यमाय त्वा । मखाय त्वा । सूर्यस्य त्वा तपसे । देवस् त्वा सविता मध्वानक्तु । पृथिव्याः सꣳस्पृशस् पाहि । अर्चिर् असि शोचिर् असि तपो ऽसि
यमासाठी मी तुला अर्पण करतो. या यज्ञासाठी मी तुला अर्पण करतो. सूर्याच्या तापासाठी मी तुला अर्पण करतो. देव सविता तुला मधुरतेने अभिषेक करो. पृथ्वीच्या स्पर्शाचे रक्षण कर. तू ज्वाला आहेस, तेज आहेस, ताप आहेस.
अनाधृष्टा पुरस्ताद् अग्नेर् आधिपत्य ऽ आयुर् मे दाः । पुत्रवती दक्षिणत ऽ इन्द्रस्याधिपत्ये प्रजां मे दाः । सुषदा पश्चाद् देवस्य सवितुर् आधिपत्ये चक्षुर् मे दाः । आस्रुतिर् उत्तरतो धातुर् आधिपत्ये रायस्पोषं मे दाः । विधृतिर् उपरिष्टाद् बृहस्पतेर् आधिपत्ये ऽ ओजो मे दाः । विश्वाभ्यो मा नाष्ट्राभ्यस् पाहि । मनोर् अश्वासि
पूर्व दिशेला अग्नीच्या अधिपत्याखाली, कोणीही जिंकू शकणार नाही, मला आयुष्य दे. दक्षिणेला इंद्राच्या अधिपत्याखाली, पुत्रांसह मला संतती दे. पश्चिमेला सवितृच्या अधिपत्याखाली, मला दृढ आसन आणि दृष्टी दे. उत्तरेला धातृच्या अधिपत्याखाली, मला श्रवणशक्ती आणि संपत्ती दे. वरील बाजूस बृहस्पतीच्या अधिपत्याखाली, मला बळ दे. सर्व प्रकारच्या आपत्तींमधून मला वाचव. तू मनाचा घोडा आहेस.
स्वाहा मरुद्भिः परि श्रीयस्व । दिवः सꣳस्पृशस् पाहि । मधु मधु मधु
मरुतांसह तू तेजाने शोभू दे. स्वर्गाच्या स्पर्शाचे रक्षण कर. मधुरता, मधुरता, मधुरता.
गर्भो देवानां पिता मतीनां पतिः प्रजानाम् । सं देवो देवेन सवित्रा गत सꣳ सूर्येण रोचते
तो देवांचा गर्भ, विचारांचा पिता, सर्व सृष्टीचा स्वामी — तो देव, सविता या देवासोबत एकत्र आला आहे, सूर्याबरोबर तो तेजाने उजळतो.
सम् अग्निर् अग्निना गत सं दैवेन सवित्रा सꣳ सूर्येणारोचिष्ट । स्वाहा सम् अग्निस् तपसा गत सं दैव्येन सवित्रा सꣳ सूर्येणारूरुचत
अग्नीने अग्नीशी एकरूप व्हावे, दैवी सवितासोबत आणि सूर्याबरोबर तेजाने उजळावे. स्वाहा! अग्नीने तपस्येसह एकरूप व्हावे, दैवी सवितासोबत आणि सूर्याबरोबर तेजाने प्रकट व्हावे.
धर्ता दिवो वि भाति तपसस् पृथिव्यां धर्ता देवो देवानाम् अमर्त्यस् तपोजाः । वाचम् अस्मे नि यच्छ देवायुवम्
स्वर्गाचा आधार तपस्येने उजळतो; पृथ्वीवर अमर देव, तपस्येपासून जन्मलेला, देवांचा आधार आहे. आमच्यातील वाणी संयमित कर, हे तरुण देवांनो.
अपश्यं गोपाम् अनिपद्यमानम् आ च परा च पथिभिश् चरन्तम् । स सध्रीचीः स विषूचीर् वसान ऽ आ वरीवर्त्ति भुवनेष्व् अन्तः
मी तो गायींचा राखणारा पाहिला, जो कधीही पडत नाही, पुढे आणि मागे अशा मार्गांनी जातो. तोच सरळ आणि वाकडे मार्ग धारण करून, जगांतून फिरतो आणि परत येतो.
