इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि । जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे
इळेच्या पायाशी, पृथ्वीच्या नाभीवर, हे जातवेद, आम्ही तुला अग्निरूपाने ठेवतो, आमचं हव्य वाहण्यासाठी.
प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् । सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय
आम्ही सामर्थ्यशाली, तेजस्वी, अङ्गिरस वंशातील त्या देवाचं स्तवन सुंदर ऋचांनी करतो; उत्तम रचनेच्या स्तोत्रांनी आम्ही प्रसिद्ध पुरुषासाठी ऋग्वेद आणि गीतेचं गायन करतो.
प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम । येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन्
महान त्या देवाला, गाणं आणि स्तुतीने, तुम्ही सर्वांनी मोठं नमस्कार अर्पण करा; ज्याच्या द्वारे आमचे पूर्वज, अङ्गिरस ऋषी, आपल्या स्तोत्रांनी गायी मिळवू शकले.
इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि । तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः
इंद्रा, तुझे मित्र, आनंददायक असलेल्या तुझ्या इच्छेत आहेत; ते सोम पिळतात, अर्पणं करतात; लोकांच्या निंदा सहन करतात, कारण खऱ्या अर्थाने तुझ्यासारखा ज्ञानी कोणीच नाही.
न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् । स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ
हे परमेश्वरा, तुझ्यासाठी कोणतेही अंतर दूर नाही. आता तुझ्या दोन सुंदर अश्वांवर बसून पुढे जा, गदा धारण करणाऱ्या. हे दगड, स्थिर वृषभासाठी, अग्नीजवळ तयार ठेवले आहेत.
अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् । भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम
लढाईत कधीही न हरणारा, युद्धात नेहमी जिंकणारा, प्रकाश देणारा, पाण्यांचा आणि लोकांचा रक्षक असा सोमदेवा, तुझ्या मागे आम्ही जाऊ दे. तू आम्हाला समृद्धी, कीर्ती आणि विजय दे.
सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति । सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै
सोमदेव गायी देतो, वेगवान घोडा देतो, शूर आणि कष्टाळू पुरुष देतो. जो त्याला अर्पण करतो, त्याला तो मित्र, बुद्धी, सभा आणि पूर्वजांची कीर्तीही देतो.
त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः । त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ
सोमदेवा, तू या सर्व औषधी निर्माण केल्या, पाणी निर्माण केले, गायी निर्माण केल्या. तू हे विशाल आकाश पसरवले आणि तुझ्या प्रकाशाने अंधार दूर केला.
देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य । मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ
देव सोमदेवा, तुझ्या दिव्य बुद्धीने आमच्या संपत्तीच्या वाट्यासाठी प्रयत्न कर. बलवानाचा स्वामी तुला वंचित करू नये. स्पर्धेत दोन्ही बाजूंसाठी तू जागरूक रहा.
अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि
पृथ्वीच्या आठ दिशा, तीन वाळवंटांचे अंतर, सात नद्या—हे सर्व आहेत. सुवर्ण नेत्र असलेला देव सविता आला आहे, भक्तासाठी धन आणि मौल्यवान वस्तू घेऊन.
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति
सुवर्णहस्त, सर्वज्ञ सविता देव दोन्ही—आकाश आणि पृथ्वी—ओलांडतो. तो रोग दूर करतो, सूर्याजवळ पोहोचतो आणि आपल्या काळ्या आवरणाने आकाश झाकतो.
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् । अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः
सुवर्णहस्त, कृपाळू आणि शुभ मार्गदर्शक असलेला असुर देव जवळ येतो. तो राक्षस आणि जादूटोणा करणाऱ्यांना दूर करतो. देव सकाळी-सकाळी जागा राहून स्तुतिस्वरूप उभा असतो.
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे । तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव
सविता, तुझे हे प्राचीन, धूळरहित, सुंदर मार्ग आकाशात आहेत. त्या सोप्या वाटांनी आज आम्हाला रक्षण कर आणि आमच्यासाठी बोल, हे देव.
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् । अविद्रियाभिर् ऊतिभिः
दोनही अश्विनीकुमारांनो, प्या आणि आम्हाला तुमचे रक्षण द्या. कधीही न कमी होणाऱ्या मदतीने आणि पाठिंब्याने आम्हाला सुरक्षित ठेवा.
