आतिष्ठन्तं परि विश्वे ऽ अभूषञ् छ्रियो वसानश् चरति स्वरोचिः । महत् तद् वृष्णो ऽ असुरस्य नामा विश्वरूपो ऽ अमृतानि तस्थौ
तो उभा राहिला की, सर्वजण त्याला शोभा चढवतात, तेजाने नटलेला तो चमकत फिरतो; हा बलाढ्य असुराचा महान नाव आहे, तो अनेक रूपांचा असून अमर गोष्टी स्थापन करतो.
प्र वो महे मन्दमानायान्धसो ऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे । इन्द्रस्य यस्य सुमखꣳ सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः
महान, आनंदी, सर्वत्र व्यापणाऱ्या विश्वानर याला, आम्ही आनंददायक सोमरसासह स्तुती अर्पितो; ज्याच्या कृपेचे, सामर्थ्याचे आणि कीर्तीचे इंद्र आणि हे दोन लोक सन्मान करतात.
बृहन्न् इद् इध्म ऽ एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषाम् इन्द्रो युवा सखा
त्यांच्याकडे इंधन मुबलक आहे, त्यांची स्तुती मोठी आहे, त्यांचे गाणे विस्तृत आहे; त्यांच्यासाठी इंद्र हा तरुण मित्र आहे.
इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः । महाꣳ२ऽ अभिष्टिर् ओजसा
इंद्रा, सर्व सोमपान करणाऱ्यांसह या, या मद्याचा आनंद घ्या; आपल्या सामर्थ्याने आम्हांला मोठी समृद्धी मिळू दे.
इन्द्रो वृत्रम् अवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाम् अमिनाद् वर्पणीतिः । अहन् व्यꣳसम् उशधग् वनेष्व् आविर् धेना ऽ अकृणोद् राम्याणाम्
इंद्राने वृत्रावर प्रचंड शक्तीने विजय मिळवला; त्याने मायावी लोकांचे खोटेपण उघड केले. जंगलात पडलेल्या सर्पाचा त्याने नाश केला आणि गायींना बाहेर आणून सुंदर गोष्टी प्रकट केल्या.
कुतस् त्वम् इन्द्र माहिनः सन्न् एको यासि सत्पते किं त ऽ इत्था । सं पृच्छसे समराणः शुभानैर् वोचेस् तन् नो हरिवो यत् ते ऽ अस्मे । महाꣳ२ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा । कदा चन स्तरीर् असि । कदा चन प्र युच्छसि
इंद्रा, तुझ्या महान सामर्थ्याने तू एकटाच कुठून येतोस, हे सत्याचा अधिपती? तू असं काय करतोस? युद्धात तू श्रेष्ठ लोकांना विचारतोस; वज्रधारी, आम्हाला काय देणार आहेस ते सांग. इंद्र मोठा आहे त्याच्या शक्तीने. कधीच कुणी तुला हरवू शकत नाही. कधीच कुणी तुला दूर करू शकत नाही.
आ तत् त ऽ इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऽ ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् । सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीꣳ सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन्
त्या इंद्राकडे आयव लोक धाव घेतात, गायींनी समृद्ध अशा भूमीकडे जाण्याची इच्छा बाळगून. जे अनेकांची मुले आहेत, ते सारे एकत्र येऊन, हजारो प्रवाहांनी ओथंबणाऱ्या या महान भूमीचे दूध काढू पाहतात.
इमां ते धियं प्र भरे महो महीम् अस्य स्तोत्रे धिषणा यत् त ऽ आनजे । तम् उत्सवे च प्रसवे च सासहिम् इन्द्रं देवासः शवसामदन्न् अनु
हे महान आणि बलवान देवा, ही माझी भावना मी तुझ्या स्तुतीसाठी अर्पण करतो, हे बुद्धिमान, जी मी रचली आहे. उत्सवात आणि प्रयत्नात, देवांनी त्यांच्या सामर्थ्याने विजयी इंद्राचा पाठपुरावा केला.
