यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि । ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम्
मांस शिजवण्याचे भांडे, पातेली, रस ओतण्यासाठीचे चमचे, वाट्यांचे झाकण, ताटांवरील खूण — हे सर्व घोड्याभोवती असतात.
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः । इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम्
धूर आणि सुवास असलेला अग्नी तुला इजा करू नये; तेजस्वी निखारे तुझे अंग जाळू नयेत; जे इच्छिले, स्तुतिले आणि वषट् म्हणून अर्पण केले, ते घोडा देव स्वीकारतात.
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः । यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु
घोड्याचे चालणे, बसणे, वळणे, त्याचे गोठे, त्याने जे पाणी प्याले, जे गवत खाल्ले — हे सर्वही देवांचेच असो.
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै । संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति
घोड्यासाठी जी वस्त्रे पसरली जातात, त्याला जे सोने दिले जाते, त्याची दोरी, गोठा, प्रिय वस्तू — हे सर्व देवांकडे अर्पण केले जाते.
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद । स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि
तुला चाबूक, टाचेखालील शिंग किंवा काठी याने जेवढं दुखापत झालं असेल, जसं यज्ञात समिधेला चमच्याने स्पर्श करतात, तसं सर्व दु:ख मी पवित्र वाणीच्या सामर्थ्याने दूर करतो.
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति । अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त
चौतीस पिंजरं, घोड्याचे दैवी बंध, वाकडी कुऱ्हाड एकत्र येतात; तुझं शरीर अखंड राहो, कौशल्याने घडलेलं, खरखरीत आणि गुळगुळीत, हे सर्व गाण्याने गौरवूया.
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः । या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ
त्वष्ट्याच्या घोड्याचा एक वध करणारा, दोन चालक आणि ऋतू असे; तुझ्या शरीरातील जे जे भाग मी ऋतूनुसार तयार करतो, ते मी अग्नीत समर्पित करतो.
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते । मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः
तुला प्रिय असलेली उष्णता त्रास देऊ नये, कुऱ्हाड तुझ्या अंगावर उभी राहू नये; लोभाने, अज्ञानावर मात करण्याच्या प्रयत्नात, तुटलेल्या अंगांना कुणीही सुरीने कापू नये.
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः । हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य
तू मरत नाहीस, तुला काहीही हानी होत नाही; तू देवांच्या सोप्या वाटेने जातोस. तुझ्यासाठी लाल रंगाच्या घोड्या जुंपल्या जातात, त्या चित्ताकर्षक होतात, घोडा गाढवाच्या जुव्यावर उभा राहतो.
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् । अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान्
आपल्या घोड्यामुळे आपल्याला उत्तम गायी, उत्तम घोडे, पुत्र, आणि सर्व प्रकारचं ऐश्वर्य मिळू दे; अदिती आपल्याला निष्कलंकता देवो, आपला यज्ञ करणारा घोडा आपल्याला राज्य मिळवून देवो.
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः । आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् । यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति
ही सर्व लोकं आपण मिळवूया, इंद्र आणि सर्व देवतांसह; आदित्य, इंद्र आणि मरुत यांच्या साह्याने आपल्याला औषध मिळू दे; यज्ञ, शरीर आणि संतती हे सर्व आदित्यांसह इंद्र आपल्याला मिळवून देवो.
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः । वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः । तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ [स नो बोधि श्रुधी हवमुरुष्या णो ऽ अघायतः समस्मात्]
अग्निदेव, तू आमचा सीमारेषा आणि रक्षक हो, मंगलमय आणि कवचस्वरूप हो; अग्निदेव, धनदायक आणि कीर्तिवंत, आम्हाला तेजस्वी संपत्ती दे; तुझ्या तेजाने आम्ही मित्रांमध्ये सुखी होऊ, आमचं आवाहन ऐक आणि संकटातून वाचव.
