एकदा एक पवित्र यज्ञ सुरू होता. यज्ञकर्त्याने सोमरसाला आदरपूर्वक स्वीकारले आणि त्याला आदित्यांचे म्हणून ओळख दिले. त्याने सांगितले, “हे सोम, तू विष्णूच्या विशाल त्रिविक्रमासाठी आहेस; तू सुरक्षित राहो, तुझ्यावर कोणताही अनिष्ट परिणाम होऊ नये.” पुढे तो इंद्राला उद्देशून म्हणाला, “हे इंद्र, तू कधीही दुर्बल होत नाहीस; भक्ताच्या संगतीत तू सदैव असतोस. तू उदार आहेस; तुझ्याकडे देवापासून वर मागतो. हे सोम, तू आदित्यांचा आहेस.” तो म्हणतो, “तू कधीही सोडून देत नाहीस; दोन जन्मांचे रक्षण करतोस. चौथा आदित्य जे सामर्थ्य निर्माण करतो, ते स्वर्गात अमरतेला जाऊ दे. हे सोम, तू आदित्यांचा आहेस.” यज्ञ पुढे सरकत असताना, यज्ञकर्त्याने देवांची कृपा मागितली—“देवतांचा अनुग्रह मिळू दे; आदित्य दयाळू होवोत. तुझा शुभ विचार जवळ येवो, क्लेश दूर होवोत, आणि सर्वोत्तम मार्ग मिळो. हे सोम, तू आदित्यांचा आहेस.” “हे विवस्वान आणि आदित्यहो, हे तुमचे सोमासन आहे; त्यात आनंद घ्या. मानवांनी तुमच्या वचनांवर श्रद्धा ठेवावी. जेव्हा जोडपे वरदान मिळवतात, तेव्हा पुत्र जन्मतो, संपत्ती मिळवतो आणि दररोज घरात भरभराट होते.” यानंतर तो सवितृदेवाकडे प्रार्थना करतो—“आज आम्हाला समृद्धी दे, उद्या दे, दररोज दे; आम्ही समृद्धीचे भागीदार होऊ. या प्रार्थनेने, हे देव, आमच्या निवासात समृद्धी नांदो.” पुढे तो सोमाला सवितृचा मान देतो—“तू स्वीकारला गेला आहेस; तू सवितृचा आहेस; तू पापांचा नाश करणारा आहेस; तो नाश माझ्यात ठेव. यज्ञाला बळ दे, यज्ञपतीला बळ दे, सौभाग्यासाठी, सवितृसाठी.” यानंतर तो सोमाला सर्व देवांचा मान देतो—“तू स्वीकारला गेला आहेस; तू चांगल्या प्रकारे संरक्षित आणि स्थिर आहेस; तुझ्यात उत्तम दुग्ध आहे; तुला नमस्कार. हे तुझे आसन; तुला येथे सर्व देवांसाठी ठेवतो.” पुढे ब्रहस्पतीच्या सोमाचा आणि इंद्राच्या सामर्थ्याचा उल्लेख करतो. तो म्हणतो, “मी वरती आहे, मी खाली आहे; जे मध्यम आहे, ते माझे वडील आहेत. मी दोन्ही बाजूंच्या सूर्याला पाहिले; मी देवांचे सर्वोच्च गूढ पाहिले.” यानंतर यजमान अग्नीला आणि त्वष्टृला सोमपानासाठी आमंत्रित करतो. प्रजापतीला उद्देशून तो म्हणतो, “तू बीजधारक आहेस; बीज माझ्यात ठेव. मी प्रजापतीच्या बीजाचा भाग व्हावो.” यानंतर हरि आणि हरिद्वय यांच्या ऐश्वर्याचा, सोमाच्या संपत्तीचा आणि इंद्रासाठी त्याचा स्वीकार करतो. तो म्हणतो, “तुझे अश्वमेध, तुझे अन्न, तुझे गौमेध—हे सर्व मी आदरपूर्वक ग्रहण करतो. चांगल्या प्रकारे अर्पण केलेले, स्तुत्य सोम, उत्तम रीतीने बोललेले आणि अर्पण केलेले अन्न मी खातो.” यानंतर तो सोमाला सर्व प्रकारच्या पापांचा नाश करणारा म्हणून गौरवतो—देवतांचे, मानवांचे, पितरांचे, स्वतःचे आणि सर्व