विश्वासां भुवां पते विश्वस्य मनसस् पते विश्वस्य वचसस् पते सर्वस्य वचसस् पते । देवश्रुत् त्वं देव घर्म देवो देवान् पाहि । अत्र प्रावीर् अनु वां देववीतये । मधु माध्वीभ्यां मधु माधूचीभ्याम्
सर्व सृष्टीचा स्वामी, सर्व मनांचा स्वामी, सर्व वाणीचा स्वामी, सर्व शब्दांचा स्वामी — तू देव, प्रसिद्ध आहेस, हे दैवी उष्णता, देवांमध्ये देव, देवांचे रक्षण कर. येथे आमच्या दैवी सेवेकरता प्रकट हो. मधुरतेसह मधुरांसोबत, मधुरतेसह मधुर रसांसोबत.
हृदे त्वा मनसे त्वा दिवे त्वा सूर्याय त्वा । ऊर्ध्वो ऽ अध्वरं दिवि देवेषु धेहि
हृदयासाठी मी तुला अर्पण करतो; मनासाठी मी तुला अर्पण करतो; आकाशासाठी मी तुला अर्पण करतो; सूर्यासाठी मी तुला अर्पण करतो. यज्ञ देवांच्या स्वर्गात वर ने.
पिता नो ऽसि पिता नो बोधि नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः । त्वष्टृमन्तस् त्वा सपेम पुत्रान् पशून् मयि धेहि प्रजाम् अस्मासु धेह्य् अरिष्टाहꣳ सहपत्या भूयासम्
तू आमचा पिता आहेस; आमचा पिता हो. तुला नमस्कार असो; मला इजा करू नकोस. त्वष्टृच्या सामर्थ्याने, आम्ही पुत्रांना जन्म देऊ; माझ्यात पशू ठेव, आम्हाला संतती दे; मी निरोगी राहू, संततीसह आनंदी राहू.
अहः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा । रात्रिः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा
दिवस त्याच्या चिन्हाने उज्ज्वल प्रकाश स्वीकारो, प्रकाशाने — स्वाहा! रात्र तिच्या चिन्हाने उज्ज्वल प्रकाश स्वीकारो, प्रकाशाने — स्वाहा!
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । आ ददे ऽदित्यै रास्नासि
देव सविताच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या बाहूंनी, पूषणाच्या हातांनी, मी तुला अदितीच्या कमरपट्याने बांधतो.
इड ऽ एहि । अदित ऽ एहि । सरस्वत्त्य् एहि । असाव् एहि । असाव् एहि । असाव् एहि
इळा, ये. अदिती, ये. सरस्वती, ये. ती ये, ती ये, ती ये.
अदित्यै रास्नासीन्द्राण्या ऽ उष्णीषः । पूषासि । घर्माय दीष्व
अदितीसाठी कमरपट्टा, इन्द्राणीला डोक्याला बांधायचं पट्टा. तू पूषा आहेस. घर्माला अर्पण कर.
अश्विभ्यां पिन्वस्व । सरस्वत्यै पिन्वस्व । इन्द्राय पिन्वस्व । स्वाहेन्द्रवत् । स्वाहेन्द्रवत् । स्वाहेन्द्रवत्
अश्विनांसाठी समृद्धी दे. सरस्वतीसाठी समृद्धी दे. इन्द्रासाठी समृद्धी दे. इन्द्राच्या कृपेने, इन्द्राच्या कृपेने, इन्द्राच्या कृपेने.
यस् ते स्तनः शशयो यो मयोभूर् यो रत्नधा वसुविद् यः सुदत्रः । येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तम् इह धातवे ऽकः । उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि
तुझं ते पोषण देणारं, आनंद देणारं, रत्न देणारं, उदार आणि दयाळू वक्षस्थळ, ज्यामुळे तू सर्व चांगल्या गोष्टी वाढवतेस, सरस्वती, ते इथे दे. मी ही विस्तीर्ण पृथ्वी आणि आकाश पार करतो.
