प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता । आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह
प्रातःकाळी आम्ही बलवान भग, अदितीचा पुत्र, दाता, याला हाक मारतो. बलवान, वेगवान, आणि राजा सुद्धा म्हणतात—'भगच उपभोग्य आहे'.
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः । भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम
हे भग, मार्गदर्शक, सत्यदाते, आम्हाला ही बुद्धी दे. भग, आम्हाला गायी आणि घोडे मिळवून दे. भग, आम्ही पुरुषांमध्ये खरे पुरुष होऊ दे.
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् । उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम
आता, दिवसाच्या शेवटी आणि मध्ये, आम्ही भगवंतांच्या कृपेने धन्य होऊ. सूर्याबरोबर प्रकट झालेल्या मघवान, आम्ही देवांच्या कृपेत नेहमी राहू.
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम । तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह
फक्त भगाच देवांमध्ये खऱ्या अर्थाने भाग्यवान असो; त्याच्या कृपेने आम्हीही भाग्यवान होऊ. हे भगा, मी सर्व इच्छांनी तुला हाक मारतो; तू आमच्यासमोर ये आणि उपस्थित राहा.
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय । अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु
यज्ञाच्या वेळी उषा एकत्र नमतात, जशी दधिक्राव शुद्ध मार्गासाठी वाकतो; संपत्ती देणारा भगा आमच्याजवळ घोड्यांनी रथ ओढावा तसा आम्हाला जवळ आणो.
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
घोड्यांनी, गायींनी आणि वीरांनी समृद्ध अशा शुभ उषा नेहमी उगवोत; सर्व बाजूंनी तुपाचे दुग्ध देत, तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण राखा.
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन । स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि
हे पूषन्, तुझ्या देखरेखीखाली आम्हाला कधीही काही अपाय होऊ नये; आम्ही इथे तुझे स्तोत्र गातो.
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् । स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा
मार्गावरचा रक्षक, इच्छेने आणि वाणीने स्तोत्राजवळ आला आहे; चमकणाऱ्या हातांनी, सजग पूषा आम्हाला पुन्हा पुन्हा बुद्धी देो.
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन्
विष्णू, जो रक्षण करणारा आणि अजेय आहे, त्याने तीन पावले टाकली; तिथून तो धर्म टिकवतो.
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते । विष्णोर् यत् परमं पदम्
ज्ञानी आणि जागृत ऋषी एकत्रितपणे विष्णूच्या सर्वोच्च पावलाचा शोध घेत स्तोत्र प्रज्वलित करतात.
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा
सर्व जगासाठी तुपाने समृद्ध, रुंद आणि सुंदर पृथ्वी, तसेच वरुणाच्या नियमाने आकाश आणि पृथ्वी, अढळ, वृद्धत्वरहित आणि बीजांनी भरपूर आहेत.
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् । वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन्
जे आपले शत्रू आहेत, त्यांना इंद्र आणि अग्नी दूर लोटोत; वसु, रुद्र, आदित्य, त्यांना वरून स्पर्श करा, त्यांना शक्तिहीन करा आणि राजाच्या अधीन करा.
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना । प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा
हे अश्विन, एकादश देवांबरोबर येथे या आणि मधुर अर्पण स्वीकारा; आम्हाला दीर्घायुष्य द्या, अडथळे दूर करा, पापे दूर करा, द्वेष घालवा आणि आमच्याशी एकरूप व्हा.
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती मरुतांसाठी, हे गीत मान्य आणि आदरणीय मांदार्य यांच्यासाठी; हे आमच्या शरीराला लाभो, आम्ही हे लोक ओळखू आणि दीर्घायुष्य असलेली संतती मिळवू.
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः । पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन्
एकत्रित स्तुती, छंद आणि प्रमाणाने, सात दैवी ऋषींनी पूर्वजांचा मार्ग अनुसरून, रथवानांसारखे लगाम पकडले.
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् । इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम्
आयुष्य, तेज, संपत्ती, वनस्पतींमधून वाढ, आणि हे सुवर्ण, तेजस्वी, विजयासाठी माझ्यात प्रवेश करो.
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् । यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः
राक्षस किंवा पिशाच्च देवांच्या पहिल्या शक्तीपेक्षा जास्त जाऊ शकत नाहीत; जो दक्षायणी सुवर्ण धारण करतो, त्याला देवांमध्ये आणि माणसांमध्ये दीर्घायुष्य मिळते.
