ्वी विस्तारली.
आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते । अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते
धावत्या, तू मार्गावर येऊन सर्व विरोध दूर करतोस; अग्नी, मोठ्या आसनात, आपल्या तेजाने दिसण्याची इच्छा करतो.
आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् । भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम्
पृथ्वीवर पाऊल ठेवून, धावत्या, आपल्या तेजाने अग्नी शोध; शोधणाऱ्यासाठी, आम्ही तो कुठे खोदू शकतो ते आम्हाला सांग.
द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः । विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः
आकाश तुझा पाठ आहे, पृथ्वी तुझे आसन, अंतरिक्ष तुझा आत्मा, समुद्र तुझे गर्भस्थान; स्वतःला प्रकट करून, तू शत्रूंच्या विरोधात ठाम उभा रहा.
उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् । वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः
हे धनदायक, वेगवान, या आसनावरून मोठ्या भाग्यासाठी पुढे जा; आम्ही पृथ्वीवर उत्तम सल्ल्याचे होऊ, जसे आम्ही तिच्या कुशीत अग्नीला खोदतो.
उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् । ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम्
धनदायक, वेगवान, चांगल्या लोकांच्या जवळ, सुंदर पृथ्वीवर पुढे गेला आहे; तिथून आपण सुंदर मुख असलेल्या अग्नीला खोदू, जो स्वतःच्या तेजाने सर्वोच्च आकाशात पोहोचतो.
आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा । पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम्
तुला मी मनाने आणि तुपाने जवळ करतो, तू सर्व जगात व्यापलेला आहेस; विशाल, सर्वदूर पसरलेला, बलवान, अन्नाने समृद्ध, उत्साही आणि तेजस्वी.
आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत । मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः
सर्व बाजूंनी मी तुला जवळ करतो, हे मनाने निरुपद्रवीपणे स्वीकार; तरुण तेजाने उजळलेला, आकर्षक रूप असलेला अग्नी, मी शरीराने तुला स्पर्श करतो, तू नेहमी वाढणारा आहेस.
परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् । दधद् रत्नानि दाशुषे
बलाचा अधिपती, ऋषी अग्नी, हवनांना वेढून घेतो; भक्ताला तो रत्ने देतो.
परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम्
हे अग्नी, आम्ही तुझ्याभोवती शहर, बुद्धिमान, बलवान असे दिवसेंदिवस ठेवतो; कठीण रूपाचा, संकटांचा नाश करणारा.
त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि । त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः
हे अग्नी, तू आकाशातून आलेला, सर्वात वेगवान, पाण्यातून, दगडांतून, वनस्पतींमधून, झाडांमधून, माणसांत शुद्ध जन्मलेला, पुरुषांचा अधिपती आहेस.
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि । ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् । शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः
देव सविताचा प्रेरणा, अश्विनांची भुजा, पूषणाच्या हातांनी, पृथ्वीच्या आसनातून मी अङ्गिरसांचा समृद्ध अग्नी खोदतो; तेजस्वी, सुंदर मुख असलेला, अखंड प्रकाशमान, लोकांसाठी कल्याणकारी, अहिंसक, पृथ्वीच्या आसनातून अङ्गिरसांचा समृद्ध अग्नी आम्ही खोदतो.
अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् । वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व
तू पाण्याचा पाठीचा भाग, अग्नीचे गर्भस्थान आहेस, समुद्राभोवती फुगणारा; वाढत वाढत, कमळात प्रकट हो, आकाशाच्या मापाने विस्तार हो.
शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे । व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम्
तू आश्रय आहेस, तू कवच आहेस, अखंड, विपुल, दोन्ही; विस्तीर्ण तेजाने, तुझे सर्व धन एकत्र कर, हे समृद्ध अग्नी.
संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना । अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत्
एकत्र निवासाने, प्रकाश जाणणारे, सामर्थ्य आणि आत्म्याने एकरूप, अग्नीला आत धारण करणारे, सदैव तेजस्वी.
पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने । त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत । मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः
तू समृद्ध, सर्वांना धारण करणारा आहेस; अथर्वा प्रथम तुला, हे अग्नी, मंथन करून प्रकट केला; तुला अथर्वा कमळातून प्रकट करतो, सर्व जगाचा शिखर.
तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः । वृत्रहणं पुरंदरम्
तुलाच ऋषी दध्यंग, अथर्वाचा पुत्र, प्रज्वलित करतो, तो वृत्राचा संहारक, किल्ले उद्ध्वस्त करणारा.
तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् । धनंजयꣳ रणे-रणे
तुलाच पाथ्य नावाचा वृषभ प्रज्वलित करतो, शत्रूंचा नाश करणारा, प्रत्येक युद्धात धन जिंकणारा.