प्रकारच्या पापांचे. “मी जाणूनबुजून किंवा अज्ञानाने केलेले सर्व पाप तू दूर करतोस.” पुढे तो त्वष्टृकडे प्रार्थना करतो—“आपण सर्वजण तेज, पोषण आणि बल प्राप्त करू. त्वष्टृ, दाता, आमच्यावर संपत्तीचा वर्षाव करो; आमच्या देहातील दोष दूर करो.” इंद्राकडे तो म्हणतो, “तुझ्या मनाने, गायींनी, ज्ञानी आणि उदार संगतीने, आणि कल्याणाने आम्हाला मार्गदर्शन कर. पवित्र वचनांनी, देवांनी निर्मिलेल्या वस्तूंनी, आणि उपास्य देवांच्या कृपेने आम्ही एकत्र राहो.” पुन्हा एकदा तो तेज, पोषण आणि बल मिळविण्याची प्रार्थना करतो आणि त्वष्टृकडे संपत्ती मागतो. यानंतर तो धाता, रती, सविता, प्रजापती, अग्नी, त्वष्टृ आणि विष्णू यांना यज्ञ स्वीकारण्याची आणि यजमानाला संतती व संपत्ती देण्याची प्रार्थना करतो. तो देवांना सांगतो, “आम्ही तुमच्यासाठी सोपी आसने तयार केली आहेत; या सोमयागात येऊन आनंद घ्या. अर्पण वाहून आमच्यावर संपत्तीचा वर्षाव करा, हे वसुहो.” पुढे तो अग्नीला सांगतो, “हे अग्नी, इच्छुक देवांना येथे आण; त्यांना तुझ्या आसनावर बसव. जे जे खातात-पितात, ते सर्व प्राणशक्तीत, तेजात जाऊ देत.” यानंतर यजमान अग्नीला हौतार म्हणून निवडतो—“हे अग्नी, आम्ही तुला येथे निवडतो. यज्ञात ये, सर्वांना कल्याण आणि समृद्धी दे.” तो देवांना उद्देशून म्हणतो, “जे मार्ग जाणतात, ते मार्गाने जातात. हे मनाचे स्वामी, हा यज्ञ वाऱ्यासह ठेव.” यानंतर तो यजमानाला सांगतो, “यज्ञाकडे जा, यज्ञपतीकडे जा, तुझ्या मूळाकडे जा. हे यज्ञ, यज्ञपती, हजार ऋचांसह, सर्व वीरांनी परिपूर्ण, कृपापूर्वक स्वीकार.” पुढे तो वरुणाचा उल्लेख करतो—“काहीही हानी करू नकोस. राजा वरुणाने सूर्याला जाण्यासाठी विस्तीर्ण मार्ग तयार केला आहे. पावलांसाठी पायऱ्या बनवल्या आहेत; जो दूर जाईल, त्याच्या हृदयात बाण घुसवतो. वरुणाला नमस्कार; मी वरुणाच्या फासातून मुक्त झालो आहे.” यानंतर अग्नीचे स्तवन करतो—“अग्नीच्या मुखात प्रवेश करून, सर्व घरांमध्ये इंधनाने पूजा करू. तुझे तुपाने उजळणारे जिव्हा येथे फिरू दे.” तो यज्ञपतीकडे प्रार्थना करतो—“तुझे हृदय समुद्रात, पाण्यात आहे; वनस्पती व पाणी तुझ्यात जाऊ दे. स्तोत्रांनी व नमस्कारांनी आम्ही हे अर्पण करतो.” पुढे तो पवित्र जलांना म्हणतो—“हे दिव्य जलहो, हे तुमचे गर्भ आहे; काळजीपूर्वक त्याचे पालन करा. हे सोम, हे तुझे विश्व आहे; यात आनंद व संरक्षण दे.” यानंतर तो पवित्रतेची प्रार्थना करतो—“तू शुद्ध करणारा आहेस, अपवित्रता दूर करणारा आहेस. देवांनी केलेले पाप मी देवांसह दूर केले; मर्त्यांनी केलेले पाप मर्त्यांसह दूर केले. हे अनेक रूपांचा देव, आम्हाला अनिष्टापासून वाचव. तू देवांचा अग्नि आहेस.” तो म्हणतो, “दहा महिन्यांचा गर्भ, त्याच्या