अग्निः पृथुर् धर्मणस् पतिर् जुषाणो अग्निः पृथुर् धर्मणस् पतिर् आज्यस्य वेतु स्वाहा । स्वाहाकृताः सूर्यस्य रश्मिभिर् यतध्वꣳ सजातानां मध्यमेष्ठ्याय
अग्नी, विशाल, धर्माचा स्वामी, प्रसन्न होऊन, तुपात प्रवेश करो, स्वाहा. स्वाहा म्हणत, सूर्याच्या किरणांनी, एकत्र जन्मलेल्या मधल्या यज्ञासाठी प्रयत्न करा.
सवित्रा प्रसवित्रा सरस्वत्या वाचा त्वष्ट्रा रूपैः पूष्णा पशुभिर् इन्द्रेणास्मे बृहस्पतिना ब्रह्मणा वरुणेनौजसाग्निना तेजसा सोमेन राज्ञा विष्णुना दशम्या देवतया प्रसूतः प्र सर्पामि
सवित्याच्या प्रेरणेने, सरस्वतीच्या वाणीने, त्वष्ट्याच्या रूपांनी, पूषणच्या पशूंनी, इंद्र, बृहस्पती, ब्रह्मा, वरुणाच्या सामर्थ्याने, अग्नीच्या तेजाने, सोम राजाच्या, विष्णूच्या, दहाव्या देवतेच्या कृपेने, मी पुढे जात आहे.
अश्विभ्यां पच्यस्व । सरस्वत्यै पच्यस्व । इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व । वायुः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो अतिस्रुतः । इन्द्रस्य युज्यः सखा
अश्विनांसाठी शिजव. सरस्वतीसाठी शिजव. इंद्र, उत्तम विणणाऱ्यासाठी शिजव. वायू शुद्ध करणाऱ्याने शुद्ध होतो; सोम उत्तम वाहणारा आहे. इंद्राचा जुंपलेला मित्र.
कुविद् अङ्ग यवमन्तो वयं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय । इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति । उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे
आपण जसे योग्य आहे तसे, बार्लीसह, योग्य क्रमाने दान वाटू. येथे, जे कुशावर बसून नमस्कार व यज्ञ करतात, त्यांच्यासाठी अन्न तयार कर. मी तुला अश्विन, सरस्वती, आणि उत्तम विणणाऱ्या इंद्रासाठी उचलले आहे.
वयꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा । विपिपाना शुभस् पती इन्द्रं कर्मस्व् आवतम्
आम्ही अश्विनांसह, नमुचि असुरासह सुरा प्यायलो; हे तेजस्वी, नेहमी पिणारे स्वामी, कर्मकांडात इंद्राला साथ द्या.
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः । यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक्
पालक जसे आपल्या मुलाचे रक्षण करतात, तसे अश्विनांनी कौशल्य व औषधांनी इंद्राचे रक्षण केले; जेव्हा तू, महाबली, शक्यांसह सुरा प्यालीस, सरस्वती, दानशूरा, तुझी स्तुती केली.
युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् । अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत्
सत्यासाठी पहिला विचार जोडून, सविता देवाने बुद्धीला चालना दिली; अग्नीचे तेज प्रज्वलित करून, पृथ्वीवर आणले.
युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे । स्वर्ग्याय शक्त्या
जोडलेल्या मनाने, आम्ही देव सविताच्या प्रेरणेचा शोध घेतो, स्वर्ग मिळवून देणाऱ्या शक्तीने.
युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् । बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान्
देवतांनी एकरूप होऊन, सविता देव आपल्या प्रेरित बुद्धीने स्वर्गात पोहोचतो. हा तेजस्वी सविता देव त्यांना उत्तम कार्यासाठी प्रेरणा देवो.
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः
ज्ञानी ऋषी मन आणि बुद्धी यांना जोडतात, महान ज्ञानींच्या मार्गाने चालतात. विधी जाणणारा, यज्ञाग्नी प्रस्थापित करणारा, सविता देवाची मोठी स्तुती त्याच्याभोवती आहे.
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः । शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः
आपल्या आद्य प्रार्थनेला नम्रतेने जोडू या; जसे रथ मार्गावर धावतो तसे हे स्तोत्र पुढे जावो; अमरत्वाची मुले, जे दिव्य निवासात उभे आहात, तुम्ही सर्व ऐका.
यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा । यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना
ज्याच्या जाण्यानंतर इतर देव त्याच्या सामर्थ्यामुळे गेले, ज्याने पृथ्वीवरील सर्व क्षेत्रे मोजली, तो सविता देव आपल्या महानतेने हे प्रदेश स्थिर करतो.
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय । दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु
हे सविता देव, आमच्या यज्ञाला आणि यज्ञपतीला कल्याणासाठी प्रेरणा दे. दिव्य गंधर्व, चिन्ह जाणणारा, आमच्या प्रेरणेचे शुद्धीकरण करो; वाणीचा अधिपती आमच्या शब्दांना मधुर करो.
इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् । ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा
हे सविता देव, आमचा हा यज्ञ देवत्वाकडे, मैत्रीकडे, सभेत विजयाकडे, संपत्ती मिळविण्याकडे आणि स्वर्गप्राप्तीकडे ने. गायत्री, रथंतर आणि मोठ्या गायत्री छंदाने आमच्या स्तोत्राला बळ दे. स्वाहा.
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या भुजांनी, पूषणच्या हातांनी, मी तुला गायत्री छंदाने, अङ्गिरस, पृथ्वीच्या आसनावर ठेवतो; अङ्गिरस, त्रैष्टुभ छंदाने शुद्ध करणारा अग्नी आण.
अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
तू मेघ आहेस, तू स्त्री आहेस; तुझ्या साहाय्याने आम्ही आसनावरून, अङ्गिरस, जगती छंदाने अग्नी प्रज्वलित करू शकू.
हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् । अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर । आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाने आपल्या हातात सोन्याचा मेघ धरला आहे; तो अग्नीचे तेज पृथ्वीवरून वर आणतो; अङ्गिरस, अनुष्टुभ छंदाने हे कर.
प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् । दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत्
ओ धावत्या, बक्षीस मिळवण्यासाठी पुढे जा, उत्तम मार्गाने धाव; तुझे सर्वोच्च जन्म आकाशात आहे, तुझे नाभी अंतरिक्षात, आणि तुझे गर्भस्थान पृथ्वीवर आहे.
युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू । अग्निं भरन्तम् अस्मयुम्
दात्यांनो, या यज्ञात तुम्ही दोघे गाढवाला जोडा, जो अग्नी, कल्याण देणारा, वाहून आणतो.
योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे । सखाय ऽ इन्द्रमूतये
प्रत्येक संयोगात, प्रत्येक स्पर्धेत, आम्ही मित्रत्वाने सर्वात सामर्थ्यवान इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.
प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि । उर्व् अन्तरिक्षं वीहि । स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह
सर्व संकटे दूर करत, पुढे ये, रुद्राच्या गणांचा अधिपती, आनंद देणारा, ये. विशाल अंतरिक्ष पार कर; पूषणच्या सोबतीने, गोधन सुरक्षित ठेव, कल्याण आणि निर्भयता दे.
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर । अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः । ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः
पृथ्वीच्या आसनावरून, अङ्गिरस, शुद्ध करणारा अग्नी आण; अङ्गिरस, आम्ही शुद्ध करणारा अग्नी मिळवू; अङ्गिरस, आम्ही शुद्ध करणारा अग्नी आणू.
अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः । अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ
अग्नी उषांचा अग्रभाग अनुसरतो, तो सर्व जन्मांचा जाणणारा, दिवसांमध्ये पहिला आहे; त्याने सूर्याचे अनेक किरण पसरवले आणि आकाश व पृथ्वी विस्तारली.
आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते । अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते
धावत्या, तू मार्गावर येऊन सर्व विरोध दूर करतोस; अग्नी, मोठ्या आसनात, आपल्या तेजाने दिसण्याची इच्छा करतो.
आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् । भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम्
पृथ्वीवर पाऊल ठेवून, धावत्या, आपल्या तेजाने अग्नी शोध; शोधणाऱ्यासाठी, आम्ही तो कुठे खोदू शकतो ते आम्हाला सांग.
द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः । विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः
आकाश तुझा पाठ आहे, पृथ्वी तुझे आसन, अंतरिक्ष तुझा आत्मा, समुद्र तुझे गर्भस्थान; स्वतःला प्रकट करून, तू शत्रूंच्या विरोधात ठाम उभा रहा.
उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् । वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः
हे धनदायक, वेगवान, या आसनावरून मोठ्या भाग्यासाठी पुढे जा; आम्ही पृथ्वीवर उत्तम सल्ल्याचे होऊ, जसे आम्ही तिच्या कुशीत अग्नीला खोदतो.
उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् । ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम्
धनदायक, वेगवान, चांगल्या लोकांच्या जवळ, सुंदर पृथ्वीवर पुढे गेला आहे; तिथून आपण सुंदर मुख असलेल्या अग्नीला खोदू, जो स्वतःच्या तेजाने सर्वोच्च आकाशात पोहोचतो.
आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा । पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम्
तुला मी मनाने आणि तुपाने जवळ करतो, तू सर्व जगात व्यापलेला आहेस; विशाल, सर्वदूर पसरलेला, बलवान, अन्नाने समृद्ध, उत्साही आणि तेजस्वी.
आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत । मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः
सर्व बाजूंनी मी तुला जवळ करतो, हे मनाने निरुपद्रवीपणे स्वीकार; तरुण तेजाने उजळलेला, आकर्षक रूप असलेला अग्नी, मी शरीराने तुला स्पर्श करतो, तू नेहमी वाढणारा आहेस.