यदि जाग्रद् यदि स्वप्न ऽ एनाꣳसि चकृमा वयम् । सूर्यो मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः
जागेपणी किंवा झोपेत आम्ही काही अपराध केला असेल, तर सूर्य आम्हाला त्या सर्व पापांपासून आणि संकटांपासून मुक्त करो.
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये । यच्छूद्रे यद् अर्ये यद् एनश् चकृमा वयं यद् एकस्याधि धर्मणि तस्यावयजनम् असि
गावात, जंगलात, सभेत, इंद्रियांमध्ये, शूद्रांमध्ये किंवा आर्यांमध्ये, किंवा आपल्या कर्तव्याच्या बाबतीत आम्ही जो अपराध केला असेल, तो दूर होवो.
यद् आपो ऽ अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च । अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः । अव देवैर् देवकृतम् एनो ऽयक्ष्य् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् । पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि
पाण्यात जे काही आहे, हे अघ्न्या, हे वरुणा, आम्ही तुझं स्मरण करतो; त्या सर्वातून, वरुणा, आम्हाला मुक्त कर. तू अपवित्रता दूर करणारा आहेस, शुद्ध करणारा आहेस. देवांनी केलेलं आणि माणसांनी केलेलं पाप दूर कर. अनेक दान देणाऱ्या देव, आम्हाला संकटांपासून वाचव.
समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् अन्तः सं त्वा विशन्त्व् ओषधीर् उतापः । सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः
तुझं हृदय समुद्रात, पाण्याच्या खोलवर असो; औषधी आणि पाणी तुझ्यात प्रवेश करो. पाणी आणि औषधी आमच्यासाठी मैत्रीपूर्ण असो; जे आम्हाला द्वेष करतात आणि ज्यांना आम्ही द्वेष करतो, त्यांच्यासाठी ते प्रतिकूल असो.
द्रुपदाद् इव मुमुचानः स्विन्नः स्नातो मलाद् इव । पूतं पवित्रेणेवाज्यम् आपः शुन्धन्तु मैनसः
जसं बेड्या तुटल्यावर माणूस मुक्त होतो, जसं स्नानानंतर घाम आणि मळ धुतला जातो, जसं शुद्ध पात्रातून तूप शुद्ध केलं जातं, तसं पाणी माझ्या अपवित्रतेचं शुद्धीकरण करो.
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम्
आम्ही अंधारातून वर आलो आहोत, आता आम्ही वरचं तेज पाहतो; आम्ही देवांमध्ये सूर्यदेवाकडे पोहोचलो आहोत, त्या सर्वोच्च प्रकाशात.
अपो ऽ अद्यान्व् अचारिषꣳ रसेन सम् असृक्ष्महि । पयस्वान् अग्न ऽ आगमं तं मा सꣳ सृज वर्चसा प्रजया च धनेन च
आज मी पाण्याजवळ आलो आहे; त्यांच्या सारासोबत आम्ही एकत्र प्रवाहित झालो आहोत. दूधाने समृद्ध असलेल्या पाण्यांनो, मी तुमच्याकडे आलो आहे; मला तेज, संतती आणि संपत्ती द्या.
एधोऽस्य् एधिषीमहि । समिद् असि तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि । समाववर्ति पृथिवी सम् उषाः सम् उ सूर्यः । सम् उ विश्वम् इदं जगत् । वैश्वानरज्योतिर् भूयासं विभून् कामान् व्यश्नवै भूः स्वाहा
तू प्रज्वलित हो, आम्ही तुला प्रज्वलित करतो. तू इंधन आहेस, तू तेज आहेस; तेज माझ्यात भर. पृथ्वी, उषा आणि सूर्य एकत्र असो; हे संपूर्ण जग एकत्र असो. मी वैश्वानर तेजाचा प्रकाश होवो, सर्व इच्छा मला मिळोत. पृथ्वी, स्वाहा.
अभ्यादधामि समिधम् अग्ने व्रतपते त्वयि । व्रतं च श्रद्धां चोपैमीन्धे त्वा दीक्षितोऽअहम्
हे अग्नि, व्रतांचा अधिपती, मी तुझ्यावर समिध ठेवतो. माझे व्रत आणि श्रद्धा मी तुझ्यात अर्पण करतो. मी दीक्षित होऊन तुला प्रज्वलित करतो.
यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सम्यञ्चो चरतः सह । तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र देवाः सहाग्निना
जिथे ब्रह्म आणि क्षत्रिय एकत्र, सलोख्याने वावरतात, तो लोक पवित्र आणि ज्ञानाने परिपूर्ण असतो, जिथे देवता अग्निसह वास करतात.
यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह । तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते
जिथे इंद्र आणि वायू एकत्र, सलोख्याने वावरतात, तो लोक पवित्र आणि ज्ञानमय असतो, जिथे भांडणाला जागा नसते.
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः । गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः
तुझा तंतू माझ्या तंतूशी जुळो, खरखरीत तंतू खरखरीत तंतूशी मिळो. तुझा सुगंध सोमाचे रक्षण करो, आणि अमर रस आनंदासाठी असो.
