घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा
सर्व जगासाठी तुपाने समृद्ध, रुंद आणि सुंदर पृथ्वी, तसेच वरुणाच्या नियमाने आकाश आणि पृथ्वी, अढळ, वृद्धत्वरहित आणि बीजांनी भरपूर आहेत.
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् । वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन्
जे आपले शत्रू आहेत, त्यांना इंद्र आणि अग्नी दूर लोटोत; वसु, रुद्र, आदित्य, त्यांना वरून स्पर्श करा, त्यांना शक्तिहीन करा आणि राजाच्या अधीन करा.
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना । प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा
हे अश्विन, एकादश देवांबरोबर येथे या आणि मधुर अर्पण स्वीकारा; आम्हाला दीर्घायुष्य द्या, अडथळे दूर करा, पापे दूर करा, द्वेष घालवा आणि आमच्याशी एकरूप व्हा.
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती मरुतांसाठी, हे गीत मान्य आणि आदरणीय मांदार्य यांच्यासाठी; हे आमच्या शरीराला लाभो, आम्ही हे लोक ओळखू आणि दीर्घायुष्य असलेली संतती मिळवू.
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः । पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन्
एकत्रित स्तुती, छंद आणि प्रमाणाने, सात दैवी ऋषींनी पूर्वजांचा मार्ग अनुसरून, रथवानांसारखे लगाम पकडले.
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् । इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम्
आयुष्य, तेज, संपत्ती, वनस्पतींमधून वाढ, आणि हे सुवर्ण, तेजस्वी, विजयासाठी माझ्यात प्रवेश करो.
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् । यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः
राक्षस किंवा पिशाच्च देवांच्या पहिल्या शक्तीपेक्षा जास्त जाऊ शकत नाहीत; जो दक्षायणी सुवर्ण धारण करतो, त्याला देवांमध्ये आणि माणसांमध्ये दीर्घायुष्य मिळते.
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः । तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम्
दक्षायणी लोकांनी शुभेच्छेने शतानिकासाठी सुवर्ण बांधले, तसे मीही हे स्वतःसाठी बांधतो, शंभर शरदांचे आयुष्य लाभावे, वृद्ध असूनही पूर्वीसारखे बळ राहो.
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु
अहिर्बुध्न्य, अज, एकपाद, पृथ्वी आणि समुद्र आमचे ऐकू देोत; सत्याचे पालन करणारे सर्व देव, आम्ही ज्या स्तुती करतो त्या, आणि ज्ञानी मंत्र, आमचे रक्षण करो.
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः
ही तुपाने अभिषिक्त गीते, मी आदित्यांना आणि प्राचीन राजांना माझ्या जिभेने अर्पण करतो; मित्र, अर्यमन्, भगा, बलवान वरुण, दक्ष आणि अंश आमचे ऐकू देोत.
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् । सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ
शरीरात सात ऋषी स्थिर आहेत; सातजण नेहमीच जागरूक राहून दुर्लक्ष होऊ देत नाहीत. झोपेतून सात शक्ती संचार करतात; तिथे जागे असणारे, झोपेतून न जन्मलेले, हे दोन देव यज्ञाचे अध्यक्ष आहेत.
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे । उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा
उठा, ब्रह्मणस्पती! आम्ही भक्तीने तुझी प्रार्थना करतो. दयाळू मरुतगण येवोत, आणि इंद्रा, तूही आमच्यासोबत लवकर ये.
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् । यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे
आता ब्रह्मणस्पती स्तुतीयोग्य मंत्र उच्चारतो, ज्यात इंद्र, वरुण, मित्र आणि अर्यमान या देवांनी आपली वस्ती केली आहे.
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः । [य इमा विश्वा । विश्वकर्मा । यो नः पिता । अन्नपते न्नस्य नो देहि ॥ ] (अ.वे. 17. , 11. )
ब्रह्मणस्पती, या सूक्ताचा तू मार्गदर्शक आहेस; त्याची संतती जागृत कर आणि वाढव. देव ज्या सर्व शुभ गोष्टींचे रक्षण करतात, त्या आमच्याकडे येवोत; आम्ही सभेत उत्तम पुत्रांसह मोठ्या अभिमानाने बोलू. [जो सर्वांचा आधार आहे, सर्वांचा कर्ता आहे, जो आमचा पिता आहे, अन्नपती, आम्हाला अन्न दे.]
अपेतो यन्तु पणयो ऽसुम्ना देवपीयवः । अस्य लोकः सुतावतः । द्युभिर् अहोभिर् अक्तुभिर् व्यक्तं यमो ददात्व् अवसानम् अस्मै
दुष्ट, द्वेष करणारे, देवांच्या कृपेपासून दूर जावोत. हा लोक यज्ञ करणाऱ्याचा आहे. दिवस, रात्र आणि संध्याकाळ यांद्वारे यम त्याला स्पष्टपणे त्याचे स्थान देवो.
सविता ते शरीरेभ्यः पृथिव्यां लोकम् इच्छतु । तस्मै युज्यन्ताम् उस्रियाः
सविता तुझ्या शरीरातून पृथ्वीवर तुला स्थान देवो; त्यासाठी गायी जोडल्या जावोत.