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् । अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ
अश्विनीकुमारांनो, आम्हाला प्रेरणादायी वाणी द्या. हे अद्भुत आणि बलवान देवांनो, आम्हाला बुद्धी द्या. गरजेच्या वेळी आणि स्पर्धेत मी तुम्हाला हाक मारतो—विजय मिळवण्यासाठी तुम्ही आमची ताकद व्हा.
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः । तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः
अश्विनीकुमारांनो, दिवस आणि रात्र आम्हाला सुरक्षित ठेवा, अखंड शुभेच्छांसह. मित्र, वरुण, अदिती, नदी, पृथ्वी आणि आकाश हे सर्व आमचे रक्षण करो.
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन्
काळ्या आकाशातून जात, अमर आणि मर्त्य जीवांची स्थापना करत, सुवर्णरथावर बसलेला सविता देव सर्व जग पाहत पुढे जातो.
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः । दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः
रात्र आपले प्रकाश घेऊन पृथ्वीवर पसरली आहे. ती स्वर्गातील मोठ्या निवासस्थानात उभी आहे आणि तिचा प्रचंड अंधार पसरतो.
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति । येन तोकं च तनयं च धामहे
उषे, आम्हाला ते तेजस्वी, घोड्यांनी समृद्ध असे प्रकाश दे, ज्यामुळे आम्ही आपली संतती आणि वंश वाढवू शकू.
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना । प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम
प्रातःकाळी आम्ही अग्नीला, इंद्राला, मित्र-वरुणांना आणि अश्विनीकुमारांना हाक मारतो. प्रातःकाळी आम्ही भग, पूषण, ब्रह्मणस्पती, सोम आणि रुद्र यांना सुद्धा बोलावतो.
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता । आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह
प्रातःकाळी आम्ही बलवान भग, अदितीचा पुत्र, दाता, याला हाक मारतो. बलवान, वेगवान, आणि राजा सुद्धा म्हणतात—'भगच उपभोग्य आहे'.
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः । भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम
हे भग, मार्गदर्शक, सत्यदाते, आम्हाला ही बुद्धी दे. भग, आम्हाला गायी आणि घोडे मिळवून दे. भग, आम्ही पुरुषांमध्ये खरे पुरुष होऊ दे.
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् । उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम
आता, दिवसाच्या शेवटी आणि मध्ये, आम्ही भगवंतांच्या कृपेने धन्य होऊ. सूर्याबरोबर प्रकट झालेल्या मघवान, आम्ही देवांच्या कृपेत नेहमी राहू.
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम । तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह
फक्त भगाच देवांमध्ये खऱ्या अर्थाने भाग्यवान असो; त्याच्या कृपेने आम्हीही भाग्यवान होऊ. हे भगा, मी सर्व इच्छांनी तुला हाक मारतो; तू आमच्यासमोर ये आणि उपस्थित राहा.
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय । अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु
यज्ञाच्या वेळी उषा एकत्र नमतात, जशी दधिक्राव शुद्ध मार्गासाठी वाकतो; संपत्ती देणारा भगा आमच्याजवळ घोड्यांनी रथ ओढावा तसा आम्हाला जवळ आणो.
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
घोड्यांनी, गायींनी आणि वीरांनी समृद्ध अशा शुभ उषा नेहमी उगवोत; सर्व बाजूंनी तुपाचे दुग्ध देत, तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण राखा.
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन । स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि
हे पूषन्, तुझ्या देखरेखीखाली आम्हाला कधीही काही अपाय होऊ नये; आम्ही इथे तुझे स्तोत्र गातो.
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् । स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा
मार्गावरचा रक्षक, इच्छेने आणि वाणीने स्तोत्राजवळ आला आहे; चमकणाऱ्या हातांनी, सजग पूषा आम्हाला पुन्हा पुन्हा बुद्धी देो.
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन्
विष्णू, जो रक्षण करणारा आणि अजेय आहे, त्याने तीन पावले टाकली; तिथून तो धर्म टिकवतो.
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते । विष्णोर् यत् परमं पदम्
ज्ञानी आणि जागृत ऋषी एकत्रितपणे विष्णूच्या सर्वोच्च पावलाचा शोध घेत स्तोत्र प्रज्वलित करतात.