वसु, रुद्र आणि ज्ञानी देवतांच्या सहवासाने, पृथ्वीला कार्यासाठी मऊ, सुपीक व्हावे, असे प्रार्थना केली जाते. हातांनी ती मऊ करून, सुंदर वेणी असलेली, उत्तम संतती, उत्तम दूध, उत्तम अपत्य असलेली, सिनीवाळी देवी ती भूमी अशी करील. मग आदि देवी अदिती, तिच्या करुण आणि सामर्थ्यशाली हातांनी, या भूमीवर महान जू आपल्या हातात ठेवते. ती माता जशी आपल्या कुशीत बाळ धारण करते, तशीच अदिती अंतःकरणाने, अग्नीला गर्भासारखा आपल्या कुशीत धारण करते. कारण, अग्नी हा यज्ञाचा मुख्य आहे. वसु गायत्री छंदाने, रुद्र त्रिष्टुप् छंदाने, आदित्य जगती छंदाने, आणि सर्व देव, सर्वव्यापी अग्नी अनुष्टुप् छंदाने, अंगिरस वंशीय अग्नीला स्थिर करतात. तूच पृथ्वी आहेस, तूच आकाश आहेस, तूच दिशांचा आधार आहेस. या तुझ्या आधारावर, यजमानाला संतती, संपत्ती, गोधन, वीर्य आणि आप्त मिळो, अशी प्रार्थना होते. अदितीच्या सामर्थ्याने तू बलवान आहेस. अदिती तुझ्या उघड्या जागेला धरते. ही पृथ्वी अग्नीचे वेदी, मृत्तिकेचे गर्भ बनवून, अदितीने पुत्रांना अर्पण केली—“हे शिजू दे,” असे ती म्हणाली. मग वसु, रुद्र, आदित्य, आणि सर्व देव, विविध छंदांनी, अग्नीला शुद्ध करतात. इंद्र, वरुण, विष्णूही शुद्ध करतात. देवी अदिती आणि सर्व देवी, अंगिरस वंशीय अग्नीच्या वेदीला पृथ्वीच्या आसनात खोदतात, स्थापतात, प्रज्वलित करतात आणि शिजवतात. विविध देवी, सर्व देवींसह, अग्नीच्या वेदीला पृथ्वीच्या आसनात शिजवतात. या सर्व देवींच्या कृपेने, वेदी पवित्र होते. मित्र देवतेची कृपा, जो लोकांचा आधार आहे, ती देवतेचे सामर्थ्य आहे—तीच कीर्ती, तीच यश व्हावे. मग सविता देव, सुंदर हातांनी, बलशाली भुजांनी, वेदीला उचलतो, आणि पृथ्वीवर सर्व दिशांना भरतो. मित्राच्या कृपेने, वेदीभोवती मी ही वेदी ठेवतो—ती तुटू नये, बाधा येऊ नये. वसु, रुद्र, आदित्य, आणि सर्व देव, वेगवेगळ्या छंदांनी, अग्नीला शिंपडतात. मी मन, बुद्धी, विचार, वाणी, संयम याने अग्नीला प्रवाहित करतो—स्वाहा. प्रजापती, मनु, अग्नी वैश्वानर यांना अर्पण करतो—स्वाहा. सर्व मर्त्यांनी या देवतेचे, अग्नीचे मैत्र मिळवावे. सर्वांनी संपत्ती मिळवावी, कीर्तीने समृद्ध व्हावे—स्वाहा. हे बलशाली माता पृथ्वी, तुटू नकोस, बाधा येऊ नकोस, धैर्यवान आणि वीर हो. अग्नी, तू हे साध्य करशील. हे देवी पृथ्वी, कल्याणासाठी स्थिर राहा. असुरीच्या सामर्थ्याने, तुझ्या स्वभावाने तू बनली आहेस. ही हविर्भाग देवांना प्रिय होवो; तू अविकारीपणे या यज्ञात उन्नत हो. साजूक तुपाचा हविर्भाग वाहतो आहे. प्राचीन होतारू, बलवान पुत्र, अद्भुत अग्नी, तो योग्य निवड आहे. पृथ्वीच्या दूरस्थ भागातून, तिला इथे आणा; जिथे मी आहे, तिथे तिला आणा. दूर अंतरातून, लाल घोड्यासारखा अग्नी, तू इथे ये; ओलसर, प्रिय अग्नी, तू शत्रूंना जिंक. अग्नी, आम्ही जे लाकूड तुझ्यासाठी ठेवतो, ते सर्व तुपासमान होवो; हे कनिष्ठ, ते स्वीकार. उपजिह्विका जे खातात, मुंग्या जिथे फिरतात, ते सर्व तुपासारखे तुझ्यासाठी असो; हे कनिष्ठ, ते स्वीकार. रोज, थकवा न येता, तो घोड्यासारखा