वायुः पुनातु । सविता पुनातु । अग्नेर् भ्राजसा । सूर्यस्य वर्चसा । वि मुच्यन्ताम् उस्रियाः
वायू शुद्ध करो; सविता शुद्ध करो; अग्नीच्या तेजाने, सूर्याच्या प्रकाशाने गायी मुक्त होवोत.
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता । गोभाजऽइत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम्
अश्वत्थाच्या झाडाखाली तुमचे आसन आहे, त्याच्या पानावर तुमचे घर आहे. गायींच्या दुधावर तुम्ही पोसले जाता, असं म्हणतात, जेव्हा तुम्ही माणसाला पुन्हा नव्याने करता.
सविता ते शरीराणि मातुर् उपस्थ ऽ आ वपतु । तस्मै पृथिवि शं भव
सविता तुझे शरीर आईच्या कुशीत परत नेवो; त्याच्यासाठी, पृथ्वी, तू कृपाळू हो.
प्रजापतौ त्वा देवतायाम् उपोदके लोके नि दधाम्य् असौ । अप नः शोशुचद् अघम्
प्रजापतीमध्ये, देवांच्या ठिकाणी, पाण्याच्या जगात मी तुला ठेवतो. पाणी आमचे पाप धुवो.
परं मृत्यो ऽ अनु परेहि पन्थां यस् ते ऽ अन्य इतरो देवयानात् । चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजाꣳ रीरिषो मोत वीरान्
मृत्यू, तू दूर जा, तुझ्या मार्गाने जा, जो देवांच्या मार्गापेक्षा वेगळा आहे. ज्याला डोळे आणि कान आहेत त्याला मी सांगतो: आमच्या संततीला किंवा वीरांना हानी करू नको.
शं वातः शꣳ हि ते घृणिः शं ते भवन्त्व् इष्टकाः । शं ते भवन्त्व् अग्नयः पार्थिवासो मा त्वाभि शूशुचन्
वारा तुला शांती देवो, तुझं तेज शांती देवो, तुझ्या विटा शांती देवोत, पृथ्वीवरील अग्नी शांती देवोत; ते तुला त्रास देऊ नयेत.
कल्पन्तां ते दिशस् तुभ्यम् आपः शिवतमास् तुभ्यं भवन्तु सिन्धवः । अन्तरिक्षꣳ शिवं तुभ्यं कल्पन्तां ते दिशः सर्वाः
तुझ्यासाठी दिशा तयार होवोत, पाणी तुझ्यासाठी शुभ होवो, नद्या तुझ्यासाठी कल्याणकारी होवोत. आकाश तुझ्यासाठी मंगलमय होवो, सर्व दिशा तुझ्यासाठी अनुकूल होवोत.
अश्मन्वती रीयते सꣳ रभध्वम् उत् तिष्ठत प्र तरता सखायः । अत्र जहीमो ऽशिवा ये ऽ असञ्छिवान् वयम् उत्तरेमाभि वाजान्
दगडांनी भरलेली ती पुढे जाते; सगळे मिळून प्रयत्न करा, उठा, ओ मित्रांनो, पुढे जा! येथे अशुभ असणाऱ्यांना आपण दूर करू; आपण शुभ आहोत, आपले यश घेऊन पुढे जाऊ.
अपाघम् अप किल्विषम् अप कृत्याम् अपो रपः । अपामार्ग त्वम् अस्मद् अप दुःष्वप्न्यꣳ सुव
पाप दूर जावो, दोष दूर जावो, वाईट दूर जावो, अपयश दूर जावो! अपामार्गा, आमच्यापासून वाईट स्वप्न दूर कर.
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः
पाणी आणि औषधी आम्हाला मैत्रीची असोत; जो आम्हाला द्वेष करतो आणि ज्याला आपण द्वेष करतो, त्याच्यासाठी त्या वैरी असोत.
अनड्वाहम् आ रभामहे सौरभेयꣳ स्वस्तये । स न ऽ इन्द्र ऽ इव देवेभ्यो वह्निः संतरणो भव
आपण बैल, सुगंधी असणारा, कल्याणासाठी धरतो. जसा इंद्र देवांमध्ये, अग्नी, तू आमचा मार्गदर्शक हो.
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम्
आपण अंधारातून बाहेर आलो, वरचं तेज पाहिलं; आपण देवांमध्ये देव असलेल्या सूर्याला, सर्वोच्च प्रकाशाला पोहोचलो.
इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गाद् अपरो ऽ अर्थम् एतम् । शतं जीवन्तु शरदः पुरूचीर् अन्तर् मृत्युं दधतां पर्वतेन
मी हा मर्यादा सर्व जीवांसाठी ठेवीत आहे; त्यांना कुणीही आपल्या हेतूसाठी ओलांडू नये. ते शंभर शरद ऋतू जगोत, भरभरून आणि आनंदाने, मृत्यू पर्वताएवढा दूर ठेवून.
अग्न ऽ आयूꣳषि पवस ऽ आ सुवोर्जम् इषं च नः । आरे बाधस्व दुच्छुनाम्
अग्निदेव, आमचे आयुष्य शुद्ध कर, आम्हाला तेजस्वी प्रकाशाकडे, बळ आणि अन्नाकडे ने. आमच्यापासून सर्व वाईट आणि दुर्दैव दूर लोट.