पवित्र अग्नीची स्तुती करत, ऋषी म्हणतात – हे अग्ने, जलांचे अवतरण आणि महासागराचा निवासस्थान हेच आहे. तुझ्या ज्वाळा इतरांना जाळोत, आम्हांस वाचव. आमच्यासाठी तू पवित्र आणि मंगल हो. हे शुद्ध अग्नी, तुझ्या तेजस्वी प्रकाशाने, तुझ्या मधुर दिव्य जिभेने देवांना येथे आण आणि त्यांना आमच्या यज्ञाचा भाग प्राप्त करून दे. हे उजळणाऱ्या अग्ने, देवांना येथे घेऊन ये, आमच्या यज्ञ व आहुती त्यांच्यापर्यंत पोहोचव. त्या पवित्र, विवेकी आणि दयाळू अग्नीने पृथ्वी प्रकाशित केली, जशी उषःकाल आपल्या किरणांनी उजळते; तो वेगवान घोड्यासारखा, वाऱ्याच्या गतीसारखा, स्तुतीसाठी उत्कंठ असलेला, आणि अजन्मा आहे. आम्ही तुझ्या ज्वाळांना नमस्कार करतो, तुझ्या दाहाला, तुझ्या तेजाला वंदन करतो. तुझ्या ज्वाळा इतरांना जाळोत, आम्हांस वाचव. आमच्यासाठी तू पवित्र आणि मंगल हो. हे अग्ने, तू मनुष्यांमध्ये स्वामी आहेस, जलांमध्ये स्वामी आहेस, गवतामध्ये आणि वृक्षांमध्ये, प्रकाशांमध्येही तूच स्वामी आहेस. देवांमध्ये जे देव आहेत, यज्ञाला जे योग्य आहेत, वर्षाचा भाग घेणारे जे देव आहेत – ते अनाहूत येऊन या यज्ञात मध व तूप स्वयं पितील. ते देव, जे देवांमध्ये दिव्यत्वास पोहोचले, ब्रह्माचे पुरोहित आहेत – त्यांच्याशिवाय स्वर्गात, पृथ्वीवर किंवा पाण्यात काहीही शुद्ध होत नाही. तेच प्राणदाते, अपानदाते, संचारदाते, तेजदाते आणि अवकाशदाते आहेत. तुझ्या ज्वाळा इतरांना जाळोत, आम्हांस वाचव. आमच्यासाठी तू पवित्र आणि मंगल हो. हे अग्ने, तुझ्या तीक्ष्ण ज्वाळेने सर्व अशुद्धता जाळून टाक. अग्नी आपल्याला संपत्ती देतो. तो ऋषी, तो पुरोहित, ज्याने हे सर्व जग अर्पण केले, तो आमच्या पित्याप्रमाणे बसला; धनाची इच्छा ठेवून, आशीर्वाद घेऊन, तो प्रथम अधःस्थानी गेला. काय होते ते अधिष्ठान, काय होते ते प्रारंभ, आणि काय होती ती कथा? सर्वदृष्टी असलेल्या विश्वकर्म्याने पृथ्वी कशी निर्माण केली आणि आपल्या महानतेने आकाश कसे पसरवले? सर्वत्र डोळे, सर्वत्र तोंड, सर्वत्र हात आणि पाय असलेला तो देव, आपल्या हातांनी, पंखांनी सर्वत्र वावरणारा – एकच देव, स्वर्ग आणि पृथ्वी निर्माण करणारा. कोणता तो वन, कोणते ते झाड, ज्यापासून स्वर्ग आणि पृथ्वी घडवली गेली? ज्ञानी मनाने विचार करतात – काय होते ते, ज्याने या जगांना धारण केले? हे विश्वकर्मा, तुझे जे श्रेष्ठ, जे मध्यम आणि जे येथे असलेले स्थान आहेत, ते तुझ्या सहकाऱ्यांना शिकव. स्वतःला वाढव, स्वतःचे अर्पण कर. विश्वकर्मा, अर्पणाने वृद्धिंगत होऊन, स्वतःला पृथ्वीला आणि आकाशाला अर्पण करतो; शेजारील स्पर्धक गोंधळात पडो, येथे मगवान आपला हितकारी असो. आज आपण विश्वकर्म्याला, वाणीच्या स्वामीला, चपळ बुद्धीला, सामर्थ्यासाठी आह्वान करू; तो आमच्या सर्व आहुतींमध्ये रममाण होवो, सर्वहितकारी, कल्याणकारी आमच्या मदतीला येवो. विश्वकर्म्याने, अर्पणाच्या वृद्धीने, इंद्राला अभेद्य रक्षक बनवले; प्राचीन काळापासून लोक त्याला वाकतात – हा महान देव योग्य प्रकारे आह्वान करण्यासारखा आहे. द्रष्टा पिता, मनाने, नावांतून तुपाची निर्मिती केली; जेव्हा छटा दृढपणे स्थिर झाल्या, तेव्हा स्वर्ग आणि पृथ्वी विस्तारले. विश्वकर्म्याने मनाने येथून प्रस्थान केले; तो सृष्टीकर्ता, व्यवस्थापक, श्रेष्ठ, द्रष्टा; जिथे सात ऋषी त्या एकाच्या गोष्टी सांगतात, तिथे हवी असलेली आहुती मिळते. जो आपला पिता, सृष्टीकर्ता, व्यवस्थापक, जो