एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र जमले होते आणि त्यांनी पवित्र भावनेने देवतांना साकडे घातले. त्यांनी प्रार्थना केली, “हे दिव्य जल, तुझ्यातील सर्वात मंगल स्वरूप आम्हाला येथे द्यावे, जसे प्रेमळ मातांनी आपल्या लेकरांना सर्व काही द्यावे.” ते पुढे म्हणाले, “म्हणूनच आम्ही तुझ्या जवळ आलो आहोत, कारण तू वाढ आणि समृद्धी देतेस. हे जल, आम्हाला पुन्हा नव्याने जन्म दे.” मग त्यांनी सर्वत्र शांतीची कामना केली—आकाशात, आकाशमंडळात, पृथ्वीवर, पाण्यात, वनस्पतींमध्ये, वृक्षांमध्ये, देवांमध्ये, वेदांमध्ये आणि सर्वत्र, फक्त शांतीच असो, अशी त्यांनी इच्छा व्यक्त केली. त्यांनी असेही मागितले की, “सर्व प्राणी मला मैत्रीच्या दृष्टीने पाहोत, मीही सर्वांना मैत्रीने पाहो, आणि आम्ही एकमेकांना प्रेमाने पाहू.” ते म्हणाले, “मी दृढ संकल्पाने उभा राहू, तुमच्या दृष्टीसमोर दीर्घायुषी होऊ दे.” त्यांनी तेजस्वी अग्नीला वंदन केले, त्याच्या ज्वाळेला वंदन केले, आणि प्रार्थना केली की, “तुझे इतर अग्नि आमच्यापासून वेगळ्या असलेल्या सर्व अपवित्र गोष्टी जाळून टाको. हे पावन करणाऱ्या अग्ने, आम्हावर कृपा कर.” ते पुढे म्हणाले, “तुझ्या वीजेला वंदन, तुझ्या गडगडाटाला वंदन; हे प्रभो, ज्या कडून आकाशाची प्राप्ती होते, तुला वंदन.” त्यांनी देवतांना विनंती केली, “तू जिथे जिथे वावरतोस, तिथून आम्हाला संरक्षण दे, आमच्या संततीला आणि पशुधनाला सुरक्षितता दे.” पुढे त्यांनी प्रार्थना केली की, “पाणी व वनस्पती आमच्याशी मैत्रीपूर्ण राहोत, आणि जे आमचे शत्रू आहेत, त्यांच्याशी मात्र मैत्री नको.” त्यांनी दिव्य तेजस्वी नेत्राची कामना केली, “हे तेजस्वी नेत्र, आम्ही शंभर शरद पाहू, शंभर शरद ऐकू, बोलू, बळकट राहू आणि त्याही पुढे जगू.” यानंतर यज्ञाच्या विधीस प्रारंभ झाला. “सवितृच्या प्रेरणेने, अश्विनीकुमारांच्या भुजांनी, पूषणाच्या हातांनी, मी हे अर्घ्य घेते—हे अर्घ्यपात्र आहे.” ज्ञानीजन मन आणि विचारांना बांधतात, दोन ऋत्विकांनी विधी ठरवला आहे, हे सवितृचे महान स्तवन आहे. “हे दिव्य भूमी आणि आकाश, आज यज्ञाच्या प्रमुख म्हणून या, वरदायिनी व्हा. हे अद्भुत देव, अस्तित्वातील पहिले, आज यज्ञाच्या प्रमुख व्हा.” यज्ञभूमीवर प्रमुख आसन ठेवले गेले, आणि यज्ञाचे शीर्ष पृथ्वीवर स्थापित केले गेले. “इंद्राच्या शक्तीने तू उभी आहेस; मी यज्ञाचे शीर्ष पृथ्वीवर ठेवले आहे. यज्ञासाठी, यज्ञाच्या शीर्षासाठी, मी तुझे अभिषेक करतो.” त्यांनी तीनदा, पुन्हा पुन्हा, यज्ञाच्या प्रमुखतेची प्रतिष्ठापना केली. “वाणीचा अधिपती पुढे जावो, कृपाळू वाणी पुढे जावो, देव आपली आहुती वीर, उदार, आणि दानशूर देवापर्यंत घेऊन जावोत.” “तू यज्ञाचा शीर्ष आहेस; यज्ञासाठी, यज्ञाच्या शीर्षासाठी, मी तुझे अभिषेक करतो,” असे सातत्याने उच्चारले गेले. “घोड्याच्या सामर्थ्याने, मी तुझे अभिषेक करतो, यज्ञासाठी, यज्ञाच्या शीर्षासाठी, मी तुझे अभिषेक करतो,” असेही वारंवार सांगितले गेले. “सरळपणासाठी, सिद्धीसाठी, उत्तम निवासासाठी, यज्ञाच्या शीर्षासाठी, मी तुझे अभिषेक करतो. यमासाठी, सूर्याच्या ऊष्णतेसाठी, मी तुझे अभिषेक करतो. सवितृ देव तुझ्यावर मधुरता ओतू दे. पृथ्वीचा स्पर्श सुरक्षित राहू दे. तू ज्वाळा आहेस, तेज आहेस, ऊष्णता आहेस.” “पूर्व दिशेला अग्नीच्या अधिपत्याखाली आयुष्य मिळू दे, दक्षिणेला