हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति
सुवर्णहस्त, सर्वज्ञ सविता देव दोन्ही—आकाश आणि पृथ्वी—ओलांडतो. तो रोग दूर करतो, सूर्याजवळ पोहोचतो आणि आपल्या काळ्या आवरणाने आकाश झाकतो.
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् । अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः
सुवर्णहस्त, कृपाळू आणि शुभ मार्गदर्शक असलेला असुर देव जवळ येतो. तो राक्षस आणि जादूटोणा करणाऱ्यांना दूर करतो. देव सकाळी-सकाळी जागा राहून स्तुतिस्वरूप उभा असतो.
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे । तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव
सविता, तुझे हे प्राचीन, धूळरहित, सुंदर मार्ग आकाशात आहेत. त्या सोप्या वाटांनी आज आम्हाला रक्षण कर आणि आमच्यासाठी बोल, हे देव.
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् । अविद्रियाभिर् ऊतिभिः
दोनही अश्विनीकुमारांनो, प्या आणि आम्हाला तुमचे रक्षण द्या. कधीही न कमी होणाऱ्या मदतीने आणि पाठिंब्याने आम्हाला सुरक्षित ठेवा.
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् । अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ
अश्विनीकुमारांनो, आम्हाला प्रेरणादायी वाणी द्या. हे अद्भुत आणि बलवान देवांनो, आम्हाला बुद्धी द्या. गरजेच्या वेळी आणि स्पर्धेत मी तुम्हाला हाक मारतो—विजय मिळवण्यासाठी तुम्ही आमची ताकद व्हा.
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः । तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः
अश्विनीकुमारांनो, दिवस आणि रात्र आम्हाला सुरक्षित ठेवा, अखंड शुभेच्छांसह. मित्र, वरुण, अदिती, नदी, पृथ्वी आणि आकाश हे सर्व आमचे रक्षण करो.
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन्
काळ्या आकाशातून जात, अमर आणि मर्त्य जीवांची स्थापना करत, सुवर्णरथावर बसलेला सविता देव सर्व जग पाहत पुढे जातो.
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः । दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः
रात्र आपले प्रकाश घेऊन पृथ्वीवर पसरली आहे. ती स्वर्गातील मोठ्या निवासस्थानात उभी आहे आणि तिचा प्रचंड अंधार पसरतो.
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति । येन तोकं च तनयं च धामहे
उषे, आम्हाला ते तेजस्वी, घोड्यांनी समृद्ध असे प्रकाश दे, ज्यामुळे आम्ही आपली संतती आणि वंश वाढवू शकू.
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना । प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम
प्रातःकाळी आम्ही अग्नीला, इंद्राला, मित्र-वरुणांना आणि अश्विनीकुमारांना हाक मारतो. प्रातःकाळी आम्ही भग, पूषण, ब्रह्मणस्पती, सोम आणि रुद्र यांना सुद्धा बोलावतो.
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता । आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह
प्रातःकाळी आम्ही बलवान भग, अदितीचा पुत्र, दाता, याला हाक मारतो. बलवान, वेगवान, आणि राजा सुद्धा म्हणतात—'भगच उपभोग्य आहे'.
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः । भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम
हे भग, मार्गदर्शक, सत्यदाते, आम्हाला ही बुद्धी दे. भग, आम्हाला गायी आणि घोडे मिळवून दे. भग, आम्ही पुरुषांमध्ये खरे पुरुष होऊ दे.
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् । उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम
आता, दिवसाच्या शेवटी आणि मध्ये, आम्ही भगवंतांच्या कृपेने धन्य होऊ. सूर्याबरोबर प्रकट झालेल्या मघवान, आम्ही देवांच्या कृपेत नेहमी राहू.
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम । तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह
फक्त भगाच देवांमध्ये खऱ्या अर्थाने भाग्यवान असो; त्याच्या कृपेने आम्हीही भाग्यवान होऊ. हे भगा, मी सर्व इच्छांनी तुला हाक मारतो; तू आमच्यासमोर ये आणि उपस्थित राहा.
