प्र पर्वतस्य वृषभस्य पृष्ठान् नावश् चरन्ति स्वसिच ऽइयानाः । ता ऽ आववृत्रन्न् अधराग् उदक्ता ऽ अहिं बुध्न्यम् अनु रीयमाणाः । विष्णोर् विक्रमणम् असि । विष्णोर् विक्रान्तम् असि । विष्णोः क्रान्तम् असि
डोंगराच्या वृषभाच्या पाठीवरून, बहिणी जणू काही नौका असल्यासारख्या फिरतात; त्या खालून वर येत, खोल सर्पामागे जातात. तू विष्णूचे पाऊल आहेस. तू विष्णूची महान झेप आहेस. तू विष्णूचे पाऊल आहेस.
प्रजापते न त्वद् एतान्य् अन्यो विश्वा रूपाणि परि ता बभूव । यत्कामास् ते जुहुमस् तन् नो ऽ अस्तु । अयम् अमुष्य पिताऽसाव् अस्य पिता । वयꣳ स्याम पतयो रयीणा स्वाहा । रुद्र यत् ते क्रिवि परं नाम तस्मिन् हुतम् अस्य् अमेष्टम् असि स्वाहा
प्रजापती, तुझ्याशिवाय या सर्व रूपांना कोणीच व्यापू शकले नाही. तुझ्या ज्या इच्छा आहेत, त्यासाठी आम्ही यज्ञ करतो, त्या पूर्ण होऊ देत. हा त्याचा पिता आहे, तो याचा पिता आहे. आम्ही धनाचे स्वामी होऊ दे. स्वाहा. रुद्र, तुझ्या गायींमधील जे श्रेष्ठ नाव आहे, त्यातच ही आहुती पडू दे; तूच हव्या असलेला आहेस. स्वाहा.
इन्द्रस्य वज्रो ऽसि । मित्रावरुणयोस् त्वा प्रशास्त्रोः प्रशिषा युनज्मि । अव्यथायै त्वा स्वधायै त्वाऽरिष्टो अर्जुनः । मरुतां प्रसवेन जय । आपाम मनसा । सम् इन्द्रियेण
तू इंद्राचा वज्र आहेस. मित्र आणि वरुण या दोघा राजांसाठी, मी तुला आदेशाचे साधन म्हणून जोडतो. सुरक्षिततेसाठी, सामर्थ्यासाठी, तू अखंड आणि उजळ आहेस. मरुतांच्या प्रेरणेने जिंक. पाण्याच्या मनाने. एकत्रित इंद्रियांनी.
मा त ऽ इन्द्र ते वयं तुराषाड् अयुक्तासो ऽ अब्रह्मता विदसाम । तिष्ठा रथम् अधि यं वज्रहस्ता रश्मीन् देव युवसे स्वश्वान्
इंद्रा, आम्ही दुर्बल, जुंपलेले नसलेले किंवा वेदज्ञान न समजणारे होऊ नये. वज्रधारी देव, आपल्या रथावर उभा रहा, लगाम पकड, आपल्या घोड्यांसाठी.
अग्नये गृहपतये स्वाहा । सोमाय वनस्पतये स्वाहा । मरुताम् ओजसे स्वाहा । इन्द्रस्येन्द्रियाय स्वाहा । पृथिवि मातर् मा मा हिꣳसीर् मो ऽ अहं त्वाम्
अग्नी, गृहस्वामीसाठी स्वाहा. सोम, वनस्वामीसाठी स्वाहा. मरुतांच्या सामर्थ्यासाठी स्वाहा. इंद्राच्या शक्तीसाठी स्वाहा. पृथ्वीमाते, मला इजा करू नकोस, मीही तुला इजा करणार नाही.
हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् । नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा ऽ अद्रिजा ऽ ऋतं बृहत्
हंस पवित्रतेत वास करतो, तेजस्वी मधल्या आकाशात, यजमान वेदीवर, पाहुणा घरात. तो माणसांत, श्रेष्ठांमध्ये, सत्यात, आकाशात वास करतो; पाण्यात जन्मलेला, गायींत जन्मलेला, सत्यातून जन्मलेला, डोंगरातून जन्मलेला—सत्य, विशाल.