अग्निश् च पृथिवी च संनते ते मे सं नमताम् अदः । वायुश् चाऽन्तरिक्षं च संनते ते मे सं नमताम् अदः । ऽ आदित्यश् च द्यौश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः । ऽ आपश् च वरुणश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः । सप्त सꣳसदो ऽ अष्टमी भूतसाधनी । सकामाꣳ२ऽ अध्वनस् कुरु संज्ञानम् अस्तु मे ऽमुना
यथेमां वाचं कल्याणीम् आवदानि जनेभ्यः । ब्रह्मराजन्याभ्याꣳ शूद्राय चार्याय च स्वाय चारणाय । प्रियो देवानां दक्षिणायै दातुर् इह भूयासम् अयं मे कामः सम् ऋध्यताम् उप मादो नमतु
ही मंगलमय वाणी मी लोकांमध्ये बोलतो—ब्राह्मण, क्षत्रिय, शूद्र, आर्य, आपले आणि भटकणारे—मी देवांना प्रिय होऊ, दक्षिणा देणाऱ्याला प्रिय होऊ; माझी ही इच्छा पूर्ण होवो, आनंद माझ्यापुढे नतमस्तक होवो.
बृहस्पते ऽ अति यद् अर्यो ऽ अर्हाद् द्युमद् विभाति क्रतुमज् जनेषु । यद् दीदयच्छवस ऽ ऋतप्रजात तद् अस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम् । उपयामगृहीतो ऽसि बृहस्पतये त्वा । एष ते योनिर् बृहस्पतये त्वा
बृहस्पती, जेव्हा श्रेष्ठ पुरुष तेजाने इतरांपेक्षा उजळतो, बुद्धीने लोकांत प्रकाशतो, सत्यातून जन्म घेतो, तेव्हा ते अद्भुत धन आमच्यात ठेव. तू बृहस्पतीसाठी स्वीकारलेला आहेस; हे तुझे आसन, बृहस्पतीसाठी.
इन्द्र गोमन्न् इहा याहि पिबा सोमꣳ शतक्रतो । विद्यद्भिर् ग्रावभिः सुतम् । उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते । ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते
इंद्रा, गायींनी समृद्ध असलेला, इथे ये आणि सोमपान कर, शतशक्तिमान; जाणकारांनी दगडांनी पिळलेला सोम. तू इंद्रासाठी, गायींनी समृद्ध असलेल्या, स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, इंद्रासाठी, गायींनी समृद्ध असलेल्या.
इन्द्रा याहि वृत्रहन् पिबा सोमꣳ शतक्रतो । गोमद्भिर् ग्रावभिः सुतम् । उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते । ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते
इंद्रा, वृतत्राचा संहार करणारा, ये आणि सोमपान कर, शतशक्तिमान; गायींनी समृद्ध दगडांनी पिळलेला सोम. तू इंद्रासाठी, गायींनी समृद्ध असलेल्या, स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, इंद्रासाठी, गायींनी समृद्ध असलेल्या.
ऋतावानं वैश्वानरम् ऋतस्य ज्योतिषस् पतिम् । अजस्रं घर्मम् ईमहे । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
ऋतूचे पालन करणारा, वैश्वानर, सत्याच्या प्रकाशाचा स्वामी, अखंड उष्णता, त्याला आम्ही आवाहन करतो. तू वैश्वानरासाठी स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, वैश्वानरासाठी.
वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हि कं भुवनानाम् अभिश्रीः । इतो जातो विश्वम् इदं वि चष्टे वैश्वानरो यतते सूर्येण । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
आपण वैश्वानराच्या कृपेने राहू, तो राजा सर्व लोकांचा तेजस्वी आहे; इथे जन्मलेला, तो सर्व विश्व पाहतो, वैश्वानर सूर्याबरोबर प्रयत्न करतो. तू वैश्वानरासाठी स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, वैश्वानरासाठी.
वैश्वानरो न ऽ ऊतय ऽ आ प्र यातु परावतः । अग्निर् उक्थेन वाहसा । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
वैश्वानराची कृपा आपल्याकडे दूरवरून येवो; अग्नी स्तुतीने आणि सामर्थ्याने येवो. तू वैश्वानरासाठी स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, वैश्वानरासाठी.
