यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह । तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते
जिथे इंद्र आणि वायू एकत्र, सलोख्याने वावरतात, तो लोक पवित्र आणि ज्ञानमय असतो, जिथे भांडणाला जागा नसते.
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः । गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः
तुझा तंतू माझ्या तंतूशी जुळो, खरखरीत तंतू खरखरीत तंतूशी मिळो. तुझा सुगंध सोमाचे रक्षण करो, आणि अमर रस आनंदासाठी असो.
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च । सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः
ते ओततात, सर्वत्र शिंपडतात, पुन्हा ओततात आणि शुद्ध करतात. या पिवळसर, मद्ययुक्त पेयासाठी—ते तुला काय सांगते, आणि तू त्याला काय सांगतोस?
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् । इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः
हे इंद्रा, सकाळी धान्ययुक्त, करंब मिसळलेले, अपूप असलेले आणि स्तोत्रांसह अर्पण आम्हासाठी स्वीकार.
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् । येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि
हे मरुतांनो, वज्रधारी, वृत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्राचे मोठ्याने स्तवन करा. ज्याने सत्याने वाढलेल्या देवांनी जागृत देवासाठी प्रकाश निर्माण केला.
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय । पुनीहीन्द्राय पातवे
हे अध्वर्यू, दगडांनी पिळलेला सोम गाळणीतून आण. तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः । य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम्
जो सर्व भूतांचा स्वामी आहे, ज्याच्यात सर्व लोक वसतात, जो मोठ्यांचा मोठा अधिपती आहे—त्याच्या साक्षीने मी तुला घेतो, माझ्या हातून तुला घेतो.
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ । एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे
मी तुला अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांच्यासाठी स्वीकारतो. हे तुझे स्थान—अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांच्यासाठी.
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे । वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः
माझा श्वास, अपान, दृष्टी आणि ऐकू येणे सुरक्षित राहो. माझे वचन सर्व रोगांवर औषध असो, तू माझ्या मनाचा एकत्र करणारा आहेस.
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य । उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि
अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांनी केलेल्या, बोलावलेल्या आणि आमंत्रित केलेल्या अर्पणाचा मी आस्वाद घेतो.
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः । त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार
प्रज्वलित इंद्र, उषांच्या अग्रभागी, प्राचीन आणि सामर्थ्यवान झालास. तीन देवांसह, तीस जणांसह, वज्रधारी इंद्राने वृत्राचा नाश केला आणि शत्रूंना दूर हाकलले.
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम । गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः
नराशंस, शूर, मोजतो, तनूनपात यज्ञाचे स्थान आहे. गायींनी सजलेला, मधाने अभिषिक्त, ज्ञानी सुवर्णासारख्या तेजस्वी अर्पणांनी पूजा करतो.
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः । पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः
देवतांनी स्तुत केलेला, सुंदर घोड्यांचा स्वामी, आह्वान केलेला, हव्याने उत्सुक, प्रयत्नशील, पुरंदर, गोत्रभेदक, वज्रधारी इंद्र, आमच्या यज्ञात येवो आणि आम्हाला स्वीकारो.
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः । उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः
आसन स्वीकारून, सुंदर घोड्यांचा स्वामी इंद्र पूर्वेकडे बसतो, पृथ्वीच्या दिशेला. विशाल, श्रेष्ठ, मंगल, आदित्यांनी अभिषिक्त, वसूंनी एकत्रित.
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः । द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः
द्रुतगामी, उत्तम पत्नी असलेल्या स्त्रिया, इंद्र वृषभाला, कवष्यांना घेऊन येवोत. देवद्वारे सर्वत्र उघडाव्यात, बलवान, श्रेष्ठ, सामर्थ्यवान वीर आत येवो.
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् । तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे
उषा आणि नक्ता, महान आणि सामर्थ्यशाली, दूधाने संपन्न, सदैव देणाऱ्या, शूर इंद्राला घेऊन येतात. ताणलेला तंतू कौशल्यानं विणतात, देवांचा देव, पूज्य, तेजस्वी.
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा । मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः
दैवी आणि मानवी होतार, अनेक ठिकाणी, गोड शब्दांनी प्रथम इंद्राचे आवाहन करतात. ते यज्ञाच्या मस्तकावर मध ठेवतात आणि जुने तेज अर्पणाने वाढवतात.
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः । अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः
तीन देव्या, अर्पणाने वाढत, पतीप्रमाणे इंद्राला स्वीकारतात; सरस्वती, इडा आणि भारती, अखंड धागा आणि पोषणाने सर्वांना आधार देतात.
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि । वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान्
त्वष्टा इंद्रासाठी बळ ठेवतो, त्याने कीर्तीकरता अनेक तेजस्वी वस्तू घडवल्या. वृषभ यज्ञ करतो आणि वृषभाला शोधतो; हे यज्ञाच्या मस्तकावर घेऊन देवांना एकत्र करोत.