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च । सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः
ते ओततात, सर्वत्र शिंपडतात, पुन्हा ओततात आणि शुद्ध करतात. या पिवळसर, मद्ययुक्त पेयासाठी—ते तुला काय सांगते, आणि तू त्याला काय सांगतोस?
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् । इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः
हे इंद्रा, सकाळी धान्ययुक्त, करंब मिसळलेले, अपूप असलेले आणि स्तोत्रांसह अर्पण आम्हासाठी स्वीकार.
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् । येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि
हे मरुतांनो, वज्रधारी, वृत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्राचे मोठ्याने स्तवन करा. ज्याने सत्याने वाढलेल्या देवांनी जागृत देवासाठी प्रकाश निर्माण केला.
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय । पुनीहीन्द्राय पातवे
हे अध्वर्यू, दगडांनी पिळलेला सोम गाळणीतून आण. तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः । य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम्
जो सर्व भूतांचा स्वामी आहे, ज्याच्यात सर्व लोक वसतात, जो मोठ्यांचा मोठा अधिपती आहे—त्याच्या साक्षीने मी तुला घेतो, माझ्या हातून तुला घेतो.
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ । एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे
मी तुला अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांच्यासाठी स्वीकारतो. हे तुझे स्थान—अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांच्यासाठी.
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे । वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः
माझा श्वास, अपान, दृष्टी आणि ऐकू येणे सुरक्षित राहो. माझे वचन सर्व रोगांवर औषध असो, तू माझ्या मनाचा एकत्र करणारा आहेस.
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य । उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि
अश्विन, सरस्वती, इंद्र आणि सूत्रामन् यांनी केलेल्या, बोलावलेल्या आणि आमंत्रित केलेल्या अर्पणाचा मी आस्वाद घेतो.
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः । त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार
प्रज्वलित इंद्र, उषांच्या अग्रभागी, प्राचीन आणि सामर्थ्यवान झालास. तीन देवांसह, तीस जणांसह, वज्रधारी इंद्राने वृत्राचा नाश केला आणि शत्रूंना दूर हाकलले.
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम । गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः
नराशंस, शूर, मोजतो, तनूनपात यज्ञाचे स्थान आहे. गायींनी सजलेला, मधाने अभिषिक्त, ज्ञानी सुवर्णासारख्या तेजस्वी अर्पणांनी पूजा करतो.
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः । पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः
देवतांनी स्तुत केलेला, सुंदर घोड्यांचा स्वामी, आह्वान केलेला, हव्याने उत्सुक, प्रयत्नशील, पुरंदर, गोत्रभेदक, वज्रधारी इंद्र, आमच्या यज्ञात येवो आणि आम्हाला स्वीकारो.
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः । उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः
आसन स्वीकारून, सुंदर घोड्यांचा स्वामी इंद्र पूर्वेकडे बसतो, पृथ्वीच्या दिशेला. विशाल, श्रेष्ठ, मंगल, आदित्यांनी अभिषिक्त, वसूंनी एकत्रित.
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः । द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः
द्रुतगामी, उत्तम पत्नी असलेल्या स्त्रिया, इंद्र वृषभाला, कवष्यांना घेऊन येवोत. देवद्वारे सर्वत्र उघडाव्यात, बलवान, श्रेष्ठ, सामर्थ्यवान वीर आत येवो.
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् । तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे
उषा आणि नक्ता, महान आणि सामर्थ्यशाली, दूधाने संपन्न, सदैव देणाऱ्या, शूर इंद्राला घेऊन येतात. ताणलेला तंतू कौशल्यानं विणतात, देवांचा देव, पूज्य, तेजस्वी.
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा । मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः
दैवी आणि मानवी होतार, अनेक ठिकाणी, गोड शब्दांनी प्रथम इंद्राचे आवाहन करतात. ते यज्ञाच्या मस्तकावर मध ठेवतात आणि जुने तेज अर्पणाने वाढवतात.
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः । अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः
तीन देव्या, अर्पणाने वाढत, पतीप्रमाणे इंद्राला स्वीकारतात; सरस्वती, इडा आणि भारती, अखंड धागा आणि पोषणाने सर्वांना आधार देतात.
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि । वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान्
त्वष्टा इंद्रासाठी बळ ठेवतो, त्याने कीर्तीकरता अनेक तेजस्वी वस्तू घडवल्या. वृषभ यज्ञ करतो आणि वृषभाला शोधतो; हे यज्ञाच्या मस्तकावर घेऊन देवांना एकत्र करोत.
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः । इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन
वनस्पतीराज सोडलेला, जाळ्यात अडकलेला नाही, सरळ उभा राहतो, जणू देवासारखा शांत आहे. तो इंद्राचे पोट अर्पणांनी भरतो आणि मध व तुपाने यज्ञ गोड करतो.