अग्निर् ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः । तम् ईमहे महागयम् । उपयामगृहीतो ऽस्य् अग्नये त्वा वर्चसे । ऽ एष ते योनिर् अग्नये त्वा वर्चसे
अग्नी, ऋषी, शुद्ध झालेला, पाच लोकांचा पुजारी, त्याला आम्ही मोठ्या यशासाठी आवाहन करतो. तू अग्नीसाठी, तेजासाठी स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, अग्नीसाठी, तेजासाठी.
महाꣳ२ऽ इन्द्रो वज्रहस्तः षोडशी शर्म यच्छतु । हन्तु पाप्मानं यो ऽस्मान् द्वेष्टि । उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा । एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा
महान इंद्र, वज्रधारी, सोळा पटीने रक्षण देवो; जो आपल्यावर द्वेष करतो, त्याचा नाश करो. तू महेंद्रासाठी स्वीकारला आहेस; हे तुझे आसन, महेंद्रासाठी.
तं वो दस्मम् ऋतीषहं वसोर् मन्दानम् अन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव ऽ इन्द्रं गीर्भिर् नवामहे
आम्ही इंद्राचं गाण्यांनी स्तुती करतो, तो सत्याचं पालन करणारा, सोमपानात आनंद मानणारा आहे. जसा वासराला आपल्या गोमाता हाक मारतात, तसंच आम्ही आमच्या आवाजाने इंद्राला बोलावतो.
यद् वाहिष्ठं तद् अग्नये बृहद् अर्च विभावसो । महिषीव त्वद् रयिस् त्वद् वाजा ऽ उद् ईरते
जे काही उत्तम आहे ते तेजस्वी अग्नीला गाऊ या; जशी मोठ्या गायीपासून धन आणि बल मिळतं, तसं ते तुझ्यापासून येतं.
एह्य् ऊ षु ब्रवाणि ते ऽग्न ऽ इत्थेतरा गिरः । एभिर् वर्धास ऽ इन्दुभिः
अग्नी, इथे ये, मी तुला वेगवेगळ्या गोष्टी सांगतो; या सोमरसांनी तू वाढत जा.
ऋतवस् ते यज्ञं वि तन्वन्तु मासा रक्षन्तु ते हविः । संवत्सरस् ते यज्ञं दधातु नः प्रजां च परि पातु नः
ऋतू तुझं यज्ञ वाढवू देत, महिने तुझ्या हविष्याचं रक्षण करो; वर्ष तुझा यज्ञ धरून ठेवो आणि आमच्या संततीचंही रक्षण करो.
उपह्वरे गिरीणाꣳ संगमे च नदीनाम् । धिया विप्रो ऽ अजायत
डोंगरांच्या पायथ्याशी, नद्यांच्या संगमावर, ज्ञानी ऋषी बुद्धीने जन्माला आला.
उच्चा ते जातम् अन्धसो दिवि सद् भूम्य् आ ददे । उग्रꣳ शर्म महि श्रवः
तुझं सोमपानातून झालेलं जन्म आकाशात आणि पृथ्वीवर उंच ठेवलं आहे; आम्हाला मोठं रक्षण आणि कीर्ती दे.
स न ऽ इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित् परि स्रव
हा यज्ञ इंद्रासाठी, पूजेस पात्र असलेल्या वरुणासाठी आणि मरुतांसाठी वाहू दे, आणि आपल्याला मोठं स्थान मिळू दे.
एना विश्वान्य् अर्य ऽ आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे
या यज्ञाने आम्ही माणसांमध्ये सर्व उत्तम सामर्थ्य मिळवू इच्छितो, त्यासाठी प्रयत्न करतो.
अग्नी आणि पृथ्वी माझ्यासाठी एकरूप होवोत, ते इथे एकत्र येवोत; वायू आणि आकाश माझ्यासाठी एकत्र होवोत, ते इथे एकत्र येवोत; आदित्य आणि द्युलोक माझ्यासाठी एकत्र होवोत, ते इथे एकत्र येवोत; पाणी आणि वरुण माझ्यासाठी एकत्र होवोत, ते इथे एकत्र येवोत. सात साथीदार, आठवा सर्व सृष्टीचा आधार; इच्छित मार्ग पूर्ण होवो, आणि या द्वारे मला समज येवो.