सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः । सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः । तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि । धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि
सावितृच्या प्रेरणेने, मी तुला निर्दोष गाळणीने, सूर्याच्या किरणांनी शुद्ध करतो. सावितृच्या प्रेरणेने, मी तुला निर्दोष गाळणीने, सूर्याच्या किरणांनी शुद्ध करतो. तू तेज आहेस, उज्ज्वल आहेस, अमृत आहेस. तू देवांना प्रिय निवासस्थान, नाव आणि अजेय यज्ञस्थळ आहेस.
कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि । वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि । बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि
तू काळा आहेस, यज्ञकुंडासाठी सर्वोत्तम; मी तुला अग्नीला प्रिय म्हणून शिंपतो. तू वेदी आहेस; मी तुला पवित्र कुशांसाठी प्रिय म्हणून शिंपतो. तू कुश आहेस; मी तुला चमच्यांसाठी प्रिय म्हणून शिंपतो.
अदित्यै व्युन्दनम् असि । विष्णो स्तुपो ऽसि । ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः । भुवपतये स्वाहा । भुवनपतये स्वाहा । भूतानां पतये स्वाहा
तू अदितीसाठी आच्छादन आहेस. तू विष्णूसाठी खांब आहेस. मी तुला मऊ लोकरसारखा देवांना बसण्यासाठी पसरतो. भूच्या स्वामीसाठी स्वाहा. विश्वाच्या स्वामीसाठी स्वाहा. सर्व भूतांच्या स्वामीसाठी स्वाहा.
वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि । अग्ने बृहन्तम् अध्वरे
वितीहोत्र म्हणून, तेजस्वी ऋषी, अग्नी, यज्ञात तुझी प्रज्वलन करतो.
समिद् असि । सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै । सवितुर् बाहू स्थः । ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः । ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु
तू समिध आहेस. सूर्य तुला पुढून कोणत्याही शापापासून वाचवो. तू सावितृचे हात आहेस. मी तुला मऊ लोकरसारखा देवांना बसण्यासाठी पसरतो. वसु, रुद्र आणि आदित्य तुला सोबत बसोत.
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि । नमो देवेभ्यः । स्वधा पितृभ्यः । सुयमे मे भूयास्तम्
हे अग्नी, बल मिळवणारा, तुला मी, बलात विजयी असलेला, अभिषेक करतो. देवांना नमस्कार. पितरांना स्वधा. माझ्यात चांगला संयम असू दे.
अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् । अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् । वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि । इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात्
आज मी देवांसाठी तूप न सांडता वाहू दे. हे विष्णू, तुझ्या पावलाने मी तुला ओलांडू नये. हे अग्नी, मी तुझ्या सावलीत उभा राहू दे, संपत्तीने युक्त; तू विष्णूचं स्थान आहेस. इथे इंद्राने आपली शौर्यकृती केली; तो वेदीवर उभा राहिला.
अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् । अवतां त्वां द्यावापृथिवी । ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा । सं ज्योतिषा ज्योतिः
हे अग्नी, तुझ्याकडे होताराचं काम आहे, तुझ्याकडे दूताचं कर्तव्य आहे. आकाश आणि पृथ्वी तुझं रक्षण करो. आकाश आणि पृथ्वी, स्विष्टकृत होऊन, देवांसाठी आणि इंद्रासाठी तुपाच्या आहुतीने तुझं रक्षण करो. प्रकाशात प्रकाश एकरूप होतो.
मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् । अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः । ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् । अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा
हे इंद्रा, तुझं सामर्थ्य माझ्यात ठेव. दानशूर आमच्यावर संपत्तीची कृपा करो. आमच्या आशीर्वादांमध्ये सत्यता असू दे; आमचे आशीर्वाद खरे ठरू दे. बोलावल्यावर पृथ्वीमाता माझ्याजवळ येवो; पृथ्वीमाता मला बोलावो. अग्नी, अग्नीधकडून, स्वाहा.
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा । देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । प्रति गृह्णामि । अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि
बोलावल्यावर, आकाशपिता माझ्याजवळ येवो; आकाशपिता मला बोलावो. अग्नी, अग्नीधकडून, स्वाहा. देव सविताच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या हातांनी, पूषणाच्या हातांनी तुला मी स्वीकारतो. अग्नी, तुझ्या जिभेने तुला चाखतो.