विभ्राड् बृहत् पिबतु सोम्यं मध्व् आयुर् दधद् यज्ञपताव् अविह्रुतम् । वातजूतो यो ऽ अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति
ते तेजस्वी, महानता धारण करणारे, सोमरस पिऊन यज्ञकर्त्यांना शांत आणि दीर्घायुष्य देतात. जो वाऱ्याच्या वेगाने स्वतःच्या शक्तीने सर्वांचे रक्षण करतो, तो अनेक प्रकारे लोकांचे पालनपोषण करतो आणि सर्वत्र प्रकाशमान होतो.
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा
त्या जातवेदस देवतेला, म्हणजे सूर्याला, किरणे वर नेतात, सर्वांनी पाहावे म्हणून. स्वाहा!
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाꣳ२ऽ अनु । त्वं वरुण पश्यसि
त्या तेजस्वी डोळ्यांनी, हे प्रज्वलित देवा, तू सर्व लोकांना पाहतोस. तू, वरुणा, सर्व काही पाहतोस.
दैव्याव् अध्वर्यू ऽ आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा । मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे । तं प्रत्नथा । अयं वेनः। चित्रं देवानाम्(अ.वे.) अयं वेनः । चित्रम् देवानाम्
हे दैवी पुरोहितांनो, सूर्यासारख्या तेजस्वी रथावर या; मधुरतेने यज्ञाला अभिषेक करा. तुम्ही प्राचीन आहात. हा वेण, देवांमध्ये अद्भुत आहे. हा वेण, देवांचा आश्चर्य आहे.
आ न ऽ इडाभिर् विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव ऽ एतु । अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगद् अभिपित्वे मनीषा
विविध आशीर्वादांसह, विश्वनर देव सविता आमच्याकडे सभेत येवो. जसे तरुण आमच्यात आनंद मानतात, तसे सर्व जग आमच्याकडे प्रेमाने आणि सद्भावनेने वळू दे.
यद् अद्य कच् च वृत्रहन्न् उदगा ऽ अभि सूर्य । सर्वं तद् इन्द्र ते वशे
आज तू, वृत्राचा संहार करणारा, जे काही केलेस, आणि सूर्य, ते सर्व, इंद्रा, तुझ्या अधीन आहे.
तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य । विश्वम् आ भासि रोचनम्
हे सूर्य, तू वेगवान, सर्वांना पाहणारा आणि प्रकाश देणारा आहेस. तू संपूर्ण विश्वाला उजळवतोस.
तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर् विततꣳ सं जभार । यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै
हे सूर्याचे दैवत, हे त्याचे मोठेपण, आकाशाच्या मध्यभागी पसरलेले, त्याने स्वीकारले आहे. जेव्हा त्याने आपल्या आसनावरून हिरव्यागार घोड्यांना जोडलं, तेव्हा रात्र त्याच्यासाठी आपला वस्त्र पसरते.
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे । अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सं भरन्ति
मित्र आणि वरुणासाठी, सूर्य आकाशाच्या कुशीत आपले रूप घडवतो. त्याच्या एका शक्तीला अंत नाही, ती तेजस्वी आहे; दुसरी काळी आहे; हिरवे घोडे त्या दोन्हींना एकत्र नेतात.
बण् महाꣳ२ऽ असि सूर्य बड् आदित्य महाꣳ२ऽ असि । महस् ते सतो महिमा पनस्यते द्धा देव महाꣳ२ऽ असि
तू महान आहेस, सूर्य; तू महान आहेस, आदित्य. तुझे मोठेपण, मोठे असून, सर्वत्र गौरवले जाते. खरंच, देवा, तू महान आहेस.
बट् सूर्य श्रवसा महाꣳ२ऽ असि सत्रा देव महाꣳ२ऽ असि । मह्ना देवानाम् असुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिर् अदाभ्यम्
हे सूर्य, तू कीर्तीत महान आहेस; खरोखर, देवा, तू सामर्थ्यात महान आहेस. तुझ्या मोठेपणामुळे, तू देवांचा अधिपती, त्यांचा पुरोहित, सर्वत्र पसरलेला आणि अचूक प्रकाश आहेस.