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय । अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु
यज्ञाच्या वेळी उषा एकत्र नमतात, जशी दधिक्राव शुद्ध मार्गासाठी वाकतो; संपत्ती देणारा भगा आमच्याजवळ घोड्यांनी रथ ओढावा तसा आम्हाला जवळ आणो.
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
घोड्यांनी, गायींनी आणि वीरांनी समृद्ध अशा शुभ उषा नेहमी उगवोत; सर्व बाजूंनी तुपाचे दुग्ध देत, तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण राखा.
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन । स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि
हे पूषन्, तुझ्या देखरेखीखाली आम्हाला कधीही काही अपाय होऊ नये; आम्ही इथे तुझे स्तोत्र गातो.
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् । स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा
मार्गावरचा रक्षक, इच्छेने आणि वाणीने स्तोत्राजवळ आला आहे; चमकणाऱ्या हातांनी, सजग पूषा आम्हाला पुन्हा पुन्हा बुद्धी देो.
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन्
विष्णू, जो रक्षण करणारा आणि अजेय आहे, त्याने तीन पावले टाकली; तिथून तो धर्म टिकवतो.
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते । विष्णोर् यत् परमं पदम्
ज्ञानी आणि जागृत ऋषी एकत्रितपणे विष्णूच्या सर्वोच्च पावलाचा शोध घेत स्तोत्र प्रज्वलित करतात.
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा
सर्व जगासाठी तुपाने समृद्ध, रुंद आणि सुंदर पृथ्वी, तसेच वरुणाच्या नियमाने आकाश आणि पृथ्वी, अढळ, वृद्धत्वरहित आणि बीजांनी भरपूर आहेत.
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् । वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन्
जे आपले शत्रू आहेत, त्यांना इंद्र आणि अग्नी दूर लोटोत; वसु, रुद्र, आदित्य, त्यांना वरून स्पर्श करा, त्यांना शक्तिहीन करा आणि राजाच्या अधीन करा.
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना । प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा
हे अश्विन, एकादश देवांबरोबर येथे या आणि मधुर अर्पण स्वीकारा; आम्हाला दीर्घायुष्य द्या, अडथळे दूर करा, पापे दूर करा, द्वेष घालवा आणि आमच्याशी एकरूप व्हा.
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती मरुतांसाठी, हे गीत मान्य आणि आदरणीय मांदार्य यांच्यासाठी; हे आमच्या शरीराला लाभो, आम्ही हे लोक ओळखू आणि दीर्घायुष्य असलेली संतती मिळवू.
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः । पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन्
एकत्रित स्तुती, छंद आणि प्रमाणाने, सात दैवी ऋषींनी पूर्वजांचा मार्ग अनुसरून, रथवानांसारखे लगाम पकडले.
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् । इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम्
आयुष्य, तेज, संपत्ती, वनस्पतींमधून वाढ, आणि हे सुवर्ण, तेजस्वी, विजयासाठी माझ्यात प्रवेश करो.
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् । यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः
राक्षस किंवा पिशाच्च देवांच्या पहिल्या शक्तीपेक्षा जास्त जाऊ शकत नाहीत; जो दक्षायणी सुवर्ण धारण करतो, त्याला देवांमध्ये आणि माणसांमध्ये दीर्घायुष्य मिळते.
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः । तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम्
दक्षायणी लोकांनी शुभेच्छेने शतानिकासाठी सुवर्ण बांधले, तसे मीही हे स्वतःसाठी बांधतो, शंभर शरदांचे आयुष्य लाभावे, वृद्ध असूनही पूर्वीसारखे बळ राहो.
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु
अहिर्बुध्न्य, अज, एकपाद, पृथ्वी आणि समुद्र आमचे ऐकू देोत; सत्याचे पालन करणारे सर्व देव, आम्ही ज्या स्तुती करतो त्या, आणि ज्ञानी मंत्र, आमचे रक्षण करो.
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः
ही तुपाने अभिषिक्त गीते, मी आदित्यांना आणि प्राचीन राजांना माझ्या जिभेने अर्पण करतो; मित्र, अर्यमन्, भगा, बलवान वरुण, दक्ष आणि अंश आमचे ऐकू देोत.