यस्यायं विश्व ऽ आर्यो दासः शेवधिपा ऽ अरिः । तिरश् चिद् अर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत् सो ऽ अज्यते रयिः
ज्याच्यासाठी हा आर्य, हा दास, हा कल्याणकारी स्वामी, हा शत्रू—जरी तो विरोधक असला तरी—रागाने ओरडतो; तुझ्याकडेच धन अर्पण केले जाते.
अयꣳ सहस्रम् ऋषिभिः सहस्कृतः समुद्र ऽ इव पप्रथे । सत्यः सो ऽ अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये
हा हजार ऋषींसह, त्यांच्या सामर्थ्याने समर्थित, समुद्रासारखा पसरतो. त्याची महती खरी आहे; मी त्याची शक्ती यज्ञात आणि ज्ञानी लोकांत गौरवतो.
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् । हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत
हे सविता, आज आमच्या घराचे रक्षण तू फसवू न येणाऱ्या आणि मंगल पहाऱ्यांनी कर. सुवर्णासारखी जीभ असलेला, नव्या समृद्धीसाठी आम्हाला जप; कोणीही दुष्ट आमच्यावर राज्य करू नये.
आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः । अन्तः पवित्र ऽ उपरि श्रीणानो ऽयꣳ शुक्रो ऽ अयामि ते
हे वायू, आकाशाला भिडणाऱ्या आमच्या यज्ञात शुभ विचारांनी ये. आतून शुद्ध, वरून शोभिवंत, मी तेजस्वीपणे तुझ्याकडे येतो.
इन्द्रवायू सुसंदृशा सुहवेह हवामहे । यथा नः सर्व ऽ इज् जनो ऽनमीवः संगमे सुमना ऽ असत्
इंद्र आणि वायू, सुंदर रूपाचे, आम्ही तुम्हाला येथे शुभ आवाहनाने बोलावतो. सर्व लोकांना कोणतीही हानी होऊ नये, आपण सर्वजण चांगल्या मनाने एकत्र येऊ.
ऋधग् इत्था स मर्त्यः शशमे देवतातये । यो नूनं मित्रावरुणाव् अभिष्टय ऽ आचक्रे हव्यदातये
जो माणूस आता मित्र आणि वरुण यांना हव्यासाठी, हव्य अर्पणासाठी शोधतो, तो देवपूजेत आनंद मानतो.
आ यातम् उप भूषतं मध्वः पिबतम् अश्विना । दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टम् आ गतम्
या, स्वतःला सजवा, मधुर प्या, हे अश्विन. दूध काढले आहे, हे बलवान आणि श्रेष्ठ दाते, आम्हाला त्रास देऊ नका, फक्त या.
प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता । अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः
ब्रह्मदेव पुढे जावो, सत्याची देवी पुढे येवो. देवांनी आमचा यज्ञ त्या धैर्यवान, श्रेष्ठ आणि समृद्धी देणाऱ्यापर्यंत नेवो.
चन्द्रमा ऽ अप्स्व् अन्तर् आ सुपर्णो धावते दिवि । रयिं पिशंगं बहुलं पुरुस्पृहꣳ हरिर् एति कनिक्रदत्
चंद्र पाण्यात फिरतो, जलद पंख असलेला आकाशात धावतो. पिवळसर, विपुल, सर्वांना पोसणारे धन गर्जत येते.
देवं-देवं वो ऽवसे देवं-देवम् अभिष्टये । देवं-देवꣳ हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया
प्रत्येक देवासाठी मदतीसाठी, प्रत्येक देवासाठी कृपेकरता, प्रत्येक देवाला आम्ही सामर्थ्य मिळवण्यासाठी, दैवी विचारांनी स्तुती करीत, हाक मारतो.
दिवि पृष्टो ऽ अरोचताग्निर् वैश्वानरो बृहन् । क्ष्मया वृधान ऽ ओजसा चनोहितो ज्योतिषा बाधते तमः
अग्नी, वैश्वानर, आकाशात विशालतेने प्रकाशला आहे. पृथ्वीवर सामर्थ्याने वाढत, प्रज्वलित होऊन, तो आपल्या प्रकाशाने अंधार दूर करतो.
इन्द्राग्नी ऽ अपाद् इयं पूर्वागात् पद्वतीभ्यः । हित्वी शिरो जिह्वया वावदच् चरत् त्रिꣳशत् पदा न्य् अक्रमीत्
इंद्र आणि अग्नी, ही पाय नसलेली, कमळाच्या देठातून आली. डोके सोडून, तिने जिभेने बोलले, हलली आणि तीस पावले टाकली.
देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकꣳ सरातयः । ते नो ऽ अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः
सर्व देव एकत्रितपणे, मनुकरिता एकसंध झाले. ते आज आणि उद्या आमच्यासाठी असोत, ते आमच्यासाठी मार्गदर्शक ठरावेत.