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे । तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव
हे देव सविता, हा यज्ञ ब्रहस्पतीला, ब्रह्माला अर्पण केला जातो. त्याच्यामुळे यज्ञाचं रक्षण कर, त्याच्यामुळे यज्ञपतीचं रक्षण कर, त्याच्यामुळे माझं रक्षण कर.
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु । अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ3ं प्र तिष्ठ
मनाचा प्रकाश तुपाचा आस्वाद करो. ब्रहस्पती हा यज्ञ वाढवो. यज्ञ अखंड राहो. सर्व देवता इथे आनंद मानो. ॐ, पुढे जा.
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व । वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि । अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि
हे अग्नी, ही तुझी समिध आहे; तिच्यामुळे वाढ आणि तृप्त हो. आम्हीही वाढू आणि तृप्त होऊ. हे अग्नी, बलात विजयी असलेला, तुला मी, बलात विजयी असलेला, अभिषेक करतो.
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि । अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि । इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि । इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि
वसुभ्यस् त्वा । रुद्रेभ्यस् त्वा । आदित्येभ्यस् त्वा । सं जानाथां द्यावापृथिवी । मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् । व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः । मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह । चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि
वसूंना तुझं अर्पण, रुद्रांना तुझं अर्पण, आदित्यांना तुझं अर्पण. आकाश आणि पृथ्वी एकत्र येवोत. मित्र-वरुण पावसाने तुझं सिंचन करो. पक्षी पंख हलवत उडून जावोत. मरुतांच्या पृषती रथांनो, जा; पांढरी गाय व्हा, आकाशात जा आणि तिथून आम्हाला पाऊस आणा. अग्नी, तू दृष्टीचा रक्षक आहेस; माझी दृष्टी राख.
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः । तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै । ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम्
हे अग्नीदेवा, तुझ्या हातांनी तू ज्याने परिघ लपवला आहेस, तो उपकार मी तुझ्याकडे भक्तीने आणतो; दुसरा कोणीही तुला त्यापासून वंचित करू नये. अग्नीचा प्रिय मार्ग प्यायला गेला आहे.
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः । इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् । स्वाहा वाट्
सर्व भाग एकत्र वाहतात, ते महान आहेत, ते कुशावर ठेवले आहेत, आणि देवताच परिघ करणारे आहेत. सर्व देवता या वाणीचं स्तवन करतात; या बार्हिसावर बसा आणि आनंद घ्या. स्वाहा परिघाला.
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् । यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व
तुम्ही दोघं घृताची आहात, जूंपलेल्या स्थितीत; प्या, शुभ मनात राहा, शुभ मन माझ्यात ठेवा. यज्ञाला वंदन करून आणि नमस्कार करून या; यज्ञाच्या शुभ भागात ठाम उभे रहा, माझ्या शुभ भागात ठाम उभे रहा.
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः । पाहि प्रसित्यै । पाहि दुरिष्ट्यै । पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु । सुषदा योनौ स्वाहा वाट् । अग्नये संवेशपतये स्वाहा । सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा
हे अग्नी, अविनाशी, वृद्ध न होणारा, माझं रक्षण कर; वीजेने मला इजा होऊ नये. समृद्धीसाठी रक्षण कर. वाईटापासून रक्षण कर. वाईट मनापासून रक्षण कर; आम्हाला सुरक्षित ठेव. चांगल्या आसनात, स्वाहा परिघाला. अग्नी, सभापतीसाठी स्वाहा. सरस्वती, कीर्ती देणारी, हिला स्वाहा.
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः । देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत । मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः
तू ज्ञान आहेस, ज्याने तू, हे देवा, जाणतोस; तू देवांसाठी ज्ञान होतोस; त्याच्यामुळे तू माझ्यासाठीही ज्ञान हो. देवता मार्ग जाणून मार्गावर जातात. मनाच्या वेगवानतेने, हे देवा, हा यज्ञ वाह; स्वाहा, वाऱ्यात ठेव.
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः । सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा
बार्हिस तुपासह, आदित्यांसह, वसूंंसह, मरुतांसह एकत्र अभिषिक्त होवो. इंद्र सर्व देवतांसह त्याचा अभिषेक करो; तो स्वर्गातील आकाशात जावो, स्वाहा.
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति । पोषाय । रक्षसां भागो ऽसि
कोण तुला सोडतो? तोच तुला सोडतो. कुणासाठी सोडतो? त्याच्यासाठी सोडतो. समृद्धीसाठी. तू राक्षसांचा भाग आहेस.