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः । इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन
वनस्पतीराज सोडलेला, जाळ्यात अडकलेला नाही, सरळ उभा राहतो, जणू देवासारखा शांत आहे. तो इंद्राचे पोट अर्पणांनी भरतो आणि मध व तुपाने यज्ञ गोड करतो.
स्तोकानां इन्दुं प्रति शूर ऽ इन्द्रो वृषायमाणो वृषभस् तुराषाट् । घृतप्रुषा मनसा मोदमानाः स्वाहा देवा ऽ अमृता मादयन्ताम्
थोड्या थेंबांसाठी, वीर इंद्र, उत्तेजित होऊन, वृषभ, बलवान, येवो. अमर देवता, मनाने आनंदी होऊन, तुपासह यज्ञात तृप्त होवोत.
आ यात्व् इन्द्रो ऽवस ऽ उप न ऽ इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस् तविषीर् यस्य पूर्वीर् द्यौर् न क्षत्रम् अभिभूति पुष्यात्
इंद्र येथे मदतीस येवो, स्तुतीने बोलावलेला, वीर सोबतच्या मेजवानीत असो. त्याची शक्ती वाढत राहो, त्याचे सामर्थ्य अनेक असो; आकाश त्याच्या राज्यासारखे अजेय फुलो.
आ न ऽ इन्द्रो दूराद् आ न ऽ आसाद् अभिष्टिकृद् अवसे यासद् उग्रः । ओजिष्ठेभिर् नृपतिर् वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून्
इंद्र आमच्याकडे दूरवरून येवो, तो जवळ येवो, बलवान, मदतीस घेऊन येवो. पुरुषांचा स्वामी, बलवान हाताचा, वज्रधारी, युद्धात व स्पर्धेत आमचे शत्रू जिंकू दे.
आ न इन्द्रो हरिभिर् यात्व् अच्छार्वाचीनो ऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञम् अनु नो वाजसातौ
इंद्र आपल्या हरि घोड्यांसह आमच्याकडे येवो, मदतीस व संपत्तीकरता आमच्याकडे वळो. वज्रधारी, दानशूर, दूरदृष्टी असलेला, या यज्ञात व सामर्थ्याच्या स्पर्धेत आमच्यासोबत उभा राहो.
त्रातारम् इन्द्रम् अवितारम् इन्द्रꣳ हवे-हवे सुहवꣳ शूरम् इन्द्रम् । ह्वयामि शक्रं पुरुहूतम् इन्द्रꣳ स्वस्ति नो मघवा धात्व् इन्द्रः
मी इंद्राचे, रक्षण करणारा, मदतीस येणारा, प्रत्येक वेळी सहज बोलावता येणारा वीर, असे आवाहन करतो. मी शक्र, अनेकदा बोलावला गेलेला इंद्र, याचे आवाहन करतो; दानशूर इंद्र आमच्या कल्याणासाठी असो.
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो ऽ अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम
इंद्र, उत्तम मार्गदर्शक, उत्तम देणारा, आपल्या मदतीने आम्हांवर कृपा करो, सर्वज्ञ असो. तो द्वेष दूर करो आणि आम्हांला निर्भय करो; आम्ही शौर्याचे स्वामी होवो.
तस्य वयꣳ सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम । स सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ इन्द्रो ऽ अस्मे आराच्चिद् द्वेषः सनुतर् युयोतु
त्या पूज्याच्या चांगल्या कृपेत आणि आनंदी मनात आम्ही असू. उत्तम मार्गदर्शक, उत्तम देणारा इंद्र आमच्यापासून, अगदी दूर असला तरी, द्वेष दूर ठेवो.
आ मन्द्रैर् इन्द्र हरिभिर् याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन् नि यमन् विं ना पाशिनो ऽति धन्वेव ताꣳ२ऽ इहि
इंद्रा, तू आपल्या सुंदर, मोरपिसांनी सजवलेल्या हरि घोड्यांवर ये. तुला कोणीही थांबवू नये, ना कोणी बांधावे; तू धनुष्याच्या दोऱ्यापलीकडे जाणाऱ्या बाणासारखा इथे ये.
एवेद् इन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो ऽ अभ्य् अर्चन्त्य् अर्कैः । स न स्तुतो वीरवद् धातु गोमद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
वसिष्ठ इंद्र, बलवान, वज्रधारी, याची स्तुती स्तोत्रांनी करतात. तो स्तुतीने प्रसन्न होवो आणि आम्हांला वीर व गायी मिळू देत. तुम्ही आम्हांला नेहमीच शुभाशीर्वादांनी राखा.
समिद्धो ऽ अग्निर् अश्विना तप्तो घर्मो विराट् सुतः । दुहे धेनुः सरस्वती सोमꣳ शुक्रम् इहेन्द्रियम्
प्रज्वलित अग्नी, अश्विनीकुमार, तापलेली पात्र, तेजस्वी सोम निघाला आहे. सरस्वती गाय येथे तेजस्वी सोम देते, जो इंद्रासाठी बळ आहे.