उभा राहतो, ज्याच्यासाठी गवत आणले जाते; संपत्तीच्या पोषणाने, अन्नासह आनंदात, अग्नी, तुझ्या शेजाऱ्यांकडून आम्हाला काहीही हानी होऊ नये. पृथ्वीच्या नाभीवर, अग्नीच्या प्रज्वलनात, संपत्तीच्या वृद्धीसाठी आम्ही महान अग्नीला बोलावतो—तो आनंददायक, प्रशंसनीय, पूज्य, युद्धात विजयी आहे. शत्रूंच्या सैन्यांना, चोरांना, लुटारूंना—हे अग्नी, मी सर्व तुझ्या मुखात ठेवतो. तुझ्या जबड्यांनी, मलिन आणि लुटारूंना गिळ, तुझ्या दातांनी, हे पावन, चोरांना भक्षण कर. लोकांमध्ये जे मलिन, चोर, लुटारे, आणि अरण्यातील दुष्ट—सर्व तुझ्या जबड्यात ठेवतो. जो आमचा वैरी आहे, जो द्वेष करतो, निंदा करतो, अपवाद करतो—सर्वांना राख कर. माझी प्रार्थना तीक्ष्ण झाली आहे, माझे सामर्थ्य आणि बल तीक्ष्ण झाले आहे; ज्या विजेत्यासाठी मी होतारू आहे, त्याचे अधिकार तीक्ष्ण झाले आहेत. त्यांच्या भुजा, तेज, बल उंचावले आहेत; प्रार्थनेने मी शत्रूंना नष्ट करतो, माझ्यांना पुढे नेतों. हे अन्नाचे अधिपती, आम्हाला निरोगी, बळकट अन्न दे. आम्हाला असे दाता दे, जो सर्व अडथळे पार करतो; द्विपद आणि चतुष्पदांसाठी बल दे. तेव्हा अग्नी, सुवर्णमय, तेजस्वी, संपूर्ण पृथ्वीवर प्रकट झाला—सहन करणे कठीण, पण कीर्तीने दीप्तिमान. अमर अग्नी, आपल्या शक्तींनी जन्म घेतो, जेव्हा बीजसमृद्ध आकाश त्याला जन्म देते. रात्र आणि उषा, जरी वेगळ्या रूपाच्या, तरी एकत्रितपणे एकाच बालकाचे पालन करतात. आकाश आणि पृथ्वीमध्ये हा सुवर्णमय अग्नी आत चमकतो; धनदायक देवता अग्नीला आधार देतात. मुनि अग्नी सर्व रूपे धारण करतो, द्विपद-चतुष्पदांना समृद्धी देतो. पूज्य सविता देव, सर्वोच्च मार्ग दाखवतो, आणि उषेच्या मार्गावर तेजाने चमकतो. अग्नी, तू तेजस्वी गरुड आहेस; तुझे तीन मस्तक, गायत्री डोळा, बृहद्रथंतर पंख, स्तुती तुझा आत्मा, विविध छंद तुझे अवयव, यजुस तुझे नाव, साम तुझे शरीर, वामदेव तुझा यज्ञसाजेसा शेपुट, वेदिका तुझे मांडके, पंख तुझे पाय—तू तेजस्वी गरुड, स्वर्गाकडे जा, सूर्यापर्यंत उड. तू विष्णूचे त्रिसरण आहेस, प्रतिस्पर्ध्यांचा संहारक; गायत्री छंदाने पृथ्वीवर, त्रिष्टुप् छंदाने अंतरिक्षात, जगती छंदाने स्वर्गात, अनुष्टुप् छंदाने दिशांमध्ये तू उन्नत हो. अग्नी गर्जला, आकाशाप्रमाणे; पृथ्वी थरथरली, वनस्पतींनी शोभा धरली. एकाच वेळी जन्मलेला अग्नी, आकाश व पृथ्वी यांच्या मध्ये तेजाने प्रकट झाला. हे अग्नी, पुन्हा आमच्याकडे परत ये, दूर जाऊ नकोस—जीवन, तेज, संतती, संपत्ती, बुद्धी, धन, पोषण घेऊन ये. हे अग्नी, अंगिरस, शंभर उघडी, हजार झाकलेली तुझी असो; मग अपार संपत्ती पुन्हा मिळवून दे. पोषणासह पुन्हा ये, अन्न, जीवन घेऊन ये; पुन्हा आम्हाला हानीपासून वाचव. संपत्ती घेऊन पुन्हा ये, पोषणाने फुल, सर्व बाजूंनी व्याप. मी तुला पृथ्वीच्या गर्भातून आणले, स्थिर आणि अचल; सर्व लोक तुला इच्छितो, तुझे राज्य तुझ्याकडून दूर जाऊ नये. अशा प्रकारे, या मंत्रांनी, अग्नीच्या स्थापना, पूजन व संरक्षणासाठी, देव, देवी, ऋषी आणि यजमान यांची प्रार्थना आणि स्तुती केली जाते.