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन । त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम्
आपण तेज, दूध, मजबूत शरीर आणि शुभ मन यामध्ये एकरूप होऊ. दयाळू त्वष्टा आम्हाला संपत्ती देवो; आमच्या शरीरातील जे अपवित्र आहे ते तो दूर करो.
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि । सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते
तू स्वयंभू आहेस, श्रेष्ठ किरण आहेस, तेज देणारा आहेस; मला तेज दे. मी सूर्याचे झाकलेले तेज परत वळवतो.
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः । अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः । सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते
अग्ने, गृहपति, तू उत्तम गृहस्थ हो. तुझ्यामुळे मीही उत्तम गृहस्थ होऊ. मी गृहपति असताना तूही उत्तम गृहस्थ हो. आपली घरातील अग्नि शंभर हिवाळे स्थिर राहो. मी सूर्याचे झाकलेले तेज परत वळवतो.
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि । इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि
अग्ने, व्रतांचे अधिपती, मी व्रत पाळले, ते पूर्ण केले—माझ्या कडून ते स्वीकार. मी जसा आहे तसाच आहे.
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा । सोमाय पितृमते स्वाहा । अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः
अग्निला, पितरांना अर्पण नेणाऱ्याला, स्वाहा! सोमाला, पितरांचा स्वामी, स्वाहा! वेदीजवळ असणारे असुर आणि दुष्ट आत्मे दूर जावोत.
गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः । इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः । मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः
गंधर्व विश्वावसु तुला सर्वांच्या सुरक्षिततेसाठी, यजमानाच्या वेढ्यासारखा, सर्वत्र ठेवो; इडा द्वारे आवाहन केलेला अग्नी. तू इंद्राचा उजवा हात आहेस, सर्वांच्या सुरक्षिततेसाठी, यजमानाच्या वेढ्यासारखा, इडा द्वारे आवाहन केलेला अग्नी. मित्र आणि वरुण तुला उत्तरेला, दृढ धर्माने, सर्वांच्या सुरक्षिततेसाठी, यजमानाच्या वेढ्यासारखा, इडा द्वारे आवाहन केलेला अग्नी ठेवोत.
घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद । घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद । घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद । प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद । ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि । पाहि यज्ञं । पाहि यज्ञपतिम् । पाहि मां यज्ञन्यम्
तू घृताची आहेस, तुझं नाव आहे जुहूर; या प्रिय तेजाने, नेहमी इथे बस, प्रियेला. तू घृताची आहेस, तुझं नाव आहे उपभृत; या प्रिय तेजाने, नेहमी इथे बस, प्रियेला. तू घृताची आहेस, तुझं नाव आहे ध्रुवा; या प्रिय तेजाने, नेहमी इथे बस, प्रियेला. या प्रिय तेजाने, नेहमी इथे बस, प्रियेला. ध्रुवपणे त्या सत्याच्या गर्भात बसल्या; हे विष्णू, त्यांचं रक्षण कर. यज्ञाचं रक्षण कर. यज्ञपतीचं रक्षण कर. माझं, यज्ञ करणाऱ्याचं, रक्षण कर.
मी अग्नी-सोमाची समृद्धी नाकारत नाही; माझ्या कृतीने ती दूर जाऊ नये. अग्नी-सोमा, जो आम्हाला द्वेषतो आणि ज्याला आम्ही द्वेषतो, त्याला दूर करा; बलाच्या कृतीने मी त्याला दूर करतो. मी इंद्र-अग्नीची समृद्धी नाकारत नाही; माझ्या कृतीने ती दूर जाऊ नये. इंद्र-अग्नी, जो आम्हाला द्वेषतो आणि ज्याला आम्ही द्वेषतो, त्याला दूर करा; बलाच्या कृतीने मी त्याला दूर करतो.
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः । अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै । ऽ अगन्म स्वः । सं ज्योतिषाभूम
आकाशात विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. मध्यआकाशात विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. पृथ्वीवर विष्णू जगती छंदाने पाऊल टाकतो; तिथून तो आपल्यावर द्वेष करणाऱ्या आणि आपण ज्याच्यावर द्वेष करतो त्याला दूर करो. या अन्नातून, या आधारासाठी, आपण स्वर्गात पोहोचलो. आपण प्रकाशात एकरूप झालो.