गायत्रं छन्दो ऽसि । त्रैष्टुभं छन्दो ऽसि । द्यावापृथिवीभ्यां त्वा परि गृह्णामि । अन्तरिक्षेणोप यच्छामि । इन्द्राश्विना । मधुनः सारघस्य घर्मं पात वसवो यजत वाट् । स्वाहा सूर्यस्य रश्मये वृष्टिवनये
तू गायत्री छंद आहेस. तू त्रैष्टुभ छंद आहेस. मी तुला आकाश आणि पृथ्वीने वेढतो. मी तुला आकाशातून अर्पण करतो. इन्द्र आणि अश्विन, मधाचा सार असलेला घर्म प्या, हे वसु, हे पूज्य देवहो. सूर्याच्या किरणाला, पाऊस आणणाऱ्याला, स्वाहा.
समुद्राय त्वा वाताय स्वाहा । सरिराय त्वा वाताय स्वाहा । अनाधृष्याय त्वा वाताय स्वाहा । अप्रतिधृष्याय त्वा वाताय स्वाहा । अवस्यवे त्वा वाताय स्वाहा । अशिमिदाय त्वा वाताय स्वाहा
समुद्राला, वायुला, स्वाहा. वाहणाऱ्याला, वायुला, स्वाहा. जिंकता न येणाऱ्याला, वायुला, स्वाहा. कुणीही थांबवू न शकणाऱ्याला, वायुला, स्वाहा. मदतीस येणाऱ्याला, वायुला, स्वाहा. जलद धावणाऱ्याला, वायुला, स्वाहा.
इन्द्राय त्वा वसुमते रुद्रवते स्वाहा । इन्द्राय त्वादित्यवते स्वाहा । इन्द्राय त्वाभिमातिघ्ने स्वाहा । सवित्रे त्व ऽ ऋभुमते विभुमते वाजवते स्वाहा । बृहस्पतये त्वा विश्वदेव्यावते स्वाहा
इन्द्राला, संपत्ती असणाऱ्याला, रुद्रासह, स्वाहा. इन्द्राला, आदित्यांसह, स्वाहा. इन्द्राला, शत्रूंचा नाश करणाऱ्याला, स्वाहा. सवितृला, ऋभूंसह, सामर्थ्यसह, वेगासह, स्वाहा. बृहस्पतीला, सर्व देवांसह, स्वाहा.
यमाय त्वाङ्गिरस्वते पितृमते स्वाहा । स्वाहा घर्माय । स्वाहा घर्मः पित्रे
यमाला, अङ्गिरसांना, पितरांना, स्वाहा. घर्माला स्वाहा. घर्मा, पितरांसाठी स्वाहा.
विश्वा ऽ आशा दक्षिणसद् विश्वान् देवान् अयाड् इह । स्वाहाकृतस्य घर्मस्य मधोः पिबतम् अश्विना
सर्व दिशा, दक्षिणेला बसलेल्या, सर्व देवहो, इथे या. हे अश्विन, स्वाहा म्हणून अर्पण केलेला मधुर घर्म प्या.
दिवि धा ऽ इमं यज्ञम् इमम् यज्ञं दिवि धाः । स्वाहाग्नये यज्ञियाय शं यजुर्भ्यः
हा यज्ञ स्वर्गात ठेव, हा यज्ञ स्वर्गात ठेव. यज्ञाला पात्र असलेल्या अग्नीला, यजुर्वेदासाठी, स्वाहा.
अश्विना घर्मं पातꣳ हार्द्वानम् अहर् दिवाभिर् ऊतिभिः । तन्त्रायिणो नमो द्यावापृथिवीभ्याम्
हे अश्विन, हृदयाचा घर्म प्या, दिवसा तुमच्या रक्षणांनी. आधार देणाऱ्यांना, आकाश आणि पृथ्वीला नमस्कार.
अपाताम् अश्विना घर्मम् अनु द्यावापृथिवी ऽ अमꣳसाताम् । इहैव रातयः सन्तु
अश्विनांनी घर्म प्यावा, आकाश आणि पृथ्वीने तो स्वीकारावा. दान याच ठिकाणी मिळो.
इषे पिन्वस्व । ऊर्जे पिन्वस्व । ब्रह्मणे पिन्वस्व । क्षत्राय पिन्वस्व । द्यावापृथिवीभ्यां पिन्वस्व । धर्मासि सुधर्म । अमेन्य् अस्मे नृम्णानि धारय ब्रह्म धारय क्षत्रम् धारय विषं धारय
अन्नासाठी समृद्धी दे. बळासाठी समृद्धी दे. ब्राह्मणासाठी समृद्धी दे. राजसत्तेसाठी समृद्धी दे. आकाश आणि पृथ्वीला समृद्धी दे. तू धर्म आहेस, चांगला धर्म. आमच्यात सामर्थ्य स्थिर कर, ब्राह्मणत्व स्थिर कर, राजसत्ता स्थिर कर, प्रजेला स्थिर कर.