आवरणासह, वाऱ्यासारखा, समुद्रासारखा हलू दे; तो जन्म घेऊ दे.” यानंतर यज्ञकर्ता गर्भासाठी म्हणतो—“ज्याच्यासाठी हा यज्ञगर्भ आहे, जिच्यासाठी सोन्याचा गर्भ आहे, जिचे अवयव अबाधित आहेत, तिच्याजवळ मी आईसह जाऊ दे.” यानंतर सोमाच्या विविध रूपांचे वर्णन येते—“अनेक रूपांचा, बुद्धिमान सोम, सर्व विश्वात पसरतो; एकपाद, द्विपाद, त्रिपाद, चतुष्पाद, अष्टपाद प्राण्यांमध्ये तो व्यापतो.” तो म्हणतो, “ज्याच्या निवासात मरुतगण स्वर्गमार्गावर जातात, तो मनुष्यात सर्वात सुरक्षित असतो.” यानंतर तो प्रार्थना करतो—“हे महान द्यावापृथ्वी, या यज्ञाचे मापन करू नका; तुमच्या समृद्धीने आम्हाला पोषण द्या.” पुढे तो इंद्राचे आह्वान करतो—“हे वृत्रहंता, आपल्या रथावर उभे रहा; तुझे दोन श्वेत अश्व प्रार्थनेने जुंपले आहेत. दगडाचा स्पर्श, त्याची ज्वाला, तुझे मन आमच्याकडे वळू दे. हे सोळा भाग असलेल्या इंद्रासाठी, हे तुझे आसन.” तो इंद्राला पुन्हा पुन्हा बोलावतो—“तुझे दोन पिवळे, बलवान, रेखीव अश्व जुंप, आणि आमच्या स्तोत्रांच्या ध्वनीकडे ये. हे सोळा भाग असलेल्या इंद्रासाठी, हे तुझे आसन.” तो म्हणतो, “ही दोन अश्व इंद्राला, ज्याचे सामर्थ्य कोणही रोखू शकत नाही, ऋषींच्या स्तुतीकडे आणि मानवांच्या यज्ञाकडे नेतात. हे सोळा भाग असलेल्या इंद्रासाठी, हे तुझे आसन.” यानंतर प्रजापतीचे स्तवन करतो—“कोणताही जन्मलेला किंवा जन्मणार नाही, जो सर्व विश्वात प्रवेश करतो, त्यापेक्षा श्रेष्ठ नाही. प्रजापती, संततीमध्ये आनंद मानणारा, तीन तेजोमय गोष्टी धारण करतो; तोच सोळा भाग असलेला आहे.” तो म्हणतो, “इंद्र स्वामी आहे, वरुण राजा आहे; त्यांनी हे मुख्य भाग बनवले. त्यानंतर मी भाग घेतो. दिव्य वाणी, आनंदित होऊन, सोमासह तृप्त होवो.” पुढे अग्नीचे स्तवन करतो—“हे अग्नी, स्वतःला शुद्ध कर, कल्याणकारी, तेज आणि वीर्य दे. संपत्ती व पोषण माझ्यात ठेव. हे तेजासाठी अग्नी, हे तुझे आसन; तू देवात सर्वात तेजस्वी आहेस; मी मनुष्यात सर्वात तेजस्वी होऊ दे.” यानंतर इंद्राला उद्देशून म्हणतो—“तू सामर्थ्याने उभा राहिलास, आपल्या भुजांमध्ये शक्तीने, तू सोम हलविलास. हे सामर्थ्यासाठी इंद्र, हे तुझे आसन; तू देवात सर्वात बलवान आहेस; मी मनुष्यात सर्वात बलवान होऊ दे.” यानंतर सूर्याचे स्तवन करतो—“त्याचे किरण, त्याची दृष्टी लोकांमध्ये पसरली आहेत, जणू अग्नीप्रमाणे चमकत आहेत. हे तेजासाठी सूर्य, हे तुझे आसन; तू देवात सर्वात तेजस्वी आहेस; मी मनुष्यात सर्वात तेजस्वी होऊ दे.” अशा प्रकारे, या यज्ञात यजमानाने देवांचे आवाहन केले, सोमाचे स्तवन केले, पवित्रता, समृद्धी, संतती, तेज, बल आणि कल्याण यांसाठी प्रार्थना केली. देवांचा आशीर्वाद घेऊन, यज्ञाचा शुभारंभ आणि समारोप यशस्वीपणे पार पडला.