अपाधमद् अभिशस्तीर् अशस्तिहाथेन्द्रो द्युम्न्य् आभवत् । देवास् त ऽ इन्द्र सख्याय येमिरे बृहद्भानो मरुद्गण
इंद्राने शाप दूर केले, तो दुष्टांचा नाश करणारा आणि तेजस्वी झाला. देवांनी, हे इंद्र, तुझी मैत्री स्वीकारली, हे तेजस्वी, हे मरुतांचा समूह.
प्र व ऽ इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत । वृत्रꣳ हनति वृत्रहा शतक्रतुर् वज्रेण शतपर्वणा
महान इंद्रासाठी मरुतांनी स्तोत्रांनी स्तुती करावी. वृताचा संहार करणारा, शंभर सामर्थ्याचा, शंभर सांध्यांचा वज्र घेऊन प्रहार करतो.
अस्येद् इन्द्रो वावृधे वृष्ण्यꣳ शवो मदे सुतस्य विष्णवि । अद्या तम् अस्य महिमानम् आयवो ऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा । [इमा ऽ उ त्वा । यस्यायम् । अयꣳ सहस्रम् । ऊर्ध्व ऽ ऊ षु णः ॥] (अ.वे. )
इंद्राचे सामर्थ्य वाढले आहे, त्याची वृषभासारखी ताकद, सोमपानाच्या आनंदात. आज त्याची महती, पुत्र पूर्वीप्रमाणे स्तुती करतात.
यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति । दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
ज्यावेळी आपण जागे असतो, तेव्हा जे दूरवर पोहोचतं आणि दिव्य असतं, तेच झोपेतही तसंच जातं. सर्व प्रकाशांमध्ये श्रेष्ठ असं एकमेव तेज, जे दूरदूर जातं — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः । यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
ज्याच्या जोरावर ज्ञानी आणि विचारशील लोक आपली कामं आणि यज्ञ करतात, आणि धीराने सभा सजवतात; जे अद्भुत आणि गूढ स्वरूप सर्व जीवांत आहे — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु । यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
जे विवेक, चेतना आणि धैर्य आहे; जे सर्व जीवांमध्ये अमर तेज आहे; ज्याशिवाय कोणतंच कर्म घडत नाही — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् । येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
ज्यामुळे हे सर्व जग, जे आहे आणि जे होणार आहे, अमरत्वाने व्यापलेलं आहे; ज्यामुळे सात यजमान यज्ञ चालवतात — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः । यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
ज्यात ऋच, साम आणि यजुर्वेद या जशा रथाच्या चाकातल्या ताऱ्यांसारख्या स्थिर आहेत; ज्यामध्ये सर्व जीवांची चेतना गुंफलेली आहे — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव । हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु
जसा कुशल सारथी घोड्यांना लगामाने चालवतो, तसं ते मनुष्यांना मार्गदर्शन करतं; हृदयात स्थिर असलेलं, वेगवान आणि चंचल — माझं मन नेहमी शुभ संकल्पांनी भरलेलं असो.
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् । यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत्
आता मी त्या महान, धर्मशील आणि बलवान पित्याचं स्तवन करतो; ज्याच्या सामर्थ्याने त्रितासारख्या शक्तीने अनेक डोक्यांचा वृत्राचा नाश केला.
अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः
अनुमतीच्या कृपेने, तू आम्हाला कल्याण दे. आम्हाला संकल्प आणि कौशल्य यासाठी प्रेरणा दे, आणि आयुष्याच्या प्रवासात सुरक्षितपणे पार ने.
अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् । अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः
आज अनुमती आमचा यज्ञ देवांमध्ये स्वीकारो; आणि अग्नि, जो हव्य वाहतो, तो भक्ताला आनंद देओ.
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा । जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः
सिनीवाळी, रुंद कंबरेची, तू देवतांची बहीण आहेस; हे देवी, अर्पण केलेलं हव्य स्वीकार आणि आम्हाला संतती दे.
पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः । सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित्
पाच नद्या आणि सरस्वती मिळून, आपल्या प्रवाहांसह एकत्र वाहतात; सरस्वती पाच रूपांनी त्या प्रदेशात नदी झाली.
त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा । तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः
अग्नि, तू सर्वांत पहिला अङ्गिरस ऋषी, देवांमध्ये श्रेष्ठ, शुभ मित्र आहेस; तुझ्या आज्ञेने कवींना आणि ज्ञानी लोकांना जन्म मिळाला, आणि तेजस्वी दृष्टी असलेले मरुतही उत्पन्न झाले.
त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य । त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते
अग्नि, तुझ्या दैवी संरक्षणाने, दानशूरा, आम्हाला आणि आमच्या शरीराचं रक्षण कर. तू मुलांचं, संततीचं आणि गायींचं रक्षण करणारा, नेहमी जागरूक राहा.
उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान । अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट
पसरलेल्या पृथ्वीवर, ज्ञानीने त्वरेने बलवान वृषभाला जन्म दिला; लालसर खांब, तेजस्वी सामर्थ्याने, इळेचा पुत्र कौशल्याने जन्माला आला.