स्वाहा पूष्णे शरसे । स्वाहा ग्रावभ्यः । स्वाहा प्रतिरवेभ्यः । स्वाहा पितृभ्य ऽ ऊर्ध्वबर्हिर्भ्यो घर्मपावभ्यः । स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् । स्वाहा विश्वेभ्यः देवेभ्यः
पूषणाला, वेगवानाला स्वाहा. दगडांना स्वाहा. प्रतिसाद देणाऱ्यांना स्वाहा. पितरांना, सरळ बार्हीस असणाऱ्यांना, घर्म शुद्ध करणाऱ्यांना स्वाहा. आकाश आणि पृथ्वीला स्वाहा. सर्व देवांना स्वाहा.
स्वाहा रुद्राय रुद्रहूतये । स्वाहा सं ज्योतिषा ज्योतिः । अहः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा । रात्रिः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा । मधु हुतम् इन्द्रतमे ऽ अग्नाव् अश्याम ते देव घर्म नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः
रुद्राला, रुद्राच्या आवाहनासाठी स्वाहा. प्रकाशाला, प्रकाशासह स्वाहा. दिवस, आपल्या चिन्हासह, चांगला प्रकाश स्वीकारो, प्रकाशासह स्वाहा. रात्र, आपल्या चिन्हासह, चांगला प्रकाश स्वीकारो, प्रकाशासह स्वाहा. आम्ही मधुर अर्पण घेऊ, हे अग्नी, इन्द्रात श्रेष्ठ, हे देव घर्मा, तुला नमस्कार; आम्हाला इजा करू नकोस.
अभीमं महिमा दिवं विप्रो बभूव सप्रथाः । उत श्रवसा पृथिवीꣳ सꣳ सीदस्व महाꣳ२ऽ असि रोचस्व देववीतमः ॥ [वि धूमम् अग्ने ऽ अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम्]
तो महान, ऋत्विज, स्वर्गाचा मोठेपणा झाला, सर्वत्र पसरला. त्याच्या कीर्तीने पृथ्वीवर स्थिर हो, तू महान आहेस, तेजस्वी हो, देवांना प्रिय आहेस. [हे अग्नी, तुझा लालसर धूर, उत्तम आणि सुंदर दिसणारा, सोड.]
या ते घर्म दिव्या शुग् या गायत्र्याꣳ हविर्धाने । सा त आ प्यायतां निष्ट्यायतां तस्यै ते स्वाहा । या ते घर्मान्तरिक्षे शुग् या त्रिष्टुभ्य् आग्नीध्रे । सा त ऽ आ प्यायतां निष्ट्यायतां तस्यै ते स्वाहा । या ते घर्म पृथिव्याꣳ शुग् या जगत्याꣳ सदस्या । सा त ऽ आ प्यायतां निष्ट्यायतां तस्यै ते स्वाहा
क्षत्रस्य त्वा परस्पाय ब्रह्मणस् तन्वं पाहि । विशस् त्वा धर्मणा वयम् अनु क्रामाम सुविताय नव्यसे
राजसत्तेच्या रक्षणासाठी, ब्राह्मणाच्या बळासाठी, तुझं शरीर जपा. आम्ही धर्माने तुझ्या मागे नवीन समृद्धीसाठी जातो.
तुझा जो दिव्य घर्म आहे, जो गायत्रीमध्ये, हवनस्थळी आहे, तो तुझ्याकडे येवो, तुझ्यात स्थिर होवो, त्याला स्वाहा. तुझा जो घर्म आकाशात आहे, जो त्रैष्टुभमध्ये, अग्निध्रात आहे, तो तुझ्याकडे येवो, तुझ्यात स्थिर होवो, त्याला स्वाहा. तुझा जो घर्म पृथ्वीवर आहे, जो जगतीमध्ये, सभेत आहे, तो तुझ्याकडे येवो, तुझ्यात स्थिर होवो, त्याला स्वाहा.