सर्व स्थान व सर्व जग जाणतो, जो एकटाच देवांना नावे देतो – इतर लोक त्याच्याकडे विचारण्यासाठी जातात. प्राचीन ऋषी, गायक, आमच्यासाठी एकत्रितपणे संपत्ती अर्पण करतात; प्रकाश व अंधाराच्या प्रदेशात, जे असणारे होते, त्यांनी ही जगं घडवली. आकाशाच्या पलीकडे, पृथ्वीच्या पलीकडे, देव-यक्षांच्या असण्याच्या पलीकडे; पाण्यांनी कोणते पहिले गर्भ धारण केले, जेथे प्राचीन देव एकत्र पाहात होते? ते पहिले गर्भ, जे पाण्यांनी धारण केले, जिथे सर्व देव एकत्र होते; अजन्म्याच्या नाभीवर, तो एक ठेवला गेला, ज्यामध्ये सर्व जग स्थित आहेत. तुम्ही त्याला ओळखत नाही, ज्याने हे निर्माण केले; तुमच्यात काही वेगळे निर्माण झाले आहे; धुक्याने झाकलेले, गोंधळलेल्या भाषेत बोलणारे, ते असमाधानीपणे स्तोत्रे म्हणत फिरतात. विश्वकर्मा देव म्हणून जन्मला; नंतर गंधर्व दुसरा झाला; तिसऱ्याने, पित्याने, औषधी वनस्पती निर्माण केल्या आणि जलांचा गर्भ अनेक ठिकाणी ठेवला. वेगवान, गर्जणारा, वृषभासारखा बलवान, गडगडणारा, लोकांना हलवणारा; विजयी, न पापण्या लवणारा, एकटा वीर, इंद्रासोबत शंभर सैन्यांचा पराभव करतो. विजयी, न पापण्या लवणारे, भयंकर, वेगवान, हलवता न येणारे, धाडसी – इंद्रासोबत विजय मिळवा, एकत्र उभे रहा, हे वीरांनो, बलवान, बाणधारी शत्रूंशी लढा. बाणहस्त, तलवारधारी, सेनापती, युद्धात इंद्राच्या सैन्यासोबत एकत्र; विजयशाली, सोमपान करणारा, बलशाली, भयंकर धनुर्धारी, विरोधकांसमोर ठाम उभा राहतो. हे बृहस्पति, आपल्या रथावरून फिर, दैत्य व शत्रूंचा नाश करणारा, त्यांना दूर लोट; त्यांच्या सैन्यांचा भेद करून, युद्धात त्यांचा चुराडा कर, विजयशाली हो, आमच्या रथांचे रक्षण कर. शक्ती जाणणारा, स्थिर, वीर, बलवान, वेगवान, सहनशील, भयंकर – शौर्यात व सामर्थ्यात श्रेष्ठ, सामर्थ्याने जन्मलेला – इंद्रा, विजयशाली रथावर चढ, गोधन आणणारा हो. आडथळे फोडणारा, गोधन शोधणारा, वज्रधारी, विजयी, सामर्थ्याने अडथळे चिरडणारा – हे सहकारी, ही नाती अनुसरा, इंद्रासोबत एकत्र प्रयत्न करा. वीर इंद्र, शंभर शक्तीने, आडथळ्यात घुसतो; हलवता न येणारा, सैन्यांचा नाश करणारा, अजिंक्य – युद्धात आमच्या सैन्याचे रक्षण त्याने करावे. इंद्र कर्णधार असो, बृहस्पति उजवीकडील हात असो, यज्ञ पाया असो, सोम पुढे असो; दिव्य सैन्यांमध्ये मरुतगण विजयी व जयदायकांना मार्गदर्शक असोत. इंद्राचा गर्जना, वरुण राजाचा, आदित्यांचा, मरुतांचा भयंकर समूह, महान बुद्धीचे, विश्व हलवणारे – विजयी देवांचा जयघोष गूंजू दे. हे मगवान, शस्त्र उंचाव, माझ्या वीरांचे मन उंचाव; वृत्रहंता, घोड्यांचे घोडे उंचाव; विजयी रथांचा गजर होऊ दे. इंद्र आमच्या ध्वजांसोबत सभेत असो; आमचे बाण विजयी असोत; आमचे वीर श्रेष्ठ असोत; हे देवांनो, आमच्या यज्ञात आम्हांला रक्षण करा. त्यांच्या मनांना मोहून, त्यांचे अंग घेऊन निघून जा; बाहेर जा, त्यांच्या हृदयात ज्वाळांनी जाळ; शत्रूंना अंधार व अज्ञान यांच्याशी जोड. मुक्त हो, उडून जा, हे बाण, प्रार्थनेने धारदार झालेला; जा, शत्रूंना भेद, त्यांपैकी कोणालाही वाचवू नकोस. जा, विजयी हो, हे वीरांनो; इंद्र तुम्हाला संरक्षण देवो; तुमचे हात भयंकर, अजिंक्य राहो, जसे आहात तसेच. अशा प्रकारे, ऋषींच्या वाणीने, अग्नी, विश्वकर्मा, इंद्र, बृहस्पति, मरुतगण, आणि सर्व देवांचे स्मरण व स्तवन केले जाते, यज्ञ आणि संग्रामात विजय, कल्याण व रक्षण मागितले जाते.