इंद्राच्या अधिपत्याखाली संतती, पश्चिमेला सवितृच्या अधिपत्याखाली दृष्टी, उत्तरेला धार्तरच्या अधिपत्याखाली ऐकू येणे, वर बृहस्पतीच्या अधिपत्याखाली बळ मिळू दे. सर्व अपायांपासून रक्षण कर. तू मनाचा घोडा आहेस.” “मरुतांसह तेजाने सुशोभित हो, आकाशाचा स्पर्श सुरक्षित राहू दे. मधुरता, मधुरता, मधुरता.” देवांचा गर्भ, विचारांचा पिता, प्रजांचा अधिपती—तो देव सवितृसोबत एकत्र आला आहे, सूर्याबरोबर चमकत आहे. “अग्नी, अग्नीशी एकरूप हो, सवितृ आणि सूर्याबरोबर चमकत राहो. अग्नी, तपस्येत एकरूप हो, सवितृ आणि सूर्याबरोबर चमकत राहो.” तपस्येमुळे आकाशाचा आधार तेजाने उजळतो; पृथ्वीवर अमर देव तपस्येतून जन्म घेऊन देवांना आधार देतो. “हे युवराज देवांनो, आम्ही वाणीवर संयम ठेऊ दे.” “मी त्या गोपालकाला पाहिले, जो कधीच पडत नाही, पुढे आणि मागे दोन्ही मार्गांनी चालतो. तो एकच वस्त्र परिधान करून, सरळ आणि वाकड्या मार्गावरून सर्व लोकांमध्ये फिरतो.” “सर्व प्राण्यांचा अधिपती, सर्व मनांचा, सर्व वाणीचा, सर्व शब्दांचा अधिपती—हे देव, तू प्रसिद्ध आहेस, दिव्य ऊष्णता, देवांमध्ये देव, देवांचे रक्षण कर. येथे आमच्या सेवेसाठी प्रकट हो. मधुरांमध्ये मधुरता, मधुपूर्णांमध्ये मधुरता.” “हृदयासाठी, मनासाठी, आकाशासाठी, सूर्यासाठी, मी तुझे अभिषेक करतो. यज्ञ देवांमध्ये वर ने.” “तू आमचे पिता आहेस; आमचे पिता हो. तुला वंदन. मला इजा करू नकोस. त्वष्टृच्या शक्तीने आम्हाला संतती लाभू दे, पशुधन मिळू दे, संततीसह सहवास लाभू दे, मला इजा होऊ नये.” “दिवसाने, त्याच्या चिन्हाने, तेजस्वी प्रकाश स्वीकारावा—स्वाहा! रात्रीने, तिच्या चिन्हाने, तेजस्वी प्रकाश स्वीकारावा—स्वाहा!” यानंतर, “सवितृच्या प्रेरणेने, अश्विनीकुमारांच्या भुजांनी, पूषणाच्या हातांनी, मी तुला अदितीच्या मेख्याने बांधतो.” “इडा ये, अदिती ये, सरस्वती ये, ती ये, ती ये, ती ये.” “अदितीसाठी कमरबंध, इंद्राणीला मस्तकबंध. तू पूषण आहेस. घर्माला अर्पण कर.” “अश्विनीकुमारांसाठी समृद्धी, सरस्वतीसाठी समृद्धी, इंद्रासाठी समृद्धी. इंद्राच्या कृपेने, इंद्राच्या कृपेने, इंद्राच्या कृपेने.” “हे सरस्वती, तुझे पोषण करणारे स्तन, आनंददायी, धनदायिनी, उदार—ज्यामुळे तू सर्व इच्छित वस्तूंचे पालन करतेस, ते येथे आम्हाला दे. मी विस्तीर्ण पृथ्वी आणि आकाश पार करतो.” “तू गायत्री छंद आहेस, तू त्रिष्टुप् छंद आहेस. मी तुला पृथ्वी-आकाशाने वेढतो, वायुमंडलाने अर्पण करतो. इंद्र आणि अश्विनीकुमार, मधुरतेच्या घर्माचे पान करा, हे वसु, हे पूज्य देवहो. सूर्यकिरणाला वंदन, जो पाऊस आणतो.” “सागराला, वाताला वंदन! वहाणाऱ्याला, वाताला वंदन! अजिंक्याला, वाताला वंदन! अभेद्याला, वाताला वंदन! सहाय्यकाला, वाताला वंदन! वेगवानाला, वाताला वंदन!” “इंद्राला, संपत्ती असलेल्या रुद्रासह वंदन! इंद्राला, आदित्यांसह वंदन! इंद्राला, शत्रूंना पराजित करणाऱ्यास वंदन! सवितृला, ऋभूंनी, शक्ती आणि तेजाने युक्त वंदन! बृहस्पतीला, सर्व देवांसह वंदन!” “यमाला, अंगिरसांना, पितरांना वंदन! घर्माला वंदन! घर्मा, पितरांना वंदन!” अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्त्यांनी श्रद्धेने, प्रेमाने, आणि समर्पणाने, सर्व देवता, पृथ्वी, आकाश, अग्नी, जल, वाणी, आणि सर्व विश्वातील शक्तींना वंदन केले, आणि यज्ञाच्या पवित्रतेत सर्वांची मंगल कामना केली.