श्रायन्त ऽ इव सूर्यं विश्वेद् इन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ऽ ओजसा प्रति भागं न दीधिम
जणू काही सर्व लोक सूर्याकडे पाहत आहेत, सर्वजण, सामर्थ्याने जन्मलेले, इंद्राच्या देणग्यांचा स्वीकार करतात, जसे आपण आपला हिस्सा वाटून घेतो.
अद्या देवा ऽ उदिता सूर्यस्य निर् अꣳहसः पिपृता निर् अवद्यात् । तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः
आज, सूर्याच्या उदयावेळी, हे देवांनो, आम्हाला संकटांपासून मुक्त करा, दोषांपासून वाचवा. मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथ्वी आणि आकाश आम्हाला इजा करू नये.
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन्
काळ्या आकाशातून जात, अमर आणि मर्त्य दोघांनाही स्थान देणारा, सुवर्णरथावर आरूढ सविता देव सर्व जग पाहत पुढे जातो.
प्र वावृजे सुप्रया बर्हिर् एषाम् आ विश्पतीव बीरिट ऽ इयाते । विशाम् अक्तोर् उषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान्
त्यांच्यासाठी सुंदरपणे मांडलेले कुशाचं आसन लोकांच्या नायकासारखं आहे, तिथे सर्वजण येतात. पहाटेच्या पहिल्याच बोलावणीला वायू आणि पूषा आपल्या रथांसह कल्याणासाठी येतात.
इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् । आदित्यान् मारुतं गणम्
मी इंद्र, वायू, बृहस्पती, मित्र, अग्नी, पूषा, भग, आदित्य आणि मरुतांचा समूह यांना बोलावतो.
वरुणः प्राविता भुवन् मित्रो विश्वाभिर् ऊतिभिः । करतां नः सुराधसः
वरुण आमचा रक्षक असो आणि मित्र सर्व प्रकारच्या मदतीने आम्हाला दैवी कृपा देवो.
अधि न इन्द्रेषां विष्णो सजात्यानाम् । इता मरुतो ऽ अश्विना । [तं प्रत्नथा । अयं वेनः । ये देवासः । आ न इडाभिः । विश्वेभिः सोम्यं मधु ।] (अ.वे. 7.12, 16. 19, ) ओमासश् चर्षणीधृतः
इंद्र, विष्णू आणि त्यांचे बंधू, मरुत, अश्विन, प्राचीन देव, वेण, हे सर्व देव, इडा या अर्पणांसह, सर्वांसह, सोमरसाचा मधुर आनंद घेऊ द्या, हे लोकांचे रक्षण करणारे.
अग्न ऽ इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो । उभा नासत्या रुद्रो ऽ अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त
अग्नी, इंद्र, वरुण, मित्र, सर्व देव, मरुत, विष्णू, दोन्ही अश्विन, रुद्र, देवी, पूषा, भग आणि सरस्वती, हे सर्व आमच्या अर्पणाचा स्वीकार करो.
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिꣳ स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताꣳ२ऽ अपः । हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शꣳसꣳ सवितारमूतये
मी इंद्र, अग्नी, मित्र, वरुण, अदिती, पृथ्वी, आकाश, मरुत, पर्वत, पाणी, विष्णू, पूषा, ब्रह्मणस्पती, भग आणि सविता यांना मदतीसाठी बोलावतो.
अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शꣳसते स्तुवते धायि पज्र ऽ इन्द्रज्येष्ठा ऽ अस्माꣳ२ऽ अवन्तु देवाः
रुद्र, बलवान, पर्वत, वृत्राचा नाश करणारे आणि आह्वानात एकत्र आलेले, आम्हाला रक्षण करो. जो कोणी स्तुती करतो, गातो, त्याला इंद्रप्रमुख देवांनी वाचवावे.
अर्वाञ्चो ऽ अद्या भवता यजत्रा ऽ आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् । त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्ताद् अवपदो यजत्राः
आज, पूज्य देवांनो, तुम्ही जवळ या. मी आदराने हृदयातून तुमच्याकडे येतो. देवांनो, आम्हाला लांडग्यापासून, वाईट करणाऱ्यापासून वाचवा, पूज्य देवांनो, रक्षण करा.