इयद् अस्यायुर् अस्यायुर् मयि धेहि युङ्ङ् असि वर्चो ऽसि वर्चो मयि धेहि । ऊर्ग् अस्य् ऊर्जं मयि धेहि । इन्द्रस्य वां वीर्यकृतो बाहू ऽअभ्युपाव हरामि
हे याचे आयुष्य आहे; त्याचे आयुष्य माझ्यात ठेव. तू तेज आहेस; तेज माझ्यात ठेव. तू पोषण आहेस; पोषण माझ्यात ठेव. इंद्राच्या सामर्थ्याने, मी दोन्ही हात सामर्थ्यवान करून उचलतो.
स्योनासि सुषदासि । क्षत्रस्य योनिर् असि । स्योनाम् आ सीद सुषदाम् आ सीद क्षत्रस्य योनिम् आ सीद
तू सुखद आहेस, तू उत्तम आसन आहेस. तू राजसत्तेचे गर्भस्थान आहेस. सुखात बस, कल्याणात बस, राजसत्तेच्या गर्भात बस.
नि षसाद घृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्व् आ । साम्राज्याय सुक्रतुः
वरुण, तुपाच्या व्रताने बांधलेला, गृहात बसला आहे, उत्तम संकल्पाने, साम्राज्यासाठी.
अभिभूर् अस्य् एतास् ते पञ्च दिशः कल्पन्ताम् । ब्रह्मꣳस् त्वं ब्रह्मासि सवितासि सत्यप्रसवः । वरुणो ऽसि सत्यौजाः । ऽ इन्द्रो ऽसि विशौजाः । रुद्रोऽ सि सुशेवः । बहुकार श्रेयस्कर भूयस्कर । इन्द्रस्य वज्रो ऽसि तेन मे रध्य
सर्व जिंकणाऱ्या, या पाच दिशा तुझ्या अधीन होऊ देत. ब्रह्मन्, तू ब्रह्मा आहेस, तू सविता आहेस, सत्य प्रेरणेचा. तू वरुण आहेस, खरी शक्ती असलेला. तू इंद्र आहेस, सर्व सामर्थ्याचा. तू रुद्र आहेस, सर्वात कल्याणकारी. तू अनेक करणारा, उत्तम देणारा, वाढ करणारा आहेस. तू इंद्राचा वज्र आहेस; त्याने मला यश मिळू दे.
अग्निः पृथुर् धर्मणस् पतिर् जुषाणो अग्निः पृथुर् धर्मणस् पतिर् आज्यस्य वेतु स्वाहा । स्वाहाकृताः सूर्यस्य रश्मिभिर् यतध्वꣳ सजातानां मध्यमेष्ठ्याय
अग्नी, विशाल, धर्माचा स्वामी, प्रसन्न होऊन, तुपात प्रवेश करो, स्वाहा. स्वाहा म्हणत, सूर्याच्या किरणांनी, एकत्र जन्मलेल्या मधल्या यज्ञासाठी प्रयत्न करा.
सवित्रा प्रसवित्रा सरस्वत्या वाचा त्वष्ट्रा रूपैः पूष्णा पशुभिर् इन्द्रेणास्मे बृहस्पतिना ब्रह्मणा वरुणेनौजसाग्निना तेजसा सोमेन राज्ञा विष्णुना दशम्या देवतया प्रसूतः प्र सर्पामि
सवित्याच्या प्रेरणेने, सरस्वतीच्या वाणीने, त्वष्ट्याच्या रूपांनी, पूषणच्या पशूंनी, इंद्र, बृहस्पती, ब्रह्मा, वरुणाच्या सामर्थ्याने, अग्नीच्या तेजाने, सोम राजाच्या, विष्णूच्या, दहाव्या देवतेच्या कृपेने, मी पुढे जात आहे.
अश्विभ्यां पच्यस्व । सरस्वत्यै पच्यस्व । इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व । वायुः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो अतिस्रुतः । इन्द्रस्य युज्यः सखा
अश्विनांसाठी शिजव. सरस्वतीसाठी शिजव. इंद्र, उत्तम विणणाऱ्यासाठी शिजव. वायू शुद्ध करणाऱ्याने शुद्ध होतो; सोम उत्तम वाहणारा आहे. इंद्राचा जुंपलेला मित्र.
कुविद् अङ्ग यवमन्तो वयं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय । इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति । उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे
आपण जसे योग्य आहे तसे, बार्लीसह, योग्य क्रमाने दान वाटू. येथे, जे कुशावर बसून नमस्कार व यज्ञ करतात, त्यांच्यासाठी अन्न तयार कर. मी तुला अश्विन, सरस्वती, आणि उत्तम विणणाऱ्या इंद्रासाठी उचलले आहे.
वयꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा । विपिपाना शुभस् पती इन्द्रं कर्मस्व् आवतम्
आम्ही अश्विनांसह, नमुचि असुरासह सुरा प्यायलो; हे तेजस्वी, नेहमी पिणारे स्वामी, कर्मकांडात इंद्राला साथ द्या.
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः । यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक्
पालक जसे आपल्या मुलाचे रक्षण करतात, तसे अश्विनांनी कौशल्य व औषधांनी इंद्राचे रक्षण केले; जेव्हा तू, महाबली, शक्यांसह सुरा प्यालीस, सरस्वती, दानशूरा, तुझी स्तुती केली.
युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् । अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत्
सत्यासाठी पहिला विचार जोडून, सविता देवाने बुद्धीला चालना दिली; अग्नीचे तेज प्रज्वलित करून, पृथ्वीवर आणले.
युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे । स्वर्ग्याय शक्त्या
जोडलेल्या मनाने, आम्ही देव सविताच्या प्रेरणेचा शोध घेतो, स्वर्ग मिळवून देणाऱ्या शक्तीने.
युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् । बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान्
देवतांनी एकरूप होऊन, सविता देव आपल्या प्रेरित बुद्धीने स्वर्गात पोहोचतो. हा तेजस्वी सविता देव त्यांना उत्तम कार्यासाठी प्रेरणा देवो.
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः
ज्ञानी ऋषी मन आणि बुद्धी यांना जोडतात, महान ज्ञानींच्या मार्गाने चालतात. विधी जाणणारा, यज्ञाग्नी प्रस्थापित करणारा, सविता देवाची मोठी स्तुती त्याच्याभोवती आहे.
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः । शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः
आपल्या आद्य प्रार्थनेला नम्रतेने जोडू या; जसे रथ मार्गावर धावतो तसे हे स्तोत्र पुढे जावो; अमरत्वाची मुले, जे दिव्य निवासात उभे आहात, तुम्ही सर्व ऐका.
यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा । यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना
ज्याच्या जाण्यानंतर इतर देव त्याच्या सामर्थ्यामुळे गेले, ज्याने पृथ्वीवरील सर्व क्षेत्रे मोजली, तो सविता देव आपल्या महानतेने हे प्रदेश स्थिर करतो.
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय । दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु
हे सविता देव, आमच्या यज्ञाला आणि यज्ञपतीला कल्याणासाठी प्रेरणा दे. दिव्य गंधर्व, चिन्ह जाणणारा, आमच्या प्रेरणेचे शुद्धीकरण करो; वाणीचा अधिपती आमच्या शब्दांना मधुर करो.
इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् । ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा
हे सविता देव, आमचा हा यज्ञ देवत्वाकडे, मैत्रीकडे, सभेत विजयाकडे, संपत्ती मिळविण्याकडे आणि स्वर्गप्राप्तीकडे ने. गायत्री, रथंतर आणि मोठ्या गायत्री छंदाने आमच्या स्तोत्राला बळ दे. स्वाहा.
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या भुजांनी, पूषणच्या हातांनी, मी तुला गायत्री छंदाने, अङ्गिरस, पृथ्वीच्या आसनावर ठेवतो; अङ्गिरस, त्रैष्टुभ छंदाने शुद्ध करणारा अग्नी आण.
अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
तू मेघ आहेस, तू स्त्री आहेस; तुझ्या साहाय्याने आम्ही आसनावरून, अङ्गिरस, जगती छंदाने अग्नी प्रज्वलित करू शकू.
हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् । अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर । आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत्
सविता देवाने आपल्या हातात सोन्याचा मेघ धरला आहे; तो अग्नीचे तेज पृथ्वीवरून वर आणतो; अङ्गिरस, अनुष्टुभ छंदाने हे कर.
प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् । दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत्
ओ धावत्या, बक्षीस मिळवण्यासाठी पुढे जा, उत्तम मार्गाने धाव; तुझे सर्वोच्च जन्म आकाशात आहे, तुझे नाभी अंतरिक्षात, आणि तुझे गर्भस्थान पृथ्वीवर आहे.
युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू । अग्निं भरन्तम् अस्मयुम्
दात्यांनो, या यज्ञात तुम्ही दोघे गाढवाला जोडा, जो अग्नी, कल्याण देणारा, वाहून आणतो.
योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे । सखाय ऽ इन्द्रमूतये
प्रत्येक संयोगात, प्रत्येक स्पर्धेत, आम्ही मित्रत्वाने सर्वात सामर्थ्यवान इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.