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः । तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम्
दक्षायणी लोकांनी शुभेच्छेने शतानिकासाठी सुवर्ण बांधले, तसे मीही हे स्वतःसाठी बांधतो, शंभर शरदांचे आयुष्य लाभावे, वृद्ध असूनही पूर्वीसारखे बळ राहो.
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु
अहिर्बुध्न्य, अज, एकपाद, पृथ्वी आणि समुद्र आमचे ऐकू देोत; सत्याचे पालन करणारे सर्व देव, आम्ही ज्या स्तुती करतो त्या, आणि ज्ञानी मंत्र, आमचे रक्षण करो.
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः
ही तुपाने अभिषिक्त गीते, मी आदित्यांना आणि प्राचीन राजांना माझ्या जिभेने अर्पण करतो; मित्र, अर्यमन्, भगा, बलवान वरुण, दक्ष आणि अंश आमचे ऐकू देोत.
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् । सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ
शरीरात सात ऋषी स्थिर आहेत; सातजण नेहमीच जागरूक राहून दुर्लक्ष होऊ देत नाहीत. झोपेतून सात शक्ती संचार करतात; तिथे जागे असणारे, झोपेतून न जन्मलेले, हे दोन देव यज्ञाचे अध्यक्ष आहेत.
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे । उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा
उठा, ब्रह्मणस्पती! आम्ही भक्तीने तुझी प्रार्थना करतो. दयाळू मरुतगण येवोत, आणि इंद्रा, तूही आमच्यासोबत लवकर ये.
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् । यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे
आता ब्रह्मणस्पती स्तुतीयोग्य मंत्र उच्चारतो, ज्यात इंद्र, वरुण, मित्र आणि अर्यमान या देवांनी आपली वस्ती केली आहे.
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः । [य इमा विश्वा । विश्वकर्मा । यो नः पिता । अन्नपते न्नस्य नो देहि ॥ ] (अ.वे. 17. , 11. )
ब्रह्मणस्पती, या सूक्ताचा तू मार्गदर्शक आहेस; त्याची संतती जागृत कर आणि वाढव. देव ज्या सर्व शुभ गोष्टींचे रक्षण करतात, त्या आमच्याकडे येवोत; आम्ही सभेत उत्तम पुत्रांसह मोठ्या अभिमानाने बोलू. [जो सर्वांचा आधार आहे, सर्वांचा कर्ता आहे, जो आमचा पिता आहे, अन्नपती, आम्हाला अन्न दे.]
अपेतो यन्तु पणयो ऽसुम्ना देवपीयवः । अस्य लोकः सुतावतः । द्युभिर् अहोभिर् अक्तुभिर् व्यक्तं यमो ददात्व् अवसानम् अस्मै
दुष्ट, द्वेष करणारे, देवांच्या कृपेपासून दूर जावोत. हा लोक यज्ञ करणाऱ्याचा आहे. दिवस, रात्र आणि संध्याकाळ यांद्वारे यम त्याला स्पष्टपणे त्याचे स्थान देवो.
सविता ते शरीरेभ्यः पृथिव्यां लोकम् इच्छतु । तस्मै युज्यन्ताम् उस्रियाः
सविता तुझ्या शरीरातून पृथ्वीवर तुला स्थान देवो; त्यासाठी गायी जोडल्या जावोत.
वायुः पुनातु । सविता पुनातु । अग्नेर् भ्राजसा । सूर्यस्य वर्चसा । वि मुच्यन्ताम् उस्रियाः
वायू शुद्ध करो; सविता शुद्ध करो; अग्नीच्या तेजाने, सूर्याच्या प्रकाशाने गायी मुक्त होवोत.
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता । गोभाजऽइत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम्
अश्वत्थाच्या झाडाखाली तुमचे आसन आहे, त्याच्या पानावर तुमचे घर आहे. गायींच्या दुधावर तुम्ही पोसले जाता, असं म्हणतात, जेव्हा तुम्ही माणसाला पुन्हा नव्याने करता.
सविता ते शरीराणि मातुर् उपस्थ ऽ आ वपतु । तस्मै पृथिवि शं भव
सविता तुझे शरीर आईच्या कुशीत परत नेवो; त्याच्यासाठी, पृथ्वी, तू कृपाळू हो.
प्रजापतौ त्वा देवतायाम् उपोदके लोके नि दधाम्य् असौ । अप नः शोशुचद् अघम्
प्रजापतीमध्ये, देवांच्या ठिकाणी, पाण्याच्या जगात मी तुला ठेवतो. पाणी आमचे पाप धुवो.